Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2015

Ωγυγία ή αρχαιολογία



Δ τόμος

Στον τέταρτο τόμο της Ωγυγίας παρουσιάζονται οι ήρωες: προπάτορες και εποικιστές, επώνυμοι άνδρες και γυναίκες, γνωστοί από τα Ομηρικά έπη και τον υπόλοιπο Επικό Κύκλο, τοπικοί ήρωες οι οποίοι τιμώνταν κατά περιοχή, μάντεις, κήρυκες μουσικοί, γιατροί, ακόμη και περιώνυμοι πρωταίτιοι δυστυχιών και παθημάτων. Τα ονόματα, η γενεαλογία και οι πράξεις τους καταγράφονται και συνθέτουν ένα πέλαγος αφηγήσεων με πρωταγωνιστές πρόσωπα όπως:
Μελάμπους, Αμφιάραος, Κάλχας, Τειρεσίας, Τροφώνιος, Οφιονεύς, οι Σίβυλλες, Ορφέας, Λίνος, Μουσαίος, Μαρσύας, Επιμενίδης, Παίων, Ασκληπιός, Μαχάων, Μήδεια, Κίρκη, Χείρων, Αμαζόνες, Κένταυροι, Μιμαλλώνες, Μινύες, Δευκαλίων, Έλλην, Πελίας, Μηλέας, Σίσυφος, Ιξίων, Αθάμας, Σαλμωνεύς, Δώρος, Μίνωας, Ξούθος, Αιτωλός, Ίναχος, Δαναός, Αίγυπτος, Περσεύς, Ηρακλής, Πελασγός και άλλοι.
Τα επιτεύγματά τους ποικίλουν: ίδρυσαν πόλεις, άφησαν μνημεία, έργα τέχνης, ευεργέτησαν με τις γνώσεις τους και την αρετή τους. Οι ανδραγαθίες τους έγιναν παράδειγμα διδασκαλίας, έτσι ώστε ανεγέρθηκαν τεμένη προς τιμήν τους και καθιερώθηκαν λατρευτικά έθιμα που απεικονίζουν τη συνάντηση του πολίτη με το υπερανθρώπινο μέσω της προγονικής παράδοσης.
Η κληρονομιά αυτή περιμένει ζωντανή να την ακούσουμε, ο Αθ. Σταγειρίτης σημειώνει: "Επειδή η περιέργεια των μεταγενεστέρων ζητεί να μάθη τα έργα των προγενεστέρων, ίνα εκλέγη τα καλά εις ωφέλειαν αυτών, και να απορρίπτει τα βλαβερά. Διότι τα έργα των προγενεστέρων είναι μαθήματα των μεταγενεστέρων. Προς τοις άλλοις δε, ζητείται και το αξιολογώτατον πάντων· ποίοι μετεχειρίσθησαν την θρησκείαν εις ωφέλειαν κοινήν των ανθρώπων, και ποίοι προς βλάβην". (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Περιεχόμενα

ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Πρόλογος Αθ. Σταγειρίτη, Προς τους Φιλαναγνώστας
Περί των Μυστηρίων, Εορτών, Αγώνων, Αθλητών, Μαντείων, Μάντεων, Σιβυλλών, Κηρύκων, Μουσικών, Ιατρών, Εθνών, Τυράννων, Τεράτων, Ανέμων, Ορέων, Ποταμών, Πηγών
Μαντεία, Μάντεις, Σίβυλλες (Συνέχεια)
Περί του Μελάμποδος, Αμφιάραου, Αμφιλόχου και Θεοκλύμενου
Πολύειδος, Ίδμων και Θέστωρ
Κάλχας, Ίαμος και Άλκανδρος
Τειρεσίας, Μαντώ, οι δύο Μόψοι, Αστύλος και Θρασίος
Άνιος, Άνδρος, Φοινεύς, Κάρνος, Κριός και Τροφώνιος
Βάκκις, Εύκλοος, Τελλίας, Οφιονεύς, Έννομος, Επέραστος, Μέροψ, Πρύλις, Ερμότιμος, Τάγης, Ταμίρας, Γαλεώτης, Βράγχος
Οι Σίβυλλες
Περί Κηρύκων, Μουσικών, Ποιητών, Ιατρών
Κήρυξ και Κήρυκες
Περί Μουσικών
Περί του Ορφέως
Περί του Λίνου
Μουσαίος, Θάμυρις, Φιλάμμων και Χρυσόθεμις
Τέραμβος, Φήμιος, Δημόδοκος, Ζάρυξ, Κύκνος, Ύαγνις και Όλυμπος
Μαρσύας, Σιληνός και Πίερος
Ο Αρίων
Επιμενίδης και Βαυβώ
Περί Ιατρών
Παίων και Ασκληπιός
Μαχάων και Ποδαλείριος
Η Μήδεια
Η Κίρκη
Αγλαονίκη, Αγαμήδη, Θράκη, Μυκάλη, Άραβος, Κωκυτώ και Ίυγγξ
Ο Χείρων
Περί Αρχαίων Εθνών, Τυράννων ή Ληστών και Τεράτων Αρχαία Έθνη
Περί Αμαζόνων
Κένταυροι ή Ιπποκένταυροι και Λαπίθες
Κουρήτες, Κορύβαντες, Ιδαίοι Δάκτυλοι και Τελχίνες
Σάτυροι, Τίτυροι και Μιμαλλώνες
Περί Υπερβορείων
Λήμνιοι και Μινύες
Λαιστρυγόνες, Κέρκωπες, Μυρμιδόνες
Κίκονες, Λωτοφάγοι, Κεραστές, Πυγμαίοι, Γρύπες και Βοττιαίοι
Περί Τυράννων και Ληστών
Έχετος, Μεξέντιος, Φάλαικος, Συλέας, Θόαντας, Τάρταρος, Λύκος, Τέρμερος και Ανταίος
Περιφήτης ο Κορυνήτης, Σίνις ο Πιτυοκάμπτης, Σκύρων, Κερκύων, Προκρούστης, οι δύο Κύκνοι και Κάκος
Περί Τεράτων
Αιγίδα, Κάμπη, Κήτος, Έχιδνα, Δράκοντες και Ποινή
Λερναία Ύδρα, Χίμαιρα και Σφίγγα
Καλυδώνιος και Ερυμάνθιος Κάπρος, Κρομμυωνία Συς, Νεμαίος και Κιθαιρώνιος Λέων, Κερυνίτις Έλαφος
Μαραθώνιος Ταύρος, Μινώταυρος, Πύθων, Πήγασος, Χρυσόμαλλος Κριός
Ίππος Αρείων, Ξανθός, Βάλιος, Πήδασος, Κύλλαρος και Λάμιες
Στυμφαλίδες, Γοργόνες, Γραίες και Συμπληγάδες
Περί Ανέμων, Ορέων, Ποταμών και Πηγών
Ο Αίολος, τα τέκνα και οι απόγονοί του
Ο Βορέας, τα τέκνα του και ο Ζέφυρος
Περί Ορέων
Περί Ποταμών
Περί Πηγών
Περί Ηρώων της Ελλάδας
Περί των Αρχαίων Οικητόρων και Ηρώων της Αττικής
Ο Ωγύγης και οι απόγονοί του
Κέκροπας, ο πρώτος βασιλιάς των Αθηναίων και οι απόγονοί του
Κραναός, ο δεύτερος βασιλιάς των Αθηναίων και οι απόγονοί του
Εριχθόνιος, ο τέταρτος βασιλιάς των Αθηναίων και οι απόγονοί του
Ο πρώτος Πανδίων, πέμπτος βασιλιάς των Αθηναίων
Ερεχθεύς, ο έκτος βασιλιάς των Αθηναίων και οι απόγονοί του
Ο Θησέας
Οι Γιοι του Θησέα, Δημοφών, Ακάμας, Ιππόλυτος, Μελάνιππος, Οινοπίων, Στάφυλος και Χίος
Άλλοι Αθηναίοι: Δαίδαλος, Ίκαρος, Ικάριος, Εκάλη, Φάληρος, Μεγαρεύς
Οι Φυλές και οι Δήμοι των Αθηναίων
Περί του Δευκαλίωνος και των απογόνων του
Δευκαλίων, Έλλην και Αίολος
Ο Κρηθεύς και οι απόγονοί του, Αίσων, Ιάσων και τα τέκνα του
Ο Πελίας και οι απόγονοί του
Ο Νηλέας και οι απόγονοί του Νηληίδες
Ο Νέστωρ και οι απόγονοί του
Ο Αμυθάων και οι απόγονοί του
Ο Βίας και οι απόγονοί του
Ο Φέρης και οι απόγονοί του
Ο Σίσυφος και οι απόγονοί του
Τα υπόλοιπα Τέκνα του Σίσυφου και οι απόγονοί τους
Ο Ιξίων και οι απόγονοί του
Ο Αθάμας και οι απόγονοί του
Ο Σαλμωνεύς
Ο Δηιονεύς και οι απόγονοί του
Ο Φύλακος και οι απόγονοί του
Ο Κέφαλος και οι απόγονοί του
Ο Οδυσσεύς
Η Πηνελόπη
Τα Τέκνα του Οδυσσέα: Τηλέμαχος, Τηλέγονος και Ιταλός
Ο Μάγνης και οι απόγονοί του
Οι Απόγονοι του Μίμαντα
Ο Δώρος και οι απόγονοί του
Ο Μίνωας και οι απόγονοί του
Ο Ξούθος και οι απόγονοί του
[...]

Κυριακή, 20 Δεκεμβρίου 2015

Εορταστικό ωράριο βιβλιοπωλείου και εκδόσεων ''Θούλη''




Δευτέρα 21.12.2015: 10:00 - 18:00
Τρίτη 22.12.2015: 10:00 - 18:00
Τετάρτη 23.12.2015: 10:00 - 18:00 
Πέμπτη 24.12.2015: 10:00 - 18:00

Δευτέρα 28.12.2015:  10:00 - 18:00
Τρίτη 29.12.2015: 10:00 - 18:00 
Τετάρτη 30.12.2015:  10:00 - 18:00
Πέμπτη 31.12.2015:  10:00 - 18:00


Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2015

Η αγωνία των Εβραίων


2.300 χρόνια αντισημιτισμού


Μία ιστορία του αντισημιτισμού, που ταυτόχρονα αποτελεί και μία συνοπτική ιστορία του εβραϊκού λαού από την Διασπορά του στον ελληνο-ρωμαϊκό κόσμο μέχρι την εποχή μας, και επίσης, αναπόφευκτα, των σχέσεων Χριστιανών-Εβραίων από την Καινή Διαθήκη μέχρι σήμερα. Μέσα από την ιστορία αυτήν γίνεται αντιληπτό πως ο αντισημιτισμός δεν ήταν ένα τυχαίο ξέσπασμα του 20ού αιώνα αλλά ένα τεράστιο δένδρο με ρίζες στην παγανιστική αρχαιότητα και τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες.

Δευτέρα, 14 Δεκεμβρίου 2015

Η πτώση της σοβιετικής αυτοκρατορίας


Η επανάσταση του 1989



Η κατάρρευση των κομμουνιστικών καθεστώτων υπήρξε αποτέλεσμα της διάλυσης του σοβιετικού μύθου, μόνο που ελάχιστοι είχαν φανταστεί πως θα ήταν σχεδόν αναίμακτη. Αυτό αποδεικνύει αν μη τι άλλο πως σε καμιά από τις χώρες του πρώην υπαρκτού σοσιαλισμού τα κομμουνιστικά κόμματα δεν είχαν τη λαϊκή υποστήριξη –δηλαδή τη νομιμοποίηση– που επικαλούνταν για χρόνια.

Ο γενικός γραµµατέας του ΚΚΣΕ Λεονίντ Μπρέζνιεφ δίνει το φιλί της εξουσίας στον ανατολικογερµανό  Εριχ Χόνεκερ. 

Η ιστορία αυτή έχει αίσιο τέλος. Κανένας από όσους έζησαν από κοντά τη χαρά στους δρόμους του Βερολίνου, της Πράγας, ή της Βουδαπέστης στα τέλη του 1989 δε θα ξεχάσει ποτέ εκείνες τις εκπληκτικές εορταστικές σκηνές. Η θέληση του λαού είχε θριαμβεύσει πάνω στην τυραννία μέσα σε λίγους ιλιγγιώδεις μήνες σχεδόν ολότελα ειρηνικών επαναστάσεων που άλλαξαν τον κόσμο. Ιδού πού τελειώνει η αφήγηση αυτή, σε ένα σημείο λαμπρών ελπίδων, εύλογης αισιοδοξίας, ειλικρινών ευχαριστιών – και μεγάλων γιορτών. Μια από τις πλέον κτηνώδεις αυτοκρατορίες στην ιστορία είχε γονατίσει. Ένας ολόκληρος τρόπος ζωής και θεώρησης της πραγματικότητας –ο κομμουνισμός που ενέπνευσαν ο Μαρξ, ο Λένιν και ο Στάλιν– είχε αποκαλυφθεί πως ήταν ένα φρικιαστικά αποτυχημένο πείραμα. 

Τώρα, είκοσι χρόνια μετά, ο Βίκτορ Σεμπέστιεν ο οποίος, ως δημοσιογράφος, υπήρξε σε πολλές περιπτώσεις αυτόπτης μάρτυρας των γεγονότων που σηματοδότησαν την πτώση της Σοβιετικής Αυτοκρατορίας, ανασυνθέτει και εξιστορεί αυτή την καθοριστική στιγμή της σύγχρονης Ιστορίας. Το βιβλίο αυτό αποτελεί ένα συγκλονιστικό χρονικό του τρόπου με τον οποίο έξι καταπιεσμένες χώρες κέρδισαν την ελευθερία τους.


Κάντε κλικ εδώ και διαβάστε ένα απόσπασμα


Σάββατο, 12 Δεκεμβρίου 2015

Η τέταρτη σταυροφορία


Τα γεγονότα και το ιστορικό πλαίσιο


Η πτώση της Κωνσταντινούπολης στους Βενετούς και στους στρατιώτες της Τέταρτης Σταυροφορίας τον Απρίλιο του 1204 ήταν ένα από τα κεντρικά γεγονότα του Μεσαίωνα. Σήμαινε ότι είχαν τελειώσει οι ημέρες του Βυζαντίου ως μεγάλης δύναμης. Επίσης επιβεβαίωσε το γεγονός ότι οι Δυτικοί θα κυριαρχούσαν στην Ανατολή - δηλαδή στις περιοχές της παλαιάς Βυζαντινής αυτοκρατορίας- μέχρι το τέλος του Μεσαίωνα.
Το βιβλίο εξετάζει ακριβώς πόσο σημαντική ήταν η Τέταρτη Σταυροφορία ως κρίσιμο σημείο στην ιστορία της Μέσης Ανατολής. Το βασικό θέμα είναι η αντιπαλότητα του Βυζαντίου με τη Δύση μέσα στο πλαίσιο των Σταυροφοριών. Οι διαφορές ως προς την προοπτική και τα συμφέροντα είχαν ως αποτέλεσμα να επιβαρυνθεί σύντομα αυτή η αντιπαλότητα με αμοιβαία έλλειψη εμπιστοσύνης. Το 1204 ήταν ένα είδος λύσης και δημιούργησε καταστάσεις που δύσκολα μπορούσαν να γίνουν αντιληπτές ακόμη και δύο χρόνια πριν, όταν η Τέταρτη Σταυροφορία ξεκίνησε από τη Βενετία.

Τετάρτη, 9 Δεκεμβρίου 2015

Από την Ποκαχόντας μέχρι τον τελευταίο των Μοϊκανών



Οι ινδιάνικες φυλές της Βορείου και Νοτίου Αμερικής

Η άνοιξη του 1622 θα μείνει αξέχαστη για ένα εις βάθος προσχεδιασμένο και εν μέρει επιτυχημένο σχέδιο, το οποίο αποδίδεται σε μεγάλο βαθμό σε στρατήγημα του Οπεντσανκανούγκ, για την εξάλειψη της αγγλικής αποικίας. Οι άποικοι είχαν αρχίσει να αντιμετωπίζουν τους Ινδιάνους με ένα μείγμα συγκαταβατικότητας και περιφρόνησης. Τους δέχονταν ελεύθερα μέσα στα σπίτια τους, τους επέτρεψαν να μάθουν τη χρήση των αγγλικών όπλων και δεν έπαιρναν σχεδόν καμία προφύλαξη για περίπτωση επίθεσης. Οι φυτείες και τα χωριά των λευκών απείχαν πολύ το ένα από το άλλο και δεν προστατεύονταν καλά, προσφέροντας μια ευκαιρία για μια ξαφνική και επικεντρωμένη επίθεση. Δεν υπήρχε καμιά υποψία για οποιαδήποτε εχθρική ενέργεια εκ μέρους των αγρίων, μέχρι και λίγο πριν ξεκινήσει η σφαγή...

Σε ένα έργο-σταθμό για την παγκόσμια βιβλιογραφία, ο Τσαρλς Μπρόουνελ παρουσιάζει την ιστορία όλων των γηγενών φυλών της Βορείου και Νοτίου Αμερικής, από τον καιρό του πρώτου αποικισμού του δυτικού ημισφαιρίου το 1492, μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα. Τα ήθη και τα έθιμα, οι ειρηνικές επαφές και οι τρομεροί πόλεμοι με τους αποίκους, οι εκατέρωθεν ωμότητες και σφαγές περιγράφονται με εκπληκτική γλαφυρότητα και αμεροληψία, προσφέροντας έναν πλούτο πληροφοριών που για πρώτη φορά παρουσιάζονται στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό.
Στο δεύτερο βιβλίο παρουσιάζονται οι Ινδιάνοι της Βιρτζίνια και της Νέας Αγγλίας, οι Ναραγκάνσετ, οι Πίκουοτ, οι Μοχέγκαν, δηλαδή εκείνοι με τους οποίους ήρθαν σε επαφή οι πρώτοι Άγγλοι άποικοι που πάτησαν το πόδι τους στις ανατολικές ακτές της Βόρειας Αμερικής. Είναι η ιστορία του τολμηρού λοχαγού Τζον Σμιθ και της πριγκίπισσας των γηγενών Ποκαχόντας, η οποία έμελλε να γίνει ένας από τους σημαντικότερους θρύλους της Αμερικής. Είναι η ιστορία των φημισμένων ινδιάνικων φυλών που στην ακμή τους αντιστάθηκαν λυσσαλέα στους αποίκους, αλλά και αναλώθηκαν σε τρομερούς εμφύλιους σπαραγμούς, με επικεφαλής τους μεγάλους πολεμάρχους τους: τον Φίλιπ, τον Μιαντόνιμο και τον Ούνκας, τον αρχηγό των Μοχέγκαν που έμεινε γνωστός μέσα από τα αθάνατα έργα του Τζέιμς Φένιμορ Κούπερ ως «ο τελευταίος των Μοϊκανών».

Η σειρά θα ολοκληρωθεί σε πέντε τόμους:

- Από την Ποκαχόντας μέχρι των τελευταίο των Μοϊκανών
- Από τα Έξι Έθνη μέχρι τους πολέμους του Μαύρου Γερακιού
- Από τους αγώνες των Τσερόκι μέχρι τον ξεσηκωμό των Σιου
- Από τη συντριβή των Ίνκας στους Αραουκάνους της Χιλής

Τετάρτη, 2 Δεκεμβρίου 2015

Συντηρητισμός


Ιστορικό περιεχόμενο και παρακμή



Ο συντηρητισμός κατανοείται συνήθως ως ένα ιδεολογικό ρεύμα που γεννήθηκε σαν αντίδραση στη Γαλλική Επανάσταση και στις αστικές-φιλελεύθερες ιδέες της. Στη μνημειώδη αυτή μελέτη, που μεταφράζεται εδώ για πρώτη φορά στα ελληνικά, ο Παναγιώτης Κονδύλης δείχνει πως, αντίθετα, ο συντηρητισμός πρέπει να κατανοηθεί με τρόπο πολύ ευρύτερο, ως μια συνολική ιδεολογική και κοινωνικοπολιτική αντίδραση (των ανώτερων στρωμάτων) της προνεωτερικής κοινωνίας ενάντια στη διάλυσή της, την οποία αρχικά σηματοδότησε η ανάδυση του νεότερου συγκεντρωτικού κράτους, και αργότερα ολοκλήρωσε ο εκτοπισμός της αγροτικής οικονομίας από τη βιομηχανική-καπιταλιστική. Μετά την οριστική αποσάθρωση της προνεωτερικης κοινωνίας, οι εκπρόσωποι του συντηρητισμού συμμαχούν με τους φιλελεύθερους τέως άσπονδους εχθρούς τους εναντίον της ριζοσπαστικής δημοκρατίας, η οποία με τη σειρά της απλώς ριζοσπαστικοποιεί τα φιλελεύθερα ιδανικά, ενώ ταυτόχρονα προσαρμόζει στους σκοπούς της μοτίβα της συντηρητικής κριτικής στον καπιταλισμό. Ο συντηρητισμός είναι προ πολλού νεκρός, λέει ο Κονδύλης· πέθανε μαζί με την εποχή και την κοινωνία η οποία τον γέννησε. Χάρη στη σφαιρικότητα της προοπτικής του, το βιβλίο αποτελεί μια συνθετική ιστορική παρουσίαση των κύριων ιδεολογικών και πολιτικών εξελίξεων που σημάδεψαν τους νεότερους χρόνους, από τις απαρχές τους μέχρι και τον 20ό αιώνα. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)


Περιεχόμενα

Ι. Η έννοια του συντηρητισμού
1. Ο συντηρητισμός στο κοινωνικοπολιτικό και πνευματικό φάσμα των νεότερων χρόνων
2. Ο "συντηρητισμός" ως σύγχρονο πολιτικό σύνθημα
II. Το κοινωνικοϊστορικό περιεχόμενο και το σχήμα της σκέψης του αντιαπολυταρχικού συντηρητισμού
1. Προοπτικές
2. Η αντίληψη περί δικαίου της societas civilis και η σύγχρονη έννοια της κυριαρχικής εξουσίας με φόντο την κοσμοθεωρία της
3. Ο αγώνας της societas civilis κατά της σύγχρονης κυριαρχικής εξουσίας
α. Οι ευγενείς, το κράτος και οι αμφιρρέπειες του συντηρητισμού
β. Νόμιμη και μη νόμιμη απολυταρχία
γ. Το δικαίωμα της αντίστασης και ο συντηρητικός ακτιβισμός
δ. Ο κοινωνικοπολιτικός χαρακτήρας του συστήματος των τάξεων
4. Κεντρικά ιδεολογικά μοτίβα του αντιαπολυταρχικού συντηρητισμού
α. Προοπτικές και εννοιολογική ιστορία της "συντήρησης"
β. Η πρωτοκαθεδρία της αυτοφυούς societas έναντι της κυβερνητικής εξουσίας και η θεωρία του συμβολαίου της (όψιμης) Σχολαστικής
γ. Η ενότητα ηθικής και πολιτικής και ο κρατικός λόγος
δ. Η ύβρις του αυτόνομου Λόγου και η επίκληση της παράδοσης και της ιστορίας
ε. Η ομάδα, τα άτομα και η παγκόσμια τάξη
στ. Πρώιμη κριτική του σύγχρονου κράτους και της καπιταλιστικής οικονομίας
5. Ιδιαιτερότητες της αγγλικής εξέλιξης από τη σκοπιά του ανταγωνισμού μεταξύ της παραδοσιακής αντίληψης περί δικαίου και της σύγχρονης ιδέας της κυριαρχικής εξουσίας
III. Ο αντεπαναστατικός συντηρητισμός και η αναδιατύπωση της αντίληψης περί δικαίου της societas civilis μετά το 1789
1. Προοπτικές
2. Η συνείδηση της συνέχειας στους συντηρητικούς ή η επανάσταση ως συνέχιση της απολυταρχίας
3. Δίκαιο, κυριαρχική εξουσία και κρατική ισχύς στη συντηρητική σκέψη μετά το 1789
α. Η απόρριψη της κατασκευασιμότητας του δικαίου και οι συνεπαγωγές της
β. Η απόρριψη της ιδέας της σύγχρονης κυριαρχικής εξουσίας
και το ζήτημα του χωρισμού των εξουσιών
γ. Οι αρμοδιότητες και τα όρια της βασιλικής ή κρατικής εξουσίας
δ. Αντίδραση και δικτατορία
4. Η ιδέα της societas civilis στον αγώνα κατά του σύγχρονου κράτους
α. Οι συντηρητικές έννοιες του κράτους και της κοινωνίας. Η ενότητα ηθικής και πολιτικής και η απόρριψη του κρατικού λόγου
β. Η συντηρητική ιδέα του έθνους
5. Συντηρητισμός και φιλελευθερισμός
α. Η συντηρητική αξιολόγηση του φιλελευθερισμού και των δυνατοτήτων μιας συμμαχίας μαζί του
β. Το αγγλικό πρότυπο: Αλλαγές και αμφισημίες στην αξιολόγησή του
6. Οι κοσμοθεωρητικές παρεκτάσεις της μονιστικής αντίληψης για το κράτος και την κοινωνία
α. Θεολογικά
β. Ανθρωπολογικά
γ. Ιστοριοφιλοσοφικά
7. Συντηρητική κριτική του καπιταλισμού και του πολιτισμού
α. Πολιτική και οικονομία. Η έννοια της ιδιοκτησίας και η επιρρέπεια του καπιταλισμού σε κρίσεις
β. Η ανθρωπολογική και πολιτιστική πτυχή
8. Ο συντηρητισμός, οι διανοούμενοί του και οι ιδέες του Διαφωτισμού
IV. Η διάλυση του συντηρητισμού και η διανομή της κληρονομιάς του
1. Η αφομοίωση των ευγενών από την κοινωνία και η αποδέσμευση των συντηρητικών από το ιδανικό της societas civilis
α. Η εξέλιξη στη Γαλλία
β. Η εξέλιξη στην Αγγλία
γ. Η εξέλιξη στη Γερμανία
δ. Η απορρόφηση του συντηρητισμού από τον φιλελευθερισμό ενόψει του σοσιαλιστικού κινδύνου
2. Οι συντηρητικοί και η κοινωνική πολιτική κατά τον 19ο αιώνα
3. Η αισθητικοποίηση και η διαφορετική ερμηνεία μοτίβων της συντηρητικής σκέψης σε πολιτικά κινήματα διανουμένων
α. Προοπτικές
β. Άγγλοι πρόδρομοι
γ. Action Francaise
δ. "Συντηρητική επανάσταση"
4. Η διάσπαρτη κληρονομιά του συντηρητισμού
α. Η συντεχνιακή ιδέα
β. Η κριτική του πολιτισμού και η "αριστερά"
γ. Η δικτατορία και η "δεξιά"
5. Τελική παρατήρηση
Κατάλογος των αναφερόμενων βιβλίων
Ευρετήριο κυρίων ονομάτων
Ευρετήριο εννοιών