ΚΟΖΑ ΝΟΣΤΡΑ - Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΣΙΚΕΛΙΚΗΣ ΜΑΦΙΑΣ

Θρίλερ και παράλληλα εκτενέστατο ρεπορτάζ. Η Ιστορία της Μαφίας, βιβλίο που αποπνέει τη γεύση της ιστορίας που γράφτηκε με αίμα και στις δυο πλευρές του Ατλαντικού, εκπλήσσει με το πλήθος των στοιχείων που αφορούν την ευυπόληπτη εταιρία αλλά και τη γλαφυρότητα με την οποία είναι δοσμένο το θέμα.


Ο Τζον Ντίκι σκύβοντας πάνω σε όλες τις δυνατές πηγές, επίσημες και ανεπίσημες, συλλέγοντας από παντού και τεκμηριώνοντας τις πληροφορίες του, οδηγεί τον αναγνώστη στα στενοσόκακα του Παλέρμο αλλά και στις λεωφόρους της Νέας Υόρκης, στο Μιλάνο της άρχουσας τάξης αλλά και στο ιταλικό κοινοβούλιο, παντού όπου δρα η Μαφία. Στόχος του να γίνει απόλυτα κατανοητό πως η μεγαλύτερη εγκληματική οργάνωση στον κόσμο έχει άμεση σχέση με την πολιτική και την οικονομική ολιγαρχία· δηλαδή ότι η Μαφία είναι οργάνωση που δημιουργήθηκε λόγω οικονομικών συμφερόντων και όχι τρόπος συμπεριφοράς, έμφυτος στο χαρακτήρα του σικελικού λαού, όπως αρχικά επιχειρούσαν να πείσουν εκείνοι που την προστάτευαν από ψηλά. Εν κατακλείδι η Μαφία δεν υπήρξε παράγωγο της φτώχειας και της απομόνωσης, αλλά της δύναμης και του πλούτου.

Στη διαδρομή του ο Ντίκι εξετάζει την ιταλική, όσο και το παρακλάδι της, την αμερικανική μαφία, τόσο στην απαρχή της πρώτης με την ίδρυση του ιταλικού βασιλείου, όσο και στις δεκαετίες που ακολούθησαν. Περιγράφει την καταστολή της στα χρόνια του φασισμού για να φτάσει ως τις μέρες μας, όταν ακόμη και ο επί εφτά φορές πρωθυπουργός της Ιταλίας Τζούλιο Αντρεότι, δικάστηκε για τις σχέσεις του μαζί της. Στα κεφάλαια που αφορούν στις ΗΠΑ γίνεται η πλήρης σύνδεση των εκεί μαφιόζων με τους Σικελούς αντίστοιχους και περιγράφεται η εγκληματική τους δραστηριότητα που ξεκίνησε στις αποβάθρες του λιμανιού της Νέας Υόρκης και που άνθισε με την ποτοαπαγόρευση, τον τζόγο και το εμπόριο ναρκωτικών.


Στη διαδρομή του ο συγγραφέας συστήνει στον αναγνώστη, εκείνους, που επί 150 σχεδόν χρόνια προσπάθησαν να καθαρίσουν την Ιταλία από το μίασμα, και τους άλλους που το χρησιμοποιούσαν για τους άνομους στόχους τους. Και βέβαια παρουσιάζει έναν έναν τους ιστορικούς πρωταγωνιστές, που έδρασαν είτε προσπαθώντας να καταλύσουν τον νόμο, είτε αντιθέτως παλεύοντας με κάθε μέσο και χωρίς ουσιαστική υποστήριξη για να τηρήσουν την έννομη τάξη.

Το βιβλίο ''ΚΟΖΑ ΝΟΣΤΡΑ - Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΣΙΚΕΛΙΚΗΣ ΜΑΦΙΑΣ'' μπορείτε να το βρείτε εδώ 

Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΜΟΡΟ

Η δολοφονία του προέδρου της ιταλικής Χριστιανοδημοκρατίας Άλντο Μόρο τον Μάιο του 1978 ήταν το αποτέλεσμα δύο εγκληματικών πράξεων. Αυτό υποστηρίζει ο Λεονάρντο Σάσα σε αυτό το χρονικό, όπου περιγράφει την ομηρία του Μόρο στη λεγόμενη «φυλακή του λαού» και την αδικαιολόγητα (και ύποπτα) «σκληρή» στάση της ιταλικής κυβέρνησης που αρνείται να τον ανταλλάξει με δεκατρείς κρατούμενους Ταξιαρχίτες: ο Μόρο ένας μετριοπαθής θρησκευόμενος επαγγελματίας πολιτικός- βλέπει, από τη θέση του αιχμαλώτου, τους φίλους του να τον εγκαταλείπουν, να τον θυσιάζουν και να εκμεταλλεύονται τον θάνατό του. Οι αξίες του καταρρέουν: το Βατικανό του γυρίζει την πλάτη και όλοι σιωπούν· ο Μόρο, από πολιτικός ηγέτης γίνεται ένα πλάσμα μοναχικό και ανήμπορο μπροστά στον θάνατο. Πέρα από ένα γεγονός που σηματοδοτεί την οριστική μεταμόρφωση των Ερυθρών Ταξιαρχιών σε μια συμμορία από μανιακούς δολοφόνους («που μπέρδεψαν την ανθρωποκτονία με την επανάσταση»), η «υπόθεση Μόρο» είναι μια ανθρώπινη τραγωδία. Όχι επειδή ένας άνθρωπος εκτελέστηκε, αλλά επειδή το κόμμα του, η εκκλησία του, η χώρα του συνέχισαν αδιάφορα την πορεία τους, όπως αδιάφορα γυρίζουν οι πλανήτες γύρω από τον εαυτό τους. Ακόμα, πρόκειται για μια κοινωνική τραγωδία: τόσο αίμα, τόσα «επαναστατικά» λόγια, τόσοι αγώνες κατέληξαν στο αντίθετο αποτέλεσμα από εκείνο που, θεωρητικά, επιζητούσαν οι Ερυθρές Ταξιαρχίες. Την ημέρα της εκτέλεσης του Άλντο Μόρο, στις πλατείες ανέμιζαν σημαίες της Χριστιανοδημοκρατίας (η οποία ήταν συνένοχη στη δολοφονία) κι αργότερα, όταν αποκαλύφθηκε ότι το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα αποτελούσε παράρτημα της μαφίας, το ιταλικό κοινό, αντί να στραφεί προς τα αριστερά, στράφηκε προς τα δεξιά. Οι Ερυθρές Ταξιαρχίες -και μια σειρά άλλες ομάδες και πράξεις- είχαν εξευτελίσει την έννοια και την ιδεολογία της Αριστεράς: η Ιταλία βρέθηκε, όπως είχε προβλέψει ο Μόρο, μπροστά σε μια άβυσσο.

Η δολοφονία του προέδρου της ιταλικής Χριστιανοδημοκρατίας Αλντο Μόρο τον Μάιο του 1978 ήταν το αποτέλεσμα δύο εγκληματικών πράξεων. Αυτό υποστηρίζει ο συγγραφέας σε αυτό το χρονικό, όπου περιγράφει την ομηρία του Μόρο στη λεγόμενη φυλακή του λαού και την αδικαιολόγητα σκληρή στάση της ιταλικής κυβέρνησης, η οποία αρνήθηκε να τον ανταλλάξει με δεκατρείς κρατούμενους Ταξιαρχίτες.

Το βιβλίο ''Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΜΟΡΟ'' μπορείτε να το βρείτε εδώ 

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ ΣΤΗΝ ΚΛΑΣΙΚΗ ΟΠΕΡΑ

McDonald Marianne


Η Μαριάννα ΜακΝτόναλτν είναι καθηγήτρια κλασικού πολιτισμού και θεάτρου στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, στο Σαν Ντιέγκο και συγγραφέας πολλών έργων πάνω στο αρχαίο ελληνικό δράμα και την αρχαία ελληνική μυθολογία. Διεθνώς γνωστή, η ΜακΝτόναλτν έχει λάβει τιμητικές διακρίσεις από το Αμερικανικό Κολέγιο Αθηνών, την Αρχαιολογική Εταιρεία Αθηνών, το Πανεπιστήμιο των Αθηνών και το Πανεπιστήμιο του Δουβλίνου. Ανάμεσα σε άλλες διακρίσεις έχει λάβει το UIC Medal, χρυσά μετάλλια από τους δημάρχους των Αθηνών και του Πειραιά, τιμητική πλακέτα από το Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης και το παράσημο του Ταξιάρχη του Φοίνικα από τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας. Η Μαριάννα ΜακΝτόναλτν διαμένει στο Σαν Ντιέγκο όπου και ασχολείται με το συγγραφικό της έργο.

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ ΣΤΗΝ ΚΛΑΣΙΚΗ ΟΠΕΡΑ

Η διεθνούς φήμης καθηγήτρια θεάτρου και κλασικών σπουδών Μάριαν Μακ Ντόναλντ αποκαλύπτει τους πολλούς και ποικίλους τρόπους με τους οποίους η ευρωπαϊκή όπερα έχει διασκευάσει το αρχαίο ελληνικό και λατινικό έπος και την τραγωδία. Επιλέγει οκτώ σημαντικές όπερες που καλύπτουν όλη την ιστορία της Όπερας από τον 170 αιώνα ως τις μέρες μας.

Καθένα από τα κεφάλαια του βιβλίου αυτού θα θίξει την ιδέα του ηρωισμού -ιδιαίτερα αυτόν της ηρωίδας-, το ρόλο της θρησκείας, της τάξης και τις σχέσεις των φύλων, τους ιστορικούς συσχετισμούς, τη σχέση της μουσικής με τις λέξεις και πάνω απ' όλα τη σχέση των σύγχρονων έργων με τα αρχαία. Εξετάζω ακόμη πώς οι μουσικές δημιουργίες μπορεί να αποτελέσουν πολιτική προπαγάνδα, όπως παρατηρεί ο Πλάτων στην "Πολιτεία". Είναι φανερό ότι καθένα από αυτά τα θέματα θα μπορούσε να καλύψει ένα βιβλίο ώστε να διασαφηνιστεί το υποκείμενο θέμα, πώς δηλαδή ένα έργο της κλασικής λογοτεχνίας διαποτίζει ένα σύγχρονο έργο. Όπως είπε ο Βέρντι, "αν γυρίσουμε σε παλαιότερες εποχές, και αυτό θα είναι πρόοδος".

Το βιβλίο ''Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ ΣΤΗΝ ΚΛΑΣΙΚΗ ΟΠΕΡΑ'' μπορείτε να το βρείτε εδώ 

ΑΠΟ ΤΟΝ 20ό ΣΤΟΝ 21ο ΑΙΩΝΑ

Παναγιώτης Κονδύλης, Από τον 20ο στον 21 Αιώνα, Τομές στην πλανητική πολιτική περί το 2000

Οι αναλύσεις αυτού του τόμου αποσκοπούν σε μια ριζική διαστολή μεταξύ ιδεολογίας και πραγματικότητας. Δεν ζητούν να προσεγγίσουν τις σημερινές πλανητικές εξελίξεις μέσα από τις δυτικές ιδεολογίες, αλλά αντίθετα να κατανοήσουν τις ιδεολογίες τούτες μέσα από την πλανητική συγκυρία και τις δυνάμεις που τη διαμορφώνουν.

Αν στις αρχές του 20ού αιώνα ο Βέρνερ Ζόμπαρτ, στο θεμελιώδες έργο του «Ο αστός», διέβλεπε ότι «ο καπιταλισμός μπήκε σε πορεία συνεχούς ανάπτυξης», λήγοντος του αιώνα ο Παναγιώτης Κονδύλης εξήγγειλε το ακριβώς αντίθετο. Σε μια σειρά κειμένων του, τα οποία ο ίδιος συγκέντρωσε σε έναν τόμο, επιχειρεί να διαγράψει τη δραματική μεταμόρφωση του πλανητικού τοπίου, στο πέρασμα προς τον 21ο αιώνα, μέσα από μια «ματιά ασκημένη στη θέαση της ιστορικότητας των φαινομένων». Ένα είναι βέβαιο, έγραφε ο Κονδύλης σε αυτό το βιβλίο που έμελλε να εκδοθεί μετά τον θάνατό του: «Η Ιστορία δεν τελείωσε, κανείς απ όσους ζουν σήμερα δεν πρόκειται να πεθάνει γνωρίζοντας πώς θα τελειώσει. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να περιγράψουμε τις κινητήριες δυνάμεις της, μέσα στη δεδομένη βραχυπρόθεσμη ή μακροπρόθεσμη συγκυρία».


Τα κείμενα αυτού του τόμου, που έχουν δημοσιευτεί σε γερμανικά και ελληνικά έντυπα στη διάρκεια των τεσσάρων τελευταίων χρόνων, ενταγμένα πλέον σε ένα ενιαίο πλαίσιο από τον συγγραφέα τους, αποτελούν «επέκταση και εμβάθυνση σκέψεων διατυπωμένων στα έργα μου "Η παρακμή του αστικού πολιτισμού", "Πλανητική πολιτική μετά τον Ψυχρό Πόλεμο", "Η ηδονή, η ισχύς, η ουτοπία" και "Θεωρία του πολέμου"», όπως σημειώνεται στον πρόλογο. Ο Παναγιώτης Κονδύλης, σε πείσμα της ιδεολογίας του «συστήματος», ανεπηρέαστος από τις κυρίαρχες δυτικές ιδεολογίες, αλλά εφοδιασμένος με τα εργαλεία που παρέχει η κλασική πολιτική, κοινωνιολογική και ιστορική ανάλυση από τον Θουκυδίδη ως σήμερα, καταλήγει σε μια ρηξικέλευθη ιστορική θεώρηση: Αν ο 20ός αιώνας σήμανε τη διάψευση της κομμουνιστικής ουτοπίας, ο 21ος θα χαρακτηριστεί από την κατάρρευση της φιλελεύθερης.

 
Το βιβλίο ''ΑΠΟ ΤΟΝ 20ό ΣΤΟΝ 21ο ΑΙΩΝΑ'' μπορείτε να το βρείτε εδώ 

ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΛΟΓΟΣ - Wilhelm Furtwängler ( Βίλχελμ Φουρτβένγκλερ )

Πεθαίνοντας, ο μεγάλος Γερμανός αρχιμουσικός άφησε μια σειρά σημειώσεων. Πρόκειται για δοκίμια και αφοριστικές σκέψεις που επί δεκαετίες κατέγραφε στα ημερολόγιά του, εν είδει εσωτερικού διαλόγου. Ο ίδιος είχε εκφράσει την επιθυμία να δημοσιευθούν οι σημειώσεις του αυτές – κείμενα στα οποία διαφαίνεται η βαθιά αγάπη του για τη μουσική και η έγνοια του για τη διατήρησή της και για το μέλλον της. Είναι η διαθήκη του προς τη νέα γενιά που τώρα αναπτύσσεται και αναλαμβάνει υπεύθυνες θέσεις.

Στο βιβλίο περιλαμβάνονται επίσης κείμενα μουσικής αισθητικής τα οποία δημοσίευσε ο Φουρτβαίνγκλερ όσο ζούσε, υπό τον γενικό τίτλο «Μουσική και Λόγος», καθώς και μια σειρά από ενδιαφέρουσες συνεντεύξεις που έδωσε το 1937 στον μουσικοκριτικό και συνθέτη Βάλτερ Άμπεντροτ.

Το βιβλίο ''ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΛΟΓΟΣ'' μπορείτε να το βρείτε εδώ 

Το Μέγαρο Φίλων Μουσικής της Βιέννης ('Musikverein)

Κάθε Πρωτοχρονιά πολλοί τηλεθεατές στην Ελλάδα αλλά και εκατομμύρια σε όλον τον κόσμο, απολαμβάνουν την συναυλία της Φιλαρμονικής της Βιέννης στο περίφημο μέγαρο Musikverein.
Πόσοι όμως από εμάς γνωρίζουν την σημαντική ελληνική συμβολή στην δημιουργία του Musikverein και στην καλλιέργεια της μουσικης -και όχι μόνον- στην Αυστρία;

                                                      ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΔΟΥΜΠΑΣ

Το όνομά του είναι για τους Βιεννέζους (και όχι μόνον) συνώνυμο της προσφοράς στον πολιτισμό, χάρη στην τεράστιας σπουδαιότητας οικονομική συνδρομή του στην κατασκευή της χρυσοποίκιλτης αίθουσας Musikverein, μεταξύ πολλών άλλων.
Κατά τη διάρκεια της ζωής του πραγματοποίησε αρκετές δωρεές με κυριότερη αυτή της ανέγερσης του Μεγάρου Μουσικής της Βιέννης.
Γεννήθηκε στη Βιέννη και ήταν γιός του Στέργιου Δούμπα (1794 - 1870), εμπόρου και ευεργέτη, και της Μαρίας Κούρτη. Ο Στέργιος Δούμπας καταγόταν από τη Μοσχόπολη της Βορείου Ηπείρου και είχε γεννηθεί στο χωριό Βλάστη της Κοζάνης το 1794.
Ο αρχικά πάμπτωχος αυτοδίδακτος μετανάστης και μετέπειτα επιτυχημένος έμπορος και εθνικός ευεργέτης Στέργιος Δούμπας (1794-1870), ακολουθώντας το μεταναστευτικό προς την Αυστρο-Ουγγαρία ρεύμα της εποχής του, διέφυγε περί το 1817 από την Τουρκοκρατούμενη Ελλάδα και κατέφυγε στην Αυστρία μαζί με τους αδελφούς του Θεόδωρο και Νικόλαο. Εκεί οι τρεις αδελφοί Δούμπα συνέστησαν την εμπορική εταιρεία «Αδελφών Δούμπα» και ασχολήθηκαν με ιδιαίτερη επιτυχία με το εμπόριο και την υφαντουργία βάμβακος. Μετά τον θάνατο των αδελφών Θεόδωρου και Νικόλαου, την εταιρεία διηύθυνε ο Στέργιος Δούμπας, ο οποίος απέκτησε μεγάλη περιουσία και μεταξύ άλλων, όχι μόνο φαίνεται ότι στήριξε οικονομικά τη Φιλική Εταιρεία, αλλά προσέφερε υποτροφίες σε παιδιά της Αυστρίας και της Ελλάδας, προίκιζε σχολεία στην Αυστρία και Ελλάδα και υπήρξε εκ των μεγάλων δωρητών του Πανεπιστημίου των Αθηνών. Τα ονόματα των Στέργιου και Νικόλαου Δούμπα είναι χαραγμένα σε μαρμάρινη πλάκα των Ευεργετών του Πανεπιστημίου Αθηνών στα Προπύλαιά του.

Μια από τις ελάχιστες ιστορικές φωτογραφίες: ο Ν. Δούμπας στο γραφείο του



Ας παρακολουθήσουμε όμως εν συντομία τη διαδρομή του Νικόλαου Δούμπα, που γεννήθηκε στη Βιέννη το 1830 και πέθανε το 1900.

Το 1853 εγκαταστάθηκε στην πόλη Τάταντορφ και αγόρασε έναν υφαντουργείο βάμβακος. Σταδιακά επεκτάθηκε σε διάφορες βιομηχανικές και χρηματιστηριακές δραστηριότητες αυξάνοντας την ήδη μεγάλη από τον πατέρα του περιουσία. Ασχολήθηκε με την πολιτική εκλεγόμενος στην Κάτω βουλή, μέλος της Αναλογικής Αυστρο-Ουγγρικής Αντιπροσωπείας (1874) και αργότερα διορίστηκε ισόβιος γερουσιαστής στην Άνω Βουλή ενώ διετέλεσε και μυστικοσύμβουλος του αυτοκράτορα. Αξιοσημείωτες είναι οι αγαθοεργίες που πραγματοποίησε κατά τη διάρκεια της ζωής του. Προσέφερε επιχορηγήσεις στα ελληνικά σχολεία στη Βλάστη και τις Σέρρες, συνεισέφερε σημαντικά για την ανέγερση του αυστριακού Κοινοβουλίου, του πανεπιστημίου, της Ακαδημίας των τεχνών, του δημαρχείου της Βιέννης, του Καθεδρικού ναού του Αγίου Στεφάνου της Βιέννης καθώς και του Μεγάρου Μουσικής της Βιέννης ('Musikverein), με πρωτοβουλία του οποίου ιδρύθηκε και το οποίο οφείλεται σχεδόν αποκλειστικά στις δωρεές αυτού και του πατέρα του.

Ο Δούμπας υπήρξε προσωπικός φίλος του Ριχάρδου Βάγκνερ, του Γιοχάνες Μπραμς και του Γιόχαν Στράους. Το παλάτι της οικογένειας Δούμπα, που βρισκόταν στη Ρίνγκστράσσε της Βιέννης, ήταν τόπος συνάντησης του καλλιτεχνικού και πνευματικού κόσμου της αυτοκρατορικής πρωτεύουσας της Αυστροουγγαρίας.

                                            H εξοχική κατοικία των Δούμπα


Στην εξοχική του κατοικία στις όχθες του Δούναβη ο Στράους συνέθεσε και πρωτοπαρουσίασε το γνωστό βάλς Γαλάζιος Δούναβης. Θεωρείται ότι αυτός ήταν που συνέβαλε στο να γίνει γνωστός ο Σούμπερτ.
Ο Δούμπας απεβίωσε στη Βουδαπέστη από καρδιακό επεισόδιο και η εξόδιος ακολουθία ψάλθηκε στον Ναό της Αγίας Τριάδας στη Βιέννη, σύμφωνα με την επιθυμία του.

Την κηδεία παρακολούθησαν χιλιάδες κόσμου. Ενταφιάστηκε στο τμήμα 32a μουσουργών του Τσεντράλ Φρίντχοφ. Ο τάφος του στο κεντρικό νεκροταφείο της Βιέννης γειτονεύει στα αριστερά του με τους τάφους των μεγάλων μουσουργών, παλαιότερων και νεώτερων, Μότσαρτ, Μπραμς, Τζέρνυ, Μπρύλλ, Γκλουκ, Κάλμαν, Παμπστ, Πρέσλερ, Στράους, Μπετόβεν. Με τη διαθήκη του κληροδότησε στη βιβλιοθήκη της Βιέννης την συλλογή βιβλίων και μουσικών έργων που διέθετε.

Εκδήλωση τιμής των βιεννέζων στο πρόσωπό του αποτελεί και το γεγονός ότι πέντε μέρες μετά το θάνατό του ο Δήμος αποφάσισε να μετονομάσει σε Dumbastrasse τον μεγάλο κεντρικό δρόμο μπροστά από τη Musikferein εις εκτίμηση των μεγάλων του προσφορών προς την πόλη.

Το Μέγαρο Φίλων Μουσικής της Βιέννης, οφείλει μέρος της δόξας του και σε έναν άλλο διακεκριμένο απόγονο Ελλήνων της Μακεδονίας. Πρόκειται γιά τον παγκοσμίου φήμης καταγόμενο από τη Κοζάνη Αρχιμουσικό Χέρμπερτ φον Κάραγιαν (Χέριβερτ Καραγιάννη 1908-1989) που κατείχε μεταξύ πολλών άλλων σημαντικών θέσεων στον χώρο της μουσικής και εκείνη του ισοβίου Διευθυντού του εν λόγω Μεγάρου. Το όνομα των Καραγιάννη και συγκεκριμένα του Καθηγητή της Γερμανικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου της Βιέννης και Προέδρου της Αυστριακής Ακαδημίας Επιστημών Θεόδωρου Καραγιάννη (1810-1873), κοσμεί ένα από τους κεντρικούς δρόμους της Βιέννης. Οι πρόγονοί τους, αδελφοί Γεώργιος, Θεόδωρος και Ιωάννης, ξεκίνησαν ως Έλληνες μετανάστες από τη Μακεδονία και εγκαταστάθηκαν στην Αυστρο-Ουγγαρία περί τα μέσα του 18 αιώνα, όπου διέπρεψαν στο εμπόριο και την υφαντουργία βάμβακος. Το 1792, σε αναγνώριση των σημαντικών επιτευγμάτων τους και της μεγάλης κοινωνικής τους προσφοράς, τους δόθηκε τίτλος ευγενείας στη Δρέσδη, και το όνομά τους εκγερμανίστηκε σε φον Κάραγιαν. Αργότερα ο Γεώργιος μετοίκισε στη Βιέννη και το 1810 απέκτησε τον υιό Θεόδωρο, από τον οποίο προήλθαν 6 παιδιά. Ένας από τους υιούς του Θεοδώρου, ο Μαξιμιλιανός, έγινε Καθηγητής της Κλασικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου του Γκράτζ 1833-1914. Ο υιός του Μαξιμιλιανού Έρνστ έγινε Ιατρός στο Ζαλτζμπουργκ και πατέρας του Αρχιμουσικού Χέμπερτ φον Κάραγιαν.





thulebooks.gr

ΠΗΓΕΣ:
http://el.wikipedia.org
http://www.makthes.gr/news/opinions/11896/
http://www.tar.gr/content/content/print.php?id=3321
http://mavrogeraki.blogspot.com/2010_06_01_archive.html

Νέος αέρας στη βιεννέζικη πρωτοχρονιά

Με καινούριο μαέστρο θα υποδεχθεί το νέο έτος η φιλαρμονική της Βιέννης
Πρόκειται για το πλέον δημοφιλές μουσικό γεγονός της χρονιάς αφού, μεταδίδεται τηλεοπτικώς σε περισσότερες από 70 χώρες κι εκτιμάται ότι θα το παρακολουθήσουν περί τους 1,2 δισεκατομμύρια τηλεθεατές.


Αναφερόμαστε στην περίφημη Πρωτοχρονιάτικη Συναυλία της Φιλαρμονικής Ορχήστρας της Βιέννης την οποία φέτος θα διευθύνει ο αυστριακός αρχιμουσικός Φραντς Βέλσερ Μεστ.


Ακολουθώντας τα βήματα του Κλέμενς Κράους, του Γιόζεφ Κριπς, του Βίλι Μποσκόφσκι, του Χέρμπερτ φον Κάραγιαν και του Νικολάους Αρνονκούρ, ο Φραντς Βέλσερ Μεστ είναι ο έκτος κατά σειρά αυστριακός αρχιμουσικός που θα διευθύνει, ανήμερα την Πρωτοχρονιά, τη συναυλία από την περίφημη χρυσοποίκιλτη αίθουσα της Musikverein της Βιέννης στέλνοντας το πρώτο μουσικό μήνυμα του νέου έτους.


Το πρόγραμμα, για άλλη μια χρονιά θα διανθίζεται από βαλς, πόλκες και τα εμβατήρια της δυναστείας των Στράους αλλά και των συγχρόνων τους.


Η πρώτη εκδήλωση διοργανώθηκε στις 31 Δεκεμβρίου του 1939 υπό τον τίτλο «Εξαιρετική Συναυλία» (Special Concert) με μαέστρο τον Κλέμενς Κράους. Η πρώτη επίσημη Πρωτοχρονιάτικη Συναυλία ωστόσο, δόθηκε την 1η Ιανουαρίου του 1941.

ΠΙΕΡ ΝΤΡΙΕ ΛΑ ΡΟΣΕΛ ( PIERRE DRIEU LA ROCHELLE ), ΟΙ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΝΤΕΡΚ ΡΑΣΠΕ

Ο Πιερ Ντριε Λα Ροσέλ (Pierre Drieu La Rochelle) γεννήθηκε στο Παρίσι το 1893.Θεωρώντας περισσότερο τον εαυτό του άνθρωπο «της δράσης», παίρνει μέρος στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, όπου και πληγώνεται. Οι ποιητικές του συλλογές Interrogation (1917) και Le fond de la cantine (1920) εκφράζουν όλην του την πικρία και απογοήτευση.
Μεγάλη προσωπικότητα των γαλλικών γραμμάτων, ο Ντριε Λα Ροσέλ εκδηλώνει με διάφορα άρθρα από το 1926 κιόλας, τον αντισημιτισμό του και το 1936, ανήκοντας, επίσημα πλέον, στο εθνικιστικό κόμμα, χρησιμοποιεί παραδοσιακά επιχειρήματα κατά των εβραίων.
Ο Πιερ Ντριε Λα Ροσέλ αυτοκτόνησε το 1945 αφήνοντας ατελείωτο – έτσι το θεωρούσε εκείνος- το καλύτερο βιβλίο του, τις «Αναμνήσεις του Ντερκ Ράσπε».

Οι «Αναμνήσεις του Ντερκ Ράσπε», το τελευταίο βιβλίο του, είναι, ίσως, κάτι περισσότερο από αυτοβιογραφία. Εδώ ο Ντριέ δεν κρύβει τίποτα. Οι φυσικές του αδυναμίες, τα οράματα, οι έμμονες ιδέες, τα φαντάσματα, η πίστη, τα προβλήματά του, δεν βρίσκουν βέβαια καμμία λύση, παρουσιάζονται, όμως, ξεκάθαρα, δίχως πλέγματα και ενοχές. Ο ήρωάς του θέλει να μάθει γιατί οι φτωχοί δεν έχουν καν το δικαίωμα να έχουν οποιαδήποτε υλική ή πνευματική απαίτηση. Ο Ντερκ Ράσπε θέλει να γίνει ζωγράφος, καλλιτέχνης. Ψάχνει να βρει την σχέση που υπάρχει ανάμεσα στην Τέχνη και την Ζωή, ανακαλύπτει ότι η Τέχνη αξίζει περισσότερο, με την προϋπόθεση ότι έχει περάσει από την κόλαση του προσωπικού μαρτυρίου.

Η σύντομη, τραγική , γεμάτη αντιφάσεις ζωή του βρίσκει, ίσως, την δικαίωσή της σ’ αυτό το χειμαρρώδες βιβλίο. Οι “Αναμνήσεις του Ντερκ Ράσπε” γράφτηκαν το 1944, λίγους μήνες πριν από την αυτοκτονία του. Μέσα από ένα γράψιμο απλό και άμεσο, ο Ντριε Λα Ροσέλ, σκιαγραφεί την αγωνία μιας ψυχής, τις αμφιβολίες της, την ακατάπαυστη πάλη της σάρκας – του Κακού- με το πνεύμα και την Αγάπη, μοναδικό σκοπό και όπλο του καλλιτέχνη.

Το βιβλίο ''ΟΙ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΝΤΕΡΚ ΡΑΣΠΕ '' μπορείτε να το βρείτε εδώ

ΜΙΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΙΚΡΟΥΣ ΜΑΣ ΦΙΛΟΥΣ

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΩΝ ΜΙΚΡΩΝ ΕΞΕΡΕΥΝΗΤΩΝ (ΚΑΙ ΤΑ 5)


ΑΠΟ 57,75 ΕΥΡΩ ΜΟΝΟ 47 ΕΥΡΩ


ΕΩΣ ΚΑΙ ΤΙΣ 31 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ



ΤΟΜΟΣ 1 Η ζωή στην ύπαιθρο


Manuel des Castors juniors


ΤΟΜΟΣ 2 Παιχνίδια και ελεύθερος χρόνος


Manuel des Castors juniors


ΤΟΜΟΣ 3 Τα πάντα για τη φύση


Manuel des Castors juniors


ΤΟΜΟΣ 4 Τα πάντα για τον ουρανό


Manuel des Castors


ΤΟΜΟΣ 5 Τα πάντα για τη μαγειρική


The Manual of Cooking



Ο Χιούι, ο Λιούι και ο Ντιούι, τα τρία συμπαθέστατα, σκανταλιάρικα και πανέξυπνα ανιψάκια του Ντόναλντ Ντακ, είναι οι Μικροί Εξερευνητές που πρωταγωνιστούν σε όλα τα βιβλία της σειράς.

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΩΝ ΜΙΚΡΩΝ ΕΞΕΡΕΥΝΗΤΩΝ (ΚΑΙ ΤΑ 5) ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΤΑ ΒΡΕΙΤΕ ΕΔΩ

ΕΠΙΒΙΩΣΗ

Το βιβλίο αυτό περιλαμβάνει όλες τις δοκιμασμένες τεχνικές που θα σας βοηθήσουν να επιβιώσετε σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Σε κάθε κεφάλαιο καλύπτεται ένας συγκεκριμένος τομέας που αφορά την επιβίωση, όπως η Προετοιμασία και ο Εξοπλισμός, η Διατήρηση της Ζωής, η Επιβίωση σε Ορεινές Περιοχές, στην Έρημο, σε Πολικές Περιοχές, στη Θάλασσα, στους Τροπικούς, σε Φυσικές Καταστροφές, η Πλοήγηση και η Σηματοδοσία, καθώς και οι Πρώτες Βοήθειες Επιβίωσης. Το περιεκτικό Ευρετήριο στο τέλος του βιβλίου δίνει πολύτιμες πληροφορίες ταξιδιού για πάνω από 100 χώρες σε όλο τον κόσμο.

Το βιβλίο ''ΕΠΙΒΙΩΣΗ'' μπορείτε να το βρείτε εδώ

ΤΟ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΤΟΥ ΑΝΤΑΡΤΗ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ

Το "Εγχειρίδιο" είναι από τα κείμενα εκείνα που, χωρίς υπερβολή, σημάδεψαν το δεύτερο μισό του εικοστού αιώνα.
Αυτό το μικρό βιβλίο, χωρίς πολιτικές μεγαλοστομίες, λογοτεχνικές φιοριτούρες, πολύπλοκες "τεχνικές", συμβουλές και εξεζητημένες οδηγίες υπήρξε η Βίβλος για το σύνολο των οργανώσεων ένοπλης πάλης ανά την υφήλιο: απ τα αντάρτικα κινήματα της Λατινικής Αμερικής έως τις Ερυθρές Ταξιαρχίες και τον Ιαπωνικό Κόκκινο Στρατό.

Το βιβλίο ''ΤΟ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΤΟΥ ΑΝΤΑΡΤΗ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ'' μπορείτε να το βρείτε εδώ 

ΣΟΥΛΙΩΤΕΣ

Οι Σουλιώτες, οι ικανότεροι πολεμιστές που έχει να επιδείξει η ελληνική ιστορία, ήταν ταυτόχρονα δημιουργοί μιας κοινωνίας άτεγκτα αυστηρής ως προς την έννοια του ηθικού χρέους απέναντι στο σύνολο. Ο Μιχαήλ Περάνθης στο μυθιστόρημά του "Σουλιώτες" (πρωτοεκδόθηκε το 1952) συνυφαίνει αρμονικά τη μυθοπλασία με τα ιστορικά γεγονότα κατά τα τρία τελευταία χρόνια της σύγκρουσης των Σουλιωτών με τον Αλή πασά· η δράση των εμβληματικών μορφών του, υπαρκτών και φανταστικών, μας ξεναγεί σ' έναν κόσμο υπεράνθρωπου ηρωισμού και ανθρώπινων αδυναμιών, γενναιότητας αλλά και ματαιοδοξίας, αξιοπρέπειας και σκληρότητας, αναπλάθοντας τον λυσσαλέο αγώνα επιβίωσης που κορυφώνεται με τη θυσία του Ζαλόγγου -μία από τις πιο συγκλονιστικές επαναστατικές πράξεις, δεκαοκτώ χρόνια πριν από την ίδια την Επανάσταση.


Το μυθιστόρημα "Σουλιώτες" έχει τιμηθεί με το Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας

Το βιβλίο '' ΣΟΥΛΙΩΤΕΣ '' μπορείτε να το βρείτε εδώ