Δευτέρα, 30 Ιανουαρίου 2017

Μια γυναίκα στο παράθυρό της



Une femme a sa fenetre

«Φαντάστηκα μια νέα γυναίκα, όμορφη, πλούσια, τη μαρκησία Σαντορίνι. Ένα τυχαίο γεγονός τής επιτρέπει να γλιτώσει από τα νύχια της αστυνομίας των Aθηνών -όπου ο σύζυγός της είναι διπλωμάτης- ένα νεαρό κομμουνιστή, τον Mισέλ Mπούτρος. H Mαργκό Σαντορίνι ερωτεύεται τον Mπούτρος. Ποιο άραγε προτέρημα την ελκύει σ' αυτό τον άντρα που θίγει όλες τις προκαταλήψεις της; Eπειδή είναι ωραίο παλικάρι; Ή μήπως επειδή διαβλέπει σ' αυτόν έναν άντρα του μέλλοντος, που θα γίνει μεγάλος αρχηγός και με τον οποίο θα ζήσει μια μεγάλη περιπέτεια; Iδού λοιπόν ο κόμβος του βιβλίου μου: θα αποδεχτεί ο Mπούτρος το νόμο που κάνει τη γυναίκα, διαποτισμένη όπως είναι πάντα από έναν ισχυρό ρεαλισμό, ν' αγαπάει έναν άντρα μόνο για τη δύναμη και το γόητρό του;»

Πιερ Nτριέ λα Pοσέλ

Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2017

Η ΛΕΥΚΗ ΦΡΟΥΡΑ



"Πάνω από τον Δνείπερο, την αμαρτωλή, αιμόφυρτη και χιονισμένη γη, ανέβαινε προς τα σκοτεινά ύψη ο σταυρός του μεσονυκτίου του Αγίου Βλαντιμίρ. Από μακριά φαινόταν σα να είχε σβήσει η οριζόντια γραμμή του, σα να είχε γίνει ένα με την κάθετη, κι ο σταυρός έμοιαζε τώρα με ξίφος, ένα ξίφος αιχμηρό κι απειλητικό. Αλλά δεν ήταν τρομερό ξίφος. Όλα θα περάσουν. Οι πόνοι, τα βάσανα, το αίμα, η πείνα, η πανούκλα. Το ξίφος θα χαθεί και θα μείνουν μόνο τ' άστρα, όταν πάνω στη γη δεν θα έχει μείνει ούτε ίχνος από τα κορμιά μας και τις προσπάθειές μας. Δεν υπάρχει άνθρωπος στον κόσμο που να μην το ξέρει αυτό. Τότε, γιατί δεν θέλουμε να στρέψουμε τα βλέμματά μας στ' αστέρια;"

Κίεβο, Δεκέμβρης του 1918. Η Ουκρανία βρίσκεται βυθισμένη σε έναν χαοτικό εμφύλιο πόλεμο τον οποίο πυροδότησε η Ρωσική Επανάσταση του 1917. Η παλιά ρωσική οικογένεια των Τουρμπίν -ή μάλλον ό, τι απέμεινε από αυτήν, μια και ο πατέρας και η μητέρα έφυγαν από τη ζωή-, ο Αλέξης, η Ελένα και ο Νικόλκα, και οι φίλοι τους, κομμάτι μιας προεπαναστατικής Ρωσίας που αποσυντίθεται, αισθάνονται να ανατρέπονται οι βεβαιότητές τους, να διαλύεται ο κόσμος τους, προσπαθώντας οι ίδιοι να μην παρασυρθούν από τη διαλυτική αυτή δύναμη. Τα τρία αδέλφια της οικογένειας Τουρμπίν, έχουν πάρει σαφή θέση μπροστά στη μεγάλη σύγκρουση: Θέλουν την παλιά Ρωσία των τσάρων. Κι αυτό το χαμένο προκαταβολικά ιδανικό θα το υπερασπιστούν. Θα χρειαστεί όμως ν' αφήσουν τη ζεστασιά τους, τη σοκολάτα και τα παλιά αγαπημένα τους βιβλία, να κλείσουν πίσω τους την πόρτα του παραμυθένιου σπιτιού τους με τον κήπο, που τώρα τραντάζεται από τις κανονιές. 



Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2017

Knut Hamsun - Βικτώρια



Ιστορία ενός έρωτα

Σαν ένα παραμύθι… όλα αρχίζουν στην εκπνοή του 19ου αιώνα. Αυτή, η Βικτώρια, είναι η κόρη πυργοδεσπότη, και αυτός, ο Γιοχάνες, γιος μυλωνά. Είναι παιδιά και η ζωή είναι ακόμη απλή. Και αυτό ακόμα το μέλλον έχει τα χρώματα του δυνατού. Ο απλός λαός από τη μία πλευρά, η αριστοκρατία από την άλλη. Τι σημασία έχει; Ο Γιοχάνες πάλλεται από τα χίλια όνειρα του έρωτα: Η Βικτώρια θα γίνει δική του. Εκτός εάν… η πραγματικότητα δεν παύει ποτέ να επεμβαίνει. Άλλοτε αιωρείται ή συγκαλύπτεται, ορισμένες φορές γίνεται αισθητή κατά τρόπο ανεπαίσθητο. Ποτέ όμως δεν καταργείται.

Το Βικτώρια είναι ένα από τα ωραιότερα ερωτικά μυθιστορήματα της λογοτεχνίας του 20ού αιώνα και ένα από τα πιο απελπισμένα. Όταν το πεπρωμένο προετοιμάζει τις παγίδες του, εμπαίζει τις ψυχές, και συνθλίβει τα όνειρα. Ο έρωτας ως έσχατη ενσάρκωση της τραγικότητας της ανθρώπινης μοίρας.

Ο Κνουτ Χάμσουν πλέκει διάφορες ιστορίες αγάπης εξερευνώντας τη φύση του έρωτα μέσα από ένα μαγευτικό, λυρικό ταξίδι.



Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου 2017

Ιούλιος Έβολα - Τρεις όψεις του εβραϊκού προβλήματος


Η εβραϊκή επίδραση στο πνεύμα, 
στον πολιτισμό, στην οικονομία



Όπως η δύναμη της βλάστησης ενός σπόρου δεν εκδηλώνεται ολοκληρωτικά παρά μόνο όταν διασπάται και τα στοιχεία του διαχέονται στη γύρω ύλη, έτσι και ο εβραϊσμός δεν θα είχε αρχίσει να εκδηλώνει παγκοσμίως την καταστροφική και ηθικά ανατρεπτική του δράση, δίχως την πολιτική πτώση και την επακόλουθη διασπορά τού «εκλεκτού λαού» στον κόσμο. 

Οι Εβραίοι ουδέποτε απαρνήθηκαν τις μεσσιανικο-ηγεμονιστικές φιλοδοξίες τους και το ένστικτό τους για παγκόσμια κυριαρχία, όπως τουλάχιστον αυτό προσδιορίζεται στις ακόλουθες τρεις σημαντικές βιβλικές εντολές: «Πρέπει να σου ανήκουν όλα τα πλούτη της γης», «Όλοι οι λαοί πρέπει να είναι υπηρέτες σας», «Έχεις χρέος να καταβροχθίσεις όλους τους λαούς που ο Κύριός σου θα θέσει στη διάθεσή σου». Η διαφορά είναι ότι αυτό το ισχυρό ένστικτο μεταμφιέζεται, παίρνει σχήμα φιδιού, γίνεται υπόγεια σκοτεινή δράση. Χωρίς την παραμικρή ελπίδα για μια απ’ ευθείας καθιέρωση, δίχως την παραμικρή δυνατότητα νίκης μέσα από έναν έντιμο φυλετικό αγώνα, οι Εβραίοι, στην προσπάθειά τους να υλοποιήσουν το ιδανικό τους, δημιούργησαν στους κόλπους κάθε έθνους, ένα εσωτερικό, ενιαίο μέτωπο επιβουλής και προδοσίας. Για την πραγματοποίηση αυτού του σκοπού, επέλεξαν δύο βασικά όργανα: το χρήμα και την επιτηδειότητα. 

Από αιώνων, οι Εβραίοι είχαν ξεκινήσει τη μάχη για την κατάκτηση του κόσμου, όχι πλέον με τη χρήση των όπλων, αλλά μέσα από τη δύναμη του χρυσού από τη μια μεριά, και από την άλλη, μέσα από τις δυνατότητες που η επιτηδειότητα προσφέρει προς την κατεύθυνση της πνευματικής και ηθικής διάλυσης, προς τους κοινωνικούς και πολιτιστικούς μύθους που υποκινούν σε εξέγερση και ανατροπή των αξιών και παραδοσιακών θεσμών των άριων λαών, και, τέλος, όλων αυτών που συνδέονται με τα ανώτερα στοιχεία της ανθρώπινης ύπαρξης. Το μυστικό της πολιτικής και πολιτιστικής ιστορίας των τελευταίων αιώνων, ιδιαίτερα μετά από την επανάσταση της Tρίτης Tάξης και τον δημοκρατικό φιλελευθερισμό, ήταν η προοδευτική προώθηση του Εβραίου με σκοπό την υπερεθνική του κυριαρχία στη Δύση.     
                

Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2017

Miguel Serrano - Ο Ερμητικός Κύκλος



Πενήντα χρόνια έχουν περάσει ―μισός αιώνας― από τότε που έφτασα στην Ευρώπη για πρώτη φορά. Αναζητούσα τον Έρμαν Έσσε και ήμουν πολύ νέος. Τη συγκίνησή μου από αυτή τη συνάντηση διηγούμαι σ’ αυτό το βιβλίο. Θαύμα, σύμπτωση, συγχρονισμός. Μετενσάρκωση, ίσως…

Είκοσι χρόνια αργότερα, έζησα στην οικία Καμούτσι (Camuzzi), την ίδια όπου είχε μείνει ο Έσσε, για άλλα τόσα περίπου χρόνια. Το κρεβάτι τού συγγραφέα, τα έπιπλα της βιβλιοθήκης του, η κουζίνα του, το τζάκι, ο καθρέφτης και το παράθυρο του Κλίνγκσορ. Η λίμνη του Λουγκάνο και το βουνό Σαν Σαλβατόρε… Αναμνήσεις, τίποτε άλλο παρά αναμνήσεις, γιατί όλοι είχαν φύγει, είχαν χαθεί. Κι αυτή, ακόμη, η δεσποινίς Καμούτσι, της οποίας το πρόσωπο έχω εδώ μπροστά μου, καθώς γράφω αυτές τις γραμμές.

Μου λείπει το ότι τότε όλα ήταν δυνατά. Ένας νέος άγνωστος συγγραφέας που είχε έρθει από την άκρη του κόσμου, από μία χώρα με «μοναχικό όνομα»* (Χιλή) έγινε δεκτός από τον Έρμαν Έσσε και στη συνέχεια από τον Καρλ Γιουνγκ, οι οποίοι τον έκαναν φίλο τους και του εκμυστηρεύθηκαν πράγματα που σε κανέναν άλλο δεν είχαν πει• μάλιστα, ο Έσσε κάποτε δημοσίευσε στη μεγαλύτερη εφημερίδα της Ελβετίας μία επιστολή που του είχα στείλει εγώ, για τον θάνατο του μεγάλου ψυχολόγου. Ενώ ο Γιουνγκ προλόγισε το βιβλίο μου «Οι επισκέψεις της Βασίλισσας του Σαβά» όπου για πρώτη φορά «προτείνει» ότι τα αρχέτυπα δεν είναι προϊόντα του Ασυνειδήτου (Συλλογικού), αλλά προέρχονται από το Υπερσυνειδητό (είναι, δηλαδή, αυτόνομοι θεοί). Αναφερόμενος στο βιβλίο μου, που προλόγισε, γράφει: «σ’ αυτό γνωστές αρχετυπικές μορφές είναι ευδιάκριτες, αλλά αρκετά διαφορετικές από τα αυθόρμητα προϊόντα του ασυνειδήτου στα οποία είμαι συνηθισμένος».

Λίγο πριν από τον θάνατό του, ο Κ. Γκ. Γιουνγκ μου έστειλε μία χειρόγραφη επιστολή με την ιδεολογική του διαθήκη, η οποία τώρα βρίσκεται στο Ινστιτούτο Γιουνγκ, στη Ζυρίχη. Μου εξομολογήθηκε ότι θα ήταν πολύ κακό αν καταστρεφόταν ο θησαυρός του (η εμπειρία της ζωής του) με τον οποίο «θα μπορούσε ακόμη και να φωτίσει το σκοτάδι του Δημιουργού».

Τώρα είμαι ο μόνος στον κόσμο που κρατά «αυτούς τους θησαυρούς», προσπαθώντας να φωτίσω το σκοτάδι των ανθρώπων γύρω μας. Και είμαι εδώ, τώρα, «μόνος σαν ένα βουνό, να επαναλαμβάνω τα λόγια αυτά…»


Μιγκέλ Σερράνο
Σαντιάγκο, Χιλή, 2002

* ΣτΜ: Στην τοπική διάλεκτο το όνομα της χώρας σημαίνει «εκεί που τελειώνει η γη»