Τετάρτη, 30 Μαΐου 2012

Ο Ιάκωβος Χονδροματίδης μιλάει για το βιβλίο του ''Η συνωμοσία της Αγγλίας κατά της Ελλάδος 1935-1944''


Συνέντευξη στον Ησαία Κωνσταντινίδη 
Ελεύθερη Ώρα 12 Μαίου 2012
κάντε κλικ πάνω στην εικόνα

 

thulebooks.gr

Οι τουρκοπροσκυνημένοι και ο Κολοκοτρώνης


Η πιο κρίσιμη περίοδο για την Επανάσταση, και που δεν είναι αρκετά γνωστή, αρχίζει τον Απρίλη του 1826 με το πέσιμο του Μεσολογγιού. Αν και όλοι το περίμεναν, κατάπληξη και φόβος απλώθηκε παντού. Συνεδρίαζεν η Γ' Εθνική Συνέλευση, στην Τροιζήνα, όταν έφτασε το φοβερό άγγελμα. Νεκρική σιγή απλώθηκε πάνω από μισήν ώρα. Ούτε άχνα δεν ακουόταν και όλοι τους με σκυμένα τα κεφάλια. Η αναπνοή είχε κοπεί και η φωνή είχε νεκρωθεί. Κανείς δεν τόλμησε ν' ανοίξει το στόμα και να φανερώσει το φόβο του και τους πικρούς διαλογισμούς του. Μόνο "εμέτρα καθένας μας -λέει ο Κολοκοτρώνης- με τον νουν του τον αφανισμόν μας. Μέσα σ' αυτή τη θανάσιμη σιγή, χωρίς καλά-καλά να το καταλάβουν και χωρίς κανένας να έχει διάθεση σε τέτοιες στιγμές να την αντιπολιτευτεί και να την κλονίσει, έπεφτε μόνη της η ανίσχυρη Κυβέρνηση Κουντουριώτη. (. . .) (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ)

Τρίτη, 29 Μαΐου 2012

Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης,1453



"Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης, Τρίτη 29 Μαΐου του 1453"
"The fall of Constantinople"
520 X 230 cm, λάδι σε μουσαμά - oil on canvas, 1995

Συγγραφέας: Steven Runciman

Αυτή η κλασική περιγραφή παρουσιάζει τον οδυνηρό κλονισμό που προκάλεσε στη δυτική χριστιανοσύνη η άλωση της Κωνσταντινούπολης το Μάιο του 1453, μετά από πολιορκία μερικών εβδομάδων. Οι εκκλήσεις της πόλης είχαν αγνοηθεί και η βοήθεια που είχε σταλεί στη διάρκεια αυτής της κρίσης ήταν αμελητέα. Στους Τούρκους η νίκη δεν προσέφερε μόνο μία νέα αυτοκρατορική πρωτεύουσα, αλλά και εξασφάλισε ότι η αυτοκρατορία τους θα είχε διάρκεια. Για τους Έλληνες η κατάκτηση σήμανε το τέλος του βυζαντινού πολιτισμού και οδήγησε στην ομαδική αποχώρηση των λογίων, που είχε ως συνέπεια την καταπλητική επέκταση των ελληνικών σπουδών κατά την ευρωπαϊκή Αναγέννηση. "Για άλλη μια φορά ο σερ Στήβεν Ράνσιμαν επιδεικνύει τη δεξιοτεχνία του στην ιστορική αφήγηση...Μια εξαιρετική ιστορία, γεμάτη σασπένς και πάθος... Διηγείται την ιστορία και, όπως πάντα, τη διηγείται με μεγάλη κομψότητα". (περ. History)

Δευτέρα, 28 Μαΐου 2012

ΠΙΛΟΤΟΣ ΤΩΝ STUKAS


ΤΟ ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΠΙΟ ΔΙΑΣΗΜΟΥ ΠΙΛΟΤΟΥ ΤΟΥ Β ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Αυτή είναι η αυτοβιογραφία του Hans-Ulrich Rudel, του πιο επιτυχημένου πιλότου του Δευτέρου παγκοσμίου πολέμου.

Κατά την διάρκεια του πολέμου (1939-1945) ο Rudel (1916-1982) ως πιλότος της Γερμανικής Αεροπορίας (Luftwaffe ) πραγματοποίησε 2530 αεροπορικές αποστολές, (παγκόσμιο ρεκόρ) κυρίως στο ρωσικό μέτωπο. Κατέστρεψε επιτυχώς πάνω από 2000 στόχους συμπεριλαμβανομένων 519 αρμάτων, 13 αεροσκαφών, ενός θωρηκτού πλοίου, δύο ταχύπλοων σκαφών, 4 θωρακισμένων τραίνων, 800 οχημάτων, πυροβόλων όπλων, αποθηκών κ.λπ. Επέζησε από 32 πτώσεις του αεροπλάνου του , τραυματίστηκε 5 φορές και μία φορά ,μετά από κατάρριψη του περπάτησε 40 χλμ ανυπόδυτος πίσω από τις εχθρικές γραμμές. Κέρδισε όλες τις διακρίσεις που είχαν θεσπισθεί για πράξεις ανδρείας και έτσι ένα νέο μετάλλιο έπρεπε να σχεδιαστεί για αυτόν και μόνο. Ο Rudel ήταν ο μόνος Γερμανός που παρασημοφορήθηκε με την ανωτάτη διάκριση: τον Σταυρό των ιπποτών του Σιδήρου Σταυρού με Χρυσά Φύλλα Δρυός μετά Ξίφων και Αδαμάντων.

Επέζησε του πολέμου παρά την απώλεια του ενός ποδιού του και την επικήρηξη του με 100.000 ρούβλια από τον ίδιο τον Στάλιν. Παρά την αναπηρία του έκανε ορειβασία μετά από τον πόλεμο και σχεδίασε εξοπλισμό αναρρίχησης για άτομα με ειδικές ανάγκες. Βοήθησε επίσης τους Αμερικανούς για τον σχεδιασμό αεροσκαφών και οι ιδέες του βοήθησαν στην ανάπτυξη του αεροσκάφους Α-10 Warthog που χρησιμοποιήθηκε από τους Αμερικανούς.

Σάββατο, 26 Μαΐου 2012

Πλούταρχος. Ερωτικός. Ερωτικές διηγήσεις.


Μεταξύ άλλων θεών, στην αρχαία Ελλάδα ο Έρωτας είναι θεός. Γιατί; Αυτό είναι το πρωταρχικό ερώτημα. Ο "Ερωτικός" του Πλουτάρχου είναι από τα κείμενα που δίνουν την απάντηση. Φιλοσοφικός διάλογος, μοιάζει με τους διαλόγους του Σωκράτη και όπως και σ' εκείνους, για να βρει κανείς τον πυρήνα της συζήτησης, πρέπει να διακρίνει τις στιχομυθίες το φιλοσοφικό λόγο, πρέπει να στοχεύσει σωστά μέσα στο διάλογο. Σ’αυτό τον τόμο, ο συγγραφέας αναπτύσσει με διαλογική μορφή τις απόψεις του για τον έρωτα, που αναμφίβολα βρίσκει τη δικαίωση του στο άλλο φύλο και στο γάμο. Στις «ερωτικές διηγήσεις» αναφέρονται ισχυροί έρωτες ποικίλων αποχρώσεων που συντηρούσε η παράδοση στη Βοιωτία από τα αρχαιότατα χρόνια.
περιεχόμενα:

1. Ο βίος του Πλουτάρχου 9-12
2. Κατάλογος των έργων του 13-24
3. Βιβλιογραφία 25-26
4. Προλογικά Ι.Σ. Χριστοδούλου 27-38
5. Πρόσωπα του διαλόγου 41-42
6. Ερωτικός, Κείμενο-Μετάφραση 43-214
7. Ερωτικές Διηγήσεις, Κείμενο-Μετάφραση-Σχόλια 307-400
8. Έργα του ίδιου συγγραφέα 401-402.

Το βιβλίο''Πλούταρχος. Ερωτικός. Ερωτικές διηγήσεις.''μπορείτε να το βρείτε εδώ 

Παρασκευή, 25 Μαΐου 2012

Γιατί ακολούθησαν τον Χίτλερ;




Η ψυχολογία του εθνικοσοσιαλισμού

Γιατί ακολούθησαν εκατομμύρια άνθρωποι τον Αδόλφο Χίτλερ; Στηριζόμενος σε συνεντεύξεις με πρώην στελέχη της Χιτλερικής Νεολαίας, αξιωματικούς των ss και μέλη του Γερμανικού Εθνικοσοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος, ο κοινωνιολόγος Στέφαν Μαρκς αποδεικνύει ότι ο Εθνικοσοσιαλισμός ενθουσίαζε τους οπαδούς του, στοχεύοντας όχι στη λογική αλλά στο συναίσθημα τους. Παράλληλα επιχειρείται μια σε βάθος ανάλυση του μηχανισμού επιβολής της εξουσίας του εθνικοσοσιαλιστικού κράτους.Ο Μαρκς διερεύνησε τα κίνητρα των εθνικοσοσιαλιστών οπαδών μέσα από επιλεγμένες συνεντεύξεις. Η επιλογή δεν έγινε με κριτήριο τον σημαίνοντα ρόλο και τη δεσπόζουσα θέση τους στην ιεραρχία του καθεστώτος. Επρόκειτο για καθημερινούς άνδρες και γυναίκες που με προθυμία είχαν συστρατευθεί για την υπόθεση του Εθνικοσιαλισμού ως μέλη ή ηγετικά στελέχη της Χιτλερικής Νεολαίας, του Συνδέσμου Γερμανίδων Κορασίδων, των Ταγμάτων Εφόδου (SA) και των Ες-Ες, της Βέρμαχτ, του Γερμανικού Εθνικοσοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος ή άλλων εθνικοσοσιαλιστικών οργανώσεων. Το ερώτημα γιατί ακολούθησαν τον Χίτλερ, ως τώρα δεν έχει απαντηθεί με ικανοποιητικό τρόπο αν και δεν αμφισβητείται ότι κατά τη διάρκεια των προηγούμενων δεκαετιών ο Εθνικοσοσιαλισμός αποτέλεσε το αντικείμενο πολλών δημοσίων συζητήσεων, δημοσιεύσεων και ερευνών. Αλήθεια, τι τους σαγήνευσε τόσο πολύ στον Χίτλερ και στο ναζιστικό κίνημα ώστε να είναι έτοιμοι να διακινδυνεύσουν ακόμη και την ίδια τους τη ζωή; Και πώς είναι δυνατόν αυτή η σαγήνη για το Γ΄ Ράιχ να είναι μέχρι σήμερα ζωντανή για πολλούς; Για τον Χίτλερ και τους άλλους εθνικοσοσιαλιστές ηγέτες έχουν γραφεί πολλά, εκείνο όμως που κρίνεται απαραίτητο να αποσαφηνιστεί αφορά τα κίνητρα των ανθρώπων τα οποία τους ώθησαν να αφιερώσουν τη ζωή τους στις ναζιστικές οργανώσεις και να συμμετάσχουν στα γεγονότα. Για τα ανθρώπινα κίνητρα συναντάμε πολλών ειδών απόψεις στην εκλαϊκευμένη βιβλιογραφία. Περιγράφονται ως τυφλά - πειθήνια όργανα ή ως ακόμη καθοδηγούμενα. Δεν είναι λίγες οι φορές που υποστηρίζεται ότι εξαναγκάστηκαν ή παρασύρθηκαν υπό την πίεση του κομφορμισμού. Επιπλέον υποστηρίχθηκε ότι στερούνταν ανθρωπιστικών αισθημάτων ή ότι παρασύρθηκαν από τον οπορτουνισμό, τον αντισημιτισμό ή την επιθετικότητα. Ορισμένοι τους αποδίδουν κατώτερα κίνητρα, όπως φιλοχρηματία, σαδισμό, αλκοολισμό, δίψα για αίμα και πολλά άλλα. Επιχειρείται, σε γενικότερες γραμμές, να τους αποδοθούν ανθρωπιστικοί κανόνες και να παραγνωρίζεται τελικά το στοιχείο της βούλησης. Ο Στέφαν Μαρκς με το βιβλίο του συνεισφέρει στη βαθύτερη κατανόηση και σαφέστατα όχι στη δικαιολόγηση του Γ΄ Ράιχ. Ερμηνεύει επίσης τη σημερινή στροφή και την ενασχόληση των Γερμανών με το εθνικοσοσιαλιστικό παρελθόν.

Πέμπτη, 24 Μαΐου 2012

Αδελφοί Καραμαζόφ


Συγγραφέας: Dostojevskij, Fedor Michajlovic 

Ο Ντοστογιέφσκι με το έργο "Αδελφοί Καραμαζόφ", κλείνει την πανανθρώπινη προσφορά του μαζί και τον κύκλο της ζωής του. Στο τελευταίο, αλλά και στο πιο μεστό έργο του ο Ντοστογιέφσκι, διαλέγει τους χαρακτήρες που θα κυριαρχήσουν σ' ένα έργο όπου, το τραγικό συνταιριάζεται με το ωραίο, ο άθεος στέκεται με δέος μπροστά σε αβίαστες αποκαλύψεις, ο διανοούμενος ζητάει να φιλήσει το χέρι ενός απλοϊκού ασκητή. Το έργο πλημμυρίζει από τις ολοφάνερες αντιθέσεις τού ψεύτικου με το αληθινό, όπου η βαρβαρότητα και η χυδαιότητα φαντάζουν ασημαντότητες μπροστά στην απεραντοσύνη της καλοσύνης. Ο Ντοστογιέφσκι είναι τόσο μεγάλος, που αυτός μονάχα μπορεί "να σ' ανεβάσει τόσο ψηλά και να σε καλέσει στην πιο αμόλυντη καθαριότητα". - Το αριστούργημα του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι που λάτρεψαν εκατομμύρια αναγνώστες. - Η πληρότητα της ανάλυσης των χαρακτήρων του έργου, το καθιστά σταθμό στη σύγχρονη ψυχολογία. - Ένα από τα πιο, πολυδιαβασμένα έργα της παγκόσμιας κλασικής λογοτεχνίας. 

Τετάρτη, 23 Μαΐου 2012

DarkMarket


CyberThieves, CyberCops and You 

Είναι τεράστια τα οφέλη του να ζεις σε μια ψηφιακή, παγκοσμιοποιημένη κοινωνία· τεράστιοι, όμως, είναι και οι κίνδυνοι. Μήπως ένα απατηλό αίσθημα ασφάλειας μας κάνει να εφησυχάζουμε, και άθελά μας να μοιραζόμαστε τις σκέψεις μας, τις ιδέες μας, τα προσωπικά μας στοιχεία και τις λεπτομέρειες της καθημερινής μας ζωής με αφανείς τρίτους που σπεύδουν να τα υποκλέψουν; Σ' αυτό το άκρως επίκαιρο και σημαντικό βιβλίο-ντουκουμέντο, ο Μίσα Γκλένι, συγγραφέας του πολύκροτου McMafia, διερευνά τις τρεις θεμελιώδεις απειλές με τις οποίες βρισκόμαστε αντιμέτωποι στον 21ο αιώνα: το ηλεκτρονικό έγκλημα, τον κυβερνοπόλεμο και την κατασκοπεία στο Διαδίκτυο. Κράτη και επιχειρήσεις χάνουν τεράστια ποσά κάθε χρόνο σε έναν ασταμάτητο αγώνα ενάντια σε έναν νέο, διαρκώς μεταλλασσόμενο, συχνά αφανή και εξίσου συχνά υπερευφυή τύπο εγκληματία: τον χάκερ. Ο συγγραφέας ταξίδεψε σε πολλές χώρες του κόσμου και μέσα από την υποδειγματική του έρευνα αποκαλύπτει μια σειρά από άκρως παραστατικές, ανησυχητικές και διαφωτιστικές πτυχές της δράσης του ψηφιακού υποκόσμου. Συνάντησε όλους τους βασικούς παίκτες αυτού του ακήρυκτου πολέμου -τους εγκληματίες, τους φανατικούς των υπολογιστών, τα θύματα, τις διωκτικές αρχές, τους ειδικούς στην ψηφιακή ασφάλεια- εντάσσοντάς τους σε ένα πλούσιο πολιτικό, οικονομικό και ιστορικό πλαίσιο. Το αποτέλεσμα είναι ένα συναρπαστικό και απόλυτα τεκμηριωμένο βιβλίο-ντοκουμέντο, απαραίτητο ανάγνωσμα για όποιον χρησιμοποιεί υπολογιστή.

Τρίτη, 22 Μαΐου 2012

Η αισθητική των αρχαίων Ελλήνων

Στον τόμο αυτό επιχειρείται μια συνοπτική παρουσίαση της αρχαίας ελληνικής αισθητικής, ειδικότερα της αρχαϊκής και της κλασικής εποχής. Στα δέκα του κεφάλαια καταγράφονται κυρίως οι απόψεις των Ελλήνων για το ωραίο και την τέχνη, έτσι όπως διατυπώθηκαν ιστορικά, απο την ομηρική εποχή μέχρι τον Αριστοτέλη. Στο πρώτο μέρος περιλαμβάνονται οι απόψεις, μεταξύ άλλων, του Ομήρου, του Ησίοδου και των λυρικών ποιητών, ενώ στο δεύτερο εκείνες των ποιητών και των καλλιτεχνών της κλασικής εποχής, των Πυθαγορείων, του Δημοκρίτου, των σοφιστών, του Σωκράτη, του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη. Στο τέλος του κάθε κεφαλαίου παραθέτονται τόσο στην αρχαία οσο και σε μετάφραση ολα τα σχετικά χωρία στα οποία γίνεται αναφορά. Για το λόγο αυτό, το εν λόγω βιβλίο θα μπορούσε να εκληφθεί, επίσης, και ως Ανθολόγιο της αρχαίας ελληνικής αισθητικής.


Το βιβλίο ''Η αισθητική των αρχαίων Ελλήνων'' μπορείτε να το βρείτε εδώ 

Δευτέρα, 21 Μαΐου 2012

Η Αληθινή Ιστορία της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ



THE TRUE STORY OF THE BILDERBERG GROUP


ΚΙΝΟΥΜΕΝΟΣ ΜΕΣΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΡΥΜΜΕΝΟ ΚΟΣΜΟ ΙΝΤΡΙΓΚΑΣ ΚΑΙ ΜΥΣΤΙΚΟΠΑΘΕΙΑΣ, ο Ντανιέλ Εστούλιν αποκαλύπτει σήμερα αυτό που δεν έχει αποκαλυφθεί ποτέ στο παρελθόν. Από την ίδρυσή της το 1954 στο ξενοδοχείο Μπίλντερμπεργκ στη μικρή ολλανδική πόλη του Όστερμπεκ, η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ συνέρχεται σε ετήσιες συγκεντρώσεις όπου οι κορυφαίοι ευρωπαίοι και αμερικανοί πολιτικοί και οι πλουσιότεροι διευθύνοντες σύμβουλοι του κόσμου συναντώνται για να συζητήσουν το οικονομικό και πολιτικό μέλλον της ανθρωπότητας. Δεν έχει επιτραπεί ποτέ η παρουσία του τύπου, ούτε έχουν δημοσιευθεί ποτέ δηλώσεις σχετικά με τα συμπεράσματα των συναντήσεων ή τις συζητήσεις της λέσχης, οι οποίες, όπως αποδεικνύει ο συγγραφέας, έχουν σημαντικές επιπτώσεις για όλους τους πολίτες του κόσμου. 
Χρησιμοποιώντας μεθόδους που θυμίζουν κατασκοπευτικές τακτικές του Ψυχρού Πολέμου -και σε αρκετές περιπτώσεις βάζοντας την ίδια του τη ζωή σε κίνδυνο- ο Ντανιέλ πέτυχε αυτό που δεν κατάφερε κανείς άλλος πριν από αυτόν: έμαθε τι συζητιόταν πίσω από τις κλειστές πόρτες των πολυτελών ξενοδοχείων και το αποκάλυψε για πρώτη φορά στο ευρύ αγγλόφωνο κοινό με την "Αληθινή Ιστορία της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ".
Πίσω από κλειστές πόρτες ...και ανάμεσα από ένοπλους φρουρούς έρχεται η αληθινή ιστορία της παγκόσμιας ελίτ και των μυστικών σχεδίων της για το μέλλον ΜΑΣ... (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Περιεχόμενα

ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΞΕΝΟΥ ΕΚΔΟΤΗ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Μέρος 1ο Η ΛΕΣΧΗ ΜΠΙΛΝΤΕΡΜΠΕΡΓΚ: ΟΙ ΑΡΧΟΝΤΕΣ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ
1 Θανάσιμη Πτώση
2 The Highlander
3 Η Ίδρυση της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ
4 Οι Συνεργασίες της Λέσχης Μπίλντερμπερ
5 Οι Στόχοι της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ
6 Οι Μαριονέτες της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ
7 Η "Απάτη" τον Σκανδάλου Γουότεργκεϊτ
8 Το Ξεσκέπασμα της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ
Μέρος 2ο Το ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΔΙΕΘΝΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ
9 Επικίνδυνες Καταστάσεις
10 Διαπλοκή Συνεταίρων
11 Δημοσιογράφοι - Εταίρες
12 Υποχρεωτικός Αφοπλισμός
13 Το Συμβούλιο Διεθνών Σχέσεων Ελέγχει την Κυβέρνηση
14 Συμβούλιο Διεθνών Σχέσεων και Ψυχοπολιτικές Επιχειρήσεις
15 Το Συμβούλιο Διεθνών Σχέσεων και το Σχέδιο Μάρσαλ
16 Φανεροί Συνεργάτες
Μέρος 3ο Η ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΤΩΝ ΡΟΚΦΕΛΕΡ ΚΑΙ Η ΤΡΙΜΕΡΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
17 Η Σύγκρουση
18 Πίσω στο Μέλλον
19 Περίπλοκη Ανατροπή
20 Κατασκευάζοντας έναν Πρόεδρο
21 Το παιχνίδι της Μονόπολης
22 Οι Ευεργέτες των Μπολσεβίκων
23 Προδοσία για το Συμφέρον
24 Θυσιάζοντας ένα Έθνος
Μέρος 4ο Η ΒΟΡΕΙΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ
25 Φυλάκιση [2004]
26 Εισαγωγή
27 Μια Επερχόμενη Ένωση;


ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ - ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΚΛΕΙΣΤΕΣ ΠΟΡΤΕΣ
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΤΗΣ ΛΕΣΧΗΣ ΜΠΙΛΝΤΕΡΜΠΕΡΓΚ [2005, 2006, 2007, 2008]
ΕΠΙΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

Ο πολιτισμός της υπαίθρου


Η πατρίδα του Νικηταρά Τουρκολέκα

Η παρούσα μελέτη αποτελεί τεκμηριωμένη ανάλυση του πολιτισμού και της πολιτιστικής κληρονομιάς της ελληνικής υπαίθρου. Άξονάς της είναι η ιδιαίτερη πατρίδα ηρωικών και φιλοπρόοδων μορφών, όπως ο Νικηταράς και ο θείος του, Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. Ένα χωριό, το Τουρκολέκα, με παράδοση πανελλαδικά μοναδική -σαν την αμπάρα που χώριζε τις καλλιέργειες από το βοσκότοπο-, με θησαυρούς μνημειακούς και φυσιογνωμία μνημειώδη, στο οποίο αποτυπώνεται η κουλτούρα των χωριών του χθες και του σήμερα.



Κυριακή, 20 Μαΐου 2012

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΙΑΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ


Ο συγγραφέας, ιστορικός και διδάκτορας της λαογραφίας, Χρήστος Σαμουηλίδης, βασισμένος στην υπάρχουσα βιβλιογραφία, σε επιμέρους επιστημονικές εργασίες, μονογραφίες και ιστοριογραφίες Ποντίων και μη συγγραφέων, καθώς και σε προσωπικό ανέκδοτο υλικό, επιχειρεί με το έργο Ιστορία του Ποντιακού Ελληνισμού μια πλατιά και ολοκληρωμένη σύνθεση -ένα βιβλίο ντοκουμέντο-, όπου δίνεται σφαιρικά και με πληρότητα η πορεία των Ελλήνων της Μαύρης Θάλασσας από τις πρώτες αποικίες τους στον Εύξεινο Πόντο ως τον Ξεριζωμό τους από τις πατρογονικές εστίες και την εγκατάστασή τους στη μητέρα Ελλάδα, ολοκληρώνοντας έτσι το νοητό κύκλο της διαχρονικής περιπέτειάς τους, των είκοσι τριών αιώνων ζωής, στο χώρο της Ανατολής. 

Παρασκευή, 18 Μαΐου 2012

Η Μάχη της Κρήτης


Operation Merkur

Συγγραφέας: Heinz A. Richter 
Μετάφραση: Παναγιωτάτου  Ελίζα 
Εκδότης: Γκοβόστης 
Χρονολογία Έκδοσης: 2011 
Σελίδες: 544 

Η Επιχείρηση Ερμής ήταν ένα τόλμημα χωρίς προηγούμενο στην πολεμική ιστορία, καθώς τότε πραγματοποιήθηκαν πρώτη φορά αεραποβατικές επιχειρήσεις. Οι αμυνόμενοι γνώριζαν λεπτομερώς τα σχέδια των επιτιθεμένων και είχαν προετοιμαστεί αναλόγως, μια και είχαν κατορθώσει να σπάσουν τους γερμανικούς κρυπτογραφικούς κώδικες. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με τα γερμανικά λάθη κατά την προετοιμασία της επιχείρησης, θα έπρεπε να έχει οδηγήσει τους Γερμανούς στην ήττα. Όμως, τα σοβαρά σφάλματα των αμυνομένων στο Μάλεμε έδωσαν τελικά τη νίκη στη γερμανική πλευρά, παρά τις σοβαρές απώλειες που αυτή υπέστη. Για τον Τσώρτσιλ, η αποτελεσματική υπεράσπιση της Κρήτης ήταν η εκδίκηση για το φιάσκο στην Ελλάδα? για τον Χίτλερ, ήταν η λαμπρή κατάληξη των στρατιωτικών επιχειρήσεών του στα Βαλκάνια. Η Μάχη της Κρήτης υπήρξε η τελευταία «καθαρή» στρατιωτική επιχείρηση. Ύστερα από αυτήν ξεκίνησε η ένοπλη αντιπαράθεση της Γερμανίας με τη Σοβιετική Ένωση, η οποία προκάλεσε το ενδιαφέρον ολόκληρου του πλανήτη. Και οι δύο πλευρές πολέμησαν σκληρά αλλά τίμια, γεγονός που κατέστησε δυνατή τη συμφιλίωση των Νεοζηλανδών βετεράνων και των Γερμανών αλεξιπτωτιστών στα τέλη της δεκαετίας του ’50. Στην εξιστόρηση των γεγονότων της Μάχης της Κρήτης συμπεριλαμβάνεται η σημαντική συμβολή των ελληνικών ανταρτικών δυνάμεων στις μάχες, παρουσιάζεται με κριτικό πνεύμα το σύνολο των γερμανικών, αγγλικών, αυστραλιανών και νεοζηλανδικών πρωτογενών και δευτερογενών πηγών, ενώ λαμβάνονται υπόψη οι πολιτικές, διπλωματικές, στρατηγικές και επιχειρησιακές πτυχές της. 

 ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ


Ελεύθερη είσοδος σήμερα και αύριο στο Μουσείο της Ακρόπολης




Στους εορτασμούς της Διεθνούς Ημέρας Μουσείων και της Ευρωπαϊκής Νύχτας Μουσείων συμμετέχει το Μουσείο της Ακρόπολης με ατμοσφαιρικές μουσικές εκδηλώσεις και ελεύθερη είσοδο για το κοινό σήμερα και αύριο.
Σήμερα το μουσείο θα είναι ανοιχτό με δωρεάν είσοδο από τις 8 το πρωί έως τις 10 το βράδυ. Στις 11 το πρωί ο Μάριος Στρόφαλης θα δώσει ρεσιτάλ πιάνου αφιερωμένο στον Μάνο Χατζηδάκι και τον Μίκη Θεοδωράκη και στις 7 το απόγευμα το κουαρτέτο του θα παίξει μουσική της Ευρώπης της Μεσογείου. Την ίδια μέρα το μουσείο θα αρχίσει την πώληση αντιγράφων γλυπτών και θα καθιερώσει κοπή αναμνηστικών κερμάτων.
Το Σάββατο το μουσείο θα παραμείνει ανοιχτό από τις 8 το πρωί έως τα μεσάνυχτα ενώ από τις 8 το βράδυ η είσοδος για το κοινό θα είναι ελεύθερη. Στις 9:30 στον προαύλιο χώρο η Συμφωνική Ορχήστρα του δήμου Αθηναίων θα ερμηνεύσει τις δύο τελευταίες συμφωνίες των Mozart και Haydn.

Πέμπτη, 17 Μαΐου 2012

Βόρειο Σέλας



thulebooks.gr

Για το εβραϊκό ζήτημα

Συγγραφέας: Καρλ Μαρξ
Μετάφραση: Θ. Παπακωνσταντίνου
Επιμέλεια: Γιώργος Ρούσης
Εκδότης: Γκοβόστης
Έτος έκδοσης: 2010

Για τους μαρξιστές όλου του κόσμου, ιδίως τους εβραίους, αυτό το κείμενο ήταν ένα «δηλητηριασμένο δώρο». Μια δοκιμασία για πολύ γερά νεύρα. Κι αυτό επειδή έπρεπε - κι ίσως ακόμη πρέπει- να αποδείξουν ότι δεν πρόκειται για ένα έξαλλο αντισημιτικό έργο, που όποιος άλλος και αν ήταν ο συγγραφέας του θα είχε κατακεραυνωθεί καθολικά, αλλά για κάτι διαφορετικό από εκείνο που σε πρώτη ανάγνωση φαίνεται. Η υπογραφή του Καρλ Μαρξ σε τοποθετήσεις σαν αυτή που ακολουθεί υπήρξε και παραμένει πραγματικός εφιάλτης για τους «αποστόλους» του:

«Οταν η κοινωνία θα επιτύχει να καταργήσει την εμπειρική φύση του ιουδαϊσμού, την εμπορική δηλαδή συναλλαγή και τις προϋποθέσεις της, ο εβραίος δε θα μπορεί να υπάρχει, γιατί η συνείδησή του δεν θα έχει πια αντικείμενο, γιατί η υποκειμενική βάση του ιουδαϊσμού, η πρακτική ανάγκη θα έχει πάρει ανθρώπινη κατεύθυνση, γιατί θα έχει εξαλειφθεί η σύγκρουση ανάμεσα στην ατομική και αισθητή ύπαρξη του ανθρώπου και στην ύπαρξή του ως γένος. Η κοινωνική χειραφέτηση του εβραίου είναι η χειραφέτηση της κοινωνίας απ΄ τον ιουδαϊσμό»
.
Με αυτές τις φράσεις, που ξεσήκωσαν σάλο στην εποχή τους και όχι μόνον, ο νεαρός διανοητής Καρλ Μαρξ τελείωνε το βιβλίο του Για το εβραϊκό ζήτημα. Ηταν φράσεις που οδήγησαν σε τέτοια κριτική εναντίον του, ώστε τον ακολουθούσε για όλη του τη ζωή. Ο Μαρξ, εβραίος και ο ίδιος, έγραψε αυτό το βιβλίο πολύ νέος, σε ηλικία μόλις 25 ετών. Την ώρα που για πρώτη φορά τυπωνόταν, στα γραπτά του δεν είχε ακόμη καν εμφανισθεί η λέξη προλεταριάτο, ούτε ο ίδιος μπορούσε να φανταστεί ποτέ την απήχηση του μεταγενέστερου έργου του στον κόσμο.

Ομως, πέρα από όλα αυτά, το βιβλίο του Μαρξ Για το εβραϊκό ζήτημα έχει πίσω του μια ούτως ή άλλως ιδιαίτερη ιστορία. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για έναν διάλογο με τον γερμανό φιλόσοφο και θρησκειολόγο Μπρούνο Μπάουερ. Ο Μπάουερ ξεκίνησε συντηρητικός, έγινε ακραίος «αριστερός» και ξαναέγινε συντηρητικός στο τέλος της ζωής του. Ηταν εγελιανός, όπως άλλωστε και ο Μαρξ με τον οποίο είχε συνεργαστεί στην «αριστερή» περίοδό του. Το 1843 ο Μπάουερ έγραψε το βιβλίο Το εβραϊκό ζήτημα στο οποίο ο Μαρξ θέλησε να απαντήσει. Κι έτσι, γεννήθηκε το παρόν, πολύ σημαντικό, κείμενό του, όπως και Η Αγία Οικογένεια που έγραψε με τον Ενγκελς το 1844. Οι πιστοί οπαδοί του Μαρξ ανά τον κόσμο προσπάθησαν παντοιοτρόπως να τον προστατεύσουν από την κατηγορία ότι είχε γράψει έναν αντιεβραϊκό λίβελλο. Ετσι φαίνεται να συνέβη και στην Ελλάδα, με την πρώτη έκδοση αυτού του βιβλίου το 1932, από τις Εκδόσεις Γκοβόστη, με πρόλογο του Αβραάμ Μπεναρόγια και σε μετάφραση και σχόλια του, εκείνα τα χρόνια μαρξιστή ακόμη, Θεοφύλακτου Παπακωνσταντίνου, του κατοπινού θεωρητικού της χούντας...

Ηταν αναμφίβολα μια ιστορική έκδοση για τις μαρξικές σπουδές στην Ελλάδα, από την οποία όμως... έλειπαν ορισμένα σημεία-κλειδιά του πρωτότυπου κειμένου. Οπως σημειώνει ο Γιώργος Ρούσης, επιμελητής της τωρινής επανέκδοσης και συγγραφέας της ιδιαίτερα εμπεριστατωμένης και εκτενούς εισαγωγικής μελέτης που τη συνοδεύει: «Μεταξύ αυτών, υπάρχει και ένα ιδιαίτερα σημαντικό για την όλη συλλογιστική του Μαρξ απόσπασμα:
“Ποια είναι η εγκόσμια λατρεία του εβραίου; Το εμπόριο. Ποιος είναι ο γήινος θεός του; Το χρήμα”».
Και ο Ρούσης συνεχίζει: «... η συγκεκριμένη παράλειψη μπορεί και να είχε ως στόχο να “προστατευθεί ο συγγραφέας”»... Παρά το γεγονός ότι ο Μαρξ, μέσα από αυτό το κείμενο κατηγορήθηκε σκληρά για αντισημιτισμό, είχε κατηγορηθεί και για το ακριβώς αντίθετο, από τον ισχυρό «ανταγωνιστή» του στην πρώιμη φάση της διαμόρφωσης του σοσιαλιστικού κόσμου, τον «πατριάρχη» του αναρχισμού Μιχαήλ Μπακούνιν, ο οποίος υποστήριζε ότι ο σκοπός των αναλύσεων του Μαρξ ήταν «να μετατρέψει τους εργάτες σε Γερμανούς και εβραίους»...



Το βιβλίο ''Για το εβραϊκό ζήτημα'' μπορείτε να το βρείτε εδώ 

Τετάρτη, 16 Μαΐου 2012

Σουλιώτες

Ο Γεώργιος Δράκος και η οικογένεια των Δρακαίων του Σουλίου

Συγγραφέας: ΜΠΑΡΜΠΑΡΟΥΣΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΠ.

Οι Σουλιώτες ήταν ενσαρκωτές του αρχαιοελληνικού ηρωικού πνεύματος και συνεχιστές της αδιάσπαστης εποποιίας. Οι Σουλιώτες πολέμαρχοι ταυτίζονται με τους αρχαίους ήρωες, ενώ η πατριαρχική οργάνωση της κοινωνίας τους συνεχίζει τις αρετές της Ελληνικής πολιτείας. Η πολεμική τους ανδρεία τους κατέταξε μεταξύ των πρωτεργατών των εθνικών οραμάτων. Στο Σούλι ανατρέφονται οι νέοι Σπαρτιάτες. Πριν τη μάχη ο Φώτος Τζαβέλας, ως άλλος Λεωνίδας, λέει στους συντρόφους του: «φίλοι συμπολίται, ελάτε ας φάγωμεν και ας πίωμεν σήμερον πλουσίως ότι ο Πλούτων αύριον μας ετοιμάζει μιαν πλούσιαν και χαρμόσυνον τράπεζαν εις τον Άδην». Μέσα από αυτούς τους ξεχωριστούς άνδρες του Σουλίου αναδείχθηκε μία από τις πιο ηρωικές μορφές της Επανάστασης του 1821, ο Γεωργάκης Δήμου Δράκος. Γόνος μιας μεγάλης Σουλιώτικης οικογένειας που αγωνίστηκε σε όλους τους αγώνες του Σουλίου και πότισε με το αίμα της όλη σχεδόν την επαναστατημένη Ελλάδα. Στο μνημείο στον Πειραιά, το όνομά του είναι τρίτο στη σειρά, μετά του Γεωργίου Καραϊσκάκη και του Λάμπρου Βέικου, με το επίγραμμα: «ΝΙΚΩΝ ΤΩΝΔΕ ΛΑΧΟΝ ΚΕΙΝΟΙ ΣΤΕΦΑΝΟΥΣ ΑΜΑΡΑΝΤΟΥΣ»

Τρίτη, 15 Μαΐου 2012

Κάν’ το όπως οι αρχαίοι


Πώς να ζήσουμε καλύτερα με οδηγό τους προγόνους μας

Σε όλες τις ιστορικές περιόδους συναντάμε ανθρώπους σαν κι εμάς, ανθρώπους που έζησαν μια συνηθισμένη ζωή σε εποχές ξεχωριστές. Μελετώντας τους μπορούμε να μάθουμε πολλά για μας τους ίδιους. Αυτό ακριβώς κάνει στο βιβλίο της η Νάταλι Χέινς: συλλέγει κάποιες από τις ωραιότερες ιστορίες από την αρχαιότητα, ιστορίες ενδιαφέρουσες, αστείες, θλιβερές ή παράξενες, που μοιάζουν απίστευτα σύγχρονες ακόμα κι αν είναι 2.000 ετών. Και οι μύθοι αμέσως καταρρίπτονται: οι τελευταίες λέξεις του Ιούλιου Καίσαρα δεν ήταν "Et tu Brute?", ο Καίσαρας μίλησε Ελληνικά: "Κι εσύ Βρούτε;" Οι μονομάχοι δεν χαιρετούσαν τον αυτοκράτορα πηγαίνοντας προς το θάνατο, ούτε και οι Ρωμαίοι πετούσαν κάθε τόσο Χριστιανούς στα λιοντάρια για γεύμα. Σε αυτό το βιβλίο βλέπουμε πως ο αρχαίος κόσμος διαμόρφωσε τον σύγχρονο και πως ο σύγχρονος φωτίζεται ακόμα από τον αρχαίο. Η αρχαία ιστορία δεν αναπνέει μόνο σε σκονισμένες σχολικές αίθουσες και σε βλοσυρά συγγράμματα, είναι πια κομμάτι της ζωής μας.

Δευτέρα, 14 Μαΐου 2012

Ο εθνικισμός


Η γ’ έκδοση της ελληνικής μετάφρασης του έργου του Elie Kendourie (από την τέταρτη, συμπληρωμένη και αναθεωρημένη, στην αγγλική έκδοση) προσφέρει στον Έλληνα αναγνώστη την ευκαιρία να γνωρίσει την κλασικότερη ίσως ανάλυση της εθνικιστικής ιδεολογίας στο πλαίσιο της Ιστορίας των Ιδεών. Με τον στοχαστικό αλλά σαγηνευτικό του λόγο, ο συγγραφέας ανασκοπεί τις καταβολές του εθνικισμού στην ευρωπαϊκή φιλοσοφία, εκθέτει τις ιστορικές συνθήκες που επέτρεψαν την εξάπλωση του και επισημαίνει τις εγγενείς λογικές αντιφάσεις του. Πρόκειται για έργο, το οποίο, όπως σημείωνε ο Isaiah Berlin στη βιβλιοπαρουσίαση της πρώτης έκδοσης [1960], αποτελεί « υπόδειγμα σαφήνειας, ευρυμάθειας και αμεροληψίας».



Κυριακή, 13 Μαΐου 2012

Τέσσερα κουαρτέτα


Eliot Thomas Stearns

Το μείζον ποιητικό επίτευγμα του Έλιοτ μετά την έκδοση των έργων του "The Waste Land" (1922) και "Ash-Wednesday" (1930) ήταν το "Burnt Norton", που δημοσιεύτηκε το 1935 και αρχικά θεωρήθηκε αυτόνομο έργο, αλλά στη διάρκεια του πολέμου αποτέλεσε το πρώτο μέρος της σύνθεσης που αργότερα έγινε γνωστή ως "Τέσσερα Κουαρτέτα". Αυτή η εκπληκτική αλληλουχία -"Burnt Norton" (1936), "East Coker" (1940), "The Dry Salvages" (1941) και "Little Gidding" (1942)- θεωρείται το αριστούργημά του, ο ίδιος μάλιστα αναγνώριζε στο "Little Gidding" το σημαντικότερο ποίημά του. Ενώ τα προηγούμενα ποιήματά του επικεντρώνονταν στο απομονωμένο άτομο, τα "Τέσσερα Κουαρτέτα" εστιάζουν στην απομονωμένη στιγμή, στο θραύσμα του χρόνου που παίρνει αλλά και προσδίδει το νόημά του σε ένα σχήμα - ένα σχήμα που βρίσκεται εντός χρόνου μεταβαλλόμενο αδιάκοπα, ώσπου η υπέρτατη στιγμή του θανάτου να το ολοκληρώσει, ταυτόχρονα όμως βρίσκεται εκτός χρόνου. Το άτομο, που βιώνει μονάχα αποσπασματικά τη ζωή, δεν μπορεί ποτέ να συλλάβει το σχήμα αυτό στο σύνολο του, όμως υπάρχουν στιγμές που το βιώνει ολόκληρο, έστω και σε μικρογραφία. Είναι οι άχρονες στιγμές εκείνες ακριβώς που παρέχουν στον Έλιοτ το μέσο για να κυριαρχήσει στον χρόνο - στιγμές αιφνίδιας έκλαμψης, εντός και εκτός χρόνου, τις οποίες ο 'Ελιοτ συνδέει με την ενσαρκωμένη Λέξη και με τη λέξη που μεταμορφώνεται σε τέχνη, την ποίηση. Είναι μια λέξη, μια γλώσσα, που τείνει προς τη μουσική, αναζητώντας στις μουσικές δομές τον τρόπο να εκφράσει καλύτερα τις εναλλαγές της διάθεσης, τις μεταπτώσεις του ρυθμού, τις γόνιμες παραλλαγές του θεματικού υλικού. Τόσο η ιδέα όσο και η μορφή απορρέουν εντέλει από το "νέο σχέδιο" του Έλιοτ, τη χριστιανική θρησκεία· και το αριστούργημα του δεν είναι παρά μια θεοδικία, η δικαίωση του Θεού στα μάτια του ανθρώπου. 


Σάββατο, 12 Μαΐου 2012

ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟΝ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗΣ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑΣ


Cicero Marcus Tullius

Με ειλικρίνεια, με ωμότητα, με κυνισμό, ο Κουίντος Κικέρων περιγράφει στο κείμενο αυτό όλα τα τεχνάσματα, τα πλάγια μέσα, την υποκρισία, την προσποίηση, τις ψευδείς υποσχέσεις, την καλλιέργεια απατηλών ελπίδων που είναι το αναγκαίο(;) οπλοστάσιο μιας προεκλογικής εκστρατείας – σήμερα, όπως και 20 αιώνες πριν. Γραμμένο το 64 π.Χ., το κείμενο αυτό, κείμενο «χρηστικό» μάλλον παρά θεωρητικό, αποτελεί στην ουσία έναν πλήρη Οδηγό Μικροπολιτικής, που περιέχει συνταγές άσφαλτες ακόμη και για τους σημερινούς ψηφοθήρες...



Παρασκευή, 11 Μαΐου 2012

ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΕΟΚΑ

Συγγραφέας : Κασίνης, Ιωάννης
Εκδόσεις : ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ/2007
Σελίδες : 604

Σκοπός των Απομνημονευμάτων είναι να αποτίσουμε φόρο τιμής σε όλους εκείνους που αγωνίστηκαν, βασανίστηκαν, φυλακίστηκαν και πέθαναν για την ελευθερία της Κύπρου μας. Ο αγώνας εκείνος δεν ήταν επίτευγμα των λίγων, αλλά των πολλών. Αποδείχτηκε για μια ακόμη φορά πως η συλλογική προσπάθεια μπορεί να επιτύχει το ακατόρθωτο. Για τη συγκρότηση των Απομνημονευμάτων, στηρίχτηκα στις δικές μου αναμνήσεις και σημειώσεις, στις μαρτυρίες των συναγωνιστών μου και στην πολύχρονη και επίμοχθη έρευνα στον ημερήσιο τύπο της εποχής εκείνης.

ΕΞΟΡΙΣΜΕΝΟΣ ΛΑΟΣ

Οι αναμνήσεις ενός ελληνοπόντιου από την σταλινική εξορία 1949

Συγγραφέας : Καλαντίδης Γρηγόρης
Έτος έκδοσης:2005
Εκδότης:Ερωδιός
Σελίδες:231

      ...Το 1949 του Πόντιους, επειδή ήταν Έλληνες, τους φόρτωσαν στα φορτηγά, μέσα στη νύχτα, και στη συνέχεια σε βαγόνια που προορίζονταν για μεταφορές ζώων και φορτιών, δίνοντας την άδεια να πάρουν μαζί τους μόνο τα απολύτως απαραίτητα -ρούχα, κλινοσκεπάσματα, μερικά κουζινικά. Όλα τα άλλα, επιπλωμένα σπίτια και διαμερίσματα, με όλα τα αγαθά που με κόπο απέκτησαν οι Πόντιοι στη ζωή τους, αρπάχθηκαν σύμφωνα με τον σύνθημα "κλέψε τα κλεμμένα". Το ταξίδι-εξορία, σε ακατάλληλα για ανθρώπους βαγόνια, στον καύσωνα του Ιουνίου, με άγνωστο προορισμό, κράτησε 15 μέρες . Όταν "ξεφόρτωσαν" τα βαγόνια οι άνθρωποι διαπίστωσαν ότι ο προορισμός ήταν οι απέραντες στέπες του Καζαχστάν...

Σταύρος Σταυριανίδης, ένας από τους εξορισμένους



Πέμπτη, 10 Μαΐου 2012

Ο βασιλιάς Ριχάρδος ο Γ΄


King Richard the third

Shakespeare William

Eίναι θρίαμβος -και θρίαμβος όχι κοινός- της τέχνης ενός μεγάλου δραματουργού να έχει υψώσει σε ήρωα τραγωδίας πρόσωπο τόσο εγκληματικό καθώς ο Ριχάρδος του Γκλόστερ. Για την ακρίβεια, βρισκόμαστε εδώ μπροστά σε μια πρόκληση: Η τραγωδία δεν απαιτεί βέβαια ήρωες που να είναι υποδείγματα αρετής· δεν μπορεί όμως και να πετυχαίνει τις οφειλόμενες αντιδράσεις μέσα στην ψυχή του θεατή όταν υψώνει σε σύμβολα πρόσωπα αποκρουστικά, που να ευχόμαστε τη συντριβή τους. [...] Ο Ριχάρδος έχει γιγαντωθεί κάνοντας εγκλήματα. Καταλαβαίνουμε πως η βασιλεία του πρέπει να είναι ένας εφιάλτης για τους τρίτους, πως ο ίσκιος του πέφτει γύρω μολυβένιος, πως η παρουσία του αλλάζει το νόημα των στιγμών. Λογικά, θα έπρεπε να ευχόμαστε την καταστροφή του - και πραγματικά την ευχόμαστε. Την ίδια στιγμή ωστόσο νιώθουμε πως όταν αυτός λείψει, κάποιο ανεξήγητου μεγέθους ανθρώπινο υπόδειγμα θα χαθεί: κάποιο υπόδειγμα που ενσαρκώνει το εωσφορικό στοιχείο χωρίς ποτέ να παύει και να είναι συνεπέστατα ανθρώπινο. Στον εικονοκλαστικό διονυσιασμό του μέσα, υπάρχει κάτι το τιτανικό, που παίρνει καθαυτό ηρωικές διαστάσεις. Και το δέος που εμπνέει, περιέχει την αισθητική κατηγορία του Υψηλού. Ο Ριχάρδος συναρπάζει με την ένταση ενός ζοφερού μεγαλείου.
(Άγγελος Τερζάκης)


Το βιβλίο ''Ο βασιλιάς Ριχάρδος ο Γ΄'' μπορείτε να το βρείτε εδώ

Τετάρτη, 9 Μαΐου 2012

Τρία μουστάκια


Ψιχία μηδενισμού

Συγγραφέας: Παπαγιώργης Κωστής

Μαύρο άνθος του 19ου αιώνα, ο μηδενισμός άφησε μεγάλα έργα και ενέπνευσε μύθους και αφηγήσεις. Υπάρχει γερμανική εκδοχή του μηδενισμού, ρωσική και εν γένει ευρωπαϊκή. Με τους δύο παγκόσμιους πολέμους και μια σειρά επαναστάσεων και κοινωνικών κινημάτων, μπορούμε να πούμε ότι ο "ευρωπαϊκός μηδενισμός" επαλήθευσε εξαμβλωματικά τις νιτσεϊκές και λοιπές προφητείες. Το μηδέν αποδείχθηκε ιστορικός και μεταφυσικός γρίφος. Επιτέμνοντας εδώ τις προφητείες του Νίτσε, του Μαλλαρμέ και του Χάιντεγκερ, και χωρίς να έχουμε προθέσεις ιστορικής παρουσίασης, προσπαθούμε απλώς να δείξουμε τα όρια κάποιων περιώνυμων φιλοσοφικών οιωνών.

O Παπαγιώργης, ανατέμνοντας τον επονομαζόμενο «γερμανικό μηδενισμό» της μεσοπολεμικής Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, δείχνει πώς το γερμανικό κράτος αντιμετώπισε, την επαύριον του A' Παγκοσμίου Πολέμου, το πρόβλημα της αυτογνωσίας του σαν μια σειρά διλημμάτων που παραπέμπουν ευθέως σε πολιτισμικές και ηθικές αξίες: Υλικός ή πνευματικός πολιτισμός; Ανοιχτή ή κλειστή κοινωνία; Κοινότητα πνεύματος ή αίματος; Οπισθοχώρηση ή πρόοδος; Μοντέρνο ή παραδοσιακό; H αντίφαση συνίσταται στο γεγονός ότι ο «γερμανικός μηδενισμός» στρέφεται μεν κατά του πνεύματος της Δύσης και όλων όσα το συνέχουν (γαλλικός Διαφωτισμός, αγγλικός φιλελευθερισμός κτλ.), εμφορούμενος όμως από κίνητρα αμιγώς ηθικά. Δεν θα σπεύσουμε να ισχυριστούμε πως, μέσω του «γερμανικού μηδενισμού», ο Παπαγιώργης ανακαλύπτει μιαν ελληνική εκδοχή του μηδενισμού, η οποία και, χωρίς να κατονομάζεται ή να θεματοποιείται, τον έπεισε να γράψει το βιβλίο. Πάντως έχουμε την αίσθηση πως, όταν αυτός ο συγγραφέας, που φέρει τον ευρωπαϊσμό του σαν μάσκα, ασχολείται με το φρόνημα των Γερμανών του Μεσοπολέμου, στο φρόνημα του Νεοέλληνα παραπέμπει εξ αντανακλάσεως και στο ιστορικό δίλημμα που «ακόμα το επηρεάζει»: «εκσυγχρονιστές» ή «ντόπιοι καθυστερημένοι» - τουτέστιν, Δύση ή Ανατολή; Ως εκ τούτου, καίτοι φαντάζουν ξένο σώμα στο έργο του, ένα αόρατο νήμα ενώνει τα Τρία μουστάκια με προηγούμενα δοκίμιά του (από τα βιβλία του για τον Ντοστογέφσκι και τον Παπαδιαμάντη ως την τριλογία του για την Επανάσταση του '21), που πραγματεύονται, άλλα εμμέσως και άλλα σαφώς, παραλλαγές του ίδιου διλήμματος. Μέσα σε αυτά, ο Χάιντεγκερ προβάλλει ως ο φιλοσοφικός ήρωας που χρειάστηκε να τα βάλει με ολόκληρη τη σκέψη της Εσπερίας προκειμένου να αναχθεί στο εντόπιο, το γηγενές και το αυθεντικό. Και - μια τελευταία υπόθεση - τη φωνή του δανείζεται ο Παπαγιώργης, για να ασκήσει κριτική σε όλους όσοι βαυκαλίζονται ότι ο μηδενισμός συνιστά ένα ατύχημα της Ιστορίας, το οποίο κάποια προοδευτική, διαφωτισμένη, ορθολογική, ή και ανορθολογική, παρέμβαση θα μπορούσε να διορθώσει: «Αντί να αποσκοπούμε στο ξεπέρασμα του μηδενισμού, οφείλουμε να εισαχθούμε με άκρα περισυλλογή στην ουσία του».

Τρίτη, 8 Μαΐου 2012

Ψυχικό και πνευματικό δηλητήριο, η ουσία και το πνεύμα του μπολσεβικισμού



ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ:  ΣΙΤΣΑ ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗ, Ι. ΙΛΓΙΝ 

Απόσπασμα από το βιβλίο:

        "........Η μπολσεβικική κατάσταση της ψυχής δεν είναι πάντοτε ώριμη και έκδηλη. Είναι δυνατόν να κρύβεται και να εκδηλώνεται με πράξεις τις οποίες δεν θεωρούμε «μπολσεβικικές», οι οποίες, όμως, πηγάζουν από την ίδια πηγή και είναι όμοιες, στην ουσία, με τις μπολσεβικικές. Αν μία χώρα είναι γεμάτη από ανθρώπους που έχουν τέτοια στάση είναι δυνατόν να βρίσκεται πολύ κοντά στην μπολσεβικική κατα-στροφή, κι ας μην έχει οργανωμένο κομμουνιστικό κόμμα. .....
........ Κατ’ αυτόν λοιπόν τον τρόπο, κάποιος ο οποίος δεν έχει αξιώματα και θέλει να προχωρήσει προς τα εμπρός (δηλαδή ο καριερίστας, αυτός του οποίου ο σκοπός είναι να κάνει με κάθε μέσον καριέρα), που αναμιγνύει καθετί και όλες τις σχέσεις του με την προσωπική του επιθυμία και που σιωπηλά θεωρεί όλα τα μέσα καλά για τον σκοπό του, βρίσκεται πολύ κοντά στον μπολσεβικισμό, έστω κι αν προέρχεται πολιτικώς εκ δεξιών. Κατά τη ρωσική επανάσταση πλήθος ανθρώπων αυτού του είδους, χωρίς αξιώματα και χωρίς κατεύθυνση, προερχόμενοι από όλα τα κόμματα, τέθηκαν στη διάθεση των μπολσεβίκων, μόνο και μόνο διότι δεν ήθελαν να πληγεί η θέση τους ή διότι επεδίωκαν να προαχθούν. Αυτό το συναντάμε και στη δυτική Ευρώπη. Ο Τσόρτσιλ εννοεί τον μπολσεβικισμό όπως συμφέρει την πολιτική του θέση και ο Λόιδ Τζωρτζ είναι έτοιμος να βοηθήσει τους μπολσεβίκους. Κατά συνέπεια, παρουσιάζονται όλοι οι συμφε-ροντολόγοι όλων των χωρών ως έτοιμο υλικό και όργανα του μπολσεβικισμού για την κατάκτηση του κόσμου. Στη χώρα στην οποίαν εκρήγνυται μπολσεβικική επανάσταση, μπορεί να παρατηρήσει κανείς πως όλοι οι καριερίστες, οι οποίοι διευθύνουν την πολιτική της, βρίσκονται με κάποια πρόφαση στο στρατόπεδο των μπολσεβίκων, είτε φανερά είτε μυστικά. 
 2. Αυτή είναι η τύχη όλων των πολιτικών τυχοδιωκτών. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς κομμουνιστής για να βρίσκεται στο στρατόπεδο των μπολσεβίκων, αρκεί να είναι, για παράδειγμα, ένας εγωιστής, χωρίς αξιώματα και ιδεολογία που φροντίζει μόνο για την ατομική του πρόοδο. Υπάρχουν παντού άνθρωποι που ακολουθούν το άρμα της πολιτικής για να κερδίσουν κάθε δυνατή ωφέλεια, άνθρωποι που αισθάνονται την ανάγκη να συμμετέχουν σε κάθε κυβέρνηση, όσο καταστροφική κι αν είναι αυτή για τη χώρα τους. Σε επαναστατικές περιόδους γεννάται σε αυτούς τους ανθρώπους μία ακατανίκητη επιθυμία να προχωρήσουν, να ανεβούν ψηλά με κάθε δύναμη και με κάθε θυσία, και-ροφυλακτούν να επωφεληθούν από τέτοιου είδους μεταβολές. Και για εκείνον που φέρει μέσα του, αυτόν τον λεγόμενο αριβισμό, δηλαδή την ορμή για προαγωγή με κάθε θυσία, κανένας πο-λιτικός αέρας δεν είναι μολυσμένος και καμία πολιτική συντροφιά ταπεινή. Παντού μπορεί ν’ αναπνέει, ξέρει να διαπραγματεύεται, να συνάπτει ωφέλιμες φιλίες και, μάλιστα, ακόμη πιο καλά ξέρει να συκοφαντεί. Ακόμη, υπάρχουν άνθρωποι – και μάλιστα είναι πάρα πολλοί στην εποχή μας- οι οποίοι επιθυμούν κυριολεκτικά τη μη ομαλότητα, μόνο και μόνο διότι ελπίζουν ότι μέσα στην αταξία κάτι θα κερδίσουν. Και υπάρχουν και άλλοι, που ελπίζουν να πνίξουν μια κακή τιμωρητέα πράξη τους, μέσα στα φουσκωμένα νερά μιας επαναστάσεως, που φέρνει σύγχυση στις ψυχές και θάβει τις έννοιες του καλού και του κακού. Όσο πιο πολλοί άνθρωποι τέτοιου είδους υπάρχουν μέσα σε μια χώρα, τόσο πιο κοντά βρίσκεται αυτή στον μπολσεβικισμό: η μπολσεβικική επανάσταση ξέρει να τους εκμεταλλευθεί κα-ταλλήλως. 
 3. Σε αυτήν την κατηγορία ανήκουν και όλοι εκείνοι που μπορούν να εξαγοραστούν και χρηματιστούν καθ’ οιονδήποτε τρόπο, που είναι πάντοτε έτοιμοι να προδώσουν τα συμφέροντα του έθνους τους για το προσωπικό τους συμφέρον. Το εθνικό και το γενικό συμφέρον των συμπατριωτών τους δεν είναι γι’ αυτούς τίποτε άλλο παρά πεδίο κυνηγίου εγωιστικών και προσωπικών συμφερόντων ή μια ευκαιρία «να κερδίσουν» και μοιάζει σαν ένα έρημο αγροτικό δρόμο μέσα στο σκοτάδι της νύχτας, όπου αυτοί, κρυμμένοι, καιροφυλακτούν για να πετύχουν κάποια λεία......... Υπάρχουν ανειλικρινείς άνθρωποι, που δεν ξέρουν τι θα πει πίστη και προδίδουν συχνά, χωρίς τύψεις. Η τύχη τους είναι να τους αγοράσουν πρώτα οι μπολσεβίκοι, και αργότερα, όταν δεν θα τους χρειάζονται πλέον, να τους παραμερίσουν με κάθε τρόπο. Κάθε χώρα είναι τόσο κοντά στον μπολσεβικισμό, όσο πιο πολλούς τέτοιους ανθρώπους έχει......"


Το βιβλίο ''ΨΥΧΙΚΟ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ , 
Η ουσία και το πνεύματου μπολσεβικισμού'' μπορείτε να το βρείτε εδώ

Σάββατο, 5 Μαΐου 2012

Η πνευματική ζωή υπό επιτήρηση: Το παράδειγμα του περιοδικού Το Νέον Κράτος


Συγγραφέας : Ανδρειωμένος Γιώργος
Εκδότης : Ίδρυμα Κώστα και Ελένης Ουράνη 
Έτος έκδοσης : 2010 
Σελίδες : 350 

Η περίοδος του μεσοπολέμου, και ιδιαίτερα η απόληξή της που ταυτίζεται με το καθεστώς της 4ης Αυγούστου, είναι από τις πλέον σημαντικές της νεότερης ελληνικής ιστορία και λογοτεχνίας και συνεχίζει να προκαλεί το ενδιαφέρον πολλών μελετητών. Ωστόσο, μολονότι έχουν γραφεί αρκετά πράγματα για τα ιστορικά και λογοτεχνικά συμφραζόμενα της εποχής και έχουν παρουσιαστεί αναλυτικές εργασίες για ορισμένα μεσοπολεμικά έντυπα, στα οποία αποτυπώνονται το κλίμα, οι τάσεις και οι κατευθύνσεις των εκάστοτε πνευματικών πραγμάτων, μας λείπουν ανάλογες συμβολές για τα περιοδικά της μεταξικής δικτατορίας. Το κενό αυτό επιχειρεί να καλύψει, σε κάποιο βαθμό, η παρούσα εργασία, η οποία αναφέρεται στο Νέον Κράτος, ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά (ως προς τη σχέση που παρουσιάζει με το καθεστώς της 4ης Αυγούστου) περιοδικά της εποχής. [...] 

(από το προλογικό κείμενο)



Παρασκευή, 4 Μαΐου 2012

Η νέα γενιά υπό καθοδήγηση: Το παράδειγμα του περιοδικού Η Νεολαία (1938-1941)


Συγγραφέας : Ανδρειωμένος Γιώργος 
Εκδόσεις : Ίδρυμα Κώστα και Ελένης Ουράνη 
Έτος έκδοσης : 2012
 Σελίδες : 912

 [...] Στο κυρίως σώμα του ανά χείρας πονήματος, αποδελτιώνεται εξαντλητικά και παρουσιάζεται αναλυτική η ύλη της ΝΕΟΛΑΙΑΣ, από το ξεκίνημα έως την παύση της κυκλοφορίας της (133 συνολικά τεύχη, από τις 15 Οκτωβρίου του 1938 έως τις 26 Απριλίου του 1941). Η αποδελτίωση βασίζεται στη μελέτη των ίδιων των δημοσιευμάτων, από τις οικείες σελίδες κάθε τεύχους, παρέχοντας με λεπτομέρεια όλες τις αναγκαίες πληροφορίες που σχετίζονται με αυτό. Στην περίπτωση δε ύπαρξης πολυάριθμων σημειωμάτων ή κειμένων σε μόνιμες στήλες του περιοδικού, καταγράφονται αξιολογικά όσα σχετίζονται πρωτίστως με ζητήματα κοινωνικού, πνευματικού, καλλιτεχνικού και πολιτιστικού ενδιαφέροντος. Παράλληλα, το κάθε δημοσίευμα αξιολογείται κριτικά και παρατίθενται χαρακτηριστικά αποσπάσματα από αυτό, τα οποία αναδεικνύουν τις κατευθυντήριες γραμμές του σε σχέση με τα καθέκαστα της περιόδου. Κάθε τεύχος φέρει ελληνική και αραβική αρίθμηση, η οποία ακολουθείται από τον αύξοντα αριθμό κάθε λήμματος. Η εργασία συμπληρώνεται από εξαντλητικό γενικό ευρετήριο, στο οποίο περιλαμβάνονται πρόσωπα, κύριοι όροι, θεματικές κατηγορίες, τίτλοι έργων και στηλών, δίνοντας τη δυνατότητα στον αναγνώστη να παρακολουθήσει συστηματικότερα την ύλη του συγκεκριμένου εντύπου, να διαπιστώσει τη φύση του όλου εγχειρήματος των εκδοτών του και να εντοπίσει εύκολα και γρήγορα τι έγραψε ο κάθε συνεργάτης του περιοδικού και σε ποιο τεύχος του. το βιβλίο κλείνει με φωτογραφικό παράρτημα, όπου παρατίθεται συναφές προς την περίοδο και τη θεματολογία του περιοδικού υλικό. [...]




Πέμπτη, 3 Μαΐου 2012

Σκέψεις για τη μίμηση των ελληνικών έργων στη ζωγραφική και τη γλυπτική


Gedanken uber die Nachahmung der griechischen Werke in der Malerei und Bildhauerkunst

Συγγραφέας: Johann Joachim Winckelmann

 Ο συγγραφέας απευθύνεται πρωτίστως στους καλλιτέχνες αλλά και σε κάθε καλλιεργημένο άνθρωπο της εποχής του για να υποστηρίξει με πάθος προφητικό ότι ο μοναδικός δρόμος για να γίνουμε σπουδαίοι και κατά το δυνατόν αξεπέραστοι είναι να μιμηθούμε τους Αρχαίους, να υποδειγματιστούμε, δηλαδή, από αυτούς. Μέσα από τις γραμμές αυτού του γοητευτικού κειμένου η Αρχαιότητα παύει να αποτελεί αντικείμενο άψυχης λόγιας γνώσης ή τυφλού συλλεκτικού πάθους, όπως ήταν ως τότε για τον αριστοκρατικό και τον μορφωμένο κόσμο του 18ου αιώνα, και αναδεικνύεται σε αυτοσκοπό και μέτρο απόλυτο.