Τρίτη, 26 Απριλίου 2016

Το ξεσκέπασμα του ταλμούδ



ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΙΩΝΙΣΜΟΥ 
ΔΙΑ ΜΕΣΟΥ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ

Για πρώτη φορά στο φως της δημοσιότητας οι Μυστικές Ραββινικές Διδασκαλίες. Τα απόκρυφα κείμενα του ΤΑΛΜΟΥΔ που μπόρεσαν να βρεθούν, της κάποτε μεγάλης βιβλιοθήκης του Συνταγματάρχη Sanctuary. Η πρώτη έκδοση του βιβλίου αυτού, εκδόθηκε από τη Ρωσική Αυτοκρατορική Ακαδημία των Επιστημών της Αγίας Πετρούπολης το 1892 με επιμέλεια του Αρχιεπισκόπου KOZLOWSKY. Έκτοτε τα αντίτυπα μυστηριωδώς εξαφανίστηκαν και η έκδοση έγινε δυσεύρετη.
Σ' αυτό το μοναδικό βιβλίο αποκαλύπτονται εκτός από τις διεστραμένες θεωρίες των Ταλμουδιστών, το Εβραϊκό Τελετουργικό Ανθρωποθυσιών.


Σάββατο, 23 Απριλίου 2016

Ουίλλιαμ Σαίξπηρ



Καληνύχτα καληνύχτα,
τούτη η πίκρα του χωρισμού έχει μια γλύκα τόση
που καληνύχτα θα σου λέω μέχρι να ξημερώσει
(Ρωμαίος και Ιουλιέττα)
                                       *                                       
Βεβαιότατα, ο εβραίος είναι ο πιο ενσαρκωμένος διάβολος.
(Ο Έμπορος της Βενετίας)
                                       * 
Οι δειλοί πεθαίνουν πολλές φορές πριν απ’ τον θάνατό τους.
(Ιούλιος Καίσαρ)
                                       *

Μαραίνει ο Χρόνος τον ανθό και τη δροσιά της νιότης,
στης ομορφιάς το μέτωπο βαθιές ρυτίδες κάνει
και τρέφεται απ’ τις σπάνιες της φύσης ομορφιές.
Δεν θα γλυτώσει τίποτ’ απ’ του Χρόνου το δρεπάνι.

Μα στο σκληρό το χέρι του που σβει την ομορφιά σου
ο στίχος μου θ’ αντισταθεί, που υμνεί τα θέλγητρά σου.
(Από τα σονέττα)
                                       *
Βλέπουν πιο ωραία τα μάτια μου όσο κλεισμένα τα κρατώ
(Από τα σονέττα)
                                       *
Κανένα εμπόδιο να ενωθούν πιστές καρδιές
δεν παραδέχομαι· δεν είν’ αγάπη αυτή
που αλλάζει με της τύχης όλες τις στροφές
και με το κάθε σκούντημα παραστρατεί.
(Από τα σονέττα)
                                       *



Ό,τι είναι παρελθόν, είναι πρόλογος
(Η Τρικυμία)
                                       *
Όλα τα πράγματα είναι έτοιμα, αν το μυαλό μας είναι έτοιμο.
(Ερρίκος ο Ε΄)
                                       *
Ο κόσμος είναι για μένα όστρακο το οποίο θα ανοίξω με το ξίφος μου
(Οι Εύθυμες Κυράδες του Ουίνδσορ)
                                       *


Κλασικές φράσεις του Σαίξπηρ

Να ζει κανείς ή να μη ζει; Ιδού η απορία
To be, or not to be - that is the question
 (Άμλετ)
                    *
Υπάρχει κάτι σάπιο στο βασίλειο της Δανιμαρκίας.
Something is rotten in the state of Denmark
(Άμλετ)
                                      *
Τα υπόλοιπα είναι σιωπή.
the rest is silence
(Άμλετ)
                                       *
Φοβού τας ειδούς του Μαρτίου
Beware the Ides of March
(Ιούλιος Καίσαρ)
                                       *
Για πάντα και μια μέρα.
for ever and a day
(Η στρίγγλα που έγινε αρνάκι)
                                       *
Μίλα ψιθυριστά, αν μου μιλάς γι' αγάπη.
Speak low if you speak love
(Πολύ κακό για το τίποτα)
                                       *
Ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός
All that glisters is not gold
(Ο έμπορος της Βενετίας)
                                       *
Άκουγε πολλούς, μίλα σε λίγους
Listen to many, speak to a few.
 (Άμλετ)
                                       *
Σκυλιά του πολέμου
The dogs of war
(Ιούλιος Καίσαρ)
                                       *
Ένα άλογο! Ένα άλογο! Το βασίλειό μου για ένα άλογο!
A horse! a horse! my kingdom for a horse! 
(Ριχάρδος ο Γ΄)
                                              *


thulebooks.gr

Ο ΕΜΠΟΡΟΣ ΤΗΣ ΒΕΝΕΤΙΑΣ



Ο Έμπορος της Βενετίας είναι ένα από τα πιο γνωστά έργα του Ουίλιαμ Σαίξπηρ. Υπολογίζεται ότι γράφτηκε μεταξύ 1594 και 1597. Αν και ανήκει στις «κωμωδίες» του Σαίξπηρ, έγινε πιο γνωστό για τις δραματικές του σκηνές, όπως η σκηνή στο δικαστήριο, αλλά και για τη σκιαγράφηση του χαρακτήρα του Εβραίου Σάιλοκ.


Οι Εβραίοι της Αγγλίας εκδιώχθηκαν κατά το Μεσαίωνα κι επέστρεψαν με την άνοδο του Όλιβερ Κρόμγουελ. Σε διάφορα θεατρικά έργα, παρουσιάζονται ως άρπαγες με μυτερή μύτη και κατακόκκινη περούκα, ενώ χαρακτηρίζονταν κακοί, απατεώνες και άπληστοι. Κατά το 17ο αιώνα, οι Εβραίοι υποχρεούνταν να φορούν το χαρακτηριστικό κόκκινο καπέλο δημοσίως, αλλιώς απειλούνταν ακόμη και με θανατική ποινή. Επίσης, ζουν σε γκέτο. Πολλοί μελετητές, λοιπόν, βλέπουν αυτό το έργο του Σαίξπηρ τη συνέχιση της αντισημιτικής αυτής παράδοσης. 


Η ιστορία του έργου είναι επηρεασμένη από διάφορους μύθους και παραμύθια της Ελλάδας, Αιγύπτου, Ανατολής, Βυζαντίου και Αναγέννησης. Κύρια θέματά του είναι η υποκειμενική ερμηνεία των νόμων, η αντιπαράθεση αξιών και κυρίως οι διαπροσωπικές σχέσεις στην ακμάζουσα Βενετία του 16ου αιώνα. Η επιτυχία που γνώρισε το έργο οφείλεται κυρίως στη λαϊκότητα του μύθου, στη άψογη δραματουργική του δομή, στη σωστή σκιαγράφηση των χαρακτήρων, στα θαυμάσια κωμικά ευρήματα και πάνω από όλα, στον απαράμιλλο ποιητικό λόγο του Σαίξπηρ.


Παρασκευή, 22 Απριλίου 2016

Ο ΥΠΕΡΙΩΝ



Ο ελληνικός θεϊκός ανθρωπομορφισμός τού προσέδωσε μαγικές διαστάσεις ως Εωσφόρο ή Φωσφόρο και Έσπερο, πανέμορφους γόητες με δάδες σε πτήση, να γεμίζουν με ιλαρό φως το χάος. Αυτό το φως, ως ανέσπερη φρυκτωρία του πνεύματος καλεί ο οραματιστής Mihai Eminescu Hyperion - Υπερίωνα, με το όνομα δηλαδή του ομώνυμου Τιτάνα, γιου του Ουρανού και της Γαίας, που με την αδελφή του Ευρυφάεσσα τεκνοποίησαν τον Ήλιο, την Ηώ και τη Σελήνη, φωτεινές ανταύγειες του νοητού τρισηλίου φωτός ως "υπέρ πάντα ιών", γι' αυτό και κρατούμε το προσωπικό σύμβολο του ποιητή, τίτλο στην ελληνική μετάπλαση του ποιήματος του "LUCEAFARUL".



Πέμπτη, 21 Απριλίου 2016

Θερμοπύλες



Η μάχη υπέρ της Δύσης

Η τριήμερη μάχη στο Στενό των Θερμοπυλών υπήρξε μια αποφασιστική πράξη αντίστασης ενάντια στη μαζική εισβολή του βασιλιά των Περσών Ξέρξη στην Ελλάδα. Η αιματοκυλισμένη αντίσταση που προέβαλαν εκεί ο Λεωνίδας και το μικρό στρατιωτικό σώμα των Τριακοσίων του, το 480 π.Χ., αποτέλεσε έκτοτε το σήμα κατατεθέν του πατριωτισμού, του θάρρους και της αυτοθυσίας.

Οι φιλοδοξίες του Ξέρξη ήταν άμετρες. Έχοντας συγκεντρώσει τη μεγαλύτερη δύναμη ανθρώπινου δυναμικού και πλοίων που υπήρξε ποτέ, ξεκίνησε να κατακτήσει την Ελλάδα, στέλνοντας ταυτόχρονα τον στρατό των Καρχηδονίων να κατακτήσει τη Σικελία. Οι δύο δυνάμεις σχεδίαζαν να ανοίξουν τον δρόμο για τα πλούτη της δυτικής Μεσογείου.

Η αφήγηση του Ernle Bradford καλύπτει ολόκληρο το φάσμα της εισβολής, από την κατασκευή μιας απίστευτης ξύλινης γέφυρας στον Ελλήσποντο μέχρι την τελική συντριπτική ήττα της περσικής οπισθοφυλακής στη μάχη των Πλαταιών. Εκεί, όπως και νωρίτερα, οι Σπαρτιάτες υπήρξαν οι κυρίαρχοι πρωταγωνιστές. Ωστόσο, η μοίρα των στρατευμάτων του Ξέρξη σημαδεύτηκε ανεξίτηλα στις Θερμοπύλες από μια μικρή ομάδα Σπαρτιατών οπλιτών. Στις Θερμοπύλες του ο Bradford ζωντανεύει τα πρόσωπα και τα σκηνικά της επικής αυτής μάχης με απαράμιλλη επιδεξιότητα και οίστρο.

Δευτέρα, 18 Απριλίου 2016

Λόγος της 8ης Νοεμβρίου 1941



Ο λόγος του Χίτλερ της 8ης Νοεμβρίου του 1941, εκφωνήθηκε στο Μόναχο, στην μπυραρία Löwenbräu. Κάθε χρόνο, ο Χίτλερ, την ημέρα αυτή, εκφωνούσε μία ομιλία επί τη επετείω του Πραξικοπήματος του Μονάχου, το οποίο, όπως είναι γνωστό, έλαβε χώρα στις 9 Νοεμβρίου 1923, απέτυχε τελικώς, και είχε ως συνέπεια τον θάνατο δέκα έξι Εθνικοσοσιαλιστών και τον εγκλεισμό του ίδιου του Χίτλερ στη φυλακή του Λάντσμπεργκ, όπου και έγραψε τον πρώτο τόμο του περίφημου έργου του Ο Αγών μου (MeinKampf).

Εκτός, όμως, από την επέτειο του Πραξικοπήματος, τον Νοέμβριο ήταν και η επέτειος της λήξης του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, κυρίως με την υπογραφή τής, άκρως ταπεινωτικής για τη Γερμανία, Συνθήκης της Κομπιέν, στις 11 Νοεμβρίου 1918, η οποία, ουσιαστικά, σήμαινε την άνευ όρων συνθηκολόγηση της χώρας.



thulebooks.gr

Σάββατο, 16 Απριλίου 2016

Οι Ινδοευρωπαίοι



Γλώσσα και πολιτισμός

Ποιοι ήταν οι Ινδοευρωπαίοι, που και πότε εμφανίσθηκαν στο προσκήνιο, ποια ήταν η γλώσσα τους και τα πολιτισμικά τους χαρακτηριστικά; Πως μελετάται η προϊστορία τους και πως αποκαθίσταται η γλώσσα τους; Πόσο ρεαλιστικές είναι οι αποκαταστάσεις των ιστορικών γλωσσολόγων; Αυτά είναι ορισμένα μόνο ερωτήματα στα οποία αναζητούνται απαντήσεις στις σελίδες του βιβλίου. Ανάμεσα στα θέματα που θίγονται είναι: η γλωσσική και η πολιτισμική αποκατάσταση, η γλωσσολογική παλαιοντολογία, η σχέση της γλωσσολογίας με άλλες επιστήμες, η ετυμολογική έρευνα, η ποιητική γλώσσα των Ινδοευρωπαίων και η σχέση της ιστορικής αποκατάστασης με τη γλωσσική τυπολογία και την ιστορική πραγματικότητα. Η μέθοδος που εφαρμόζεται είναι η ιστορικοσυγκριτική μέθοδος με όλες τις συμπληρωματικές τεχνικές, ενώ η προσέγγιση είναι διεπιστημονική, δηλαδή μια συνδυαστική και διακλαδική προσέγγιση με την οποία επιχειρείται η καθιέρωση κριτηρίων και αρχών για τη συνεργασία της ιστορικοσυγκριτικής γλωσσολογίας με συγγενείς και συναφείς επιστημονικούς κλάδους όπως είναι η αρχαιολογία, η φιλολογία, η εθνολογία, αλλά και με επιστήμες έξω από τον παραδοσιακό χώρο των ανθρωπιστικών επιστημών όπως είναι η βιολογία και η γενετική. Μέσα σ' αυτό το διεπιστημονικό πλαίσιο διερευνάται η δυνατότητα σύζευξης ανάμεσα στη γλώσσα, την κοινωνία και τον πολιτισμό των Ινδοευρωπαίων, καθώς και οι όροι και οι προϋποθέσεις που διέπουν αυτή τη σχέση. 


Παρασκευή, 15 Απριλίου 2016

Για τη σκέψη του Ιούλιου Έβολα



Ο Ιούλιος Έβολα στο έργο του Εξέγερση κατά του νεωτερικού κόσμου υποστήριζε ότι οι δύο τελευταίες χιλιετίες ήταν μια διαδικασία πτώσης και παρακμής για την Ευρώπη. Η διαδικασία αυτή επιταχύνθηκε με την Αναγέννηση και ιδιαίτερα με τη Γαλλική Επανάσταση. Για να βγει από αυτόν τον μαρασμό η Ευρώπη, θα έπρεπε να ανακτήσει την "πνευματική της στιβαρότητα" και να επιστρέψει σε μια ιεραρχική, οργανική πολιτική τάξη.[..]

[...]Ο Evola αισθανόταν πιο κοντά στον γερμανικό Εθνικοσοσιαλισμό παρά στον ιταλικό Φασισμό, ο οποίος κατά τη γνώμη του δεν είχε κατορθώσει να μετατρέψει σε πράξη τις ιδέες του. Αντισημίτης εκ πεποιθήσεως, προσπάθησε να διαδώσει τις ιδέες του στην Εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία με τη βοήθεια του Alfred Rosenberg. Ωστόσο επειδή διατύπωνε πάντα τις ιδέες του στη γλώσσα της πολιτισμικής ανθρωπολογίας και όχι στη γλώσσα του βιολογικού φυλετισμού, οι επίσημοι θεματοφύλακες της Εθνικοσοσιαλιστικής ιδεολογίας αντέδρασαν στα σχέδιά του να δημοσιεύσει έργα του στη Γερμανία, μολονότι είχε την προσωπική υποστήριξη του Μουσολίνι. Μετά τον πόλεμο, ο Evola υπήρξε πηγή έμπνευσης για πολλούς νέους διανοητές και ακτιβιστές. Αυτοί συγκεντρώνονταν στο διαμέρισμά του στην οδό Βιτόριο Εμανουέλε στη Ρώμη, για να ακούσουν τους στοχασμούς του γύρω από την ινδική μυθολογία και τις βόρειες νορδικές φυλές.[...]

[...]Η διαρκέστερη συνεισφορά του Evola στη νέα δεξιά σκέψη ήταν η επικέντρωσή του στο παγανιστικό και αρχαϊκό στοιχείο, η εμφατική ευρωπαϊκή προοπτική του στις ιεραρχικές, οργανικές κοινότητες.  Από την ιδεολογική του σκοπιά, ο εθνικισμός (και το έθνος - κράτος) αποτελούσε αναπόσπαστο στοιχείο του νεωτερικού κόσμου και έπρεπε να απορριφθεί. Αν η Ευρώπη ήθελε να ξαναβρεί τις πηγές της "πνευματικής της στιβαρότητας", όφειλε αντιθέτως να επιστρέψει σε προνεωτεριστικές μορφές πολιτικών κοινοτήτων, όπως οι αυτοκρατορίες.[...] 

Αποσπάσματα από το βιβλίο του Jan-Werner Müller "A Dangerous Mind: Carl Schmitt in Post-War European Thought'' 


thulebooks.gr


Πέμπτη, 14 Απριλίου 2016

Γιόζεφ Γκαίμπελς - Ολοκληρωτικός πόλεμος




Σύντροφοι Γερμανοί και σύντροφοι του κόμματος

    Δεν γνωρίζω πόσα εκατομμύρια άνθρωποι, στο μέτωπο αλλά και στην πατρίδα, συμμετέχουν μέσω ραδιοφώνου σε αυτή τη μεγάλη συγκέντρωση απόψε, και με ακούν. Θέλω να μιλήσω σε όλους αυτούς από τα βάθη της καρδιάς μου στα βάθη της δικής τους. Πιστεύω ότι ολόκληρος ο γερμανικός λαός έχει ένα φλογερό ενδιαφέρον για όσα έχω να πω απόψε. Γι’ αυτό, θα μιλήσω με ιερή σοβαρότητα και απόλυτη ειλικρίνεια, όπως απαιτεί η ώρα. Ο γερμανικός λαός, που γαλουχήθηκε, εκπαιδεύτηκε και έμαθε να πειθαρχεί μέσα από τον Εθνικοσοσιαλισμό, μπορεί να αντέξει όλη την αλήθεια. Γνωρίζει πόσο δύσκολη είναι η θέση τού Ράιχ, και ότι η ηγεσία του μπορεί τώρα, λόγω της κρισιμότητας της κατάστασης, να απαιτήσει τα απαραίτητα σκληρά μέτρα, ναι, ακόμη και τα σκληρότερα μέτρα. 
  
    Η καταιγίδα από τις στέπες, που μαίνεται στην ιερή ήπειρό μας αυτόν τον χειμώνα, επισκιάζει κάθε προηγούμενη ανθρώπινη και ιστορική εμπειρία. Ο γερμανικός στρατός, ωστόσο, μαζί με τους συμμάχους του είναι το μοναδικό ανάχωμα. Στο διάγγελμά του στις 30 Ιανουαρίου, ο Φύρερ αναρωτήθηκε με σοβαρό και πειστικό τρόπο τι θα είχε συμβεί στη Γερμανία και στην Ευρώπη, αν στις 30 Ιανουαρίου του 1933 μία αστική ή δημοκρατική κυβέρνηση είχε αναλάβει την εξουσία αντί για το εθνικοσοσιαλιστικό κίνημα! Τι κίνδυνοι θα είχαν πλήξει το Ράιχ, γρηγορότερα απ’ όσο θα μπορούσαμε τότε να υποπτευθούμε, και τι δυνάμεις αμύνης θα είχαμε στη διάθεσή μας για να τους αντιμετωπίσουμε; Δέκα χρόνια Εθνικοσοσιαλισμού ήταν αρκετά, ώστε ο γερμανικός λαός να μπορεί να αντιληφθεί πλήρως τη σοβαρότητα των μοιραίων προβλημάτων που προκαλεί ο μπολσεβικισμός από την Ανατολή. Τώρα, όλοι μπορούν να καταλάβουν γιατί μιλούσαμε τόσο συχνά, στις κομματικές μας συγκεντρώσεις στη Νυρεμβέργη, για τη σημασία τού αγώνα ενάντια στον μπολσεβικισμό. Υψώσαμε τον τόνο της φωνής μας, για να προειδοποιήσουμε τον γερμανικό λαό και ολόκληρο τον κόσμο, ελπίζοντας ότι θα αφυπνίζαμε τη Δύση από την παράλυση της θέλησης και του πνεύματος, στην οποία είχε βυθιστεί. Προσπαθήσαμε να ανοίξουμε τα μάτια τους στον τρομερό ιστορικό κίνδυνο του εξ ανατολών μπολσεβικισμού, ο οποίος είχε υποτάξει ένα έθνος περίπου 200 εκατομμυρίων ανθρώπων στον εβραϊκό τρόμο και ετοίμαζε έναν επιθετικό πόλεμο ενάντια στην Ευρώπη.   




Τετάρτη, 13 Απριλίου 2016

ΜΥΣΤΗΡΙΑΚΕΣ ΛΑΤΡΕΙΕΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑΣ



Ο κορυφαίος ιστορικός της αρχαίας ελληνικής θρησκείας προσφέρει την πρώτη περιεκτική, συγκριτική μελέτη για μιαν ελάχιστα γνωστή πλευρά των αρχαίων θρησκευτικών δοξασιών και πρακτικών. Οι κρυφές μυστηριακές λατρείες άκμασαν στην Ελλάδα και στην Ρώμη για χίλια περίπου χρόνια. Το βιβλίο αυτό δεν είναι ιστορία ούτε επισκόπηση αλλά συγκριτική φαινομενολογία, που επικεντρώνεται στις πέντε σημαντικότερες λατρείες. Καθορίζοντας τα μυστήρια και περιγράφοντας το τελετουργικό τους, το πώς γινόταν κανείς μέλος, την οργάνωση και τη διάδοσή τους, ο Βάλτερ Μπούρκετ επιδεικνύει την αξιόλογη ευρυμάθεια, που συνηθίσαμε να περιμένουμε απ’ αυτόν· δείχνει επίσης ευαισθησία και συμπάθεια στην ερμηνεία του για τις εμπειρίες και τα κίνητρα των πιστών.

Δευτέρα, 11 Απριλίου 2016

Ιούλιος Έβολα - Tρεις όψεις του εβραϊκού προβλήματος



Η εβραϊκή επίδραση στο πνεύμα, στον πολιτισμό, στην οικονομία


Όπως η δύναμη της βλάστησης ενός σπόρου δεν εκδηλώνεται ολοκληρωτικά παρά μόνο όταν διασπάται και τα στοιχεία του διαχέονται στη γύρω ύλη, έτσι και ο εβραϊσμός δεν θα είχε αρχίσει να εκδηλώνει παγκοσμίως την καταστροφική και ηθικά ανατρεπτική του δράση, δίχως την πολιτική πτώση και την επακόλουθη διασπορά τού «εκλεκτού λαού» στον κόσμο. 

Οι Εβραίοι ουδέποτε απαρνήθηκαν τις μεσσιανικο-ηγεμονιστικές φιλοδοξίες τους και το ένστικτό τους για παγκόσμια κυριαρχία, όπως τουλάχιστον αυτό προσδιορίζεται στις ακόλουθες τρεις σημαντικές βιβλικές εντολές: «Πρέπει να σου ανήκουν όλα τα πλούτη της γης», «Όλοι οι λαοί πρέπει να είναι υπηρέτες σας», «Έχεις χρέος να καταβροχθίσεις όλους τους λαούς που ο Κύριός σου θα θέσει στη διάθεσή σου». Η διαφορά είναι ότι αυτό το ισχυρό ένστικτο μεταμφιέζεται, παίρνει σχήμα φιδιού, γίνεται υπόγεια σκοτεινή δράση. Χωρίς την παραμικρή ελπίδα για μια απ’ ευθείας καθιέρωση, δίχως την παραμικρή δυνατότητα νίκης μέσα από έναν έντιμο φυλετικό αγώνα, οι Εβραίοι, στην προσπάθειά τους να υλοποιήσουν το ιδανικό τους, δημιούργησαν στους κόλπους κάθε έθνους, ένα εσωτερικό, ενιαίο μέτωπο επιβουλής και προδοσίας. Για την πραγματοποίηση αυτού του σκοπού, επέλεξαν δύο βασικά όργανα: το χρήμα και την επιτηδειότητα. 

Από αιώνων, οι Εβραίοι είχαν ξεκινήσει τη μάχη για την κατάκτηση του κόσμου, όχι πλέον με τη χρήση των όπλων, αλλά μέσα από τη δύναμη του χρυσού από τη μια μεριά, και από την άλλη, μέσα από τις δυνατότητες που η επιτηδειότητα προσφέρει προς την κατεύθυνση της πνευματικής και ηθικής διάλυσης, προς τους κοινωνικούς και πολιτιστικούς μύθους που υποκινούν σε εξέγερση και ανατροπή των αξιών και παραδοσιακών θεσμών των άριων λαών, και, τέλος, όλων αυτών που συνδέονται με τα ανώτερα στοιχεία της ανθρώπινης ύπαρξης. Το μυστικό της πολιτικής και πολιτιστικής ιστορίας των τελευταίων αιώνων, ιδιαίτερα μετά από την επανάσταση της Tρίτης Tάξης και τον δημοκρατικό φιλελευθερισμό, ήταν η προοδευτική προώθηση του Εβραίου με σκοπό την υπερεθνική του κυριαρχία στη Δύση. 

Απόσπασμα από το βιβλίο "Tρεις όψεις του εβραϊκού προβλήματος'' 



thulebooks.gr



Πέμπτη, 7 Απριλίου 2016

Νέα Επιστημονική Γνώση



Τη θεωρία της ανακύκλωσης της ιστορίας και την αιώνια ιδεϊκή ιστορία που βασίζεται στην αδιατάρακτη αλληλουχία των ρευμάτων και των αναρρευμάτων (corsi e recorsi), όπως αποτυπώνονται στους θείους, στους ηρωικούς και στους ανθρώπειους θεσμούς, εισηγείται ο Βίκο στη Νέα Επιστημονική Γνώση του. Το έργο αυτό του 1744, που είναι ιστορικοφιλοσοφικό, γλωσσολογικό και νομικό, διέλυσε όλες τις κενοδοξίες που έτρεφε η μέχρι την εποχή του συγγραφέα λογιοσύνη και έριξε άπλετο φως στην πορεία των λαών από την εποχή της αγελαίας περιπλάνησής τους έως και τη σύγχρονη εποχή.

Η φιλοσοφία της ιστορίας είναι, κατά τον Βίκο, μια πολιτική θεολογία και μια επιστημονική γνώση, η μόνη τέτοια εφικτή. «Απορεί δε και θαυμάζει όποιος κάτσει να συλλογισθεί, πρώτα», γράφει (παρ. 331, σελ. 242), «για ποιο λόγο όλοι οι φιλόσοφοι καταπιάστηκαν τόσο σοβαρά με το να γνωρίσουν τον φυσικό κόσμο, ζητώντας με άλλα λόγια να κατακτήσουν μια γνώση, που μόνο ο Θεός, που τον δημιούργησε, μπορεί να έχει, και, ακολούθως, για ποιο λόγο αμέλησαν να μελετήσουν τον κόσμο των εθνών ή πολιτικό κόσμο, τον οποίον, αφού τον έφτιαξαν άνθρωποι, μόνο άνθρωποι θα μπορούσαν και να τον γνωρίσουν».

«Όπως τα κτήνη, έτσι και οι λαοί έχουν συνηθίσει να μη σκέφτονται τίποτε άλλο ειμή μόνον τα ιδιαίτερα οφέλη και τις ιδιαίτερες προνομίες τους, στη δε φάση της ακραίας ιδιοτροπίας τους –ή, μάλλον, υπερηφάνειάς τους– φουσκώνουν από κτηνώδη οργή και μανία, αρκεί να τους πειράξεις και μια τρίχα μονάχα και, μολονότι έχουν μεγαλώσει και τη φήμη τους και ως προς τον πληθυσμό τους, και τα μέλη τους ζουν δίπλα το ένα στο άλλο, κατ' ουσίαν διαβιούν χωριστά, το κάθε άτομο για τον εαυτό του –μονήρες μέσα στην απόλυτη μοναξιά– με τα γούστα και τις επιθυμίες του σαν να είναι πραγματικά ζώα, και ούτε καν ανά δύο δεν μπορούν να συμφωνήσουν, μιας και το καθένα κοιτάει τη δική του χαρά και ευχαρίστηση» (παρ. 1106, σελ. 953-54). Έτσι, «κυλούν αιώνες βαρβαρότητας και μες στα μοχθηρά μυαλά σκουριάζουνε σιγά-σιγά οι κακότροπες μικρολογίες, και οι άνθρωποι τώρα, με τη βαρβαρότητα του στοχασμού, έχουν μετατραπεί σε θηρία αγριότερα από τα θηρία που ήσαν, όταν υπέκυπταν μόνο στην πρώτη βαρβαρότητα, σε αυτή των αισθήσεων δηλονότι. Διότι οι πρώτοι λαοί κατέχονταν από μια γενναιόδωρη αγριότητα, μπροστά στην οποία όλοι μπορούσαν να αμυνθούν και από την οποία όλοι μπορούσαν να ξεφύγουν, αφού τους ήταν δυνατόν να την προβλέψουν· οι παρηκμασμένοι λαοί, αντιθέτως, ασκούν μια δειλή και αχάριστη αγριότητα γεμάτη κολακείες και εναγκαλισμούς, που είναι παγίδες καλοστημένες, για να αρπάξουν την περιουσία των φίλων και των συγγενών τους και για να τους στερήσουν τη ζωή...»

Περιεχόμενα

Πρόλογος του μεταφραστή
Η ΙΔΕΑ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ
Εξήγηση του πίνακα της προμετωπίδας που χρησιμοποιείται εδώ αντί Εισαγωγής στο έργο
Χρονολογικός Πίνακας
ΒΙΒΛΙΟ ΠΡΩΤΟ: Η ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΑΡΧΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΠΑΡΧΩΝ
Ι. Παρατηρήσεις στον "Χρονολογικό Πίνακα" όπου είναι οργανωμένο όλο το ιστορικό υλικό της θεμελίωσης των αρχών και των απαρχών
ΙΙ. Περί στοιχείων
III. Περί αρχών και απαρχών
IV. Περί μεθόδου
ΒΙΒΛΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ: ΠΕΡΙ ΠΟΙΗΤΙΚΗΣ ΣΟΦΙΑΣ
Προλεγόμενα
Ι. Περί της ποιητικής μεταφυσικής
II. Περί της ποιητικής λογικής
III. Περί της ποιητικής ηθικής
IV. Η ποιητική τάξη της οικογένειας
V. Περί της ποιητικής πολιτικής
VI. Συμπερασματικές και δίκην επιτομής παρατηρήσεις επί της ποιητικής ιστορίας
VII. Περί της ποιητικής φυσικής
VIII. Περί της ποιητικής κοσμογραφίας
IX. Περί της ποιητικής αστρονομίας
Χ. Περί της ποιητικής χρονολογίας
XI. Περί της ποιητικής γεωγραφίας
ΒΙΒΛΙΟ ΤΡΙΤΟ: Η ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΑΛΗΘΙΝΟΥ ΟΜΗΡΟΥ
Ι. Η αναζήτηση του αληθινού Ομήρου
ΙΙ. Ανακάλυψη του αληθινού Ομήρου
ΒΙΒΛΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟ: Η ΠΟΡΕΙΑ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΟΙ ΛΑΟΙ
Εισαγωγή
Ι. Τρία είδη ανθρωπείων φύσεων
II. Τρία είδη εθίμων
III. Τρία είδη φυσικών δικαίων των λαών
IV. Τρία είδη πολιτειών ή κυβερνήσεων
V. Τρία είδη γλωσσών
VI. Τρία είδη γραφικών συμβόλων ή χαρακτήρων
VII. Τρία είδη νομικής
VIII. Τρία είδη αρχών ή αυθεντιών ή εξουσιών
IX. Τρία είδη λόγου ή δικαίου
Χ. Τρία είδη δικαστηρίων ή δικαστικών κρίσεων
XI. Τρεις εποχές και τρεις σχολές σκέψεως ή Τρία διαφορετικά πνεύματα της εποχής
XII. Περαιτέρω αποδείξεις καταγόμενες από τις ιδιαιτερότητες των ηρωικών αριστοκρατιών
XIII. Περαιτέρω αποδείξεις
XIV. Τελευταίες αποδείξεις που επιβεβαιώνουν την προταθείσα πορεία των λαών
ΒΙΒΛΙΟ ΠΕΜΠΤΟ: Η ΕΠΑΝΑΚΑΜΨΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΕΙΩΝ ΘΕΣΜΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ
ΒΙΒΛΙΟ ΕΚΤΟ: ΕΠΙΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ
Βιβλιογραφία
Ευρετήριο ονομάτων
Ευρετήριο όρων
Ευρετήριο βιβλικών χωρίων
Ευρετήριο ελληνικών χωρίων
Ευρετήριο λατινικών χωρίων
Εργογραφία του μεταφραστή


Τετάρτη, 6 Απριλίου 2016

Η μαρτυρία του Δημήτρη Μυράτ για το κλίμα που επικρατούσε τις ημέρες της κατάρρευσης τον Απρίλιο του 1941



Μια πολύτιμη και ενδιαφέρουσα μαρτυρία για το κλίμα που επικρατούσε τις τελευταίες ημέρες της κατάρρευσης, δίνει ο ηθοποιός Δημήτρης Μυράτ στη συγγραφέα Μαρία Φαφαλιού, στις 21-4-1985. Τον Απρίλιο του 1941, ο γνωστός ηθοποιός υπηρετούσε τη θητεία του ως διερμηνέας σε μια βρετανική νοσοκομειακή μονάδα:

«Με το Ambulance Train No1 περιμέναμε στον Παλαιοφάρσαλο υγειονομικά αυτοκίνητα με Άγγλους τραυματίες να τους μεταφέρουμε στον Πειραιά για επιβίβαση στα νοσοκομειακά πλοία. Το θέαμα που βλέπαμε ήταν δαντικό. Μπουλούκια-μπουλούκια κατέβαιναν απ’ τα γύρω υψώματα οι φαντάροι, άλλοι με οπλισμό, άλλοι χωρίς. Όσοι είχαν, πετούσαν με κακία τα τουφέκια, τις παλάσκες, τα κράνη, ώσπου σχηματίστηκε ένας άμορφος λόφος. Όλοι αναζητούσαν μεταφορικό μέσο να τραβήξουν προς τα κάτω. Αλλά το μόνο που υπήρχε ήταν το τραίνο μας, κι αυτό χωρίς ατμομηχανή.Την μοναδική που υπήρχε την είχαν πάρει κάτι σιδηροδρομικοί κι έφυγαν, αφήνοντας πίσω έναν ονομαζόμενο Ακρίτα – δεν θυμάμαι το μικρό του όνομα – που τον είχαν στείλει στο χωριό για τρόφιμα και του την έσκασαν.

Σε κάποια στιγμή είδα έναν αξιωματικό του πυροβολικού να ανεβαίνει σε ένα μικρό ύψωμα και γύρω να μαζεύονται εκατοντάδες στρατιώτες. Ο λοχαγός φώναξε με βροντώδη φωνή: “Παιδιά, δυστυχώς η πατρίδα μας έχασε τον πόλεμο!”
Και τότε ακούστηκε ένα ανατριχιαστικό, εφιαλτικό και μυριόστομο “Ζήτω!”, που μου πάγωσε το αίμα! Κι όμως, οι τρομοκρατημένοι εκείνοι φαντάροι, που έφευγαν μπρος στην τρομερή στρατιωτική μηχανή του Χίτλερ, ξεσπούσαν μ’ αυτό το “Ζήτω!”»

Η ομιλία του Χίτλερ για τη Βαλκανική εκστρατεία (1941)



Der Fuhrer, vor dem Reicshtag: Berlin, 4 Mai 1941 

Συγγραφέας: Adolf Hitler 
Εκδόσεις:Περίπλους/2009 
Σελίδες 137


« Βουλευτές! Μέλη του Γερμανικού Κοινοβουλίου! 

Η Ελλάδα [...] επέδειξε προθυμία να ακολουθήσει τις βρετανικές δελεαστικές προτάσεις, συνδέοντας τη μοίρα της με αυτήν του εντολοδότη του βασιλιά της. Πρέπει όμως για άλλη μία φορά – θεωρώ ότι το οφείλω αυτό στην ιστορική αλήθεια – να πραγματοποιήσω διάκριση μεταξύ του ελληνικού λαού και εκείνης της ολιγάριθμης καταστροφικής ηγεσίας, η οποία εμπνευσμένη από έναν αγγλόδουλο βασιλιά, είχε κατά νου λιγότερο τα πραγματικά καθήκοντα της πολιτικής ηγεσίας στο ελληνικό κράτος απ’ ό,τι την εξυπηρέτηση των σκοπών της βρετανικής πολεμικής πολιτικής, τους οποίους είχε οικειοποιηθεί. Στενοχωρήθηκα ιδιαίτερα για αυτό το γεγονός. 

Ήταν πολύ δύσκολο και πικρό για εμένα, που ως Γερμανός διατηρούσα ήδη από την παιδεία μου στη νεότητά μου, αλλά και αργότερα λόγω της μεταγενέστερης σταδιοδρομίας μου, τον πλέον βαθύ σεβασμό για τον πολιτισμό και την τέχνη αυτής της χώρας, από την οποία ξεπήδησε το πρώτο φως του ανθρώπινου κάλλους και της αξιοπρέπειας, να παρακολουθώ την εξέλιξη αυτή, χωρίς να είμαι σε θέση να κάνω κάτι για αυτό. 

Η Γερμανία δεν είχε διακόψει από την πλευρά της τις διπλωματικές σχέσεις με την Ελλάδα, αφού διατηρούσε μία μικρή ελπίδα ότι θα μπορούσε να συμβάλει με κάποιον τρόπο στην αποσαφήνιση του ζητήματος. Ωστόσο, είχα ήδη τότε επισημάνει σε διεθνές επίπεδο ότι δεν θα παρακολουθούσαμε αμέτοχοι μία επανάληψη του παλαιού σχεδίου του διαδρόμου της Θεσσαλονίκης, όπως συνέβη στον παγκόσμιο πόλεμο. 

Δυστυχώς δεν λήφθηκε σοβαρά η προειδοποίησή μου ότι αν οι Άγγλοι δημιουργούσαν προγεφύρωμα σε κάποιο σημείο της Ευρώπης, ήμασταν αποφασισμένοι να τους πετάξουμε αμέσως στην θάλασσα. Έτσι είδαμε αυτόν τον χειμώνα πώς η Αγγλία άρχισε να δημιουργεί τις βάσεις για μία νέα στρατιά με έδρα τη Θεσσαλονίκη. Αρχικά διαμόρφωσαν υποτυπώδη αεροδρόμια και τις απαραίτητες εγκαταστάσεις εδάφους, με την πεποίθηση ότι θα πολύ σύντομα θα ολοκλήρωναν τις υποδομές. Τελικά δε κατέφθασε με μεταγωγικά εξοπλισμός για μία στρατιά, η οποία σύμφωνα με τα σχέδια και την άποψη του κ. Τσώρτσιλ, θα ήταν έτοιμη να αφιχθεί στην Ελλάδα έπειτα από μερικές μόνον εβδομάδες. Η εξέλιξη αυτή μας ήταν γνωστή, βουλευτές μου, όπως ήδη ανέφερα. Επί μήνες παρακολουθούσαμε τις ιδιόμορφες αυτές ενέργειες με προσοχή, αν όχι με αυτοσυγκράτηση. Οι ατυχίες του ιταλικού στρατού στην βόρειο Αφρική, οι οποίες οφείλονταν αποκλειστικά σε τεχνικά προβλήματα των αντιαρματικών τους και του εξοπλισμού των τεθωρακισμένων, δημιούργησε στον κ. Τσώρτσιλ την πεποίθηση ότι είχε έλθει η στιγμή να μεταφέρει το μέτωπο του πολέμου από τη Λιβύη στην Ελλάδα. Διέταξε τη μεταφορά των διαθέσιμων τεθωρακισμένων και των μεραρχιών πεζικού που αποτελούνταν κυρίως από Αυστραλούς και Νεοζηλανδούς και νόμιζε ότι μπορούσε να πραγματοποιήσει το πραξικόπημα εκείνο που θα βύθιζε με ένα χτύπημα τα Βαλκάνια στον πόλεμο. Διέπραξε έτσι ένα από τα μεγαλύτερα σφάλματα από στρατηγικής άποψης σε αυτόν τον πόλεμο. Όταν πλέον δεν υπήρχε καμία αμφιβολία για την πρόθεση της Αγγλίας να εδραιωθεί στα Βαλκάνια, προχώρησα στα απαραίτητα βήματα, ώστε να προετοιμαστούν σταδιακά και από την γερμανική πλευρά οι δυνάμεις εκείνες που θα επενέβαιναν στην ζωτικής για εμάς σημασίας περιοχή αυτή και που θα ήσαν σε θέση να αντιμετωπίσουν κάθε ενδεχόμενο σχέδιο του Τσώρτσιλ. Πρέπει να αναφέρω σε αυτό το σημείο ότι οι γερμανικές αυτές ενέργειες δεν στρέφονταν κατά της Ελλάδος. 

[…] Θέλησα την ειρήνη, μάρτυς μου ο Θεός. Όταν, όμως, ο κ. Χάλιφαξ διακηρύσσει χλευάζοντας ότι όλα αυτά ήταν γνωστά και ότι αναγκαστήκαμε να πολεμήσουμε, λες και αυτό ήταν κάποια επιτυχία της βρετανικής εξωτερικής πολιτικής, σε αυτήν την περίπτωση, απέναντι σε μία τέτοια κακία, δεν μπορώ να κάνω τίποτε άλλο από το να προφυλάξω τα συμφέροντα του Ράιχ με τα μέσα, που δόξα σοι ο Θεός διαθέτουμε. 

Χάριν όμως της ιστορικής δικαιοσύνης είμαι υποχρεωμένος να διαπιστώσω ότι από τους αντιπάλους, οι οποίοι μας αντιμετώπισαν, ήταν ιδιαίτερα ο Έλληνας στρατιώτης που πολέμησε με παράτολμο θάρρος και ύψιστη περιφρόνηση προς τον θάνατο. Συνθηκολογούσε τότε μόνον, όταν κάθε περαιτέρω αντίσταση ήταν αδύνατη και επομένως μάταιη. 

Είμαι όμως υποχρεωμένος επίσης να μιλήσω πλέον και για τον αντίπαλο εκείνον, ο οποίος υπήρξε η αφορμή και η αιτία αυτής της εκστρατείας. Ως Γερμανός και ως στρατιωτικός το θεωρώ ανάξιο να καθυβρίσω έναν γενναίο αντίπαλο. Θεωρώ όμως αναγκαίο να υπερασπιστώ την αλήθεια εναντίον της κομπορρημοσύνης ενός ανθρώπου, ο οποίος ως στρατιωτικός είναι άθλιος πολιτικός, όπως είναι ως πολιτικός εξίσου άθλιος στρατιωτικός, αναφέρομαι στον κ. Τσώρτσιλ».



Τρίτη, 5 Απριλίου 2016

Η επιστήμη της μυθολογίας



Ψυχολογία και Μυθολογία. Δυο επιστήμες, φαινομενικά διαφοροποιημένες, συνδυάζονται σε ένα πρότυπο έρευνας, που αποκαλύπτει τη διαρκή και μόνιμη σύνδεση του ατόμου με τα μυθολογικά αρχέτυπα και αποτελεί ταυτόχρονα, αδιάσειστη απόδειξη της ύπαρξης του φυλετικού ασυνείδητου. 

Ο Καρλ Γκ. Γιουνγκ και ο Καρλ Κερένυι, παγκόσμια αναγνωρισμένες αυθεντίες στον τομέα της ψυχολογίας και της ανθρωπολογικής μελέτης, αντίστοιχα, θεμελιωτές ενός διαφορετικού τρόπου αντίληψης, συνδυάζουν τις απόψεις τους σε ένα έργο, που αν μη τι άλλο, δίνει απαντήσεις τόσο στο πρόβλημα της αναγκαιότητας ύπαρξης των μύθων, όσο και στο ζήτημα της φυλετικής ταυτότητας των εθνών. Ένα έργο, που αποκαλύπτει το άλλο πρόσωπο της παγκόσμιας μυθολογίας και προτρέπει σε μια διαφορετική έρευνα, μια αναζήτηση που μπορεί να φέρει στην επιφάνεια τις αρχετυπικές ρίζες, από τις οποίες αντλούν ή μπορούν να αντλήσουν τη δύναμή τους οι λαοί. 


Δευτέρα, 4 Απριλίου 2016

Ένας Εχθρός του Λαού


En folkefiende

ΣΤΟΚΜΑΝΝ: Η πλειοψηφία δεν μπορεί να χει ποτέ το δίκιο με το μέρος της. Ποτέ, τ'ακούτε;! Είν' ένα απ' τα κοινωνικά ψεύδη που κάθε ελεύθερα σκεπτόμενος άνθρωπος πρέπει να τινάξει από πάνω του. Από τι αποτελείται σε μια χώρα η πλειονότητα των κατοίκων; Απ' τους έξυπνους ή τους βλάκες; Νομίζω, συμφωνούμε πως βλάκες είν' η μεγάλη μάζα στη γη. Όμως, διάολε, ποτέ και πουθενά δε γίνεται να κυβερνάν οι βλάκες τους έξυπνους!

ΣΤΟΚΜΑΝΝ: Στοίχημα πως απόψε θαρθουν από δω όλοι οι μαντατοφόροι της Κόλασης! Θ' ακονίσω όμως την πέννα μου, θα την κάνω φονικό εργαλείο. Θα τηνε βουτήξω σε φαρμάκι -χολή σκέττη- και θα την καρφώσω ίσα στο κρανίο τους! (Ο Ίψεν, μέσ του γιατρού Στοκμανν, προκαλώντας το κοινό.)



Παρασκευή, 1 Απριλίου 2016

Η Αμερική και οι αιτίες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου 1944



Ουαί σ’ όσους νικάνε με στρατούς
κι όπου το μόνο δίκιο τους είναι η δύναμή τους
Canto LXXVI

Μετά τον θάνατο του Lincoln η πραγματική ισχύς στις Ηνωμένες Πολιτείες μεταβιβάστηκε από την επίσημη κυβέρνηση στους Rotschild και στον δαιμονικό τους συρφετό. Το σύστημα της δημοκρατίας εξαφανίστηκε. Έκτοτε δεν έχει πλέον νόημα να αναφέρεται κανείς στις Ηνωμένες Πολιτείες ως αυτόνομη οντότητα. Αυτό που μένει να καθοριστεί είναι από ποια ακριβώς ιστορική στιγμή δεν είχε πλέον νόημα και λογική να αναφέρεται κανείς στη Βρετανική Αυτοκρατορία ως αυτόνομη οντότητα.

Είναι πραγματικά χάσιμο χρόνου να κάνει κανείς λόγο για «δημοκρατία» στη μία ή την άλλη χώρα. Η πραγματική κυβέρνηση βρισκόταν, βρίσκεται και πάντοτε θα βρίσκεται στο παρασκήνιο. Το «δημοκρατικό» σύστημα λειτουργεί ως εξής. Δύο ή περισσότερα κόμματα, όλα τους ακολουθώντας εντολές του συστήματος των τοκογλύφων, εμφανίζονται στη δημόσια σκηνή. Για λόγους τυπικότητας, αλλά και για να καθησυχαστούν οι αφελείς, επιτρέπεται σε μερικούς τίμιους άνδρες και σε έναν-δυο ανεξάρτητους ιδεαλιστές να κάνουν ορισμένες τίμιες ενέργειες, με την προϋπόθεση βέβαια ότι δεν αγγίζουν τις διάφορες συμμορίες. Οι μεγαλύτερες συμμορίες είναι αυτές της οικονομίας και της δημιουργίας μονοπωλίων, συμπεριλαμβανομένης και της δημιουργίας μονοπωλίου για το ίδιο το χρήμα, τόσο στο εσωτερικό ενός κράτους όσο και σε συνδυασμό με τα διάφορα ξένα νομίσματα. Όταν προκύπτει το επικίνδυνο ενδεχόμενο ύπαρξης πληθώρας οποιουδήποτε ή σχεδόν όλων των προϊόντων, τότε το σύστημα των τοκογλύφων εξαπολύει πόλεμο, ώστε να υποβαθμίσει την αγοραστική δύναμη.

Ezra Pound

Η ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών δεν είναι δυνατόν να αποδοθεί ολόκληρη σε μερικές σελίδες. Συγκέντρωσα απλώς ορισμένα δεδομένα που δεν έχουν τύχει προσοχής σε άλλες, εκτενέστερες μελέτες, και τα οποία πρέπει να έχει υπ’ όψιν του ο αναγνώστης, για να μη παραμένει σε κατάσταση άγνοιας όσον αφορά την κερδοφόρο διαδικασία. Ωστόσο, θα μπορούσε να συντεθεί μία ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών, συνοπτική οπωσδήποτε, αλλά επαρκής για τις ανάγκες όλων, εκτός βέβαια από τους ειδικούς, εάν ενώναμε το παρόν φυλλάδιο, τη Νέα Αμερικανική Ιστορία του W.E. Woodward, τη Σύντομη Ιστορία του Χρήματος στις Ηνωμένες Πολιτείες του Willis A. Overholser, καθώς και ένα απόσπασμα από το βιβλίο Τζέφερσον και Χάμιλτον του Claude G. Bowers.

Ο λόγος για την έκδοση του παρόντος κειμένου, τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, είναι να καταδειχθεί η σχέση του παρόντος πολέμου με μία σειρά πολέμων που προκάλεσε ο ίδιος πάντοτε διαχρονικός παράγοντας, δηλαδή το διεθνές σύστημα των τοκογλύφων, η σπείρα του Υψηλού Κεφαλαίου. Σε αυτό το σύστημα των τοκογλύφων ο Roosevelt λειτουργεί ως ένα είδος κακοήθους όγκου, όχι αυτόνομος, όχι αυτοδημιούργητος, αλλά ως υπέρμαχος ακαθόριστων δυνάμεων που υπερβαίνουν την δική του αρνητική προσωπική ύπαρξη. Ο Roosevelt είναι απλώς ένας κατώτερος δικαστής, η δικαιοδοσία του οποίου είναι περιορισμένη νομικά, ένας επίορκος που δεν συνειδητοποιεί στην πληρότητά τους τις πράξεις του, τις αιτίες των πράξεών του ή τις συνέπειές τους. Ο πολιτικός του βίος πρέπει να προσαχθεί ενώπιον της δικαιοσύνης.