Συγγραφέας: Γιόζεφ Γκαίμπελς
Εκδοτικός οίκος: ΕΝΤΕΛΒΑΪΣ
Μετάφραση: Μανώλης Στρατάκης
Ημ.έκδοσης: Ιανουάριος 2012
Σελίδες: 46
• Γιατί το εθνικοσοσιαλιστικό κόμμα ονομαζόταν εργατικό;
• Ποια η στάση του Εθνικοσοσιαλισμού απέναντι στην ταξική πάλη; Πώς εξηγούσε τη διάκριση που έκανε ανάμεσα στο προλεταριάτο και την εργατική τάξη;
• Ποια η θέση του για την οικονομία, την παραγωγή και την εθνικοποίηση;
• Πώς συνταίριαζε τον εθνικισμό με τον σοσιαλισμό;
• Τι θεωρούσε τους Εβραίους;
• Ποια η θέση των εθνικοσοσιαλιστών για τον κοινοβουλευτισμό; Υπήρχε αντίφαση ανάμεσα στη θέση αυτή και στο γεγονός ότι είχαν και οι ίδιοι ένα πολιτικό κόμμα; Ποια τα σχέδιά τους για την περίπτωση που θα ανελάμβαναν την εξουσία;
Στο ντοκουμέντο «Ερωτήσεις και απαντήσεις για τον Εθνικοσοσιαλισμό» των πρωτοεμφανιζόμενων εκδόσεων «Edelweiss» (Εντελβάις), ο Γκαίμπελς απαντά στις παραπάνω και σε άλλες ανάλογες, εξίσου σημαντικές και ενδιαφέρουσες ερωτήσεις, σ’ έναν φανταστικό διάλογο που έχει μ΄έναν Γερμανό. Έναν Γερμανό που δεν υποστηρίζει το Εθνικοσοσιαλιστικό κόμμα, δεν το συμπαθεί καν, είναι επιφυλακτικός, ίσως και ενοχλημένος από αυτό. Οι ερωτήσεις είναι σκληρές και άμεσες, καθόλου «στημένες» ή «αβανταδόρικες» αλλά εκφράζουν τις απορίες, την έκπληξη, την αγωνία ίσως του Γερμανού του 1930 απέναντι στον ναζισμό που ανερχόταν. Οι απαντήσεις του Γκαίμπελς είναι εξίσου σκληρές, και απολύτως ειλικρινείς –δεν προσπαθεί να κερδίσει τον αντίπαλο ή να δελεάσει έναν ψηφοφόρο. Αντίθετα, δηλώνει με ειλικρίνεια, χωρίς ενδοιασμούς και δισταγμούς, κυνικά κάποιες φορές, τις θέσεις του Εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος, χωρίς άγχος αποδοχής, αποδεικνύοντας ότι προπαγάνδα δεν σημαίνει ψέμμα αλλά αλήθεια!
Ακόμη, μέσα από τον διάλογο αποκαλύπτεται συνοπτικά αλλά παραστατικά και το πολιτικό και κοινωνικό πλαίσιο της εποχής!
Αποσπάσματα από το βιβλίο:
«Τα δημόσια ταμεία και τα χρήματα για την πρόνοια κατακλέβονται. Πίσω απ’ όλα βρίσκονται οι Εβραίοι, που κινούν τα πιόνια τους στη σκακιέρα, τα βάζουν να μιλάνε, να ψηφίζουν και να εισπράττουν τα βουλευτικά τους επιδόματα – ενώ οι ίδιοι κρατούν τα ηνία της εξουσίας.
Όταν θέλουν κάτι από ’μας, τότε είμαστε “ ο ελεύθερος και κυρίαρχος λαός, που αποφασίζει ο ίδιος μέσω των εκλεγμένων αντιπροσώπων του”. Αν όμως θελήσουμε εμείς κάτι από την κυβέρνηση, τότε είμαστε πλέμπα. Η συνισταμένη όλων αυτών είναι η λεγόμενη δημοκρατία.
Όχι, φίλτατε. Δεν περιμένουμε να πετύχουμε ποτέ τίποτα με αυτόν τον τρόπο, ούτε εναποθέτουμε τις ελπίδες μας στην κοινοβουλευτική δράση. Απεναντίας, αδημονούμε να έρθει η μέρα που ο γερμανικός λαός θα συντρίψει συθέμελα αυτό το αντι-γερμανικό σύστημα»
«Μιλάς για ειρήνη. Αυτό που έχουμε σήμερα είναι ειρήνη; Είναι ειρήνη όταν εκατομμύρια κόσμος είναι στους δρόμους, απολυμένοι, χωρίς να έχουν να φάνε; Είναι ειρήνη όταν μικρά παιδιά λιμοκτονούν, όταν ο κόσμος αναγκάζεται να ζητιανεύει, όταν την κάποτε ακμαία Γερμανία μας την έχουν κάνει έρημη χώρα;…… Ρίξε μια ματιά στις τιμές των διεθνών χρηματιστηριακών συναλλαγών – είναι οι πολεμικές αναφορές των αρχηγείων του οικονομικού πολέμου και οι Γερμανοί εργάτες και οι οικογένειές τους, είναι, βλέπεις, οι σκοτωμένοι και οι πληγωμένοι αυτού του πολέμου!
Αυτή είναι η ειρήνη σας! Η ειρήνη ενός νεκροταφείου!»
