Τρίτη, 13 Μαΐου 2014

Η ΓΑΛΛΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙΣ



Ο Γουσταύος Λέ Μπόν, εθνογράφος, ψυχολόγος και κοινωνιολόγος, γνωστός για τον τρόπο αναλύσεως προσώπων και πραγμάτων, κατορθώνει την απογύμνωση ενός γεγονότος που σημάδεψε την ιστορία των εθνών του κόσμου. 

''Η πολιτική των Ιακωβίνων, παράγωγο της νέας πίστεως, ήταν απλή. Συνίστατο σε ένα είδος εξισωτικού σοσιαλισμού, τον οποίο διεχειρίζετο μία δικτατορία μη ανεχόμενη καμία εναντίωση. Σε σχέση με τις οικονομικές ανάγκες και την πραγματική φύση του ανθρώπου, οι θεωρητικοί, οι οποίοι τότε κυβερνούσαν την Γαλλία, δεν έχουν καθόλου πρακτικές ιδέες. Η λαιμητόμος και οι αγορεύσεις τους είναι αρκετές. Αυτές οι τελευταίες είναι παιδαριώδεις : «Ποτέ γεγονότα», λέει ο Ταίν. «Μόνο αφηρημένες έννοιες, σειρές αποφθεγμάτων όσον αφορά την Φύση, την λογική, τον λαό, τους τυράννους, την ελευθερία, μπαλόνια εξογκωμένα και αλληλοσυγκρουόμενα ... μέσα στο στον χώρο...» Η εμπιστοσύνη τους στην ανανεωτική αρετή της επαναστατικής πίστεως ήταν τόση, ώστε αφού κήρυξαν τον πόλεμο στους βασιλείς, τον κήρυξαν στην συνέχεια ενάντια και στους θεούς. Ιδρύθηκε ένα ημερολόγιο από το οποίο οι άγιοι είχαν εκδιωχθεί. Δημιούργησαν μια νέα θεότητα, την Λογική, της οποίας η λατρεία εωρτάζετο στην Παναγία των Παρισίων με ιεροτελεστίες πανομοιότυπες... με αυτές της καθολικής λατρείας. Αυτή η λατρεία διήρκεσε μέχρι την ημέρα που ο Ροβεσπιέρος την αντικατέστησε με μία προσωπική θρησκεία, της οποίας κατέστη ο μέγας ιερέας. Αφού έγιναν οι μόνοι κύριοι της Γαλλίας, οι Ιακωβίνοι και οι οπαδοί τους είχαν την δυνατότητα να την λεηλατήσουν ατιμώρητα, παρ' ότι δεν είχαν ποτέ και πουθενά την πλειοψηφία.''