Αυγουστής Ευσταθίου

Ο Ματρόζος της ΕΟΚΑ και της Κύπρου

Αρχίσαμε την κατασκευήν στις 24 Φεβρουαρίου 1957 και η κατασκευή κράτησε τρεις νύκτες, αφού για σκοπούς ασφαλείας εργαζόμασταν μόνο τη νύκτα. Την τρίτη ημέρα το πρωί το κρησφύγετο ήταν καλυμμένο με τους τσίγκους και χρειαζόταν τώρα να καμουφλαριστεί, ώστε να μην ξεχωρίζει από το γύρω περιβάλλον. Έτσι έπρεπε να ρίξουμε χώμα, πέτρες, και κλαδιά πάνω στους τσίγκους, για να το καμουφλάρουμε. 

Μιαν άλλην νύχτα πήγαμε στη Μονή ξανά, για να στεγνώσουμε τα βρεγμένα μας ρούχα και τις πατανίες. Ο Πέτρος είπε στον Αυξεντίου "Μάστρε μα εκάμνετε κρησφύγετο τζιει κάτω που έκαμνα ζευκάρι τζιαι ετζιυλούσετε πέτρες μέρα μεσημέρι; Εν να σας ακούσει κανένας τζιαι να σας προδώσει. " Ο Αυξεντίου για να μην καταλάβουν οι υπόλοιποι και για να προκαλέσει κάποια σύγχυση είπε στον Πέτρο: " Όχι Πέτρο. Κάμαμε μιαν κρύπτη για τον όλμο. Ο Πέτρος επέμενε και συνέχισε λέγοντας. .. "είντα, αν ήταν κρύπτη για τον όλμο, εισιεν να βάλετε τσίγκους; Εν κρησφύγετο που εκάμετε. " Αφού ο Πέτρος δεν αντιλαμβανόταν τον Αυξεντίου, αυτός τον κοίταξε αυστηρά στα μάτια και του είπε σε τόνο προστακτικό "Πέτρο μιλάς πολλά." Τότε ο Πέτρος έπαυσε να επιμένει.

 

Το βιβλίο ''Αυγουστής Ευσταθίου, Ο ματρόζος της ΕΟΚΑ και της Κύπρου'' μπορείτε να το βρείτε εδώ

Προσπάθεια διάσωσης της φυλής των μολοσσών της Ηπείρου

Η προσωπική προσπάθεια μιας παρέας λίγων φίλων, στις αρχές του 1997, να «σώσουν τα ελληνικά τσοπανόσκυλα» μαζεύοντας τα τελευταία δείγματα της φυλής, οδήγησε το 2006 στην ίδρυση του Διασωστικού Ομίλου του Μολοσσού της Ηπείρου, ενός σκύλου- φύλακα ο οποίος απαντάται σε αναφορές από την αρχαιότητα στον ελλαδικό χώρο, ενώ εξελίχθηκε στις συνθήκες της Πίνδου αλλά κινδυνεύει με μιγαδοποίηση. 

Αφορμή για τη γνωριμία με το εθελοντικό εγχείρημα, ήταν η δωρεά 4 κουταβιών μολοσσικών ποιμενικών και ενός ελληνικού ποιμενικού σκύλου σε κτηνοτρόφους της περιοχής του Εθνικού Πάρκου Βόρειας Πίνδου, που έγινε με τη συνεργασία του Διασωστικού Ομίλου, του Φορέα Διαχείρισης Εθνικών Δρυμών Βίκου - Αώου και Πίνδου και της Καλλιστώ. 

«Ξεκινήσαμε να σώσουμε την ποιμενική φυλή, τον μολοσσό της Ηπείρου, και διαπιστώσαμε ότι οι φυλές είναι πολλές. Ο ελληνικός ποιμενικός, ο μολοσσός της Ηπείρου, το λευκό ελληνικό τσοπανόσκυλο, καθώς και μία σπάνια ράτσα τα «μουστακάτα» στη λαϊκή διάλεκτο, ο αρχαίος γρίφος που μοιάζει με γκριφόν και συναντάται σπάνια στη Δυτική Μακεδονία και τα Πιέρια Όρη». 

Τα μέλη του Ομίλου μίλησαν στο ΑΠΕ-ΜΠΕ για την «προσπάθεια που δεν είναι επιδοτούμενη», όπως τόνισαν, αλλά και για την ανάγκη υποστήριξής της. «Τηρούμε παγκόσμιους κανόνες για την αναπαραγωγή των ζώων για να σωθεί η φυλή τους, ώστε να έχουμε καθαρόαιμα. Ζητάμε φίλους και συνεργάτες για να συμμετάσχουν στο πρόγραμμα επιλεκτικής αναπαραγωγής του Ομίλου με στόχο τη διάσωση, τη διάδοση και τη διεθνή αναγνώριση της φυλής, από την FCI, τη Διεθνής Κυνολογική Ομοσπονδία». 

Ο μολοσσός της Ηπείρου  χρησιμοποιήθηκε από την αρχαιότητα ως σήμερα τόσο ως φύλακας αλλά κυρίως στην κτηνοτροφία, για φύλακας κοπαδιών. Τα τελευταία αρχέγονα δείγματα, συναντώνται στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Πρόκειται για ένα όμορφο και περήφανο ζώο, που κινδύνεψε να εξαφανιστεί λόγω της αστυφιλίας, της εισαγωγής άλλων φυλών, των ασθενειών, της φόλας, αλλά και της αλλαγής στην διαχείριση των κοπαδιών.

Στα χνάρια του Ελληνικού σκύλου

Στην αρχαία Ελλάδα δύο μύθοι προσπαθούν να εξηγήσουν το λόγο που ο σκύλος αποτελεί εδώ και χιλιάδες χρόνια τον πιο πιστό σύντροφο του ανθρώπου.Να σημειωθεί πως δεν έχουν "πλαστεί" για πάρα πολλά ζώα μύθοι στην αρχαία Ελλάδα. 

Ο πρώτος μύθος, μας λέει πως ο κύν ήταν δημιούργημα του θεού Ήφαιστου. Για το λόγο αυτό, απολάμβανε μεγάλης εκτίμησης σε σημείο σχεδόν ισότητας με τους ανθρώπους.Ο θεός Απόλλων εξημέρωσε το σκύλο και τον δώρισε στην αδελφή του θεά Αρτέμιδα, προκειμένου να τη συνοδεύει στο κυνήγι (κύναν άγω). 

Ένας άλλος μύθος αναφέρει ότι ο σκύλος είναι αποτέλεσμα αναπαραγωγής του Κέρβερου (του σκύλου που φύλαγε τον Άδη), την οποία επέτυχε ο Μολοσσός, ο εγγονός του Αχιλλέα. Για την ιστορία, τον Κέρβερο τον αιχμαλώτισε ο Ηρακλής και τον πήγε στον Ευρυσθέα, από τον οποίο τον έκλεψε ο Μολοσσός. 

Πέρα από τους μύθους όμως οι αρχαίοι Έλληνες και ο φιλόσοφος και επιστήμονας Αριστοτέλης ασχολήθηκε και σε επιστημονικό επίπεδο με τον σκύλο στο έργο του "Περί ζώων ιστορία". 

Εκεί μιλά για Μολοττικούς κύνες και Ινδικούς κύνες που τους περιγράφει ως "βραχυκέφαλους".Περιγράφει, επίσης, λαγωνικά σκυλιά, με πιο "αθλητικό" σώμα που όμως πολλές φορές αναμιγνύονταν με Μολοττικούς και χρησιμοποιούνταν σε κυνήγι μεγάλων θηραμάτων ή σαν πολεμικά σκυλιά. 

Φαίνεται λοιπόν να ξεχωρίζουν κυρίως δύο "ομάδες" Μολοσσού σκύλου, ο "θηρευτικός" και ο ποιμενικός. 

Παράλληλα, βέβαια, υπήρχαν και "εξελίσσονταν" και σκύλοι "οικόσιτοι", του νοικοκυριού.Με καθήκοντα την μυοκτονία αλλά και την συντροφιά και φύλαξη. 

Σίγουρα, όπως και αναφέρθηκε, είχαμε και τα λαγωνικά (λακωνικά) που ήταν κυρίως λαγοθήρες, με έμφαση στην ταχύτητα και την αντοχή στα αφιλόξενα εδάφη και περιβάλλοντα.  

Επανερχόμενοι στα Μολοσσικά σκυλιά, ο Μολοσσός της Ηπείρου, όπως μας έχει παραδοθεί από την ιστορία, απεικονίζεται στον "ανδριάντα της Ολυμπιάδος" (που βρίσκεται στη Φλωρεντία) καθώς επίσης και στο επιτύμβιο του Κεραμεικού (4ος π.Χ αιώνας) και στα δύο αυτά γλυπτά ο Μολοσσός της Ηπείρου εμφανίζεται λυκοειδής και με όρθια αυτιά, με κοντό τρίχωμα και μακρύτερο γύρω από το λαιμό, σαν χαίτη.

 

Υπάρχουν, επίσης, ενδείξεις πως ο Μ.Αλέξανδρος ήταν κάτοχος μιας θηλυκής σκυλίτσας (Μολοττικός κύων) και αργότερα στην Περσία κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του κατά του Πέρση Δαρείου, αγόρασε έναν αρσενικό σκύλο (Ινδικός κύων) και μάλιστα έναντι αδρής αμοιβής, ονόματι Περίττα. Αργότερα, έδωσε το όνομά του σε μια πόλη που ίδρυσε εκεί. 

Οι θηρευτικοί-πολεμικοί μολοσσοειδείς τώρα, είναι προϊόντα ανάμιξης μεταξύ πρωτογενούς "τύπου μαστίφ" (ινδικοί κύνες) και λακωνικού (λαγωνικού) σκύλου.Στην (αρχαία χώρα της Μακεδονίας) Παιονία υπήρχαν οι "Παίονες κύνες" τους οποίους ζευγάρωναν με τους (λακωνικούς) σκύλους της Κρήτης. 

Λόγος γίνεται πως ακόμα και οι Ινδικοί κύνες και οι Υρκάνιοι, Μηδικοί, Κάρης, Ελυμαίοι, Καρμάνιοι κ.α. είχαν Ελληνικές "ρίζες". 

Στην Ελλάδα υπάρχει και αναφορά για "λεοντογενή" φυλή, τους "Αρκάδες κύνες" με μεγαλοπρεπές ανάστημα, μεγάλη δύναμη και ήπιο χαρακτήρα.Σε αυτούς αποδίδεται και η προέλευση των Ινδικών. 

Με βάση τα παραπάνω λοιπόν έχουμε: 

1. Τον καθαρά "λεοντοειδή" (τύπου μαστίφ ή "ινδικού" σκύλου) ο οποίος ήταν φύλακας, θηρευτικός και πολεμικός. Θα μπορούσαμε να τον αποκαλέσουμε ορεινό Αρκαδικό σκύλο ή σκύλο του Ταϋγέτου. 

2. Τον "Μολοσσό της Ηπείρου" (μεγαλόσωμο λυκοειδή) ο οποίος ήταν φύλακας και ακόλουθος των προβάτων 

3. Τον μικτό μολοσσοειδή (μαστίφ x λαγωνικό) ο οποίος ήταν κυνηγός μεγάλου θηράματος και μαχητής. 

Ο σκύλος λοιπόν και τιμήθηκε και μελετήθηκε από όλους τους Έλληνες της αρχαίας εποχής, τοποθετώντας τον ακόμα και στο σύμπαν (αστερισμός του κυνός), εκφράζοντας έτσι την υπέρτατη αγάπη τους για το ζώο.Το γεγονός αυτό αν μη τι άλλο, δείχνει ότι ο σκύλος αποτελούσε μέρος της καθημερινότητας της ζωής τους.Η καθημερινότητα δεν άλλαξε στο πέρασμα των αιώνων και ο σκύλος παραμένει γύρω μας, δίπλα μας.
πηγή 1
πηγή 2

thulebooks.gr

ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ

Ὅπως τονίζει ὁ συγγραφέας, «το πρόβλημα της Κύπρου ήταν, είναι και θα είναι το ότι γειτνιάζει με το Ισραήλ. Σήμερα ειδικά, η Κύπρος ανήκει στην σφαίρα επιρροής του Ισραήλ, όπως και η Τουρκία και η Ελλάς και τα Βαλκάνια γενικώς. Τα συμφέροντα του σιωνισμού σήμερα είναι να κρατήσουν την Κύπρο διχοτομημένη. Πρέπει όλοι οι Έλληνες να συνειδητοποιήσουν ότι ο παγκόσμιος εξουσιασμός εργάσθηκε πολύ σκληρά επί πολλούς αιώνες για να επιτύχη το συγκεκριμένο στάτους-κβο στην Κύπρο. Μόνο οι αφελείς και αδιάβαστοι θα ισχυρισθούν ότι αυτό το στάτους-κβο θα αλλάξη εύκολα χωρίς τεράστιες θυσίες. Απαιτείται αρίστη ενημέρωσις, ανύψωσις του ηθικού του λαού, αποτελεσματικότερη λειτουργία των κρατικών υπηρεσιών, επαγγελματικό πνεύμα στην εκπαίδευσι και απόδοσι των, υπό διάλυσιν σήμερα, ενόπλων δυνάμεων, σύμπνοια λαού-κράτους-στρατού, εθνική διαπαιδαγώγισι των (ήδη βαρβαριζόντων) νέων και επάνοδος στις αξίες του ελληνισμού. Εφ’ όσον λοιπόν δεν γίνονται θυσίες θα υφιστάμεθα ως ευρωπαΐζοντες ραγιάδες τις συνέπειες του ξεπουλήματος του ήθους και των αξιών μας». 

Τὰ στοιχεῖα ποὺ παρουσιάζονται στὸ βιβλίο εἶναι συγκλονιστικὰ καὶ τὰ περισσότερα ἀπὸ αὐτὰ ἐμφανίζονται γιὰ πρώτη φορά. Πρέπει νὰ ἀξιολογηθοῦν σύμφωνα μὲ αὐτὴν τὴν ὀπτική, ἄσχετα μὲ τὶς πεποιθήσεις τοῦ κάθε ἀναγνώστη. Βαθὺς μελετητὴς καὶ ἐρευνητὴς τῶν σκοτεινῶν πτυχῶν καὶ παρασκηνίων τῆς Ἱστορίας, ὁ συγγραφέας δὲν διστάζει νὰ ἀποκαλύψει τὴν διαχρονικὴ συνωμοσία σὲ βάρος τοῦ Ἑλληνισμοῦ τῆς Κύπρου, ἀπὸ τὴν ἀρχαιότητα μέχρι τὶς μέρες μας. Στὶς 630 σελίδες τοῦ βιβλίου ἀποκαλύπτεται ὁ ρόλος τοῦ ἑβραϊκοῦ παράγοντα, ξεκινῶντας ἀπὸ τὴν ἑβραϊκὴ ἐπανάσταση στὸ νησί, τοῦ 115 μ.Χ., καὶ τὴν τότε γενοκτονία τῶν Ἑλλήνων, ἀποκαλύπτοντας τὸ ρόλο τοῦ δευτέρου σιωνιστικοῦ κινήματος στὴν καταστροφὴ τῆς Κύπρου τὸ 1570-1571, ἀλλὰ καὶ τὴ διαμόρφωση τῶν ἐξελίξεων στὴ μεγαλόνησο κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ τρίτου σιωνιστικοῦ κινήματος ὑπὸ τὴν καθοριστικὴ δράση τῶν Ντισραέλι, Ρόθτσιλντ, Ζαχάρωφ, Μπαροὺχ κ.ἄ., γιὰ νὰ φτάσει μέχρι τὸ 1974, ὅταν ξεκίνησε ἡ ἀρχὴ τοῦ τέλους γιὰ τὴν ἑλληνικὴ Κύπρο.

Το βιβλίο ''ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ'' μπορείτε να το βρείτε εδώ

Η ιστορία της Καμόρα

"Τι ήταν η καμόρα; Μια μυστική εταιρεία που εκβίαζε ολόκληρη την πόλη. Και ποιος ο αρχηγός της; Σίγουρα όχι εκείνος που νόμιζαν όλοι, αλλά κάποιος άλλος, ίσως από την αυλή των Βουρβόνων, ή κάποιος από τους υπουργούς του βασιλιά. Επρόκειτο για μια αδελφότητα με σκληρές μεθόδους, που περιλάμβαναν παραμορφώσεις και δολοφονίες. Την ίδια ώρα όμως τα μέλη της ήταν γενναιόδωρα, επέβαλλαν το γάμο σε όποιον είχε διαφθείρει ορφανή κι επέστρεφαν τα κλοπιμαία αν το θύμα ήταν φτωχό. Βοούσε η πόλη από ανατριχιαστικές ιστορίες. Οι νέοι τις άκουγαν από τους μεγαλύτερους. Όμως πόσο αξιόπιστοι μπορούσαν να είναι αυτοί;" 

Η ιστορία της καμόρα χάνεται ανάμεσα στο θρύλο και στην πραγματικότητα. Ήταν όντως μια μυστική οργάνωση που επί αιώνες κυριαρχούσε καταδυναστεύοντας τη Νάπολη και τις γύρω από αυτήν επαρχίες. Όμως ποιοι ήταν οι αρχηγοί της και ποιες οι μυστικές διασυνδέσεις τους με τη βασιλική αυλή αρχικά και με το επίσημο ιταλικό κράτος στη συνέχεια; 

Είναι ελάχιστα τα γραπτά ντοκουμέντα που έχουν απομείνει από μια εγκληματική εταιρεία που φρόντιζε να καλύπτει τα ίχνη της. Πολλά όμως μαθαίνουμε από την προφορική παράδοση για τους νταήδες που αλώνιζαν τη Νάπολη οι οποίοι είχαν καταφέρει να ζουν σαν πρίγκιπες παίρνοντας μίζες από κάθε εμπορική συναλλαγή που γινόταν στην πόλη, φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να διεκδικούν ποσοστά μέχρι και από τις νεκρώσιμες ακολουθίες που γίνονταν στους ναούς της. 

Ο Βιτόριο Παλιότι, στην εξαιρετική έρευνα που έκανε και που τον οδήγησε να γράψει αυτό το βιβλίο, έσκυψε πάνω στις πηγές, γραπτές και προφορικές, συναντήθηκε με εκείνους που, υπέργηροι πια, ανήκαν κάποτε στην καμόρα, και υπέδειξε τους νέους αρχηγούς της παμπάλαιας αυτής οργάνωσης που στις μέρες μας μεταλλάχτηκε. 

Τώρα πια οι καμορίστες δεν αρκούνται απλώς σε μίζες από τους επαγγελματίες της Νάπολης. Ούτε καν στο λαθρεμπόριο τσιγάρων, που κάποτε υπήρξε τόσο αποδοτικό γι' αυτούς. Ακόμα και η εμπορία ναρκωτικών δεν είναι ικανή να φέρει τα κέρδη που, αντιθέτως, φέρνουν οι μπίζνες με την εξουσία. 

Ο Παλιότι καταδεικνύει το μέγεθος του εγκλήματος εξετάζοντας το απ' όλες τις πλευρές, ενώ παράλληλα αποδίδει ένα ρεπορτάζ που διαβάζεται ως αστυνομικό μυθιστόρημα. 

Ίσως γιατί, παρά τις ιδιαιτερότητές του, το έγκλημα είναι παντού το ίδιο.

Το βιβλίο ''Η ιστορία της Καμόρα'' μπορείτε να το βρείτε εδώ

ΜΑΦΙΑ ΚΑΙ Β΄ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

Η συμπαιγνία των συμμάχων με το οργανωμένο έγκλημα 

1941-1950 

 The Mafia at War: Allied Collusion With the Mob 

Με το έργο αυτό, οι εκδόσεις «Ιωλκός» επιχειρούν να φέρουν σε επαφή τον Έλληνα αναγνώστη με ένα από τα πλέον πολυθρύλητα θέματα του παρασκηνίου του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου αλλά και των πρώτων μεταπολεμικών χρόνων που σηματοδότησαν την έναρξη του Ψυχρού Πολέμου. Το κείμενο του Νιούαρκ, ξεπερνώντας κατά πολύ τα όρια μιας ιστορικής καταγραφής και ανάλυσης, αξιοποιεί πολύτιμο και αδημοσίευτο μέχρι σήμερα αρχειακό υλικό των αγγλο-αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών και διεισδύει στον πυρήνα της ιστορικής πρόκλησης που θέτει η συνεργασία της συμμαχικής πολιτικοστρατιωτικής ηγεσίας με το οργανωμένο έγκλημα διεθνώς. 

Το βιβλίο «Μαφία και Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος», του Τιμ Νιούαρκ είναι λοιπόν μια εντυπωσιακή και προκλητική καταγραφή για το πώς το οργανωμένο έγκλημα εκμεταλλεύτηκε τη σκληρή πραγματικότητα του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου για να επαυξήσει τα πλούτη του και να κυριαρχήσει υπογείως στη διεθνή πολιτική σκηνή (κυρίως των ΗΠΑ και της Ιταλίας). 

Ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον, ίσως, παρουσιάζουν τα όσα μας περιγράφει ο συγγραφέας για το ρόλο των Αμερικανοεβραίων γκάγκστερς (φίλων του περιώνυμου Λάκι Λουτσιάνο) μέσα στο όλο πλαίσιο «λειτουργίας» και εσωτερικών ανταγωνισμών της Μαφίας ή η εξέταση των ιστορικών εξελίξεων στο ζήτημα του υποστηριζόμενου από τη Μαφία ανταρτοπόλεμου στη Σικελία μετά το 1945, για τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου κράτους στο κέντρο της Μεσογείου και κομβικού σημείου των διεθνών «οδών των ναρκωτικών»: Ένα πραγματικό Βασίλειο της Μαφίας, που κάποιοι στην Ουάσινγκτον φαίνεται να επιθυμούσαν.

Το βιβλίο ''ΜΑΦΙΑ ΚΑΙ Β΄ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ'' μπορείτε να το βρείτε εδώ

ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ ΑΓΩΝΟΣ Ε.Ο.Κ.Α. 1955-1959

ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΓΡΙΒΑ ΔΙΓΕΝΗ

«Με την βοήθειαν του Θεού, με πίστιν εις τον τίμιον αγώνα μας, με την συμπαράστασιν ολοκλήρου του Ελληνισμού και με την Βοήθειαν των Κυπρίων, αναλαμβάνομεν τον αγώνα δια την αποτίναξιν του Αγγλικού ζυγού, με σύνθημα εκείνο το οποίον μας κατέλιπαν οι προγονοί μας ως ιεράν παρακαταθήκην: "Η τάν ή επί τας". Αδελφοί Κύπριοι, από τα Βάθη των αιώνων μας ατενίζουν όλοι εκείνοι οι οποίοι ελάμπρυναν την Ελληνικήν Ιστορίαν, δια να διατηρήσουν την ελευθερίαν των: οι Μαραθωνομάχοι, οι Σαλαμινομάχοι, οι Τριακόσιοι του Λεωνίδα και οι νεώτεροι του Αλβανικού έπους. Μας ατενίζουν οι αγωνισταί του 1821, οι οποίοι και μας εδίδαξαν ότι η απελευθέρωσις από τον ζυγόν δυνάοτου αποκτάται πάντοτε με το αίμα. Μας ατενίζει ακόμη ούμηας ο Ελληνισμός, ο οποίος και μας παρακολουθεί με αγωνίαν, αλλά και με εθνικήν υπερηφάνειαν. Ας απαντήσωμεν με έργα, ότι θα γίνωμεν "πολλώ κάρρονες" τούτων. Είναι καιρός να δείξωμεν εις τον κόσμον, ότι εάν η διεθνής διπλωματία είναι άδικος και εν πολλοίς άνανδρος, η Κυπριακή ψυχή είναι γενναία. Εάν οι δυνάσται μας δεν θέλουν να αποδώσουν την λευτεριά μας, μπορούμε να την διεκδικήσωμεν με τα ίδια μας τα χέρια και με το αίμα μας. Ας δείξωμεν εις τον κόσμον ακόμη μίαν φοράν ότι και του "σημερινού Έλληνος ο τράχηλος ζυγόν δεν υπομένει". Ο αγών θα είναι σκληρός. Ο δυνάστης διαθέτει τα μέσα και τον αριθμόν. Ημείς διαθέτομεν την ψυχήν, έχομεν και το δίκαιον με το μέρος μας. 

Διεθνείς διπλωμάται, ατενίσατε το έργον σας. Είναι αίσχος εν εικοστώ αιώνι, οι λαοί να χύνουν το αίμα των δια να αποκτήσουν την λευτεριά των, το θείον αυτό δώρον, για το οποίον και εμείς επολεμήσαμεν παρά το πλευρόν των λαών σας, και για το οποίον σεις τουλάχιστον διατείνεσθε ότι επολεμήσατε εναντίον του ναζισμού και του φασισμού. Έλληνες, όπου και αν ευρίσκεσθε, ακούσατε την φωνήν μας: Εμπρός, όλοι μαζί για την λευτεριά της Κύπρου μας, 

 Ε.Ο.Κ.Α. Ο Αρχηγός Διγενής»

Το βιβλίο ''ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ ΑΓΩΝΟΣ Ε.Ο.Κ.Α. 1955-1959'' μπορείτε να το βρείτε εδώ

ΑΓΩΝ ΕΟΚΑ ΚΑΙ ΑΝΤΑΡΤΟΠΟΛΕΜΟΣ

Πρόκειται για την ''Πολιτικοστρατιωτική Μελέτη'' του θρυλικού αρχηγού της ΕΟΚΑ, της μόνης αντάρτικης οργανώσεως, που κατόρθωσε να λυγίσει μια μεγάλη αυτοκρατορία όπως ήταν η Βρετανική. Το κείμενο γράφηκε λίγα χρόνια μετά από τα γεγονότα αλλά δεν αποτελεί μία εξιστόρηση των γεγονότων. Είναι ένα πολεμικό εγχειρίδιο για το πώς θα πρέπει να δρα μία οργάνωση που διεξάγει εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα. 

Αυτή ακριβώς η οργάνωση αναλύεται στο βιβλίο, από τον ίδιο τον δημιουργό της, ο οποίος ασκεί κριτική στα λάθη που έγιναν και προτείνει βελτιώσεις. Ιδιαίτερα επιτυχής είναι η ανάλυση των μεθόδων μάχης και των όπλων που υπήρχαν. 

Παρότι δεν είναι κείμενο λογοτεχνικό, μέσα από το λιτό ύφος του συγγραφέα, ο αναγνώστης ζει μία από τις σύγχρονες εποποιίες του Ελληνισμού.

Το βιβλίο ''ΑΓΩΝ ΕΟΚΑ ΚΑΙ ΑΝΤΑΡΤΟΠΟΛΕΜΟΣ'' μπορείτε να το βρείτε εδώ

Υποθέσεις Κατασκοπίας κατά την επανάσταση του 1821

Αρχειακά κείμενα

Παράθεση 496 ανέκδοτων εγγράφων-ντοκουμέντων, που φωτίζουν άγνωστες έως τώρα πτυχές του ’21. Τηρούνται στα Γενικά Αρχεία του Κράτους και προέρχονται από το Αρχείο του Υπουργείου Αστυνομίας της περιόδου 1822-1827. Ως ύποπτοι κατασκοπίας αναφέρονται έμποροι, αστυνομικοί λειτουργοί, «περιτετμημένοι», ξένοι και αυτόμολοι στρατιώτες και ναύτες από την πλευρά των Τούρκων. Ως πληροφοριοδότες της Αστυνομίας αναφέρονται ναυτικοί, φυγάδες και ταξιδιώτες. 

Ακολουθούν κατάστιχα με αμοιβές κατασκόπων για διάφορες αποστολές, περιλήψεις λογοκριμένων επιστολών και αναφορές για την οργάνωση κατασκοπευτικού δικτύου σε διάφορες πόλεις και για τις αντικατασκοπευτικές δραστηριότητες της «Κατά το Αιγαίον Πέλαγος Εκτάκτου Τετραμελούς Αστυνομικής Επιτροπής» και του Αριστομένη Κουβαρά, «μυστικού αστυνόμου» στο Γενικό Στρατόπεδο Πελοποννήσου. 

Από την κατασκοπευτική παρακολούθηση δεν ξέφυγαν ο Οδυσσέας Ανδρούτσος και ο διαβόητος ρασοφόρος αγύρτης, γνωστός με τον χαρακτηρισμό «Αγιοπατέρας». 

Αρκετές σελίδες εξετάσεων μοιάζουν με σελίδες αστυνομικού μυθιστορήματος. 

Με ένα λόγο το βιβλίο «Υποθέσεις κατασκοπίας κατά την επανάσταση του 1821» αποτελεί μία εντυπωσιακή «κάτοψη» σε πρόσωπα και πράγματα εκείνης της εποχής, έτσι ώστε πολλά σημεία του να αποτελούν μικρές και μεγάλες συμβολές στη Νεότερη Ελληνική Ιστορία.

Το βιβλίο ''Υποθέσεις Κατασκοπίας κατά την επανάσταση του 1821'' μπορείτε να το βρείτε εδώ

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΕΓΙΟΛΦ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΕΡΓΟ ΣΕ ΤΡΕΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ

Στον Μικρό Έγιολφ, μια βαθιά ψυχολογική σπουδή, εν' αντρόγυνο πρέπει ν' αντιμετωπίση τον απρόσμενο θάνατο του μοναδικού παιδιού τους. Όλα τ' απωθημένα κ' οι αμφιβολίες που φώλιαζαν για χρόνια κρυμμένες στην καρδιά τους, έρχονται στο φως και ζητάνε εκδικητικά το μερτικό τους απ' τη ζωή. 
ΡΙΤΑ: Που να στρέψουμε το βλέμμα μας, Άλφρεντ; 
ΑΛΛΜΕΡΣ (Ρίχνει το βλέμμα πάνω της): Ψηλά. 
ΡΙΤΑ: (Γνέφει συμφωνώντας). Ναι,.. ψηλά. 
ΑΛΛΜΕΡΣ: Ψηλά:.. Στις βουνοκορφές. Στ' άστρα. Στην απέραντη σιωπή. 
(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ - ΣΥΝΤΟΜΟΓΡΑΦΙΕΣ 
ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ 
ΕΙΣΑΓΩΓΗ 
Σύλληψη, συγγραφή, έκδοση και πρώτη παράσταση του έργου Σύντομη ανάλυση του έργου 
Για τη μετάφραση 
Ευχαριστίες 
ΠΡΟΣΩΠΑ 
ΠΡΑΞΗ ΠΡΩΤΗ 
ΠΡΑΞΗ ΔΕΥΤΕΡΗ 
ΠΡΑΞΗ ΤΡΙΤΗ 
ΣΧΟΛΙΑ

Το βιβλίο ''Ο ΜΙΚΡΟΣ ΕΓΙΟΛΦ'' μπορείτε να το βρείτε εδώ

Η έλευση των Ελλήνων

Ινδοευρωπαϊκές κατακτήσεις στο Αιγαίο και την Εγγύς Ανατολή 

Οι περισσότεροι γνωρίζουν πως οι Έλληνες δεν είναι οι αυτόχθονες κάτοικοι αυτού του τόπου. Οι ιστορικοί, όμως, ακόμη προβληματίζονται για τον χρόνο και τον τρόπο της έλευσής τους. Πότε και πώς κατόρθωσαν οι Έλληνες να επικρατήσουν; Ο Robert Drews συνδυάζει πρωτότυπα τα ευρήματα της αρχαιολογικής σκαπάνης και της γλωσσολογίας με τα δεδομένα της πολεμικής τέχνης. Το πόρισμα είναι αναπάντεχο: οι νεκροί που βρέθηκαν στους βασιλικούς τάφους των μυκηναϊκών πόλεων ήταν νεόφερτοι στην Ελλάδα.

Το βιβλίο ''Η έλευση των Ελλήνων'' μπορείτε να το βρείτε εδώ

ΚΥΒΕΡΝΗΤΗΣ ΥΠΟΒΡΥΧΙΟΥ

Στις 14 Οκτωβρίου του 1939, ένα μοναχικό Γερμανικό υποβρύχιο γλίστρησε κρυφά μέσα στο θεωρητικά απόρθητο, θαλάσσιο φρούριο του Scapa Flow. Μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα, ακριβώς μπροστά του, κείτονταν νεκρό μέσα στο νερό, το πλοίο-σύμβολο του Βρεταννικού ναυτικού, το θωρηκτό Royal Oak. Οι καλά στοχευμένες τορπίλες, που εβλήθησαν κατ 'ευθείαν στο κύτος του πλοίου, γέμισαν τον ουρανό με τεράστιες φλόγες σκορπίζοντας τον πανικό και μετατρέποντας το θαλάσσιο φρούριο σε μια πύρινη κόλαση. Το Γερμανικό υποβρύχιο καταδύθηκε και διέφυγε μέσα από τα μελανά νερά , αλώβητο, απαρατήρητο. 

Στο ανά χείρας βιβλίο, ο Γκύντερ Πριέν, ο κυβερνήτης του U 47 περιγράφει με λεπτομέρειες τον σχεδιασμό και την εκτέλεση αυτής , της πιο παράτολμης ναυτικής επιχείρησης του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Μια επιχείρηση που ο ίδιος ο Ουίνστον Τσώρτσιλ απεκάλεσε ως:  «Ένα ναυτικό ανδραγάθημα απίστευτης ικανότητας και θάρρους ».

Το βιβλίο ''ΚΥΒΕΡΝΗΤΗΣ ΥΠΟΒΡΥΧΙΟΥ'' μπορείτε να το βρείτε εδώ

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ

Από τον Ρούρικ στον Χμελνίτσκι 840-1654 μ.Χ.

Για περισσότερο από χίλια χρόνια ο ελληνικός και ο ουκρανικός λαός πορεύθηκαν ο ένας στο πλευρό του άλλου διατηρώντας πάντοτε ισχυρούς πνευματικούς δεσμούς, διεξάγοντας ηρωικούς αγώνες για να προφυλάξουν την κοινή τους πίστη και πολεμώντας εναντίον των ίδιων εχθρών. Παρά όμως τις μακραίωνες αυτές σχέσεις, η πλούσια ιστορία της Ουκρανίας, ιδιαίτερα η προεπαναστατική παραμένει για πάρα πολλούς λόγους λιγότερο ή περισσότερο άγνωστη στο σύγχρονο Έλληνα. Το ανά χείρας βιβλίο επιθυμεί να συμβάλλει στην αντιμετώπιση αυτής της άγνοιας παρουσιάζοντας με συνοπτικό τρόπο την ιστορία της Ουκρανίας από το 840 μ.Χ. ως το 1654 μ.Χ. [...] Τα πρώτα κεφάλαια του βιβλίου αναφέρονται ακριβώς στην Κιεβινή περίοδο της Ουκρανίας, μία περίοδο όπου οι δολοπλοκίες και οι ανταγωνισμοί των πριγκίπων συμπορεύονταν με τους ηρωικούς αγώνες ενάντια στους νομάδες της στέπας και τη μογγολική λαίλαπα. Τα επόμενα κεφάλαια αναφέρονται στην περίοδο της πολωνολιθουανικής κατοχής της Ουκρανίας, όταν οι Κοζάκοι και οι κάτοικοι των πόλεων και της υπαίθρου ενώθηκαν στον αγώνα για την εθνική και θρησκευτική ανεξαρτησία και για την αποτίναξη του φεουδαρχικού ζυγού, που είχαν επιβάλλει οι ξένοι κατακτητές.

Το βιβλίο ''ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ'' μπορείτε να το βρείτε εδώ