Παρασκευή, 29 Μαΐου 2015

Φάκελος Monsanto



Ένας γενετικός εφιάλτης: Από τη διοξίνη στους ΓΤΟ, μία πολυεθνική που θέλει το καλό σας

Με 17.500 υπαλλήλους, με πωλήσεις που το 2009 έφτασαν τα 11,7 δισ. δολάρια και με παρουσία σε 46 έξι χώρες η Μονσάντο είναι ηγετική δύναμη παγκοσμίως στους γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς (ΓΤΟ), αλλά και μία από τις πλέον αμφιλεγόμενες εταιρείες στην ιστορία της βιομηχανίας. Από το 1901, έτος της ίδρυσής της, η εταιρεία οδηγήθηκε επανειλημμένα στη δικαιοσύνη κατηγορούμενη για την τοξικότητα των προϊόντων της, στα οποία περιλαμβάνονται το
PCB (πυραλένιο), πολλά καταστρεπτικά ζιζανιοκτόνα (όπως το αποφυλλωτικό agent orange, με τα οποία ο αμερικανικός στρατός ψέκαζε τα δάση κατά τον Πόλεμο του Βιετνάμ), ή η αυξητική ορμόνη των βοοειδών (απαγορευμένη πλέον στην Ευρώπη), επικίνδυνη για τα ζώα και τους ανθρώπους. Σήμερα ωστόσο η Monsanto εμφανίζεται ως μια επιχείρηση των «επιστημών της ζωής», αφοσιωμένη στα πλεονεκτήματα της βιώσιμης ανάπτυξης. Με τους διαγονιδιακούς σπόρους που έχει αναπτύξει, ισχυρίζεται ότι θέλει να λύσει το πρόβλημα της πείνας στον κόσμο και να μειώσει την επιβάρυνση στο περιβάλλον, για το καλό της ανθρωπότητας. Τι ακριβώς συμβαίνει; Ποιοι είναι οι στόχοι
αυτής της εταιρείας που, ενώ τόσα χρόνια αδιαφορούσε για τις συνέπειες των δραστηριοτήτων της στο περιβάλλον και στους ανθρώπους, ξαφνικά θέλει να εμφανίζεται σαν ανθρωπιστική οργάνωση;

Το βιβλίο της Marie-Monique Robin, καρπός πολύχρονης έρευνας στη Βόρεια και τη Νότια Αμερική, στην Ευρώπη και την Ασία, που βασίζεται σε ανέκδοτα ντοκουμέντα, σε μαρτυρίες θυμάτων, επιστημόνων και πολιτικών, ανασυνθέτει την ιστορία και τη δράση μιας βιομηχανικής αυτοκρατορίας η οποία, στηριζόμενη σε ψευδείς εκθέσεις, στη διαπλοκή με την κυβέρνηση των ΗΠΑ, σε πιέσεις και απόπειρες διαφθοράς, έχει γίνει ο μεγαλύτερος παραγωγός σπόρων στον κόσμο.
Και αποκαλύπτει, κυρίως, το ρόλο που διαδραμάτισε η Monsanto σε μια εντυπωσιακή αλληλουχία ενεργειών η οποία επέτρεψε τελικά την παγκόσμια εξάπλωση των καλλιεργειών ΓΤΟ, χωρίς κανέναν ουσιώδη έλεγχο των επιπτώσεών τους στη φύση και την ανθρώπινη υγεία, σε πλανητική κλίμακα.


Τετάρτη, 27 Μαΐου 2015

Θερινό ωράριο λειτουργίας



Το βιβλιοπωλείο και οι εκδόσεις ''Θούλη'', σας ενημερώνουμε ότι από την Δευτέρα 1η Ιουνίου 2015 θα ξεκινήσει το θερινό ωράριο λειτουργίας.

Αναλυτικά, το ωράριο έχει ως εξής: 

Δευτέρα: Κλειστά
Τρίτη: Από τις 10 το πρωί έως και τις 8 το βράδυ
Τετάρτη: Από τις 10 το πρωί έως και τις 3 το μεσημέρι
ΠέμπτηΑπό τις 10 το πρωί έως και τις 8 το βράδυ
ΠαρασκευήΑπό τις 10 το πρωί έως και τις 8 το βράδυ
ΣάββατοΑπό τις 10 το πρωί έως και τις 3 το μεσημέρι
Κυριακή: Κλειστά
 
thulebooks.gr

Τρίτη, 26 Μαΐου 2015

Θεαίτητος



Το κορυφαίο έργο του Πλάτωνος, Θεαίτητος, ένα από τα σημαντικότερα κείμενα για τη θεωρία της Γνώσης στην ιστορία της φιλοσοφίας, εκδίδεται από τις εκδόσεις ΖΗΤΡΟΣ σε μετάφραση, εισαγωγή και σχόλια της Κ. ΠΑΠΑΛΕΞΙΟΥ και πρόλογο του Θ. ΠΕΛΕΓΡΙΝΗ σε έναν καλαίσθητο τόμο 754 σελίδων.
Στο πλατωνικό αυτό έργο θα παρακολουθήσουμε μια από τις πιο ενδιαφέρουσες φιλοσοφικές συζητήσεις για την ουσία της Γνώσης μεταξύ του γοητευτικότερου δασκάλου του ευρωπαϊκού πνεύματος, του διαλεκτικού και μαιευτικού Σωκράτη, και του εμπνευσμένου μαθητή και δεινού μαθηματικού, του Θεαιτήτου. Στο πλαίσιο αυτό ο γνωσιοθεωρητικός αγώνας του Πλάτωνος – άμεσα συνυφασμένος με την πολιτική και ηθική του φιλοσοφία – θα «πολεμήσει» την πλάνη, το ψευδώς δοξάσαι, την άγνοια, αφού πρώτα λογοδοτήσει για το απυρόβλητο της αξίας της Γνώσης.
Η γνώση στον Πλάτωνα έχει δεσμευτικό χαρακτήρα. Η κατοχή της οδηγεί αναπόδραστα και σε πράξεις ενάρετες. Τα θεμέλια αυτής της οπτικής βρίσκονται στη σωκρατική διδασκαλία (όποιος γνωρίζει το ενάρετο, το πράττει). Η ηθική αυτή περικλείει μια ισχυρή διαλεκτική («πρέπει να γνωρίζω το ορθό για να το πράξω», αλλά και «όποιος γνωρίζει το ορθό δεν μπορεί παρά να το πράξει») και αντανακλά τη δυναμική γνωσιολογία του Πλάτωνος: τέτοιος είναι ο ανακαινισμός που φέρει το επίστασθαι στον άνθρωπο, ώστε αδυνατεί να επιλέξει άλλον τρόπο δράσης στον ηθικό και πολιτικό βίο παρά αυτόν που του υπέδειξε η Γνώση.
Ο Θεαίτητος αποτελεί πλέον ένα φάρο στους σκοτεινούς αιώνες που θα ακολουθήσουν, καθώς αποτελεί μια μνημειώδη αρχιτεκτονική της Γνώσης, η οποία θα φιλοτεχνήσει το λογιστικόν της ψυχής και θα διαμορφώσει τις προϋποθέσεις για τη λογική προσέγγιση της θεωρίας των ιδεών.

Σάββατο, 23 Μαΐου 2015

ΓΚΟΛΕΜ



DER GOLEM

"Κάθε τριάντα τρία χρόνια περίπου επαναλαμβάνεται ένα ορισμένο γεγονός στα στενοσόκακά μας, πράγμα διόλου παράξενο αυτό καθεαυτό. Δημιουργεί, ωστόσο, ένα τρόμο ανεξήγητο και αδικαιολόγητο. Αρχίζει πάντα με έναν εντελώς άγνωστο άντρα, χωρίς γένια, με κιτρινωπό δέρμα και μογγολικά χαρακτηριστικά. Έρχεται από τον παλιό δρόμο, ντυμένος με παλιομοδίτικα ξεθωριασμένα ρούχα· το βήμα του κανονικό και σαν να σκοντάφτει συνέχεια κατά περίεργο τρόπο, κινδυνεύοντας να πέσει από στιγμή σε στιγμή με τα μούτρα· τριγυρνά στην εβραϊκή συνοικία κι εξαφανίζεται απότομα".

O Γκόλεμ - ένα άμορφο τερατώδες αρχέγονο πλάσμα, δημιούργημα ενός ραβίνου - κινείται μαζί με μια ποικιλία ανθρώπινων χαρακτήρων μέσα στο μυστικιστικό, παραμορφωτικό σκηνικό του γκέτο της Πράγας εκεί όπου η πραγματικότητα και το όνειρο εισβάλλουν το ένα μέσα στο άλλο, όπου ο εσωτερισμός της Καβάλα είναι διάχυτος, το παρελθόν εισδύει στο παρόν. Ένα πολυδιάστατο έργο που μαγεύει τον αναγνώστη.
(Από την παρουσίαση της έκδοσης)

Παρασκευή, 22 Μαΐου 2015

Το μυστικό των Ρούνων




Das Geheimnis der Runen

Συγγραφέας: Guido von List, Γκίντο φον Λιστ
Εκδοτικός οίκος: ΘΟΥΛΗ
Μετάφραση: Μανώλης Στρατάκης
Επιμέλεια: Αθηνά Μάρκου
Σελίδες: 70
ISBN: 978-618-81705-0-6
1η έκδοση: 1908, Λειψία/Βιέννη, εκδ. Guido von List Gesellschaft
1η έκδοση στην ελληνική: Θούλη, Ιανουάριος 2015

«Ο Βόταν ζει μέσα στο ανθρώπινο σώμα προκειμένου να αφανιστεί∙ "αγιάζει εαυτόν", θυσιάζει τον εαυτό του στον εαυτό του∙ θυσιάζει τον εαυτό του περνώντας στον θάνατο, με σκοπό να αναστηθεί».

Ο Βόταν θυσιάζεται και έτσι αποκτά την αρχέγονη γνώση και του αποκαλύπτεται το μυστικό των ρούνων.

Ο αναγεννητής της μυστικιστικής συνείδησης και παράδοσης των αρχαίων Αρίων Guido von List , ξεκινώντας από τη θυσία του Βόταν, ερμηνεύει και αναλύει τους ρούνους του ρουνικού αλφάβητου FUTHARK, σε μία μελέτη η οποία θεωρείται ένα από τα πλέον σημαντικά αποκρυφιστικά έργα της σύγχρονης εποχής.

Το μυστικό νόημα κάθε ρούνου αποτελεί για όποιον το μαθαίνει και μία πολύτιμη συμβουλή για την πορεία του στη ζωή.

 

Τετάρτη, 20 Μαΐου 2015

thulebooks.gr



thulebooks.gr

ΤΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ



Τους άνδρες τους είχαν συγκεντρώσει στα "αμελέ ταμπουρού", δηλ. τάγματα εργασίας, που στην πραγματικότητα ήτανε τάγματα θανάτου, όπου κάτω από χιόνι και βροχή ή κάτω από λιοπύρι, χωρίς νερό και φαγητό έπρεπε να σπάνε πέτρες, για να φτιάξoυν δρόμους. Πολλοί δεν αντέχουν κι αφήνουν τα κόκαλά τους άθαφτα κι άκλαφτα, άλλοι λιποτακτούν απ' όπου μπορούν, είτε από το στρατό είτε από τα τάγματα εργασίας... Το ίδιο συμβαίνει και στα χωριά και στις πόλεις, που δεν αντέχουν τον εξευτελισμό και καταφεύγουν στα βουνά αντάρτες... Οι σκοποί των ανταρτών στην αρχή ήταν η τιμωρία των Τούρκων και η προστασία των γυναικοπαίδων ... Όμως και η ζωή στα βουνά είναι τρομερά δύσκολη και γεμάτη κινδύνους, αφού δε βρίσκουν εύκολα τροφή κι ακόμη πιο δύσκολη με τα όπλα και τα πυρομαχικά. Ζουν στο ύπαιθρο σε σπηλιές, μέσα στη βροχή και στο χιόνι και με δύσκολη και επικίνδυνη τη μεταξύ τους επικοινωνία και συνεννόηση. Κι' όμως, πολλά καταφέρνουν και γράφουν λαμπρές σελίδες ηρωισμού και αυταπάρνησης τόσο στο Δυτικό Πόντο με παράδειγμα την Αμισό και την Πάφρα, όσο και στον Ανατολικό με τη Σάντα, το ηρωικό Σούλι του Πόντου. Αλλά εξίσου απάνθρωπες και φρικτές ήτανε και οι λευκές πορείες ή πορείες θανάτου. Ξεσήκωναν γέρους-γριές, ανήμπορους, γυναικόπαιδα, μέσα στο βαρύ χειμώνα της Ανατολής και τους οδηγούσαν στα βάθη με πορεία 100 και 200 χιλιομέτρων μέσα σε βροχή και σε χιόνι, χωρίς νερό, χωρίς φαγητό, χωρίς ρούχα. Έτσι, από τις κακουχίες και την εξάντληση πέθαιναν στους δρόμους. Στις πορείες θανάτου, μερικές φορές, οι γυναίκες ξέροντας τι τις περίμενε, όταν έφθαναν σε απόκρημνες πλαγιές που κάτω βούιζε το ποτάμι έπεφταν -σαν ένα άλλο Ζάλογγο ή Αραπίτσα- να πνιγούν, να σκοτωθούν, παρά να υποστούν την ατίμωση.                                               

Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015

Γράμματα σπουδάματα - Μιναρέδες: οι λόγχες του Ισλάμ στην Ευρώπη



thulebooks.gr

Μιναρέδες - Οι λόγχες του Ισλάμ στην Ευρώπη



Το ζήτημα των μιναρέδων στην Ελβετία και του Ισλαμικού Τεμένους Αθηνών στην Ελλάδα

Οι ισλαμιστές διεισδύουν στην Ευρώπη και αποκτούν δύναμη και εξουσία με όπλο τη θρησκευτική ελευθερία που διεκδικούν, και που τα ευρωπαϊκά κράτη φαίνονται, καταρχήν, υποχρεωμένα να τους διασφαλίσουν, δυνάμει του εθνικού τους δικαίου και των διεθνών συμβάσεων που έχουν υπογράψει. Το υφιστάμενο νομικό-πολιτικό πλαίσιο παρέχει διέξοδο και λύσεις στο πρόβλημα της ισλαμικής εξάπλωσης και επικράτησης ή την υποθάλπει; Μπορεί να απαγορευθεί η ανέγερση τζαμιών και η κατασκευή μιναρέδων και, αν ναι, με βάση ποια κριτήρια και ποιες προϋποθέσεις;

Ο έγκριτος νομικός Χρήστος Τσιαχρής, στρατιωτικός δικαστής με μεταπτυχιακή ειδίκευση στο Διεθνές Δίκαιο, ο οποίος, επίσης, έχει διατελέσει ερευνητικός συνεργάτης του Κέντρου Συγκριτικού Συνταγματικού Δικαίου και Θρησκείας του Πανεπιστημίου της Λουκέρνης, στην εμπεριστατωμένη μελέτη του ―μεγάλο μέρος της οποίας έχει, ήδη, παρουσιαστεί σε συνέδριο που συνδιοργανώθηκε από τα Πανεπιστήμια Λουκέρνης και Λονδίνου― δίνει τεκμηριωμένες απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα, προβαίνοντας και σε επιστημονική ανάλυση-σύγκριση της στάσης της Ελβετίας στο θέμα της κατασκευής μιναρέδων, και της Ελλάδας στο ζήτημα της ανέγερσης τζαμιών και τεμένους. Τα επιστημονικά συμπεράσματα στα οποία καταλήγει είναι τολμηρά και άκρως ενδιαφέροντα.

Ένα βιβλίο επίκαιρο όσο ποτέ, λόγω της εξάπλωσης του Ισλάμ, της ισλαμικής απειλής για την Ευρώπη και όλο τον δυτικό κόσμο, αλλά και της πρόσφατης απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας που επέτρεψε/επικύρωσε την ανέγερση τεμένους στην Αθήνα.
Η μελέτη, εκτός από τις πλούσιες πληροφορίες, δίνει επιχειρήματα σε όποιον ενδιαφέρεται να έχει, για το συγκεκριμένο ζήτημα, σοβαρές πολιτικές θέσεις και να μην περιορίζεται σε συνθήματα και αφορισμούς.


Παρασκευή, 15 Μαΐου 2015

Επτά και ένα Cantos



Στην έκδοση αυτή αντιγράφω εννιά από τα Cantos του Έζρα Πάουντ, μάλιστα ούτε εννιά ακριβώς αφού το ένα (το XVI) είναι απόσπασμα και όχι ολόκληρο το ποίημα. Δεν νομίζω ότι θα μπορούσα να κάνω κάτι περισσότερο από το να κοινοποιήσω τον τρόπο με τον οποίο εγώ διαβάζω τον ποιητή, και την αγωνία που μέσ' απ' αυτόν εισπράττω. Αντιγράφω, δεν μεταφράζω, και εξάλλου δέν θα μ' ενδιέφερε η μετάφραση τουλάχιστον στην περίπτωση του Πάουντ. Στο τέλος παρατίθεται ένας στοιχειώδης σχολιασμός που ίσως διευκρινίζει ορισμένα κρίσιμα κατά τη γνώμη μου σημεία της ποιητικής ανάπτυξης, είτε πραγματολογικά είτε μέσω των ποιητικών τους αναφορών και των εννοιολογικών τους αντιστίξεων, προσφέροντας κάποια αναγνωστική άνεση. Τα περισσότερα από τα σχόλια δόθηκαν με τη μορφή αποσπασμάτων συγκεκριμένων ερμηνευτικών εργασιών για την ποιητική των Cantos. Με τον τρόπο αυτόν, εκτός των άλλων προσπάθησα να υποδείξω μερικά ακόμη αξιόλογα κείμενα στα οποία μπορεί να καταφύγει ο αναγνώστης.

(από το σημείωμα του μεταφραστή)

Περιεχόμενα

Canto IV
Από το Canto XVI
Canto XVII
Canto XXIX
Canto XXXIX
Canto XLV
Canto XLIX
Canto XCII
Σημειώσεις

Πέμπτη, 14 Μαΐου 2015

Πολιτική θεολογία



Carl Schmitt - Politische Theologie

Μετάφραση - σημειώσεις - επιλεγόμενα Παναγιώτης Κονδύλης

Περιεχόμενα

Ι. Ορισμός της κυριαρχίας

ΙΙ. Το πρόβλημα της κυριαρχίας ως πρόβλημα του νομικού τύπου και
ως πρόβλημα της απόφασης

ΙII. Πολιτική θεολογία

IV. Η αντεπαναστατική φιλοσοφία του κράτους (de Maistre, Bonald, Donoso Cortes)


Τρίτη, 12 Μαΐου 2015

ΑΙΜΑΤΗΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ 1955-1974, BLOODY TRUTH



«Αιματηρή Αλήθεια/Bloody Truth». Στο βιβλίο αυτό αναφέρονται τα πραγματικά γεγονότα που συνέβησαν στην Κύπρο από πριν το 1950 μέχρι και σήμερα, όπως τεκμηριώνονται μέσα από αυθεντικά έγγραφα. Η συγγραφική ομάδα απαρτίζεται από αριθμό έγκυρων μελετητών και ερευνητών από την Κύπρο και το εξωτερικό, οι οποίοι επιθυμούν να διατηρήσουν την ανωνυμία τους. Είναι γι’ αυτό που την ευθύνη για την έκδοση του βιβλίου ανέλαβε το Νομικό Πρόσωπο της Κίνησης για Ελευθερία και Δικαιοσύνη στην Κύπρο. Η ανωνυμία των συγγραφέων σε καμία περίπτωση δεν περιορίζει την αξιοπιστία του έργου, καθ’ ότι οι πηγές είναι λεπτομερέστατες και αδιαμφισβήτητες.

Τα ιστορικά γεγονότα τεκμηριώνονται μέσα από αρχειακό υλικό του Βρετανικού Υπουργείου Εξωτερικών (Foreign Office), της Ελλαδικής και Κυπριακής Υπηρεσίας Πληροφοριών, της Αστυνομίας της Τουρκίας, των Βρετανικών Μυστικών Υπηρεσιών, των κατά καιρούς Βρετανών Πρεσβευτών στην Άγκυρα και Βρετανών Κυβερνητών την Κύπρο (ιδιαίτερα του σερ Χιού Φουτ, 1957-1960), του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, των κυβερνήσεων Ελλάδας και Κύπρου, της Ειρηνευτικής Δύναμης των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο και των αρχείων των Βρετανικών Υπουργείων Άμυνας, Αεροπορίας και Κοινοπολιτείας. Περιλαμβάνονται επίσης δημοσιεύματα και αυθεντικές συνεντεύξεις ερευνητών και ιστορικών προσωπικοτήτων, όπως οι Σπύρος Βρυώνης, Φανούλλα Αργυρού, Κώστας Γεννάρης, Γλαύκος Κληρίδης, Ανδρέας Αζίνας, Γεώργιος Γρίβας-Διγενής, Χριστόδουλος Χριστοδούλου, Σπύρος Παπαγε-ωργίου, Claire Palley, Ιχτσάν Αλί, Νιχάντ Ερίμ κ.α.

Η ανάγκη που παρακίνησε τους επιμελητές της έκδοσης προς την συγγραφή και δημοσίευση του εν λόγω ιστορικού πονήματος ήταν η σύγχυση που επικρατεί γύρω από την σύγχρονη κυπριακή ιστορία, κυρίως δε για την περίοδο 1950-1974. Τα γεγονότα της περιόδου αυτής έχουν κατά κόρον χρησιμοποιηθεί από την τουρκική προπαγάνδα, με στόχο την δημιουργία διχοτομικών τετελεσμένων στην Κύπρο. Δυστυχώς όμως η ελληνική κυπριακή πλευρά δεν αντέταξε μέχρι στιγμής συνεκτική επιχειρηματολογία, αφήνοντας την τουρκική προπαγάνδα να παρουσιάζει τα γεγονότα αναλόγως των συμφερόντων της κατοχικής δύναμης. Ως ιδιαίτερα σημαντική μπορεί να θεωρηθεί η καταγραφή των γεγονότων της περιόδου 1963-64 και της καθοδηγούμενης από την ΤΜΤ και την Άγκυρα τουρκανταρσίας.

Μια περίοδος για την οποία πολλά ανακριβή έχουν ακουστεί και γραφτεί από Ελληνοκύπριους, ακόμα δε και από ανώτατους αξιωματούχους της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το βιβλίο «Αιματηρή Αλήθεια/Bloody Truth», έρχεται την κατάλληλη στιγμή για να εξοβελίσει την ημιμάθεια που εσκεμμένα συντηρεί η προπαγάνδα, δημιουργώντας ιστορικούς φρανκεστάιν του τύπου: «Και αυτοί μας έκαναν, και εμείς τους κάναμε, άρα φταίμε όλοι».


Δευτέρα, 11 Μαΐου 2015

ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΣ ΓΚΟΥΛΑΓΚ



 















Μια απέραντη τοιχογραφία του συστήματος των φυλακών και των στρατοπέδων στην πρώην Σοβιετική Ένωση από το 1918 ώς το 1956, και κυρίως κατά τη σταλινική περίοδο, ένα σύγχρονο έπος όπου η αβάσταχτη σκληρότητα των περιγραφών μετριάζεται συχνά από το χιούμορ, τα αυτοβιογραφικά κεφάλαια εναλλάσσονται με μεγάλους ιστορικούς πίνακες, και μέσα από όλα αυτά προβάλλει η τραγική μοίρα εκατομμυρίων ανθρώπων. Ένα βιβλίο που σφράγισε τον 20ό αιώνα.


Ο όρος Γκουλάγκ, ακρωνύμιο των ρωσικών λέξεων Glavnoye Upravleniye ispravitelno-trudovyh Lagerey (Γενική Διεύθυνση Αναμορφωτικών Στρατοπέδων Εργασίας), δηλώνει το σύστημα των σοβιετικών στρατοπέδων εργασίας στο οποίο, στο αποκορύφωμα της ανάπτυξής του κατά τη δεκαετία του 1930, είχαν εγκλειστεί εκατομμύρια άνθρωποι. Εκτός από τους χωρικούς που είχαν συλληφθεί κατά την κολεκτιβοποίηση, αυτοί που στέλονταν στο γκουλάγκ ήταν διαφωνούντες διανοούμενοι, μέλη εθνικών ομάδων ύποπτα για έλλειψη νομιμοφροσύνης, μέλη φατριών που είχαν χάσει τη δύναμή τους στους κόλπους του Κομμουνιστικού Κόμματος της ΕΣΣΔ, ταξιδιώτες κατηγορούμενοι για συνωμοσία με ξένες κυβερνήσεις όσο βρίσκονταν στο εξωτερικό, ύποπτοι για σαμποτάζ, ακόμη και οι Σοβιετικοί αιχμάλωτοι πολέμου που επέστρεψαν στη χώρα μετά το 1946. Οι κρατούμενοι γέμισαν τα γκουλάγκ σε τρία κυρίως κύματα: το 1929-1932, τα πρώτα χρόνια του πενταετούς προγράμματος· το 1936-1938, όταν οι εκκαθαρίσεις του Στάλιν βρίσκονταν στη μεγαλύτερή τους έξαρση, και τα πρώτα χρόνια αμέσως μετά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο.


Ο Σολζενίτσιν αναφέρει ότι "περίπου σαράντα με πενήντα εκατομμύρια άνθρωποι κλείστηκαν στο Αρχιπέλαγος με βαριές ποινές". Κατά τη μετασταλινική περίοδο της "φιλελευθεροποίησης" το γκουλάγκ διαλύθηκε, και τις αρμοδιότητές του τις απορρόφησαν διάφορες υπηρεσίες που συγκεντρώθηκαν σε έναν νέο οργανισμό, τη Γενική Διεύθυνση Αναμορφωτικών Κέντρων Εργασίας.


Ο ίδιος ο Σολζενίτσιν έχει αποκαλέσει το Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ το "κύριο" έργο του, προτάσσοντάς το έναντι των άλλων μεγάλων μυθιστορημάτων του που εδραίωσαν τη συγγραφική του φήμη και του εξασφάλισαν το Βραβείο Νομπέλ.


Το "χρέος της μνήμης" τον κινεί να συγγράψει ένα ντοκουμέντο για τους δεσμώτες ενός συστήματος εξουσίας που βασίζει τη διαιώνισή του στη στέρηση της ελευθερίας και στον αφανισμό του "εσωτερικού εχθρού". "Η περιοχή του ποταμού Κολύμα ήταν το μεγαλύτερο και το πιο φημισμένο νησί, ο πόλος της απανθρωπιάς αυτής της καταπληκτικής χώρας Γκουλάγκ, που η γεωγραφία την έχει κομματιάσει σε αρχιπέλαγος, αλλά η ψυχολογία την αλυσόδεσε σε ήπειρο -μιας χώρας σχεδόν αθέατης, σχεδόν ανεπαίσθητης, όπου και κατοικούσε ο λαός των Ζεκ [κρατουμένων]."


Τόμος ΙΙ

Στον δεύτερο τόμο (Μέρη ΙΙΙ – IV), που παρουσιάζεται για πρώτη φορά στα ελληνικά, ο Σολζενίτσιν επικεντρώνεται στα στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας, αυτόν τον τρομακτικό μηχανισμό, ένα σύστημα σύγχρονης δουλοπαροικίας, που άλεσε στα σωθικά του εκατομμύρια ανθρώπινες ψυχές. Σκληρότητα, ειρωνεία, ωμότητα, λυρισμός, χιούμορ, αυτοϋπονόμευση, εμβάθυνση στον ψυχισμό, στα ιδεολογικά, κοινωνικά, ψυχολογικά κίνητρα που διαμορφώνουν τη στάση του ανθρώπου απέναντι στους άλλους και στον ίδιο του τον εαυτό: το Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ 2 είναι μια δυσπρόσιτη κορυφή στην ιστορία, της παγκόσμιας λογοτεχνίας, ένα κλασικό έργο που παραμένει ανατριχιαστικά επίκαιρο, ως ανατομία της σχέσης ανάμεσα στον άνθρωπο και στην κτηνώδη εξουσία. 


Ο Γκόρκι και οι εκτοπισμένοι 

Το απόσπασμα που ακολουθεί περιγράφει την επίσκεψη στα γκουλάγκ για προπαγανδιστικούς λόγους ενός πολύ αγαπημένου στο καθεστώς συγγραφέα, Μαξίμ Γκόρκι (1868-1936), ιδρυτή του σοσιαλιστικού ρεαλισμού, συγγραφέα βιβλίων όπως «Η μάνα» ή «Οι μικροαστοί», που ήταν σαν ευαγγέλια του σταλινισμού 

«Η συκοφαντία είναι συκοφαντία, αλλά το αποτέλεσμα ήταν αναπάντεχο! Η επιτροπή της Πανενωσιακής Κεντρικής Εκτελεστικής Επιτροπής υπό την προεδρία «της συνείδησης του κόμματος» συντρόφου Σολτς πήγε να μάθει τι συμβαίνει εκεί, στα νησιά Σολοβκί (δεν ήξεραν τίποτα, βλέπετε!). Αλλωστε, η επιτροπή επιθεώρησε μόνο τις περιοχές κατά μήκος της σιδηροδρομικής γραμμής του Μούρμανσκ, αλλά και πάλι δεν έκανε καμιά αλλαγή. Θεωρήθηκε σωστό να σταλεί στο νησί – όχι, να ζητηθεί να πάει! – ο μεγάλος προλεταριακός συγγραφέας Μαξίμ Γκόρκι που μόλις είχε επιστρέψει στην προλεταριακή πατρίδα. Η δική του μαρτυρία θα αποτελέσει στο μέλλον την καλύτερη απόδειξη εναντίον αυτής της άθλιας παραχάραξης της αλήθειας που εκπορεύεται από το εξωτερικό. 


Οι περιρρέουσες φήμες έφτασαν μέχρι τα νησιά Σολοβκί – σφίχτηκαν οι καρδιές των κρατουμένων, ανησύχησαν οι φρουροί. Θα πρέπει να γνωρίζει κανείς τους κρατούμενους προκειμένου να κατανοήσει τις προσδοκίες τους! Στη φωλιά της αδικίας, της αυθαιρεσίας και της σιωπής έρχεται πετώντας το γεράκι και το πουλί της καταιγίδας! Ο καλύτερος Ρώσος συγγραφέας! Αυτός θα τους δείξει! Αυτός θα τους δώσει ένα μάθημα! Να, ο πατερούλης θα μας υπερασπιστεί! Περίμεναν τον Γκόρκι σχεδόν σαν την γενική αμνηστία! […] 


Ο διάσημος συγγραφέας κατέβηκε στην προκυμαία στο Λιμάνι της Ευλογίας. Μαζί τους ήταν η αρραβωνιαστικιά του, φορώντας δερμάτινα ρούχα (μαύρο δερμάτινο καπέλο, δερμάτινο μπουφάν, δερμάτινο παντελόνι και ψηλές στενές δερμάτινες μπότες) – ζωντανό σύμβολο της Γενικής Πολιτικής Διεύθυνσης, η οποία πηγαίνει χέρι με χέρι με την ρωσική λογοτεχνία. 


Επισκέφτηκαν το αναμορφωτήριο ανηλίκων. Τι πολιτισμένα! – το κάθε παιδί σε ξεχωριστό κρεβάτι με στρώμα. Ολα στριμώχνονται για να δουν, όλα είναι ευχαριστημένα. Ξαφνικά όμως ένας δεκατετράχρονος λέει: «Ακουσε, Γκόρκι! Ολα όσα βλέπεις είναι ψεύτικα. Θέλεις να μάθεις την αλήθεια; Θέλεις να σου την πω;» Ναι, έγνεψε ο συγγραφέας. Ναι, θέλει να μάθει την αλήθεια. (Αχ, πιτσιρικά, γιατί χάλασες την με τόσους κόπους αποκτηθείσα ευδαιμονία του λογοτέχνη – πατριάρχη; Εχει παλάτι στη Μόσχα, αγροικία έξω από τη Μόσχα…) Εκείνος διέταξε να βγουν έξω όλοι – και τα παιδιά και οι συνοδοί του μέλη της Γενικής Πολιτικής Διεύθυνσης – και τότε ο πιτσιρικάς επί μιάμιση ώρα διηγήθηκε τα πάντα στον σεβάσμιο γέροντα. Ο Γκόρκι βρήκε από το παράπηγμα κλαίγοντας. Του παραχώρησαν μια άμαξα για να πάει να δειπνήσει στο σπίτι του διοικητή του στρατοπέδου. Τα παιδιά τα οδήγησαν πίσω στο παράπηγμα: «Του είπες για τους διοικητές;» – «Του είπα!» – «Για τα κονταρόξυλα του είπες;» – «Του είπα!» – «Για το ότι οι άνθρωποι παίρνουν τη θέση των αλόγων στα κάρα του είπες;» – «Του είπα!» «Για το πώς πέφτουν από τη σκάλα; … Για τα τσουβάλια; … Για το ξενύχτι στην παγωνιά; …» Ολα, όλα, όλα τα είπε ο φιλαλήθης πιτσιρικάς!!! 
Δεν γνωρίζουμε ούτε καν ποιο ήταν το όνομά του. 
Στις 22 Ιουνίου, μετά τη συζήτηση που είχε με τον πιτσιρικά, ο Γκόρκι σημείωσε τα παρακάτω στο «Βιβλίο εντυπώσεων», που έφτιαξαν γι” αυτή ειδικά την περίπτωση: 
«Δεν είμαι σε θέση να διατυπώσω τις εντυπώσεις μου με λίγες λέξεις. Δεν θέλω, αλλά ντρέπομαι κιόλας (!) μην τυχόν και υποπέσω σε κοινότυπα εγκώμια για την αξιοθαύμαστη ενεργητικότητα των ανθρώπων, οι οποίοι αποδείχτηκαν ακάματοι και οξυδερκείς φρουροί της επανάστασης και, συνάμα, είναι εξαιρετικά τολμηροί δημιουργοί του πολιτισμού». 
Στις 23 του μηνός ο Γκόρκι αναχώρησε. Λίγο μετά τον απόπλου του ατμόπλοιου εκτέλεσαν τον πιτσιρικά. (Εγκάρδιος! Γνώστης των ανθρώπων! – πώς δεν σκέφτηκε να πάρει τον πιτσιρικά μαζί του;!)». (Απόσπασμα από το Κεφ. 2 «Το Αρχιπέλαγος αναδύεται από τα βάθη της θάλασσας»). 


 Τι ζητούσε ο Μανώλης Γλέζος στη Μόσχα 

«Ο Μανώλης Γλέζος «στη φωτεινή και γεμάτη πάθος ομιλία του διηγήθηκε στους σοβιετικούς συγγραφείς για τους συντρόφους τους που σαπίζουν στις φυλακές της Ελλάδας. 
Αντιλαμβάνομαι ότι με την αφήγησή μου σφίχτηκαν οι καρδιές σας. Δεν το έκανα επίτηδες. Θέλω οι καρδιές σας να χτυπούν για εκείνους που σαπίζουν στη φυλακή… Υψώστε τη φωνή σας για την απελευθέρωση των Ελλήνων πατριωτών». 
Κι εκείνες οι τετραπέρατες φαλάκρες, φυσικά, τις ύψωσαν! Βλέπετε, στην Ελλάδα σάπιζαν δυο δεκάδες κατάδικοι! Ισως και ο ίδιος ο Μανώλης να μην καταλάβαινε την ξεδιαντροπιά του καλέσματός του, ίσως στην Ελλάδα να μην υπάρχει αυτή η παροιμία: 
«Τι στεναχωρεί τους ανθρώπους όταν στο σπίτι κλαίνε με λυγμούς;» 
Σε διάφορα σημεία της χώρας μας συναντάμε τέτοια έργα τέχνης: ένα γύψινο φύλακα με ένα σκυλί, που κοιτάζει μπροστά, σα να θέλει να πιάσει κάποιον. Στην Τασκένδη ένα τέτοιο άγαλμα βρίσκεται μπροστά στη σχολή του Λαϊκού Κομισαριάτου Εσωτερικών Υποθέσεων, ενώ στο Ριαζάν είναι το σύμβολο της πόλης, το μοναδικό μνημείο που συναντά κανείς όταν έρχεται από την πλευρά του Μιχαήλοφ. Κι εμείς δεν αναριγούμε από αποστροφή, έχουμε συνηθίσει να αντιμετωπίζουμε ως κάτι το φυσιολογικό αυτές τις φιγούρες, που δηλητηριάζουν τα σκυλιά εναντίον των ανθρώπων. Εναντίον μας».

Το έργο του  Σολζενίτσιν  ''ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΣ ΓΚΟΥΛΑΓΚ'' μπορείτε να το βρείτε εδώ και εδώ

Σάββατο, 9 Μαΐου 2015

ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΡΟΥΖΒΕΛΤ



JOHANN VON LEERS

Μία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και απόλυτα εμπεριστατωμένη έρευνα και μελέτη, γραμμένη το 1940, η οποία εξετάζει την ιστορία των εβραίων στην Αμερική από την ανακάλυψή της και μετά - και όχι μόνο την εποχή του Ρούζβελτ! Ο von Leers ερευνά και αποκαλύπτει, αναφέροντας πάντα τις πηγές του, την εγκατάσταση των εβραίων στην Αμερική και τη σταδιακή αύξηση του αριθμού τους και, συνακόλουθα, της επιρροής τους στην πολιτική των Η.Π.Α. - μέσω διαφόρων ενώσεων και επιτροπών τις οποίες κατονομάζει, των επεμβάσεων των ραβίνων αλλά και του ελέγχου του εγκλήματος -  έως του σημείου να κυβερνούν αυτοί πίσω από τον Ρούζβελτ, τον οποίον ώθησαν να συνταχθεί με τη Σοβιετική Ένωση και να πολεμήσει κατά της εθνικοσοσιαλιστικής Γερμανίας. Ο συγγραφέας τεκμηριώνει απόλυτα τις αναφορές και τα συμπεράσματά του, βασίζεται σε εβραϊκές, κατά βάση, πηγές και αναφέρει τα ονόματα των σημαντικών εβραίων που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στις Η.Π.Α., από της ιδρύσεώς τους έως και το ξέσπασμα του Β’Ππ.  Το ύφος είναι γλαφυρό και η συνεχής απόδειξη των ισχυρισμών του VonLeers κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη και καθιστά τη μελέτη απαραίτητη για κάθε ερευνητή της ιστορίας και της πολιτικής. Η συγκεκριμένη έκδοση αποτελεί ανατύπωση της πρώτης έκδοσης η οποία κυκλοφόρησε στην Ελλάδα το 1941.

Παρασκευή, 8 Μαΐου 2015

ΟΛΕΘΡΟΣ- Η ΕΥΡΩΠΗ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ



Το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου είναι μια από τις πιο εμβληματικές στιγμές στην ιστορία της Ευρώπης. Έχει ταυτιστεί με εικόνες χαρούμενου πλήθους να χορεύει στους δρόμους, να πίνει, να ερωτεύεται. Αυτές οι εικόνες θριάμβου και γιορτής είναι τόσο έντονες στη συλλογική μνήμη, ώστε έχουν σχεδόν λησμονηθεί οι εμφύλιοι πόλεμοι και η αναρχία που είχε επικρατήσει. 

Στην πραγματικότητα, αμέσως μετά το τέλος του πολέμου, η Ευρώπη γνώρισε ακόμα ένα τρομερό αιματοκύλισμα, με τριάντα εκατομμύρια νεκρούς σε πεδία μαχών, ισοπεδωμένες πολιτείες, κατεστραμμένη ύπαιθρο. Οργανισμοί και θεσμοί που θεωρούνται δεδομένοι (από την αστυνομία και τα μέσα μεταφοράς μέχρι τις κυβερνήσεις και τα μέσα ενημέρωσης) είτε είχαν παραιτηθεί είτε δεν υπήρχαν καν. 

Στο ΟΛΕΘΡΟΣ, ο Κιθ Λόου περιγράφει μια ήπειρο που, μετά το τέλος του πιο τρομερού πολέμου όλων των εποχών, εξακολουθεί να βρίσκεται βυθισμένη στη βία.

Οι Γερμανοί και οι συνεργάτες τους συλλαμβάνονταν, βασανίζονταν και εκτελούνταν με συνοπτικές διαδικασίες. Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης άνοιξαν και γέμισαν με θύματα.  Οι σφαγές βρίσκονταν στην ημερήσια διάταξη, και σε ορισμένα μέρη (κυρίως στην Ελλάδα, τη Γιουγκοσλαβία και την Πολωνία) οδήγησαν σε βάναυσους πολέμους. 

Πέμπτη, 7 Μαΐου 2015

Το τζάγκουαρ δύτης



Κι όμως μπορεί ένα τζάγκουαρ ή αλλιώς Ιαγουάρος, να είναι εξοικειωμένο με το νερό σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που να κολυμπά και μέσα στο νερό. Δείτε το βίντεο με το σαρκοφάγο θηλαστικό να απολαμβάνει το νερό και να… πλατσουρίζει. 

 
thulebooks.gr

Τετάρτη, 6 Μαΐου 2015

ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ



ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΠΗΓΕΣ - ΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ

Οι πηγές της Ιστορίας του Μεγάλου Αλεξάνδρου, συγκεντρωμένες για πρώτη φορά στην ελληνική βιβλιογραφία, με παράλληλη μετάφραση και φιλολογικό σχολιασμό.
Τα αποσπάσματα των χαμένων έργων 42 ιστορικών, που έγραψαν αποκλειστικά για τη μορφή του Μακεδόνα στρατηλάτη - είτε σύγχρονοί του και συμμέτοχοι της ασιατικής εκστρατείας, είτε μεταγενέστεροι (ως τα ρωμαϊκά χρόνια), των οποίων τα κείμενα συγκρότησαν τη βάση των γνωστών βιογραφιών του Μεγάλου Αλεξάνδρου, απ' τον Αρριανό, τον Πλούταρχο, το Διόδωρο κ.ά.
Πλήρης συλλογή του απαραίτητου υλικού για την κριτική των πηγών, με συνοδευτικά βιογραφικά κ' εργογραφικά σημειώματα για κάθε συγγραφέα, διαφωτιστικούς πίνακες και λεπτομερή ευρετήρια - απόσταγμα της τριακονταετούς ενασχόλησης των Ήρκου και Στάντη Ρ. Αποστολίδη με την περίοδο του Ελληνισμού. Πολύτιμο βοήθημα για τον ιστορικό μελετητή και την πανεπιστημιακή Έρευνα και Διδακτική.

Περιεχόμενα

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΥΝΤΟΜΟΓΡΑΦΙΕΣ
ΠΡΟΛΟΓΟΣ
Το καλό όσο και το κακό βιβλίο εξίσου έναυσμα για την Έρευνα!
Για μιαν Ιστορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου
ΕΚΔΟΤΙΚΑ
Όρια και σκοπός του έργου
Διάταξη των κειμένων
Μετάφραση και σχολιασμός
Βιογραφίες, σχέδια, χάρτες, πίνακες
Οι συντάκτες ευχαριστούν
ΒΙΟΓΡΑΦΙΕΣ - ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΕΣ
ΚΕΙΜΕΝΑ - ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ - ΣΧΟΛΙΑ
Βασίλειοι Εφημερίδες
Στράττις Ολύνθιος
Βηματιστές
Βαίτων
Διόγνητος (Ερυθραίας;)
Φιλωνίδης Ζωίτου, Κρης
Αμύντας
Αρχέλαος Καππαδόκης
Καλλισθένης Δημοτίμου, Ολύνθιος
Αναξιμένης Αριστοκλέους, Λαμψακηνός
Χάρης Μυτιληναίος
Έφιππος Ολύνθιος
Νικοβούλη
Πολύκλειτος Λαρισαίος
Μήδ(ε)ιος Οξυθέμιδος, Λαρισ(σ)αίος
Κυρσίλος Φαρσάλιος
Μέναιχμος Σικυώνιος
Λέων Βυζάντιος
Νέαρχος Ανδροτίμου, Κρης
Ονησίκριτος Αστυπαλαιεύς
Μαρσύας Περιάνδρου, Πελλαΐος
Μαρσύας Κριτοφήμου, Φιλιππεύς
Κλείταρχος Δ(ε)ίνωνος, Αλεξανδρεύς
Πτολεμαίος Λάγου
Αριστόβουλος Αριστοβούλου, Κασ(σ)ανδρεύς
Αντικλείδης Αθηναίος
Αντιγένης
Ηγησίας Μάγνης
Νύμφις Ξεναγόρου, Ηρακλεώτης
Άριστος Σαλαμίνιος
Ασκληπιάδης
Δωρόθεος Αθηναίος
Νικάνωρ
Ποτάμων Λεσβώνακτος, Μυτιληναίος
Απίων Οασίτης/Αλεξανδρεύς
Ανώνυμος (Πάπ. Οξυρύγχου, XV, 1798)
Βάρρων
Αμυντιανός
Σαββαϊτικός κώδικας
Πραξαγόρας Πραξαγόρου, Αθηναίος
Αντιδάμας Ηρακλεοπολίτης
Ανδροσθένης Καλλιστράτου, Θάσιος
Ορθαγόρας
ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΟΣ - ΘΕΜΑΤΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ
ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ ΟΝΟΜΑΤΩΝ
ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ ΠΗΓΩΝ
ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΤΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΩΝ ΣΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ JACOBY ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗ
ΠΡΟΣΘΕΤΕΑ
ΧΑΡΤΗΣ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΩΝ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ


Τρίτη, 5 Μαΐου 2015

Ο ΘΑΜΜΕΝΟΣ ΓΙΓΑΝΤΑΣ



Στο καινούριο του βιβλίο, ο  Καζούο Ισιγκούρο φλερτάρει με τη «λογοτεχνία του φανταστικού» αξιοποιώντας αρκετά στοιχεία του είδους (κάποιοι μάλιστα έσπευσαν να μιλήσουν για έναν καινούριο Τόλκιν), επιχειρεί μια αλλαγή οπτικής στρεφόμενος σε ένα παμπάλαιο  μυθικό  παρελθόν. Ο «Θαμμένος Γίγαντας» εκτυλίσσεται στη μεσαιωνική Βρετανία της εποχής του βασιλιά Αρθούρου αλλά δεν παύει να επαναφέρει, να αναπτύσσει  και να επεξεργάζεται υπό  διαφορετικό πρίσμα πάγια  θέματα, ανησυχίες και μοτίβα αγαπητά στο συγγραφέα. Πρωταγωνιστεί ένα γηραιό ζευγάρι, ο Αξλ και η Μπέατρις, που αποφασίζει να πραγματοποιήσει ένα μακρύ και αβέβαιο ταξίδι στην ενδοχώρα, προκειμένου να επανασυνδεθεί με έναν εξαφανισμένο γιο, που δεν έχει αφήσει και πολλά ίχνη πίσω του. Στο δρόμο, το ζευγάρι διασταυρώνεται με μια σειρά από περίεργα μυθικά πλάσματα, όπως ξωτικά, στοιχειά και  δράκους  αλλά συγχρόνως  αποκτά φίλους και πολύτιμους συνοδοιπόρους. Ανάμεσα στους φίλους συγκαταλέγεται ο Σάξωνας πολεμιστής Γουίνταν, ο μικρός  Έντουιν, ένα δωδεκάχρονο παιδί δαγκωμένο από δράκο που ο Αξλ και η Μπέατρις παίρνουν αμέσως  υπό την προστασία τους και ο σερ Γκαουέϊν, ένας σπαρταριστός τύπος γηραιού ,ξεπεσμένου ιππότη που, σαν άλλος δον Κιχώτης, τριγυρνά με το γέρικο άλογό του τον Οράτιο και, μολονότι καταπονημένος, δεν παύει να μπλέκεται σε εξωφρενικές περιπέτειες. Οι οδοιπόροι διασχίζουν άγονες εκτάσεις γης, περνούν από εχθρικά χωριά,  στοιχειωμένα κάστρα και καταραμένα μοναστήρια έχοντας να αντιμετωπίσουν απερίγραπτες δυσκολίες και εμπόδια που δυσχεραίνουν το δρόμο και θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή τους.( Το μοναστήρι που περιγράφεται στο «Θαμμένο Γίγαντα»  ενίοτε θυμίζει κάτι από την ατμόσφαιρα που  ανέδιδε το «Όνομα του Ρόδου», αν και τα συμφραζόμενα είναι εδώ διαφορετικά.) Όλα αυτά συμβαίνουν λίγο μετά  το θάνατο του βασιλιά Αρθούρου, όταν  στη χώρα επικρατεί μία επισφαλής ειρήνη μεταξύ Βρετανών και Σαξώνων αλλά ήδη επικρέμαται η απειλή ενός καινούριου  πολέμου ενώ τα ποικίλα τέρατα που παρεπιδημούν στην ύπαιθρο, κάνουν ακόμη περισσότερο εφιαλτική τη ζωή των ανθρώπων.


Κυρίαρχο σύμπτωμα της γενικευμένης  παθογένειας είναι   η θεαματική απώλεια ατομικής  και συλλογικής μνήμης, που εκδηλώνεται πάνω σε μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού προκαλώντας ανάμεικτα αισθήματα. Όχι μόνο  οι πρωταγωνιστές, o Aξλ και η Μπέατρις, αλλά ολόκληρη η κοινότητα υποφέρει από μια γενική αμνησία και ζει σε ένα καθεστώς επιβεβλημένης λήθης, που, όπως μαθαίνουμε, οφείλεται στη βαριά ανάσα της δράκαινας Κουερίγκ. Από τη δράκαινα ξεκινάει αυτή η μολυσματική  λησμονιά, που δεν επιτρέπει την ανάκτηση  της μνήμης , σ’ αυτήν οφείλεται  και η πυκνή ομίχλη που σκεπάζει τον ουρανό. Ζώντας ένα διάλειμμα ειρήνης μετά από αλλεπάλληλους   πολέμους , οι άνθρωποι του «Θαμμένου Γίγαντα» μοιάζουν ωφελημένοι  από την αναγκαστική λήθη, γιατί  έτσι λυτρώνονται  από μίση και διχόνοιες που ειδάλλως θα οδηγούσαν σε νέες συρράξεις. Από την άλλη, η σχεδόν ολική  απουσία μνήμης δεν τους επιτρέπει να έχουν πρόσβαση σ’ένα  συνεκτικό αίσθημα προσωπικής ταυτότητας και συγχρόνως  τους αποστερεί την ιστορική συνείδηση.  Τα ξέφτια από αχνές, αδιευκρίνιστες  αναμνήσεις που διασώζονται μέσα τους και βγαίνουν κατά καιρούς στην επιφάνεια, θολώνουν ακόμη περισσότερο την ήδη αποδιοργανωμένη και ομιχλώδη εικόνα που έχουν για τον εαυτό τους και τον κόσμο. Η εμπειρία του Ναγκασάκι, γενέτειρας του Ισιγκούρο, σίγουρα έχει διαμορφώσει τον προβληματισμό του πάνω στην ιστορική συνείδηση και τη διαχείριση του «τραύματος» και της ιστορικής μνήμης μέσα από την άρνηση, την αποσιώπηση και την απώθηση.



Απέναντι στη φθορά, την αμνησία και την  παρακμή, ο Αξλ και η Μπέατρις  δεν έχουν να αντιτάξουν παρά μόνο την πιστή και αφοσιωμένη αγάπη που αμοιβαία τους ενώνει ως συζύγους, μαζί με την ευγένεια και τη φυσική καλοσύνη που τους χαρακτηρίζει. Συζυγική αγάπη και βαθιά ανθρωπιά είναι τα φυλαχτά τους και με αυτά θωρακίζονται απέναντι στο παντοειδές κακό που τους περικυκλώνει, χωρίς όμως να κάμπτει το φρόνημά τους. Μολονότι καταβεβλημένοι από το γήρας και την κακουχίες, έχουν αποφασίσει να φτάσουν μαζί μέχρι το τέλος της διαδρομής, όσο επώδυνη κι αν είναι, όσες δοκιμασίες κι αν τους επιφυλάσσει. Οι δυο γηραιοί σύζυγοι διασχίζουν ένα τοπίο  Αποκάλυψης παραπαίοντας αλλά διαρκώς  υποβαστάζοντας ο ένας τον άλλο, κι αυτή είναι η κυρίαρχη  εικόνα που δίνει συνοπτικά το στίγμα  ενός βιβλίου που μοιάζει να γράφτηκε για να υμνήσει τη συζυγική αγάπη. Ο «Θαμμένος Γίγαντας» κινείται συνεχώς ανάμεσα σε δύο πόλους: από τη μια η απογοήτευση που προκαλεί ο υπό κατάρρευση κόσμος, και από την άλλη το ιδιωτικό όραμα των καλών ανθρώπων για μια συλλογική αναγέννηση αλλά και για μια ζωή λυτρωμένη από τον πόνο, τη μοναξιά και το πένθος. 

Οι πρωταγωνιστές πλαισιώνονται από συμμάχους και αντιμάχους, που συμβάλλουν στην προώθηση μιας πλούσιας, καταιγιστικής δράσης. Τα πολύχρωμα νήματα της αφήγησης υφαίνουν συναρπαστικές εικόνες, που δύσκολα ξεχνιούνται.

Δευτέρα, 4 Μαΐου 2015

Η τεράστια κοινωνική σημασία των βλακών στο σύγχρονο βίο



Οπωσδήποτε ο συγγραφέας με τον όρο "βλάκες" δεν εννοεί τους διανοητικά αναπήρους ή καθυστερημένους, οι οποίοι εμπίπτουν άμεσα ή έμμεσα στο χώρο της ιατρικής, της ψυχιατρικής και της νομικής επιστήμης.

Για τον Λεμπέση η βλακεία (μωρία), το αντίθετο της ευφυΐας και της σοφίας, είναι θέμα βαθμού και είναι διάχυτο και πολυδιάστατο συστατικό της καθημερινής ζωής. Χαρακτηρίζει ιδιαίτερα ορισμένους τύπους και ομάδες ανθρώπων που μπορεί να ασκούν εξουσία, ή να είναι υποτελείς σε αυτήν, την οποία όμως πάντοτε βλέπουν ως πηγή εξυπηρετήσεως ιδιοτελών συμφερόντων και πελατειακών διασυνδέσεων. Έτσι οι "βλάκες", εν αντιθέσει προς τους ευφυείς, επιδιώκουν, συνήθως με ανέντιμα, αθέμιτα ή και παράνομα μέσα και διάφορες ραδιουργίες, την εξυπηρέτηση ιδιοτελών συμφερόντων εις βάρος του κοινού αγαθού. 

Το δοκίμιο του Λεμπέση, αποτελεί τη βάση για μια ευρύτερη ανάλυση του φαινομένου και κυρίως της πολιτικής σημασίας του βλακός, υπό δύο κύριες κατηγορίες (α) όταν αυτός επιπλέει ή και κυριαρχεί στον πολιτικό βίο ως στέλεχος πολιτικού κόμματος και (β) όταν επηρεάζει με την απόφανση του τον πολιτικό βίο, ως οπαδός, διαδηλωτής ή ψηφοφόρος.

Σάββατο, 2 Μαΐου 2015

Εισαγωγή στην πληθυσμιακή βιολογία



A PRIMER OF POPULATION BIOLOGY

Η έκδοση αυτού του βιβλίου των WILSON & BOSSERT έρχεται να καλύψει ένα σημαντικό κενό στην ελληνική επιστημονική βιβλιογραφία. Πρόκειται για διδακτικό εγχειρίδιο που θεωρείται διεθνώς ως ''κλασική'' εισαγωγή στην πληθυσμιακή βιολογία, αφού επιτυγχάνει: να καλύψει όλες τις θεμελιώδεις έννοιες του συγκεκριμένου επιστημονικού τομέα, να είναι διδακτικά αποτελεσματικό, συνδέοντας ομαλά τους βιολογικούς νόμους με τη μαθηματική τους διατύπωση και παραθέτοντας πλήθος υποθετικών και πραγματικών παραδειγμάτων, να είναι επιστημονικά εύστοχο, προτάσσοντας την ακρίβεια και αυστηρότητα της μαθηματικής έκφρασης αντί των μακροσκελών περιγραφικών προσεγγίσεων. Το βιβλίο απευθύνεται στον Έλληνα βιολόγο - επιστήμονα και φοιτητή - αλλά και σε καθέναν που ενδιαφέρεται για τους τομείς της οικολογίας, της ταξινομίας, της δημογραφίας, της εξέλιξης και της βιογεωγραφίας.

Περιεχόμενα

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1. ΠΩΣ ΝΑ ΜΑΘΕΤΕ ΠΛΗΘΥΣΜΙΑΚΗ ΒΙΟΛΟΓΙΑ
Η αναγκαιότητα μιας ποσοτικής προσέγγισης
Οι απαραίτητες γνώσεις Γενετικής και Μαθηματικών
Πώς κατασκευάζεται ένα μαθηματικό μοντέλο

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2. ΠΛΗΘΥΣΜΙΑΚΗ ΓΕΝΕΤΙΚΗ
Ορισμός της Εξέλιξης
Χαρακτηριστικά των μεταλλάξεων
Το εύρος των μεταλλάξεων
Σταθερότητα των γονιδιακών συχνοτήτων
Η Σημασία της Φυλετικής Αναπαραγωγής
Οι Παράγοντες της Εξέλιξης
Μεταλλακτική πίεση
Μειωτική καθοδήγηση
Γονιδιακή Ροή
Φυσική Επιλογή: Γενικές Αρχές
Κατευθύνουσα επιλογή: Ποσοτική θεωρία
Συνδυασμένη επίδραση μεταλλάξεων και επιλογής
Συνδυασμένη επίδραση γονιδιακής ροής και επιλογής
Εξισορροπημένος Πολυμορφισμός
Γενετικό φορτίο
Εξέλιξη σε ετερογενές περιβάλλον
Κληρονομησιμότητα και πολυγονιδιακή κληρονόμηση
Το θεμελιώδες θεώρημα της φυσικής επιλογής
Γενετική παρέκκλιση
Η αντικατάσταση ουδέτερων γονιδίων

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3. ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ
Η πληθυσμιακή βάση της οικολογίας
Εισαγωγή στην αύξηση πληθυσμών
Επιλογή r και K
Δημογραφία
Θήρευση
Τροφικά πλέγματα και πληθυσμιακή σταθερότητα
Η μέτρηση της ποικιλότητας
Ενεργειακή ροή και πληθυσμιακή αντικατάσταση
Ανταγωνισμός

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4. ΒΙΟΓΕΩΓΡΑΦΙΑ: ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑΣ ΤΩΝ ΕΙΔΩΝ
Η Καμπύλη Επιφάνειας-Ειδών
Το μοντέλο ισορροπίας
Επίδραση της επιφάνειας και της απόστασης