Του Π.Κυανού
Στην εποχή μας καμιά έννοια δεν χρησιμοποιήθηκε τόσο καταχρηστικά και δεν καταπατήθηκε τόσο βάναυσα, όσο αυτή της ελευθερίας. Και κυρίως της ελευθερίας της έκφρασης, του λόγου και της έρευνας. Επίσης, ποτέ η ιστορία των λαών και του κόσμου δεν υπήρξε, σε τέτοιο βαθμό, υπό καθεστώς ποινικοποίησης, αλλά, όπως έλεγε και ο Τζωρζτ Όργουελ, όποιος ελέγχει το παρελθόν, ελέγχει και το μέλλον. Στη σύγχρονη Ευρώπη, όλοι μπορούν να αισθανθούν, ότι ζουν μέσα σε ένα απαραβίαστο πλαίσιο κεκτημένης και κατοχυρωμένης ελευθερίας, όλοι, εκτός απ' αυτούς που παραβιάζουν τα όρια του καθεστώτος και των κυρίαρχων αντιλήψεών του. Γι' αυτούς, η γλυκιά νύμφη της ελευθερίας, θα μετατραπεί, σε μία στιγμή, σε φοβερή Λάχεση και θα γνωρίσουν τις διώξεις και, ακόμα χειρότερα, τον αποκλεισμό, τον διασυρμό και την φίμωση!
Η σύγχρονη Ευρώπη διαμορφώθηκε, μετά τον Β' Ππ, όπως την θέλησαν οι νικητές και, τόσο η προ του πολέμου ιστορία, όσο και αυτή του ίδιου του πολέμου, γράφτηκαν και ξαναγράφτηκαν από τους ίδιους.
Το προ του πολέμου παρελθόν πέρασε μέσα από τα νέα φίλτρα, ενώ η ιστορία του πολέμου έγινε το έμβλημα της τελικής νίκης κατά του «κακού», το οποίο μπορεί μεν να ταυτιζόταν σκόπιμα με την Εθνικο-σοσιαλιστική Γερμανία αλλά έκτοτε όλη η Ευρωπαϊκή ιστορία από την αρχαιότητα θα γινόταν μια προαναγγελεία του κακού.
Ο ΒΠπ θα έμενε η μεγάλη ''Γένεσις'' της νέας Ευρώπης, της μη Ευρώπης, αλλά το φάντασμα της Αναθεώρησης δεν θα έπαυε να στοιχειώνει των «φωτεινό» κόσμο των νικητών.
Πολλοί άνθρωποι προσπάθησαν να αντισταθούν και να αποκαταστήσουν την αλήθεια, αλλά συνάντησαν την πιο σκληρή καταστολή. Ένας από αυτούς είναι και ο Vincent Reynouard, Γάλλος ιστορικός που βρίσκεται φυλακισμένος για αδίκημα γνώμης και πιο συγκεκριμένα για ''αναθεωρητισμό'' έναντι της ιστορίας του Β' Ππ και πιο συγκεκριμένα...(ναι σωστά μαντέψατε) του ''Ολοκαυτώματος''!
O Vincent Reynouard είναι ιστορικός , ειδικευμένος στην ιστορία του Δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, παντρεμένος και πατέρας 8 παιδιών. Γεννήθηκε το 1969 και από νεαρή ηλικία ανέπτυξε πολιτική δραστηριότητα στο εθνικιστικό κίνημα. Στα φοιτητικά του χρόνια υπήρξε ιδρυτής της Association Normande pour l'Éveil du Citoyen (Νορμανδικός Σύλλογος για την αφύπνιση του πολίτη), σκοπός της οποίας ήταν η διάδοση φυλλαδίων ''μη συμβατικού'' περιεχομένου γύρω από ιστορικά θέματα. Το 1991 έγινε μέλος του Parti Nationaliste Français et Européen (Γαλλικού και Ευρωπαϊκού Εθνικιστικού Κόμματος) και αργότερα του Mouvement de Combat Saint-Michel (Αγωνιστικού Κινήματος Σαν Μισέλ) http://web.archive.org/web/20080214215527/http://www.mouvsaintmichel.org/ το οποίο αυτοκαθοριζόταν ως ''καθολικό, εθνικοσοσιαλιστικό και αναθεωρητικό'' και του οποίου υπήρξε και παραμένει μέχρι και σήμερα, το βασικό καθοδηγητικό στέλεχος. Ο ίδιος ο VN είναι βαθιά επηρεασμένος από την καθολική παραδοσιακή θρησκεία, κάτι που ισχύει προφανώς και για την πολιτική οργάνωση της οποίας ηγείται.
Ο Vincent Reynouard σπούδασε χημικός μηχανικός στο ISMRA, το ανώτατο ινστιτούτο ύλης και ατομικής ακτινοβολίας και εργαζόταν στον τομέα της γαλλικής εκπαίδευσης ως καθηγητής μαθηματικών σε επαγγελματικά λύκεια μέχρι το 1997, χρονιά κατά την οποία και καθαιρέθηκε από τη θέση του, από τον τότε υπουργό παιδείας Φρανσουά Μπαϊρού, μετά την ανακάλυψη αποθηκευμένων αναθεωρητικών κειμένων στον σκληρό δίσκο υπολογιστή που χρησιμοποιούσε στο λύκειο, όπου εργαζόταν. Έκτοτε, ζούσε από τη δουλειά του ως ιστορικός, ενώ διηύθυνε και τον γαλλικό βραχίονα του Institut pour une vision objective de l'histoire (Ινστιτούτο για μια αντικειμενική θεώρηση της ιστορίας) του οποίου η βασική ηλεκτρονική διεύθυνση στο διαδίκτυο http://www.vho.org/ παραμένει υπό καθεστώς λογοκρισίας σε αρκετές χώρες της Ευρώπης (υπάρχουν ωστόσο και μερικοί άλλοι σύνδεσμοι σχετικά με το εν λόγω ινστιτούτο http://vho-france.webs.com/ http://web.archive.org/web/20071011034534/http://vhofrance.org/ ) και προς τα τέλη της δεκαετίας του '90 εγκαταστάθηκε στο Βέλγιο.
Η δραστηριότητά του και κυρίως τα ιστορικά φυλλάδια που εξέδιδε και η θαρραλέα έκφραση των απόψεων και των ερευνών του, γύρω από τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο αποτέλεσαν πρόκληση για το καθεστώς, που από νωρίς είχε αρχίσει να τον χτυπά ανελέητα με δικαστικές διώξεις και δυσβάσταχτα χρηματικά πρόστιμα!
Στις 8 Οκτωβρίου 1992 το Εφετείο της γαλλικής πόλης Καέν, πρωτεύουσας της Κάτω Νορμανδίας, καταδίκασε τον Vincent Reynouard σε ένα χρόνο φυλάκιση με αναστολή και χρηματικό πρόστιμο αξίας 5.000 φράγκων για αμφισβήτηση εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, μετά από κατηγορία του Αρείου Πάγου ότι είχε απευθύνει ανώνυμες επιστολές σε ογδόντα μαθητές λυκείου επιτυχόντες του διαγωνισμού ''Αντίσταση και εξορία'', μέσα στις οποίες είχε επισυνάψει κείμενα που αμφισβητούσαν την ύπαρξη των θαλάμων των αερίων στη Γερμανία κατά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο.
Τον Ιούνιο του 2004 το Εφετείο της Λιμόζ τον καταδίκασε σε 24 μήνες φυλάκιση, εκ των οποίων οι 6 χωρίς αναστολή για απολογία υπέρ εγκλημάτων πολέμου, εξαιτίας της δημιουργίας και της διάδοσης μιας βιντεοκασσέτας με τίτλο ''Tragédie d'Oradour-sur-Glane: 50 ans de mensonges officiels'' (Τραγωδία του Οραντούρ συρ Γκλαν: 50 χρόνια επισήμων ψεμμάτων) http://video.google.fr/videoplay?docid=6213495009668028054# ) που παρουσίαζε μια άλλη εκδοχή γι' αυτό που η επίσημη καθεστωτική γαλλική ιστοριογραφία παρουσίαζε, ως εκείνη τη στιγμή, ως σφαγή των κατοίκων του γαλλικού χωριού Oradour-sur-Glane από γερμανικές στρατιωτικές μονάδες στις 10 Ιουνίου του 1944, όμως ο Άρειος Πάγος ανακάλεσε αυτή την απόφαση, με το σκεπτικό ότι το περιεχόμενο της κασσέτας δεν ήταν απολογία, αλλά αμφισβήτηση εγκλημάτων πολέμου, κάτι που δεν απαγορευόταν από το νόμο.
Στις 19 Ιουνίου του 2008 το Εφετείο των Βρυξελλών τον καταδίκασε σε ένα χρόνο φυλάκιση και χρηματικό πρόστιμο 25.000 ευρώ, εξαιτίας ενός αναθεωρητικού κειμένου. Αφού έζησε για πάνω από ένα χρόνο στην παρανομία, ο Vincent Reynouard συνελήφθη στις 9 Ιουλίου 2010 και φυλακίστηκε στην φυλακή της Φορέτ στις Βρυξέλλες, απ' όπου απηύθυνε στους φίλους του το πρώτο του ανοιχτό γράμμα μέσα από τη φυλακή:
Παρασκευή 16 ιουλίου 2010 ώρα 21 και 45
Από την φυλακή του στο Βέλγιο ο Vincent Reynouard μας παρακαλεί να διαδώσουμε την ακόλουθη ανακοίνωση:
Αγαπητοί φίλοι,
Από τις 9 Ιουλίου, βρίσκομαι φυλακισμένος στην φυλακή της Φορέ(Βρυξέλλες).
Περιμένω να μάθω εάν θα εκδοθώ στη Γαλλία που με ζητάει προκειμένου να εκτίσω την ποινή ενός χρόνου φυλάκισης, στην οποία καταδικάστηκα τον Ιούνιο του 2008 (δικαστική απόφαση του Εφετείου του Κολμάρ). Έπειτα απ' αυτήν την ημερομηνία η Γαλλία είχε εκδώσει εναντίον μου ένα ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης.
Αγνοώ αν θα εκδοθώ τελικώς, διότι είναι πολύ πιθανό να μπορέσω να επωφεληθώ σ'αυτήν την υπόθεση από τις αργοπορίες της διοίκησης για να επιτύχω την αποφυλάκισή μου. Όμως είμαι έτοιμος για όλα και το ενδεχόμενο της φυλακής στην Γαλλία δεν με τρομάζει. Θα ήταν ακόμα και τιμή για έναν αγωνιστή όπως εγώ.
Τα κάγκελα μπορούν να συγκρατήσουν το σώμα, όμως δίνουν φτερά στην αλήθεια που προσπαθούν να πνίξουν. Βέβαια, προς στιγμήν, αυτό δε φαίνεται: Είμαι φυλακισμένος εν μέσω μιας σχεδόν γενικής αδιαφορίας. Όμως, όπως σωστά επεσήμανε ο René-Louis Berclaz, μια ιδέα που περιορίζεται μέσα σε ένα κλειστό χώρο σβήνει και χάνεται. Μόνο η ανοιχτή υπεράσπισή της επιτρέπει τη διατήρησή της στη ζωή.
Στη Γαλλία είναι επειδή ένας Robert Faurisson, ένας Paul Rassinier, ένας Henri Roques, ένας Pierre Marais ή ένας Pierre Guillaume τόλμησαν να αψηφήσουν το ταμπού, που μια νέα γενιά μπόρεσε να γνωρίσει τον αναθεωρητισμό και να ξαναπάρει το δαυλό, που διαφορετικά θα είχε πέσει καταγής για να σβήσει.
Κάποτε, χάρη σε γεγονότα που δεν μπορούμε ούτε να προβλέψουμε ούτε να προκαλέσουμε, θα 'ρθει η ώρα που οι λαοί θα είναι έτοιμοι να δεχτούν το αναθεωρητικό μήνυμα, και κυρίως, να αποκομίσουν απ' αυτό όλα τα ιστορικά, κοινωνικά, πολιτικά, ηθικά ακόμη και θρησκευτικά επακόλουθα.
Αυτή τη μέρα θα πρέπει να είμαστε στο ραντεβού. Και για να είμαστε θα πρέπει να υπάρχουν ακόμα δραστήριοι αναθεωρητές. Θα είναι αυτός ο ρόλος της δικής μου γενιάς? Ή κάποιας άλλης? Λίγη σημασία έχει στο κάτω-κάτω. Πρέπει να θεωρήσουμε τους εαυτούς μας μόνο σαν τους κρίκους μιας αλυσίδας μετάδοσης. Με τη μόνη διαφορά ότι κάθε κρίκος βάζει το δικό του λιθαράκι στο οικοδόμημα, κάνοντας νέες ανακαλύψεις που θα επιτρέψουν την περαιτέρω τελειοποίηση, διευκρίνηση και ενδυνάμωση της αναθεωρητικής θέσης. Όχι μόνο στον ιστορικό τομέα, αλλά, επίσης, εξερευνώντας και αποκαλύπτοντας όλες τις κοινωνικές προεκτάσεις του μύθου των ''έξι εκατομυρίων''.
Για 'μένα ο αναθεωρητισμός είναι σαν ένα βρέφος που αναπτύσσεται ασταμάτητα. Όταν θα είναι στην ωριμότητα, τότε θα έχει έρθει και γι' αυτόν η ώρα να παίξει τον δικό του ρόλο.
Συνεπώς πλανώνται οικτρά αυτοί που βλέπουν στον αναθεωρητισμό μόνο την απλή αμφισβήτηση των ''ανθρωποκτόνων θαλάμων αερίων'' στα γερμανικά στρατόπεδα. Εάν δεν επρόκειτο παρά μόνο γι'αυτό, η συζήτηση θα είχε κλείσει από καιρό... Όμως, στην πραγματικότητα, τα διακυβεύματα της συζήτησης ξεπερνούν το ιστορικό ζήτημα. Κι επειδή ο Μεγάλος Αδερφός το γνωρίζει αυτό πάρα πολύ καλά, γι'αυτό καταδιώκει τους αναθεωρητές, όπου κι αν βρίσκονται.
Καλώ λοιπόν όλους τους πραγματικούς αντιπάλους της παγκόσμιας Τάξης Πραγμάτων να στηρίξουν την ελεύθερη έρευνα στην ιστορία, όπως και τον σφαιρικό, μετωπικό και ανυποχώρητο διάλογο που διεξάγεται εδώ και πάνω από δέκα χρόνια από την ομάδα της Αντικειμενικής Ιστορικής Αλήθειας.
Όσο για 'μένα, οι δικαστές ξέρουν ότι δεν θα υποχωρήσω ποτέ. Θα συνεχίσω τον αγώνα, όποιοι κι αν είναι οι κίνδυνοι και οι συνέπειες. Για τους Παλαιστίνιους, για τη Γερμανία και, κυρίως, για τις νέες γενιές της Ευρώπης, ώστε να απαλλαχθούν από αυτόν τον παραλυτικό μύθο που σκοτώνει την Γηραιά μας Ήπειρο.
Vincent REYNOUARD
Στις 19 Αυγούστου ο Vincent Reynouard εκδόθηκε στη Γαλλία, όπου και φυλακίστηκε στις φυλακές της Βαλενσέν, κι εκεί κρατείται μέχρι σήμερα.
Ο Γάλλος ιστορικός και συγγραφέας Paul-Éric Blanrue ζήτησε την απελευθέρωση του Vincent Reynouard, χωρίς να ταυτίζεται, ούτε και να συμφωνεί αναγκαστικά με τις θέσεις του, όπως και την κατάργηση του νόμου Gayssot (από το όνομα του κομμουνιστή βουλευτή Jean-Claude Gayssot που τον είχε προτείνει στο γαλλικό κοινοβούλιο τον Ιούλιο του 1990), του νόμου που στη Γαλλία ''τείνει να καταστείλει κάθε έκφραση ρατσιστικού, αντισημιτικού ή ξενοφοβικού λόγου'' και που ευθύνεται για το καθεστώς λογοκρισίας και ανελευθερίας της έκφρασης και του λόγου σε μια χώρα που κατά παράδοση θεωρείται ως σύμβολο των ''δικαιωμάτων του ανθρώπου''. Τη στάση αυτή επικρότησε και ο Νόαμ Τσόμσκι.
Φίλοι και υποστηρικτές του Γάλλου ιστορικού συνέστησαν την Επιτροπή στήριξης στον Vincent Reynouard http://csvr.wordpress.com/ για τη στήριξη τόσο αυτού όσο και της εννιαμελούς οικογένειάς του (σύζυγος και 8 παιδιά). Τόσο οι φωνές διαμαρτυρίας από κάθε γωνιά της Ευρώπης, όσο και η ενεργή στήριξη στον Vincent Reynouard και την οικογενείας του είναι καθήκον κάθε ανυπότακτου Ευρωπαίου αγωνιστή και θα αποτελούσαν ένα ηχηρό χαστούκι ενάντια στο καθεστώς της καταστολής και της ανελευθερίας που κυριαρχεί σήμερα.
Το όνομα του Vincent Reynouard ανήκει σε ένα φωτεινό μέλλον, που κάποτε θα φτάσει στην Ευρώπη χάρη σε μαχητές που ξέρουν να θυσιάζονται και να πολεμούν, όπως αυτός. Σήμερα σ'αυτόν του το αγώνα στον οποίο θυσίασε την προσωπική του ελευθερία δεν θα είναι μόνος του, η στάση του είναι παράδειγμα αξιοπρέπειας και τιμής!
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ VINCENT REYNOUARD!
Παρίσι, Δεκέμβριος 2010
Π.Κυανός
Μπορείτε να στείλετε μία κάρτα ή μία επιστολή στην παρακάτω διεύθυνση
Monsieur Vincent Reynouard
N° 33 034
Maison d’arrêt de Valenciennes
BP 80 455
F-59322 Valenciennes Cedex
FRANCE
thulebooks.gr
