Τρίτη, 20 Σεπτεμβρίου 2016

Τα Σονέτα


Η Φύση
Τα όρισε όλα δανεικά, ποτέ δεν κάνει δώρα:
Κι όντας η ίδια αδούλωτη, μόνο γενναίους δανείζει. 

William Shakespeare  
Σονέτο 4 


Περιεχόμενα

Εισαγωγή || Αφιέρωση του εκδότη Thomas Thorpe στην πρώτη έκδοση Quarto (1609) || 1. From fairest creatures we desire increase - Απ’ τα ωραία πλάσματα ζητούμε απογόνους || 2. When forty winters shall besiege thy brow - Όταν το φρύδι σου άπειροι θα πολιορκούν χειμώνες || 3.Look in thy glass and tell the face thou viewest - Δες στο γυαλί την όψη σου και σίγουρα θα νιώσεις || 4.Unthrifty loveliness, why dost thou spend - Γλύκα μου άσωτη, γιατί στον εαυτό σου τώρα || 5.Those hours, that with gentle work did frame - Αυτές οι ώρες που με αβρό εργόχειρο έχουν χτίσει || 6. Then let not winter’s ragged hand deface - Γι’ αυτό ας μη σβήσει το τραχύ το χέρι του χειμώνα || 7. Lo in the orient when the gracious light - Δες, μόλις στην ανατολή το άγιο φως υψώσει || 8. Music to hear, why hear’st thou music sadly? - Εσύ είσαι μουσική – κι ακούς τη μουσική με λύπη; || 9.Is it for fear to wet a widow’s eye - Φοβάσαι ίσως της χήρας σου το μάτι μη δακρύσει || 10. For shame deny that thou bear’st love to any - Ντροπή που δεν τ’ ομολογείς: δεν αγαπάς κανένα || 11. As fast as thou shalt wane, so fast thou grow’st - Όσο γοργά θα μοιραστείς, τόσο θα μεγαλώσεις || 12.When I do count the clock that tells the time - Οταν με το ρολόι μετρώ τις ώρες κι όταν βλέπω || 13. O that you were yourself; but, love, you are - Ω, ο εαυτός σου νά ‘σουνα! Δεν είσαι αγάπη μου όμως || 14. Not from the stars do I my judgement pluck - Δεν δρέπω απ’ τους αστερισμούς την κρίση μου εγώ || 15. When I consider every thing that grows - Όταν το συλλογίζομαι πως όλα μεγαλώνουν || 16. But wherefore do not you a mightier way - Αλλά γιατί δεν μάχεσαι με μέσα πιο ισχυρά || 17. Who will believe my verse in time to come - Ποιος στους καιρούς που είναι να ‘ρθουν θα πίστευε μια ρίμα || 18. Shall I compare thee to a summer’s day? - Να σε συγκρίνω με μια μέρα του καλοκαιριού; || 19. Devouring Time, blunt thou the lion’s paws - Παμφάγε Χρόνε, αχρήστευσε του λιονταριού τα πόδια || 20. A woman’s face with nature’s own hand painted - Με το ίδιο της το χέρι η Φύση σου ‘χει ζωγραφίσει || 21. So is it not with me as with that Muse - Δεν είμαι σαν τη Μούσα εγώ που γράφει κεντρισμένη || 22. My glass shall not persuade me I am old - Δεν θα με πείσει το γυαλί πως είμαι γέρος, όσο || 23. As an unperfect actor on the stage - Σαν ατελής ηθοποιός που επάνω στην σκηνή || 24. Mine eye hath played the painter and hath stelled - Το μάτι μου εικόνισε, παίζοντας τον ζωγράφο || 25. Let those who are in favour with their stars - Όσοι τά ‘χουν καλά με τ’ άστρα ας ζούνε κι ας καυχιούνται || 26. Lord of my love, to whom in vassalage - ʼρχοντα της αγάπης μου, η τόση σου αξία || 27. Weary with toil, I haste me to my bed – Τρέχω για το κρεβάτι μου? ο κόπος με τσακίζει || 28. How can I then return in happy plight - Πώς θα επιστρέψω στις χαρές που ο βίος μου υποσχόταν || 29. When in disgrace with Fortune and men’s eyes – Όταν η Τύχη κι οι άνθρωποι με μίσος με κοιτούνε || 30.When to the sessions of sweet silent thought - Όταν μες στα συνέδρια της σιωπηλής μου σκέψης || 31. Thy bosom is endeared with all hearts - Το στήθος σου ακριβοστολίζουν όλες οι καρδιές || 32. If thou survive my well-contented day - Αν ζεις μετά τη μέρα που τα χρέη μου θα ξοφλήσει || 33. Full many a glorious morning have I seen - Πολλές είδα ένδοξες αυγές με κολακεία στα μάτια || 34. Why didst thou promise such a beauteous day - Γιατί μου υποσχέθηκες μια μέρα τόσο ωραία || 35. No more be grieved at that which thou hast done - Πλέον για ‘κείνο που έκανες μη νιώθεις άλλες τύψεις || 36. Let me confess that we two must be twain - Ας το παραδεχτώ λοιπόν: πρέπει να ζούμε ως ξένοι || 37. As a decrepit father takes delight - Όπως πατέρας γέρος πια κοιτάζει με ηδονή || 38. How can my Muse want subject to invent - Πώς θα μπορούσε η Μούσα μου θέματα να εφευρίσκει || 39. O, how thy worth with manners may I sing - Ω! Πώς σεμνά τις αρετές σου εγώ να τραγουδήσω || 40.Take all my loves, my love, yea, take them all - Πάρε όλες τις αγάπες μου αγάπη μου εσύ || 41. Those pretty wrongs that liberty commits - Η ασυδοσία πράττει κάποια σφάλματα γλυκά || 42. That thou hast her, it is not all my grief - Δεν θλίβομαι μόνο επειδή την έχεις εσύ τώρα || 43. When most I wink, then do mine eyes best see - Βλέπουν πολύ καλύτερα τα μάτια μου κλεισμένα || 44. If the dull substance of my flesh were thought - Αν η ουσία η οκνή της σάρκας μου ήταν σκέψη || 45. The other two, slight air and purging fire - Τα άλλα, φωτιά καθαρτική κι αέρας ελαφρός || 46. Mine eye and heart are at a mortal war - Θανάσιμο έχουν πόλεμο το μάτι κι η καρδιά μου || 47. Betwixt mine eye and heart a league is took - Το μάτι μου και η καρδιά κλείσανε συμμαχία || 48. How careful was I, when I took my way - Πόση έγνοια είχα εγώ πριν βγω στου ταξιδιού το δρόμο || 49. Against that time (if ever that time come) - Για τη στιγμή ετοιμάζομαι (αν έρθει η μέρα εκείνη) || 50. How heavy do I journey on the way - Πόσο βαρύς ο δρόμος μου! Δήθεν επιθυμώ || 51.Thus can my love excuse the slow offence - Κι έτσι η αγάπη τη νωθρή αγένεια συγχωρεί || 52. So am I as the rich, whose blessed key - Είμαι σαν πλούσιος που το ευλογημένο του κλειδί || 53. What is your substance, whereof are you made - Ποια είν’ η ουσία σου; Από τι εισ’ άραγε πλασμένος || 54. O how much more doth beauty beauteous seem - Ω, πόσο αλήθεια η ομορφιά πιο όμορφη φαντάζει || 55.Not marble, nor the gilded monuments - Μάρμαρα θa πεθάνουνε κι eπίχρυσα μνημεία || 56. Sweet love, renew thy force. Be it not said - Δυνάμωσε έρωτα γλυκέ! Κανείς να μη σου πει || 57. Being your slave, what should I do but tend - Τι άλλο να κάνω, ο δούλος σου, απ’ το να διακονώ || 58. That god forbid, that made me first your slave - Μου απαγορεύει ο θεός που μ’ έκανε δικό σου || 59. If there be nothing new, but that which is - Αν νέο δεν είναι τίποτε, αν είν’ παλιό ό,τι κάνω || 60. Like as the waves make towards the pebbled shore - Όπως στη χαλικόστρωτη ακτή το κύμα σπάζει || 61. Is it thy will thy image should keep open - Θέλεις η εικόνα σου ανοιχτά πάντα να μου κρατάει || 62. Sin of self-love possesseth all mine eye - Της φιλαυτίας τ’ αμάρτημα το βλέμμα μου κυριεύει || 63. Against my love shall be as I am now - Κάποτε θά ‘ναι η αγάπη μου όπως εγώ είμαι πλέον || 64. When I have seen by Time’s fell hand defaced - Σαν δω πως φθείρει το άσπλαχνο, το άγριο χέρι του Χρόνου || 65. Since brass, nor stone, nor earth, nor boundless sea - Αφού και γη και θάλασσα και πέτρα και χαλκό || 66. Tired with all these, for restful death I cry - Κουράστηκα? το θάνατο να μ’ αναπαύσει κράζω || 67. Ah, wherefore with infection should he live - Αχ, μες στη διαφθορά γιατί κι αυτός μαζί να ζει; || 68. Thus is his cheek the map of days outworn - Κι είν’ η θωριά του επιτομή των παλαιών καιρών || 69. Those parts of thee that the world’s eye doth view - Στην όψη σου που οι ματιές του κόσμου αντικρίζουν || 70. That thou art blamed shall not be thy defect - Δεν φταις εσύ για όλη τούτη την κακολογία || 71. No longer mourn for me when I am dead - Μη με θρηνήσεις άλλο πια όταν θα ‘ρθει ο χαμός μου || 72. O, lest the world should task you to recite - Αλλιώς ο κόσμος θα σου πει κατάλογο να γράψεις || 73. That time of year thou mayst in me behold - Ίσως να βλέπεις πως πολύ στην εποχή έχω μοιάσει || 74. But be contented when that fell arrest - Να χαίρεσαι άμα η φυλακή η άγρια που καμια || 75. So are you to my thoughts as food to life - Ό,τι είν’ για τη ζωή η τροφή, εσύ είσαι για τις σκέψεις || 76. Why is my verse so barren of new pride – Γιατί περήφανη στολή δεν έχει η ποίησή μου || 77. Thy glass will show thee how thy beauties wear – Απ’ τον καθρέφτη σου θα δεις πως οι ομορφιές σου φθίνουν || 78. So oft have I invoked thee for my Muse || Επικαλέστηκα συχνά ως Μούσα μου εσένα || 79. Whilst I alone did call upon thy aid - Οσο την αρωγή σου εγώ επικαλούμουν μόνος || 80. O, how I faint when I of you do write - Πτοούμαι όσες φορές γράφω για σένα, ξέροντας || 81. Or I shall live your epitaph to make - Είτε εγώ ζήσω για να πω τον επιτάφιό σου || 82. I grand thou wert not married to my Muse – Τ’ ομολογώ, τη Μούσα μου δεν είχες παντρευτεί || 83. I never saw that you did painting need - Δεν είδα να χρειάζεσαι ψιμύθιο, γι’ αυτό || 84.Who is it that says most, which can say more - Ποιος είναι ρήτωρ ισχυρός να πει πιο ισχυρό || 85. My tongue-tied Muse in manners holds her still - Η φιμωμένη Μούσα μου μ’ ευπρέπεια έχει σωπάσει || 86. Was it the proud full sail of his great verse - Περήφανα έχει αυτός πανιά και βέβαια έχει στρέψει || 87. Farewell, thou art too dear for my possessing - Αντίο, είσαι πολύ ακριβός για με, τον κάτοχό σου || 88. When thou shalt be disposed to set me light - Όταν θα σου ‘ρθει η όρεξη να πεις πως δεν αξίζω || 89. Say that thou didst forsake me for some fault - Σκέψου πως μ’ απαρνήθηκες για κάποιο ελάττωμά μου || 90. Then hate me when thou wilt, if ever, now – Γι’ αυτό αν το θες να με μισήσεις, τώρα μίσησέ με || 91. Some glory in their birth, some in their skill - Κάποιους δοξάζει η τέχνη τους και κάποιους η γενιά τους || 92. But do thy worst to steal thyself away - Μα κάνε το χειρότερο: κλέψε μου τον εαυτό σου || 93. So shall I live, supposing thou art true - Έτσι θα ζω σαν σύζυγος εγώ απατημένος || 94. They that have power to hurt and will do none - Αυτοί που να πληγώσουνε μπορούν και δεν πληγώνουν || 95. How sweet and lovely dost thou make the shame - Πόσο γλυκό το όνειδος κάνεις που ζει εντός σου! || 96. Some say thy fault is youth, some wantonness - Κάποιοι ονομάζουν πταίσμα σου και νιότη και δονή || 97. How like a winter hath my absence been - Πόσο έμοιασ’ η απουσία μου με βαρυχειμωνιά || 98. From you have I been absent in the spring - ʼνοιξη έλειψα μακριά σου, τότε που φορούσε || 99. The forward violet thus did I chide - Τη νέα βιολέτα μάλωσα: «Κλέφτρα γλυκιά, από ποιον || 100.Where art thou, Muse, that thou forget’st so long - Πού είσαι Μούσα και ξεχνάς να πεις τόσον καιρό || 101. O truant Muse, what shall be thy amends - Ποιος, ω Μούσα φυγόπονη, θα σε ανταμείψει τότε || 102. My love is strengthened though more weak in seeming - Η αγάπη μου δυνάμωσε κι ας δείχνει αδυναμία || 103. Alack, what poverty my Muse brings forth - Αλίμονο, η Μούσα μου πόση γεννά πενία || 104. To me, fair friend, you never can be old - Για μένα φίλε ωραίε να γεράσεις δεν μπορείς || 105. Let not my love be called idolatry - Ας μην κληθεί η αγάπη μου ποτέ ειδωλολατρία || 106. When in the chronicle of wasted time - Όταν μέσα σε χρονικά καιρών αφανισμένων || 107. Not mine own fears, nor the prophetic soul - Οι φόβοι μου ή η προφητική του κόσμου μας ψυχή || 108. What’s in the brain that ink may character - Τι έχω στον νου που με μελάνι δύναμαι να γράψω || 109. O, never say that I was false of heart - Ω, την καρδιά μου ψεύτικη μην πεις κι ας μοιάζει λίγο || 110. Alas ’tis true, I have gone here and there - Πλανήθηκα εδώ κι εκεί κι όλοι τους, αχ, τρελό || 111. O, for my sake do you with Fortune chide – Γι’ αυτό που είμαι, αχ, την Τύχη να κατηγορήσεις || 112. Your love and pity doth th’ impression fill - Η αγάπη σου κι ο οίκτος σου καλύπτουν την ουλή || 113. Since I left you, mine eye is in my mind - Από την ώρα που έφυγα, το μάτι μου στη σκέψη || 114. Or whether doth my mind, being crowned with you - Μήπως ο νους μου άραγε πού ‘χει κορόνα εσένα || 115. Those lines that I before have writ do lie - Ψεύδονται οι παλιοί στίχοι μου κι εκείνοι όπου είχα γράψει || 116. Let me not to the marriage of true minds - Τον γάμο των πιστών ψυχών αιτία μη μου δώσεις || 117. Accuse me thus, that I have scanted all - Ναι, κατηγόρησέ με ορθώς, αμέλησα όλ’ αυτά || 118. Like as to make our appetites more keen - Αν θέλουμε πιο κοφτερή την όρεξη να κάνουμε || 119. What potions have I drunk of siren tears - Ω, τι πιοτά έχω πιει εγώ, τι δάκρυα από σειρήνες || 120. That you were once unkind befriends me now – Μ’ ανακουφίζει που άλλοτε ήσουν κακός μαζί μου || 121. ’Tis better to be vile than vile esteemed - Πιο καλά νά ‘σαι αισχρός, παρά αισχρό να σε νομίζουν || 122. Thy gift, thy tables, are within my brain - Το δώρο, το τετράδιό σου τό ‘χω μες στον νου μου || 123. No! Time, thou shalt not boast that I do change - Χρόνε όχι! Δεν θα καυχηθείς ότι αλλάζω εγώ || 124. If my dear love were but the child of state || Αν κάποιας εύνοιας παιδί η αγάπη μου ήταν, ίσως || 125. Were ’t aught to me I bore the canopy - Θά ‘ταν καλό βασιλικό κουβούκλιο να σηκώνω || 126.O thou my lovely boy, who in thy power - Ω εσύ, αγόρι μου γλυκό, που εξουσιάζεις τώρα || 127. In the old age black was not counted fair - Παλιά το μαύρο για όμορφο δεν το μετρούσε ο κόσμος || 128. How oft, when thou, my music, music play’st - Συχνά, η μουσική μου εσύ, μα μουσική όταν βγάζεις || 129. Th’ expense of spirit in a waste of shame - Μόνο σπατάλη της σποράς σ’ ένα π-αιδοίο ντροπής || 130. My mistress’ eyes are nothing like the sun - Τα μάτια της αγάπης μου ωχριούν μπροστά στον ήλιο || 131. Thou art as tyrannous, so as thou art - Τέτοια είσαι, κι όμως τύραννος? σαν κάποιες που τις κάνουν || 132. Thine eyes I love, and they, as pitying me - Τα μάτια σου αγαπώ κι αυτά μοιάζουν να με λυπούνται || 133. Beshrew that heart that makes my heart to groan - Μάλωσε αυτή σου την καρδιά που την καρδιά μου θλίβει || 134. So now I have confessed that he is thine - Λοιπόν, να που ομολόγησα πως είναι πια δικός σου || 135. Whoever hath her wish, thou hast thy Will - Η καθεμιά έχει το ποθώ. Εσύ έχεις το Θέλω || 136. If thy soul check thee that I come so near - Αν η ψυχή σε μέμφεται που ήρθα τόσο κοντά σου || 137. Thou blind fool love, what dost thou to mine eyes? - Έρωτα εσύ τυφλέ τρελέ, στα μάτια μου τι κάνεις; || 138. When my love swears that she is made of truth - Η αγάπη μου μου ορκίζεται: «είμαι πλασμένη εγώ || 139. O call not me to justify the wrong - Μη με καλείς να δώσω δίκιο στα δεινά τα τόσα || 140. Be wise as thou art cruel; do not press - Γίνε σοφή όσο και σκληρή: άλλο μη μου πιέσεις || 141. In faith I do not love thee with mine eyes - Τα μάτια μου δεν σ’ αγαπούν, τ’ ορκίζομαι κυρά μου || 142. Love is my sin, and thy dear virtue hate - Αγάπη είν’ η αμαρτία μου κι η αρετή σου μίσος || 143. Lo, as a careful housewife runs to catch - Δες: όπως μια νοικοκυρά γεμάτη έγνοιες τρέχει || 144. Two loves I have, of comfort and despair - Δύο αγάπες έχω: μια χαρά και μιαν απελπισία || 145. Those lips that love’s own hand did make - Τα χείλη αυτά που του Έρωτα το χέρι τά ‘χει φτιάξει || 146. Poor soul, the centre of my sinful earth - Κέντρο του αμαρτωλού πηλού μου εσύ, πτωχή ψυχή || 147. My love is as a fever, longing still || Η αγάπη μου σαν πυρετός είναι που όλο ποθεί || 148. O me! What eyes hath love put in my head - Τι μάτια ο έρωτας θεοί μου ‘βαλε στο κεφάλι || 149. Canst thou, O cruel, say I love thee not - Μπορείς, ω άσπλαχνη, να λες ότι δε σ’ αγαπώ || 150. O, from what power hast thou this powerful might - Ω, ποια ισχύς σου έδωσε τέτοια εξουσία ισχυρή; || 151. Love is too young to know what conscience is - Συνείδηση ο έρωτας δεν ξέρει, είναι μωρό || 152. In loving thee thou know’st I am forsworn - Σε αγαπώ, είμ’ επίορκος. Μα εσένα που μου ωρκίσθης || 153. Cupid laid by his brand and fell asleep - ʼφησε ο Έρως τον πυρσό στο πλάι κι αποκοιμήθη || 154. The little Love-god lying once asleep - Κοιμόταν κάποτε ο μικρός του έρωτα θεός