Σάββατο, 29 Νοεμβρίου 2014

Ο ΠΡΟΚΑΤΑΚΛΥΣΜΙΑΙΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ



Το βιβλίον-σταθμός που ξαναγράφει, με κατά τρόπον παραδοσιακόν και επαναστατικόν συνάμα, την Προϊστορίαν. Τούτο έχον ως οδηγόν τας απόψεις των Κλασσικών, και ιδίως τον πλατωνικόν Τίμαιον, καταρρίπτει τον μύθον της βραχείας και γραμμικής ιστορίας του Ανθρώπου και, συνακολούθως, ανιχνεύει και αναλύει λεπτομερώς τα συμβάντα του προ 12.500 ετών μεγάλου Κατακλυσμού και την προϋπήρξασα Χρυσή Εποχής της Ανθρωπότητος. (. . .)
(ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)

Περιεχόμενα

ΠΙΝΑΞ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ
ΠΙΝΑΞ ΓΕΩΛΟΓΙΚΩΝ ΕΠΟΧΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΩΝ ΧΑΡΤΩΝ
ΠΡΟΛΟΓΟΣ
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
1. ΑΙΤΙΑ ΚΑΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΩΝ
2. ΜΥΘΟΙ ΤΟΥ ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΥ
3. ΤΟ ΑΙΤΙΟΝ ΤΟΥ ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΥ
4. ΤΟ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΟΝ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΓΗΣ
5. ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΟΥ ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΥ
6. ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΥ
7. ΓΕΩΛΟΓΙΚΑ ΚΑΙ ΚΛΙΜΑΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΔΙΑ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣ 12.500 ΕΤΩΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ
8. Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΙΣ
9. Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΕΠΟΧΗΣ
10. ΤΑ ΣΥΜΒΟΛΑ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΕΠΟΧΗΣ
11. Η ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΕΠΟΧΗΣ
12. ΟΙ ΧΑΡΤΕΣ ΤΟΥ ΠΡΟΚΑΤΑΚΛΥΣΜΙΑΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
13. ΟΙ ΜΕΓΑΛΙΘΟΙ
14. Η ΚΟΙΝΗ ΓΛΩΣΣΑ
15. Η ΕΠΑΝΕΞΑΠΛΩΣΙΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
16. ΕΠΙΛΟΓΟΣ: ΑΙ ΝΕΩΤΕΡΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΑΙ
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Παρασκευή, 28 Νοεμβρίου 2014

IL Duce - Η Ιστορία του Φασισμού χωρίς λογοκρισία



Το να σκιαγραφήσει κάποιος το ιστορικό πορτραίτο του Μουσολίνι, μιας από τις ποιο εκρηκτικές και αντιφατικές μορφές της σύγχρονης Ιστορίας, δεν είναι και από τα ποιο εύκολα εγχειρήματα. Η παρούσα βιογραφία δεν είναι ούτε ένα κατηγορητήριο εναντίον του υπερφίαλου Ιταλού ηγέτη, ο οποίος επιτέθηκε αναίτια και σκαιά εναντίον της Ελλάδας τον Οκτώβριο του 1940, αλλά ούτε κιʼ ένας ύμνος προς τον άνθρωπο εκείνον που ουσιαστικά έθεσε τα θεμέλια του εκσυγχρονισμού της Ιταλίας. Σχοινοβατώντας πάνω σε ένα πολύ λεπτό σχοινί, προσπαθήσαμε με αντικειμενικότητα και κυρίως χωρίς εμπάθεια να φωτίσουμε όλες τις πλευρές του ανθρώπου που χάραξε βαθιά την πορεία του στο δρόμο της Ιστορίας και ο οποίος συνέδεσε το όνομά του με τον πόλεμο και την καταστροφή στην Ελλάδα.


Τρίτη, 25 Νοεμβρίου 2014

Η πείνα



Knut Hamsun

«Το βιβλίο μου είναι μια προσπάθεια να περιγράψω την περίεργη ζωή του νου, τα μυστήρια της ψυχής σε ένα κορμί που πεινάει». Κνουτ Χάμσουν 

Τοποθετημένη στη Χριστιανία (σημερινό Όσλο) στα τέλη του 19ου αιώνα, η Πείνα περιγράφει τις προσπάθειες του ανώνυμου ήρωα, που πασχίζει να επιβιώσει γράφοντας άρθρα για εφημερίδες, τα οποία θα του επιτρέψουν να καλύψει τις στοιχειώδεις ανάγκες του –να φάει και να κοιμηθεί– με αξιοπρέπεια. Δεν τα καταφέρνει πάντα? με την κοινωνική, φυσική και πνευματική του κατάσταση σε διαρκή εξασθένηση, περιπλανιέται στους δρόμους, βυθίζεται ολοένα και περισσότερο στην παράνοια. Ο πεινασμένος συγγραφέας μάταια προσπαθεί να διατηρήσει τον σεβασμό προς την έννοια «Άνθρωπος», προς τον εαυτό του και προς τους άλλους, αφού το στομάχι του τον υποχρεώνει σε παραχωρήσεις για τις οποίες μετανιώνει, γεμίζοντας άλλοτε ενοχές και άλλοτε αδικαιολόγητη αυτοεκτίμηση. Αυτό που τον κρατάει να μη διαλυθεί είναι το κάτισχνο κορμί του, που σε μεγάλο βαθμό καθορίζει επίσης και τη συμπεριφορά του μυαλού του. 

«Ο ήρωας του Χάμσουν απαλλάσσεται συστηματικά από κάθε είδους πίστη σε κάθε είδους σύστημα και τελικά, μέσω της πείνας την οποία επιβάλλει στον εαυτό του, φτάνει στο τίποτα. Τίποτα δεν τον στηρίζει ώστε να συνεχίσει την πορεία του, κι όμως αυτός εξακολουθεί να προχωρά. Προχωρά κατευθείαν στον 20ό αιώνα». Από την εισαγωγή του Paul Auster 

Μια περιγραφή της μοναξιάς και της εξαθλίωσης του ανθρώπου που κάνει το «λάθος» να επιδίδεται σε πνευματικές και δημιουργικές δραστηριότητες, σε έναν συβαριτικό κόσμο αναζήτησης υλικών απολαύσεων.


Δευτέρα, 24 Νοεμβρίου 2014

Johann Strauss Ensemble «Χριστούγεννα στη Βιέννη»






Η σκηνή του Μεγάρου Μουσικής, ανθοστόλιστη, θα γεμίσει από τις μελωδίες και τους ρυθμούς της αγαπημένης βιεννέζικης μουσικής και θα υποδεχτεί τους χορευτές Silvia Schreger και Bernhard Bläuel σολίστ από το Μπαλέτο της Όπερας της Βιέννης που θα χορέψουν τα αέρινα βαλς των Στράους.


Η Ορχήστρα Δωματίου Johann Strauss Ensemble της Βιέννης ιδρύθηκε το 1985 από τους εξαιρετικούς μουσικούς της αυστριακής Ορχήστρας Μπρούκνερ και πολύ γρήγορα απέκτησε διεθνή φήμη με περιοδείες σε όλες τις μεγάλες πόλεις της Ευρώπης (Παρίσι, Λονδίνο, Μαδρίτη, Ρώμη, Βρυξέλλες, Βερολίνο, Ζυρίχη, Αμβούργο, Σάλτσμπουργκ, Βιέννη κ.α.).

Χαρακτηριστικό των συναυλιών του Johann Strauss Ensemble είναι η ερμηνεία της βιεννέζικης μουσικής με τον τρόπο που ο σπουδαίος συνθέτης και βιολονίστας Γιόχαν Στράους πρώτος καθιέρωσε καθώς ήταν συγχρόνως ο σολίστ και ο διευθυντής της ορχήστρας ενθουσιάζοντας το κοινό με την χορευτική και μελωδική μουσική του!

Η ορχήστρα έχει επιλέξει για τις συναυλίες στην Αθήνα τα ωραιότερα βαλς, τις πόλκες και τους λαϊκούς χορούς της βιεννέζικης μουσικής παράδοσης, γραμμένα από τους συνθέτες της οικογένειας των Στράους αλλά και των συγχρόνων τους για να «ταξιδέψουν» με την μουσική τους το αθηναϊκό κοινό στη Χριστουγεννιάτικη Βιέννη! 



7 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2013/ 20:30 

8 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2013/ 16:30 & 20:30


ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

€ 10,00 (Φοιτητικά, νέοι, άνεργοι, ΑΜΕΑ, πολύτεκνοι, 65+)

€18,00 – 28,00 – 38,00 – 48,00 (Διακεκριμένη Ζώνη)

Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου 2014

ΧΡΗΣΤΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ ΤΗΣ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ



Αθήνα 2014, σελίδες 1826, τρίστηλο με έγχρωμα λήμματα, σε χαρτί βίβλου των 60 γραμμαρίων διαστάσεων 21χ29,50 εκατοστά και βάρους 3 κιλών και 650 γραμμαρίων. Σελιδοποίηση, εφαρμογή διορθώσεων και εκτύπωση: Εθνικό Τυπογραφείο.

Την απόφαση έκδοσης του Λεξικού έλαβε ομόφωνα η Ολομέλεια της Ακαδημίας Αθηνών τον Ιούνιο του 2003. Τη Συμβουλευτική Επιτροπή αποτέλεσαν οι ακαδημαϊκοί Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος, Νικόλαος Ματσανιώτης, Γρηγόριος Σκαλκέας, Νικόλαος Κονομής, Σπύρος Ιακωβίδης, Αθανάσιος Καμπύλης και Βασίλειος Πετράκος. Επιστημονικός υπεύθυνος ανέλαβε ο Γενικός Γραμματεύς της Ακαδημίας Νικόλαος Ματσανιώτης (2003-2010) τον οποίον διαδέχθηκε ο Βασίλειος X. Πετράκος (2010 κ.ε.). Επιστημονικός συντονιστής ορίστηκε ο καθηγητής Γλωσσολογίας στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών Χριστόφορος Χαραλαμπάκης. 
To Χρηστικό Λεξικό στηρίζεται σε πολύχρονη πρωτογενή έρευνα. Παρουσιάζεται σε ένα συνεχές σώμα κειμένων τριών εκατομμυρίων λέξεων ο θησαυρός της νεοελληνικής γλώσσας στη σημερινή δυναμική της μορφή. Aναπτύσσονται με ακρίβεια και πληρότητα περίπου 75.000 λήμματα, σύμπλοκα και στερεότυπες εκφράσεις από τα 120.000 που υπάρχουν στην ηλεκτρονική βάση. Το επιστημονικό λεξιλόγιο, το οποίο κατηγοριοποιείται σε 103 γνωστικούς τομείς, καταλαμβάνει τη θέση που του αξίζει, καθώς διαμορφώνει την Κοινή Νεοελληνική του μέλλοντος. 
Έχουν καταγραφεί 5.000 νεολογισμοί, που δεν υπάρχουν σε κανένα άλλο νεοελληνικό λεξικό (π.χ. αναγνωρισιμότητα, αναρτητέος, αντικαπνιστής, αξιολογητής, γενόσημα, ιός έμπολα, αγγλ. Ebola virus, 1976, μπότοξ, πέλετ, σι ντι ες, σκάιπ, αγγλ. skype, 2003), πολλοί από τους οποίους αποτελούν διεθνισμούς υπό μορφή μεταφραστικών δανείων. Αναλύονται εκατοντάδες αθησαύριστοι ως τώρα επιστημονικοί κλάδοι, όπως γεωπληροφορική, ιχυθυοπαθολογία, μουσειογραφία, ψυχοφαρμακολογία.
Η έννοια "Χρηστικό Λεξικό", σε αντιδιαστολή με το "Ιστορικό Λεξικό", αποκτά εδώ ευρύτερη σημασία. Η Ακαδημία Αθηνών έθεσε ψηλότερα τον πήχη.

   Βασικές καινοτομίες του Λεξικού

  • Κατάρτιση του λημματολογίου από εκτενείς βάσεις δεδομένων, όπως, κατά κύριο λόγο: Εθνικός Θησαυρός της Ελληνικής Γλώσσας (ΕΘΕΓ), InterActive Terminology for Europe (IATE), μηχανή αναζήτησης Google, ηλεκτρονικές βάσεις και ηλεκτρονικά λεξικά της αγγλικής, γαλλικής, γερμανικής, ιταλικής και ισπανικής γλώσσας, επιμέρους βάσεις δεδομένων της Ακαδημίας Αθηνών).
  • Καθιέρωση διπλής ορθογράφησης για ορισμένες λέξεις: αβγό-αυγό, κτίριο-κτήριο, ορθοπαιδικός-ορθοπεδικός.
  • Σύντομοι και ουσιαστικοί ορισμοί των λημμάτων.
  • Αναγραφή της επιστημονικής ονομασίας ζώων και φυτών.
  • Ενοποίηση σημασιών. Διάκριση της σημασίας από τη χρήση.
  • Καταγραφή αυθεντικών παραδειγμάτων.
  • Αναλυτική παρουσίαση των συνδυαστικών δυνατοτήτων των λέξεων: ομορφιά: αγγελική, αξεπέραστη, απίστευτη, απόλυτη, ασύγκριτη, διακριτική, εκθαμβωτική, εκρηκτική, εντυπωσιακή, εξαιρετική, εξωτική, κλασική, μαγευτική, μοναδική, τεχνητή. Ανδρική, γυναικεία, εξωτερική, εσωτερική, πνευματική, σωματική, ψυχική.
  • Ακριβής υφολογικός προσδιορισμός λέξεων και εκφράσεων. 
  • Πραγμάτευση των στερεότυπων ή ιδιωματικών εκφράσεων και σταθερών λεξιλογικών συνάψεων σε νέα βάση στο τέλος κάθε λήμματος. Βλ. τα λήμματα ζωή, μάτι.
  • Παράθεση της χρονολογίας εμφάνισης των αγγλικών και γαλλικών λέξεων, όπως και των στερεότυπων εκφράσεων. Ανοίγονται έτσι νέοι ορίζοντες σε θέματα Ιστορίας του πολιτισμού και των επιστημών. Ενδεικτικά παραδείγματα: βιταμίνη < γαλλ. vitamine, 1913. οικοτουρισμός < αγγλ. ecotourism, 1982. λιβερμόριο < διεθν. livermorium, 2012.


Στο Χρηστικό Λεξικό εισάγεται για πρώτη φορά μια σειρά λεξικογραφικών καινοτομιών, οι οποίες στηρίζονται σε σύγχρονες μεταλεξικογραφικές έρευνες.

  1. Τίθενται σε νέα βάση οι υφολογικοί και πραγματολογικοί δείκτες της γλώσσας, τριάντα συνολικά. Π.χ. αδόκιμο: αναστυλώνω, αντί αναστηλώνω, αρχαιοπρεπές: εκπάγλου καλλονής, εσφαλμένο: κοινοτυπία, αντί κοινοτοπία, νεανική αργκό: μεγάλε, ως οικεία προσφώνηση, προφορικό: και το ρωτάς;
  2. Τα τριτοπρόσωπα ρήματα λημματογραφούνται στο τρίτο πρόσωπο, όταν δεν εμφανίζονται παρά μόνο πολύ σπάνια στο πρώτο πρόσωπο. Βλ. τα λήμματα: αντιβαίνει, αστράφτει, εμφωλεύει, φωσφορίζει.
  3. Αξιοποιούνται λεξικογραφικά τα απολεξικοποιημένα ρήματα, αυτά που συντάσσονται συχνά με ένα ουσιαστικό το οποίο φέρει την κύρια σημασία: π.χ. βάζω την υπογραφή μου (= υπογράφω), δίνω συμβουλή (= συμβουλεύω), κάνω την προσευχή μου (= προσεύχομαι).
  4. Τίθεται σε νέα βάση η ετυμολογική έρευνα με την ετυμολόγηση όχι των λέξεων γενικά και αόριστα, όπως γινόταν ως σήμερα, αλλά των εκάστοτε σημασιών τους. Για πρώτη φορά παρατίθενται ετυμολογίες με κριτήριο τη σημασία που αποκτά κάθε φορά η λέξη. πάρκο: 1. (σε πόλη) ανοιχτός χώρος ... 2. (κατ' επέκτ.) υπαίθρια έκταση διαμορφωμένη για εκπαιδευτικούς ή/και ερευνητικούς σκοπούς. 3. κατασκευή που αποτελεί περιφραγμένο χώρο, για να κοιμούνται, να παίζουν και να στέκονται τα βρέφη και τα πολύ μικρά παιδιά, χωρίς να διατρέχουν κίνδυνο. [< 1: ιταλ. parco 2: αγγλ. park 3: γαλλ. parc].
  5. Αξιοποιείται με στοχευμένες επιμέρους έρευνες η θεωρία των σημασιολογικών πεδίων. Έτσι ο χρήστης του λεξικού αποκτά εποπτεία των εννοιολογικά συγγενών λέξεων: ζυμαρικά: Βλ. μακαρόνια, κανελόνια, κουρκουμπίνες, κριθαράκι, λαζάνια, λιγκουίνι, νιόκι, νουντλς, παπαρδέλες, πένες, πεπονάκι, ραβιόλια, ταλιατέλες, τορτελίνια, τραχανάς, τριβέλι, φαρφάλες, φετουτσίνι, φιδές, χυλοπίτες. Βλ. ακόμα τις λέξεις αστράκι, βίδες ή φουζίλι, μαλλιά αγγέλου κ.ο.κ.
  6. Τα συνώνυμα εμφανίζονται στο κατάλληλο συγκείμενο. Στο λήμμα έρχομαι καταγράφονται μέσα στα παραδείγματα 22 συνωνυμικές δυνατότητες. Συσσώρευση συνωνύμων γίνεται σε μονοσήμαντες κυρίως λέξεις. Η καταγραφή τους για εξοικονόμηση χώρου γίνεται στη συχνότερα χρησιμοποιούμενη λέξη. Βλ. τσιγκούνης: εξηνταβελόνης, καβουροτσέπης, μίζερος, σπαγγοραμμένος, σφιχτοχέρης, τσίπης, τσιφούτης, φιλάργυρος, δε(ν) δίνει (ούτε) τ' αγγέλου/τ' Αγίου του νερό. ΑΝΤ. ανοιχτοχέρης.|| (μτφ.-προφ.) ~ στους επαίνους (= φειδωλός, υπέρμετρα συγκρατημένος). ΑΝΤ. γαλαντόμος, γενναιόδωρος, σπάταλος, χουβαρντάς.


Μία από τις βασικές αρετές του Χρηστικού Λεξικού είναι ότι περιγράφει τη νεοελληνική γλώσσα χωρίς προκαταλήψεις, όπως επιβάλλει η σύγχρονη λεξικογραφική πρακτική διεθνώς.

Όπως τονίζει εμφατικά στον μεστό περιεχομένου Πρόλογό του ο Γενικός Γραμματεύς της Ακαδημίας Αθηνών και επιστημονικός υπεύθυνος του έργου κ. Βασίλειος Χ. Πετράκος, "Λεξικά της Νεοελληνικής υπήρχαν ήδη αξιόλογα, αλλά η Ακαδημία απέβλεψε με το Χρηστικό στην επίτευξη διττού αποτελέσματος: την έκδοση ενός σύγχρονου Λεξικού της γλώσσας μας και τον συνεχή πλουτισμό της ηλεκτρονικής του μορφής. Κάθε στιγμή ο μελετητής θα μπορεί να χρησιμοποιήσει τον λεξιλογικό πλούτο και την εκφραστική ζωντάνια και πληρότητα της γλώσσας μας σε όλη τους τη γνωστή στην επιστήμη έκταση. Η Ακαδημία με το Χρηστικό Λεξικό δεν αποβλέπει σε ρύθμιση της γλώσσας, αποδεδειγμένως ανεδαφική, τουλάχιστον από τα χρόνια του Κοραή. Παρουσιάζει με συστηματικό τρόπο και επιστημονικώς εξακριβωμένα την πραγματική μορφή της Νεοελληνικής, τον γλωσσικό πλούτο της και τις θαυμαστές εκφραστικές δυνατότητές της· παράλληλα, με το Λεξικό δίδονται οι αναγκαίες λεξικογραφικές πληροφορίες για την κατανόησή της από τους Έλληνες και την εκμάθησή της από τους ξένους. Με τη σαφήνεια και την πληρότητα των στοιχείων που παρέχονται στο Λεξικό η κατάκτηση της γλώσσας γίνεται δυνατή".

Το ''ΧΡΗΣΤΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ ΤΗΣ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ'' διατίθεται στην τιμή των 36 ευρώ από το βιβλιοπωλείο των εκδόσεων Θούλη, Κολοκοτρώνη 11, Σύνταγμα.Τηλ. 210-3250091, 6976799344.

Μπορείτε να το παραγγείλετε ηλεκτρονικά εδώ 


Τετάρτη, 19 Νοεμβρίου 2014

Με φιλίαν παντοτινήν και άδολη



Γράμματα του Ιωάννη Συκουτρή 
στις μαθήτριές του (1933-1937) 

"Εγώ τι να σου πω; τη μοναξιά δεν την μπορώ· η συντροφιά μ' αρέσει - όχι βέβαια η απτή, η βαρετή πολλές φορές συντροφιά, που μας χαρίζει η κοινωνική ζωή μας, μα η συντροφιά με τις μορφές του μέσα μας κόσμου, τις μορφές που ζωή τους δίνομεν εμείς, με την αναπόλησι και τη φαντασία, με το στοχασμό ή με τη νοσταλγία." 

Ο Ιωάννης Συκουτρής (1901-1937) υπήρξε όχι μόνο ιδανικός μελετητής της κλασικής, μεταγενέστερης και βυζαντινής επιστολογραφίας, αλλά και ο ίδιος δεινός επιστολογράφος. Από την πλούσια όμως αλληλογραφία του πολύ λίγα ίχνη έχουν περισωθεί, διασκορπισμένα σήμερα σε ποικίλους φορείς, ιδιωτικές ή δημόσιες βιβλιοθήκες και αρχεία, στην Ελλάδα και την Κύπρο, ίσως και αλλού. Τα περισσότερα έχουν, δυστυχώς, απολεσθεί. 

Σε αυτόν τον τόμο δημοσιεύονται οι επιστολές του Συκουτρή προς τις φοιτήτριές του στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών Αγλαΐα Φακάλου, Μαρία Κακισοπούλου, Μαρίκα Στρομπούλη και Ηρώ Κορμπέτη (που απόκεινται όλες τους, με εξαίρεση τις απευθυνόμενες στην Ηρώ Κορμπέτη, στο ΕΛΙΑ/ΜΙΕΤ). 

Πως μπορεί μέσα από την επιστολογραφία ενός σπουδαίου φιλολόγου με τις αγαπημένες του μαθήτριες να αναδυθούν οι βαθύτερες αναζητήσεις και οι έγνοιές του και να ανασυσταθούν άγνωστες πτυχές της σκέψης και της προσωπικότητάς του; Τα γράμματα του Ιωάννη Συκουτρή προς την Αγλαΐα Φακάλου και τη Μαρία Κακισοπούλου φωτίζουν την καθημερινότητα του συγγραφέα τους, την πορεία της ακατάπαυστης εργασίας του, ακόμη και την κοινωνική του ζωή και τον ελεύθερο χρόνο του. Ο Δάσκαλος ξεδιπλώνει εκεί συναισθήματα, στοχασμούς και βαθύτερες αγωνίες, καταλείποντας το ίχνος του εσωτερικού του κόσμου όπως δεν κάνει σε κανένα άλλο κείμενό του. Επιπλέον οι επιστολές του προς τη Μαρίκα Στρομπούλη και την Ηρώ Κορμπέτη αναδεικνύουν γλαφυρά την αντίληψη και τη μέριμνά του για το παιδευτικό έργο. Μια προσωπική μαρτυρία, συναρπαστική για τον αναγνώστη και αναντικατάστατη για τον ερευνητή. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου) 

 Περιεχόμενα 

ΠΡΟΛΟΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ 
ΚΥΡΙΟΤΕΡΕΣ ΣΥΝΤΟΜΟΓΡΑΦΙΕΣ 
ΕΙΣΑΓΩΓΗ 
ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ 
ΤΑ ΔΕΛΤΑΡΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΓΛΑΪΑ ΦΑΚΑΛΟΥ 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 
ΚΡΙΤΙΚΟ ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΓΡΑΦΩΝ 
ΕΠΙΜΕΤΡΟ 
ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ

Τετάρτη, 12 Νοεμβρίου 2014

Η Θούλη γυρίζει σελίδα



Επισκεφθείτε μας στον νέο μας χώρο, στο Σύνταγμα, στην οδό Κολοκοτρώνη 11, στον 4ο όροφο, τηλέφωνο: 210 32 500 91, 697 6799 344

thulebooks.gr

Παρασκευή, 7 Νοεμβρίου 2014

Νέα έκδοση από τη Θούλη: Μιναρέδες - Οι λόγχες του Ισλάμ στην Ευρώπη



Το ζήτημα των μιναρέδων στην Ελβετία και του Ισλαμικού Τεμένους Αθηνών στην Ελλάδα

Συγγραφέας: Χρήστος Τσιαχρής
Εκδόσεις: Θούλη
Επιμέλεια: Αθηνά Μάρκου
Σελίδες: 174
Έτος έκδοσης:  2014
ISBN: 978-618-80378-9-2

Οι ισλαμιστές διεισδύουν στην Ευρώπη και αποκτούν δύναμη και εξουσία με όπλο τη θρησκευτική ελευθερία που διεκδικούν, και που τα ευρωπαϊκά κράτη φαίνονται, καταρχήν, υποχρεωμένα να τους διασφαλίσουν, δυνάμει του εθνικού τους δικαίου και των διεθνών συμβάσεων που έχουν υπογράψει. Το υφιστάμενο νομικό-πολιτικό πλαίσιο παρέχει διέξοδο και λύσεις στο πρόβλημα της ισλαμικής εξάπλωσης και επικράτησης ή την υποθάλπει; Μπορεί να απαγορευθεί η ανέγερση τζαμιών και η κατασκευή μιναρέδων και, αν ναι, με βάση ποια κριτήρια και ποιες προϋποθέσεις;

Ο έγκριτος νομικός Χρήστος Τσιαχρής, στρατιωτικός δικαστής με μεταπτυχιακή ειδίκευση στο Διεθνές Δίκαιο, ο οποίος, επίσης, έχει διατελέσει ερευνητικός συνεργάτης του Κέντρου Συγκριτικού Συνταγματικού Δικαίου και Θρησκείας του Πανεπιστημίου της Λουκέρνης, στην εμπεριστατωμένη μελέτη του ―μεγάλο μέρος της οποίας έχει, ήδη, παρουσιαστεί σε συνέδριο που συνδιοργανώθηκε από τα Πανεπιστήμια Λουκέρνης και Λονδίνου― δίνει τεκμηριωμένες απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα, προβαίνοντας και σε επιστημονική ανάλυση-σύγκριση της στάσης της Ελβετίας στο θέμα της κατασκευής μιναρέδων, και της Ελλάδας στο ζήτημα της ανέγερσης τζαμιών και τεμένους. Τα επιστημονικά συμπεράσματα στα οποία καταλήγει είναι τολμηρά και άκρως ενδιαφέροντα.

Ένα βιβλίο επίκαιρο όσο ποτέ, λόγω της εξάπλωσης του Ισλάμ, της ισλαμικής απειλής για την Ευρώπη και όλο τον δυτικό κόσμο, αλλά και της πρόσφατης απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας που επέτρεψε/επικύρωσε την ανέγερση τεμένους στην Αθήνα.
Η μελέτη, εκτός από τις πλούσιες πληροφορίες, δίνει επιχειρήματα σε όποιον ενδιαφέρεται να έχει, για το συγκεκριμένο ζήτημα, σοβαρές πολιτικές θέσεις και να μην περιορίζεται σε συνθήματα και αφορισμούς.


Ρίχαρντ Βάγκνερ - Τριστάνος και Ιζόλδη


Όπερα 


Μουσική διεύθυνση: Μύρων Μιχαηλίδης
Σκηνοθεσία - σκηνικά - κοστούμια: Γιάννης Κόκκος

ΠΡΕΜΙΕΡΑ 23 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2015
23, 27, 31 Ιανουαρίου 2015
4 Φεβρουαρίου 2015

Μέγαρο Μουσικής Αθηνών - Αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη
Νέα παραγωγή
Ώρα έναρξης: 18.30

Καλλιτεχνική συνεργάτιδα, δραματουργία: Αν Μπλανκάρ
Σχεδιασμός βιντεοπροβολών: Eρίκ Ντυραντώ
Φωτισμοί: Μίκαελ Μπάουερ
Διεύθυνση χορωδίας: Αγαθάγγελος Γεωργακάτος

Τριστάνος:               
Τόρστεν Κερλ  
Βασιλιάς Μάρκος: Ράινχαρτ Χάγκεν  
Ιζόλδη: Αν Πέτερσεν  
Κούρβεναλ: θ.α.
Μέλοτ: Δημήτρης Πακσόγλου (23, 31/1) 
             Χαράλαμπος Αλεξανδρόπουλος (27/1- 4/2) 
Μπρανγκαίνε: Καταρίνα Νταλάυμαν  
Βοσκός: Νίκος Στεφάνου  
Καπετάνιος: Κωστής Ρασιδάκης 
Ναύτης: Αντώνης Κορωναίος

Συμμετέχουν η Ορχήστρα και η Χορωδία της ΕΛΣ


Ένα από τα κορυφαία έργα της παγκόσμια μουσικής φιλολογίας, η όπερα Τριστάνος και Ιζόλδη του Βάγκνερ, θα παρουσιαστεί για πρώτη αφορά στην Ελλάδα πλήρως σκηνοθετημένο σε κλειστό χώρο και μάλιστα από ελληνικές μουσικές δυνάμεις, την Ορχήστρα και τη Χορωδία της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, σε μουσική διεύθυνση του καλλιτεχνικού διευθυντή του Οργανισμού Μύρωνα Μιχαηλίδη. Πρόκειται για ένα κορυφαίο αριστούργημα της μουσικής του Ρομαντισμού, έργο πυρετώδους συναισθηματικής φόρτισης, που με τις καινοτομίες του στην αρμονία, άλλαξε την πορεία της μουσικής. 



O σκηνοθέτης Γιάννης Κόκκος σημειώνει: "Ωδή στη νύχτα όπου Έρως και Θάνατος ενώνονται προκειμένου να καταργήσουν τα σύνορα του χρόνου και του τόπου. H όπερα «Τριστάνος και Ιζόλδη» είναι επίσης ένα δράμα ιδιωτικών στιγμών. Πάνω στη σκηνή οι βαγκνερικοί ήρωες, οι οποίοι κρυφά ενσαρκώνουν τα ερωτικά βάσανα, τις αγωνίες της προδοσίας, της απιστίας, της απόγνωσης ενός έρωτα απόλυτου, που πλήττει τη λογική τάξη του κόσμου. Σε αυτή την ηθελημένη φυγή προς τον θάνατο κυριαρχεί η ηδονή του εκμηδενισμού, μίας από τις υπέρτατες ιδέες του ρομαντισμού. Εικόνες, φωτισμοί και κινήσεις επιχειρούν να δώσουν υπόσταση σε μία από τις πιο ωραίες μουσικές που έχουν γραφεί".

thulebooks.gr


Πέμπτη, 6 Νοεμβρίου 2014

Μιγκέλ Σερράνο - Ο Ερμητικός Κύκλος



Πρόλογος
(του συγγραφέα για την έκδοση του 2002)

    Πενήντα χρόνια έχουν περάσει ―μισός αιώνας― από τότε που έφτασα στην Ευρώπη για πρώτη φορά. Αναζητούσα τον Έρμαν Έσσε και ήμουν πολύ νέος. Τη συγκίνησή μου από αυτή τη συνάντηση διηγούμαι σ’ αυτό το βιβλίο. Θαύμα, σύμπτωση, συγχρονισμός. Μετενσάρκωση, ίσως…

    Είκοσι χρόνια αργότερα, έζησα στην οικία Καμούτσι (Camuzzi), την ίδια όπου είχε μείνει ο Έσσε, για άλλα τόσα περίπου χρόνια. Το κρεβάτι τού συγγραφέα, τα έπιπλα της βιβλιοθήκης του, η κουζίνα του, το τζάκι, ο καθρέφτης και το παράθυρο του Κλίνγκσορ. Η λίμνη του Λουγκάνο και το βουνό Σαν Σαλβατόρε… Αναμνήσεις, τίποτε άλλο παρά αναμνήσεις, γιατί όλοι είχαν φύγει, είχαν χαθεί. Κι αυτή, ακόμη, η δεσποινίς Καμούτσι, της οποίας το πρόσωπο έχω εδώ μπροστά μου, καθώς γράφω αυτές τις γραμμές.

    Μου λείπει το ότι τότε όλα ήταν δυνατά. Ένας νέος άγνωστος συγγραφέας που είχε έρθει από την άκρη του κόσμου, από μία χώρα με «μοναχικό όνομα»* (Χιλή)  έγινε δεκτός από τον Έρμαν Έσσε και στη συνέχεια από τον Καρλ Γιουνγκ, οι οποίοι τον έκαναν φίλο τους και του εκμυστηρεύθηκαν πράγματα που σε κανέναν άλλο δεν είχαν πει• μάλιστα, ο Έσσε κάποτε δημοσίευσε στη μεγαλύτερη εφημερίδα της Ελβετίας μία επιστολή που του είχα στείλει εγώ, για τον θάνατο του μεγάλου ψυχολόγου. Ενώ ο Γιουνγκ προλόγισε το βιβλίο μου «Οι επισκέψεις της Βασίλισσας του Σαβά» όπου για πρώτη φορά «προτείνει» ότι τα αρχέτυπα δεν είναι προϊόντα του Ασυνειδήτου (Συλλογικού), αλλά προέρχονται από το Υπερσυνειδητό (είναι, δηλαδή, αυτόνομοι θεοί). Αναφερόμενος στο βιβλίο μου, που προλόγισε, γράφει: «σ’ αυτό γνωστές αρχετυπικές μορφές είναι ευδιάκριτες, αλλά αρκετά διαφορετικές από τα αυθόρμητα προϊόντα του ασυνειδήτου στα οποία είμαι συνηθισμένος».

    Λίγο πριν από τον θάνατό του, ο Κ. Γκ. Γιουνγκ μου έστειλε μία χειρόγραφη επιστολή με την ιδεολογική του διαθήκη, η οποία τώρα βρίσκεται στο Ινστιτούτο Γιουνγκ, στη Ζυρίχη. Μου εξομολογήθηκε ότι θα ήταν πολύ κακό αν καταστρεφόταν ο θησαυρός του (η εμπειρία της ζωής του) με τον οποίο «θα μπορούσε ακόμη και να φωτίσει το σκοτάδι του Δημιουργού».

    Τώρα είμαι ο μόνος στον κόσμο που κρατά «αυτούς τους θησαυρούς», προσπαθώντας να φωτίσω το σκοτάδι των ανθρώπων γύρω μας. Και είμαι εδώ, τώρα, «μόνος σαν ένα βουνό, να επαναλαμβάνω τα λόγια αυτά…» 


Μιγκέλ Σερράνο
Σαντιάγκο, Χιλή, 2002

 * ΣτΜ: Στην τοπική διάλεκτο το όνομα της χώρας σημαίνει «εκεί που τελειώνει η γη»


Τετάρτη, 5 Νοεμβρίου 2014

Η ΥΨΗΛΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΣΠΑΡΤΗΣ 750-192 π.Χ.



H συνηθισµένη εικόνα που έχει κανείς για τη Σπάρτη είναι αυτή της πόλης-στρατοπέδου, όπου σε µια ατµόσφαιρα λιτότητας οι Σπαρτιάτες εξασκούνταν καθηµερινά στην τέχνη του πολέµου. H πραγµατικότητα ήταν πιο περίπλοκη: οι οικονοµικές διαφορές δεν απουσίαζαν από τη Σπάρτη, ενώ η λιτότητα δεν ήταν τόσο αυστηρή και διατηρήθηκε για σχετικά περιορισµένο χρονικό διάστηµα. Eπιπλέον, η Σπάρτη έχει να επιδείξει αξιοζήλευτες επιτυχίες στη διεθνή πολιτική, καθώς επί σειρά αιώνων ήταν σχεδόν αδιάκοπα το ισχυρότερο κράτος στον ελλαδικό χώρο. Aκόµη σηµαντικότερο, αυτό συνέβαινε παρότι ο πληθυσµός των Σπαρτιατών µειωνόταν δραµατικά και αντίπαλες προς τη Σπάρτη δυνάµεις αναδύονταν συνεχώς.

Περιεχόμενα:

KΕΦΑΛΑΙΟ 1. ΙΣΤΟΡΙΑ, ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ

Εισαγωγή
Οι αρχές του πολιτικού ρεαλισµού
Η έννοια της στρατηγικής
Η χρήση της ιστορίας στη διεθνολογική και στρατηγική ανάλυση
Η µελέτη της σπαρτιατικής υψηλής στρατηγικής

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2. ΦΑΣΗ 1: ΕΠΕΚΤΑΣΗ (750-560)

Ιστορική επισκόπηση
Οι εσωτερικές δοµές της Σπάρτης
Το διεθνές περιβάλλον της Σπάρτης
Ο Πρώτος Μεσσηνιακός Πόλεµος
Η εσωτερική κρίση και οι µεταρρυθµίσεις του «Λυκούργου»
Η σύγκρουση µε το Άργος και ο Δεύτερος Μεσσηνιακός Πόλεµος
Μετά τον Δεύτερο Μεσσηνιακό Πόλεµο

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3. ΦΑΣΗ 2: ΣΤΑΘΕΡΟΠΟΙΗΣΗ (560-490)

Ιστορική επισκόπηση
Οι εσωτερικές δοµές της Σπάρτης
Η σπαρτιατική κοινωνία
Το πολιτικό σύστηµα της Σπάρτης και η σπαρτιατική υψηλή στρατηγική
Χίλων ο Λακεδαιµόνιος: µία συνολική υψηλή στρατηγική
Κλεοµένης Α΄: Χίλων σε νέα έκδοση
Προς τους Μηδικούς Πολέµους

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4. ΦΑΣΗ 3: ΠΡΟΚΛΗΣΗ (490-404)

Ιστορική επισκόπηση
Οι Μηδικοί Πόλεµοι
Σε αναζήτηση στρατηγικής
Η σύγκρουση µε την Αθήνα

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5. ΦΑΣΗ 4: ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ (404-369)

Ιστορική επισκόπηση
Η Σπάρτη µετά τον Πελοποννησιακό Πόλεµο: εσωτερικές δοµές και διεθνές περιβάλλον
Η δηµιουργία της σπαρτιατικής αυτοκρατορίας
Η σύγκρουση µε την Περσία
Ο Κορινθιακός Πόλεµος
Από την Ανταλκίδειο Ειρήνη έως τη µάχη στα Λεύκτρα
Μετά τα Λεύκτρα

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6. ΦΑΣΗ 5: ΑΦΑΝΕΙΑ (369-244)

Ιστορική επισκόπηση
Οι εσωτερικές δοµές και το διεθνές περιβάλλον της Σπάρτης
Η σπαρτιατική υψηλή στρατηγική

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7. ΦΑΣΗ 6: ΑΝΑΛΑΜΠΗ (244-192)

Ιστορική επισκόπηση
Άγης Δ΄ και Κλεοµένης Γ΄: η παράδοση του «Λυκούργου»
Νάβης: η εκ βάθρων αλλαγή των εσωτερικών δοµών

Τρίτη, 4 Νοεμβρίου 2014

ΠΡΟΣ ΕΝΑ ΝΕΟ ΚΟΣΜΟΕΙΔΩΛΟ



Μία μελέτη του Δρ. Χανς Κλώι για το κοσμοείδωλο που χαρακτηρίζει κάθε εποχή, με έμφαση στη δική μας: για την πορεία του από τη γένεση ως την κατάρρευση, τη διαδικασία μετάβασης από το ένα κοσμοείδωλο στο επόμενο.  

«…Όταν, τελικά, το νέο κοσμοείδωλο επιβληθεί πλήρως, τότε αποβαίνει το ακλόνητο θεμέλιο κάθε δημιουργικότητας, η οποία όμως δεν επιφέρει καμία πλέον άξια λόγου μεταβολή στο σύνολο, μόνο συμβάλλει στη συμπλήρωσή του στις λεπτομέρειες. Είναι η στιγμή κατά την οποία το κοσμοείδωλο εκπέμπει μία ισχυρότατη ακτινοβολία προς όλους τους τομείς της ζωής, του πολιτισμού, της διαπλάσεως της ανθρώπινης κοινωνίας. Το τελευταίο στάδιο, η παρακμή, συμπίπτει πάντοτε με την εμφάνιση των προάγγελων του νέου κοσμοειδώλου που έρχεται. Άλλωστε, το κοσμοείδωλο ποτέ δεν φθάνει στην τελειότητα. Όπως καθετί το εγκόσμιο, υποτάσσεται και αυτό στη νομοτέλεια της γενέσεως, της αναπτύξεως και του αφανισμού…»   

         Περιεχόμενα

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα
Οδεύουμε προς ένα νέο φιλοσοφικό σύστημα
Οι ιστορικές εποχές
Η φυσικομηχανική νοοτροπία
Οι ανακαλύψεις των φυσικών επιστημών
Ύλη και Ζωή
Η πραγματικότητα της ζωής


Δευτέρα, 3 Νοεμβρίου 2014

Historia de Amor - Beethoven


 
thulebooks.gr

Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ



«...Κατά την αντίληψη των Ελλήνων, η μουσική τους ασκούσε άμεση επιρροή στον χαρακτήρα, ήταν ένα μέσον χαλιναγωγήσεως των παθών και καθοδηγήσεως του ανθρώπου στο μέτρο και στη φρόνηση. Ως παράδειγμα της εξευγενιστικής επιδράσεως της μουσικής, ο Αριστοτέλης αναφέρει τη μεγαλειώδη επίδραση των ασμάτων του Ολύμπου, τα οποία ενθουσίαζαν τις ψυχές και αφύπνιζαν ηθικά συναισθήματα. Η μουσική ήταν η μητέρα όλων των αρετών...

Ο Πλάτων πίστευε ότι μία καινοτομία στη μουσική, μία μεταρρύθμιση των μουσικών νόμων θα είχε ως αναγκαία συνέπεια την ανατροπή του πολιτειακού συστήματος...»

Περιεχόμενα

Σημείωμα του εκδότη
Αντί προλόγου: Μουσική και Πολιτισμός του Ρίχαρντ Στράους
Η μουσική στην Αρχαία Ελλάδα Α΄
Η μουσική στην Αρχαία Ελλάδα Β΄