Τρίτη, 20 Σεπτεμβρίου 2016

Τα Σονέτα


Η Φύση
Τα όρισε όλα δανεικά, ποτέ δεν κάνει δώρα:
Κι όντας η ίδια αδούλωτη, μόνο γενναίους δανείζει. 

William Shakespeare  
Σονέτο 4 


Περιεχόμενα

Εισαγωγή || Αφιέρωση του εκδότη Thomas Thorpe στην πρώτη έκδοση Quarto (1609) || 1. From fairest creatures we desire increase - Απ’ τα ωραία πλάσματα ζητούμε απογόνους || 2. When forty winters shall besiege thy brow - Όταν το φρύδι σου άπειροι θα πολιορκούν χειμώνες || 3.Look in thy glass and tell the face thou viewest - Δες στο γυαλί την όψη σου και σίγουρα θα νιώσεις || 4.Unthrifty loveliness, why dost thou spend - Γλύκα μου άσωτη, γιατί στον εαυτό σου τώρα || 5.Those hours, that with gentle work did frame - Αυτές οι ώρες που με αβρό εργόχειρο έχουν χτίσει || 6. Then let not winter’s ragged hand deface - Γι’ αυτό ας μη σβήσει το τραχύ το χέρι του χειμώνα || 7. Lo in the orient when the gracious light - Δες, μόλις στην ανατολή το άγιο φως υψώσει || 8. Music to hear, why hear’st thou music sadly? - Εσύ είσαι μουσική – κι ακούς τη μουσική με λύπη; || 9.Is it for fear to wet a widow’s eye - Φοβάσαι ίσως της χήρας σου το μάτι μη δακρύσει || 10. For shame deny that thou bear’st love to any - Ντροπή που δεν τ’ ομολογείς: δεν αγαπάς κανένα || 11. As fast as thou shalt wane, so fast thou grow’st - Όσο γοργά θα μοιραστείς, τόσο θα μεγαλώσεις || 12.When I do count the clock that tells the time - Οταν με το ρολόι μετρώ τις ώρες κι όταν βλέπω || 13. O that you were yourself; but, love, you are - Ω, ο εαυτός σου νά ‘σουνα! Δεν είσαι αγάπη μου όμως || 14. Not from the stars do I my judgement pluck - Δεν δρέπω απ’ τους αστερισμούς την κρίση μου εγώ || 15. When I consider every thing that grows - Όταν το συλλογίζομαι πως όλα μεγαλώνουν || 16. But wherefore do not you a mightier way - Αλλά γιατί δεν μάχεσαι με μέσα πιο ισχυρά || 17. Who will believe my verse in time to come - Ποιος στους καιρούς που είναι να ‘ρθουν θα πίστευε μια ρίμα || 18. Shall I compare thee to a summer’s day? - Να σε συγκρίνω με μια μέρα του καλοκαιριού; || 19. Devouring Time, blunt thou the lion’s paws - Παμφάγε Χρόνε, αχρήστευσε του λιονταριού τα πόδια || 20. A woman’s face with nature’s own hand painted - Με το ίδιο της το χέρι η Φύση σου ‘χει ζωγραφίσει || 21. So is it not with me as with that Muse - Δεν είμαι σαν τη Μούσα εγώ που γράφει κεντρισμένη || 22. My glass shall not persuade me I am old - Δεν θα με πείσει το γυαλί πως είμαι γέρος, όσο || 23. As an unperfect actor on the stage - Σαν ατελής ηθοποιός που επάνω στην σκηνή || 24. Mine eye hath played the painter and hath stelled - Το μάτι μου εικόνισε, παίζοντας τον ζωγράφο || 25. Let those who are in favour with their stars - Όσοι τά ‘χουν καλά με τ’ άστρα ας ζούνε κι ας καυχιούνται || 26. Lord of my love, to whom in vassalage - ʼρχοντα της αγάπης μου, η τόση σου αξία || 27. Weary with toil, I haste me to my bed – Τρέχω για το κρεβάτι μου? ο κόπος με τσακίζει || 28. How can I then return in happy plight - Πώς θα επιστρέψω στις χαρές που ο βίος μου υποσχόταν || 29. When in disgrace with Fortune and men’s eyes – Όταν η Τύχη κι οι άνθρωποι με μίσος με κοιτούνε || 30.When to the sessions of sweet silent thought - Όταν μες στα συνέδρια της σιωπηλής μου σκέψης || 31. Thy bosom is endeared with all hearts - Το στήθος σου ακριβοστολίζουν όλες οι καρδιές || 32. If thou survive my well-contented day - Αν ζεις μετά τη μέρα που τα χρέη μου θα ξοφλήσει || 33. Full many a glorious morning have I seen - Πολλές είδα ένδοξες αυγές με κολακεία στα μάτια || 34. Why didst thou promise such a beauteous day - Γιατί μου υποσχέθηκες μια μέρα τόσο ωραία || 35. No more be grieved at that which thou hast done - Πλέον για ‘κείνο που έκανες μη νιώθεις άλλες τύψεις || 36. Let me confess that we two must be twain - Ας το παραδεχτώ λοιπόν: πρέπει να ζούμε ως ξένοι || 37. As a decrepit father takes delight - Όπως πατέρας γέρος πια κοιτάζει με ηδονή || 38. How can my Muse want subject to invent - Πώς θα μπορούσε η Μούσα μου θέματα να εφευρίσκει || 39. O, how thy worth with manners may I sing - Ω! Πώς σεμνά τις αρετές σου εγώ να τραγουδήσω || 40.Take all my loves, my love, yea, take them all - Πάρε όλες τις αγάπες μου αγάπη μου εσύ || 41. Those pretty wrongs that liberty commits - Η ασυδοσία πράττει κάποια σφάλματα γλυκά || 42. That thou hast her, it is not all my grief - Δεν θλίβομαι μόνο επειδή την έχεις εσύ τώρα || 43. When most I wink, then do mine eyes best see - Βλέπουν πολύ καλύτερα τα μάτια μου κλεισμένα || 44. If the dull substance of my flesh were thought - Αν η ουσία η οκνή της σάρκας μου ήταν σκέψη || 45. The other two, slight air and purging fire - Τα άλλα, φωτιά καθαρτική κι αέρας ελαφρός || 46. Mine eye and heart are at a mortal war - Θανάσιμο έχουν πόλεμο το μάτι κι η καρδιά μου || 47. Betwixt mine eye and heart a league is took - Το μάτι μου και η καρδιά κλείσανε συμμαχία || 48. How careful was I, when I took my way - Πόση έγνοια είχα εγώ πριν βγω στου ταξιδιού το δρόμο || 49. Against that time (if ever that time come) - Για τη στιγμή ετοιμάζομαι (αν έρθει η μέρα εκείνη) || 50. How heavy do I journey on the way - Πόσο βαρύς ο δρόμος μου! Δήθεν επιθυμώ || 51.Thus can my love excuse the slow offence - Κι έτσι η αγάπη τη νωθρή αγένεια συγχωρεί || 52. So am I as the rich, whose blessed key - Είμαι σαν πλούσιος που το ευλογημένο του κλειδί || 53. What is your substance, whereof are you made - Ποια είν’ η ουσία σου; Από τι εισ’ άραγε πλασμένος || 54. O how much more doth beauty beauteous seem - Ω, πόσο αλήθεια η ομορφιά πιο όμορφη φαντάζει || 55.Not marble, nor the gilded monuments - Μάρμαρα θa πεθάνουνε κι eπίχρυσα μνημεία || 56. Sweet love, renew thy force. Be it not said - Δυνάμωσε έρωτα γλυκέ! Κανείς να μη σου πει || 57. Being your slave, what should I do but tend - Τι άλλο να κάνω, ο δούλος σου, απ’ το να διακονώ || 58. That god forbid, that made me first your slave - Μου απαγορεύει ο θεός που μ’ έκανε δικό σου || 59. If there be nothing new, but that which is - Αν νέο δεν είναι τίποτε, αν είν’ παλιό ό,τι κάνω || 60. Like as the waves make towards the pebbled shore - Όπως στη χαλικόστρωτη ακτή το κύμα σπάζει || 61. Is it thy will thy image should keep open - Θέλεις η εικόνα σου ανοιχτά πάντα να μου κρατάει || 62. Sin of self-love possesseth all mine eye - Της φιλαυτίας τ’ αμάρτημα το βλέμμα μου κυριεύει || 63. Against my love shall be as I am now - Κάποτε θά ‘ναι η αγάπη μου όπως εγώ είμαι πλέον || 64. When I have seen by Time’s fell hand defaced - Σαν δω πως φθείρει το άσπλαχνο, το άγριο χέρι του Χρόνου || 65. Since brass, nor stone, nor earth, nor boundless sea - Αφού και γη και θάλασσα και πέτρα και χαλκό || 66. Tired with all these, for restful death I cry - Κουράστηκα? το θάνατο να μ’ αναπαύσει κράζω || 67. Ah, wherefore with infection should he live - Αχ, μες στη διαφθορά γιατί κι αυτός μαζί να ζει; || 68. Thus is his cheek the map of days outworn - Κι είν’ η θωριά του επιτομή των παλαιών καιρών || 69. Those parts of thee that the world’s eye doth view - Στην όψη σου που οι ματιές του κόσμου αντικρίζουν || 70. That thou art blamed shall not be thy defect - Δεν φταις εσύ για όλη τούτη την κακολογία || 71. No longer mourn for me when I am dead - Μη με θρηνήσεις άλλο πια όταν θα ‘ρθει ο χαμός μου || 72. O, lest the world should task you to recite - Αλλιώς ο κόσμος θα σου πει κατάλογο να γράψεις || 73. That time of year thou mayst in me behold - Ίσως να βλέπεις πως πολύ στην εποχή έχω μοιάσει || 74. But be contented when that fell arrest - Να χαίρεσαι άμα η φυλακή η άγρια που καμια || 75. So are you to my thoughts as food to life - Ό,τι είν’ για τη ζωή η τροφή, εσύ είσαι για τις σκέψεις || 76. Why is my verse so barren of new pride – Γιατί περήφανη στολή δεν έχει η ποίησή μου || 77. Thy glass will show thee how thy beauties wear – Απ’ τον καθρέφτη σου θα δεις πως οι ομορφιές σου φθίνουν || 78. So oft have I invoked thee for my Muse || Επικαλέστηκα συχνά ως Μούσα μου εσένα || 79. Whilst I alone did call upon thy aid - Οσο την αρωγή σου εγώ επικαλούμουν μόνος || 80. O, how I faint when I of you do write - Πτοούμαι όσες φορές γράφω για σένα, ξέροντας || 81. Or I shall live your epitaph to make - Είτε εγώ ζήσω για να πω τον επιτάφιό σου || 82. I grand thou wert not married to my Muse – Τ’ ομολογώ, τη Μούσα μου δεν είχες παντρευτεί || 83. I never saw that you did painting need - Δεν είδα να χρειάζεσαι ψιμύθιο, γι’ αυτό || 84.Who is it that says most, which can say more - Ποιος είναι ρήτωρ ισχυρός να πει πιο ισχυρό || 85. My tongue-tied Muse in manners holds her still - Η φιμωμένη Μούσα μου μ’ ευπρέπεια έχει σωπάσει || 86. Was it the proud full sail of his great verse - Περήφανα έχει αυτός πανιά και βέβαια έχει στρέψει || 87. Farewell, thou art too dear for my possessing - Αντίο, είσαι πολύ ακριβός για με, τον κάτοχό σου || 88. When thou shalt be disposed to set me light - Όταν θα σου ‘ρθει η όρεξη να πεις πως δεν αξίζω || 89. Say that thou didst forsake me for some fault - Σκέψου πως μ’ απαρνήθηκες για κάποιο ελάττωμά μου || 90. Then hate me when thou wilt, if ever, now – Γι’ αυτό αν το θες να με μισήσεις, τώρα μίσησέ με || 91. Some glory in their birth, some in their skill - Κάποιους δοξάζει η τέχνη τους και κάποιους η γενιά τους || 92. But do thy worst to steal thyself away - Μα κάνε το χειρότερο: κλέψε μου τον εαυτό σου || 93. So shall I live, supposing thou art true - Έτσι θα ζω σαν σύζυγος εγώ απατημένος || 94. They that have power to hurt and will do none - Αυτοί που να πληγώσουνε μπορούν και δεν πληγώνουν || 95. How sweet and lovely dost thou make the shame - Πόσο γλυκό το όνειδος κάνεις που ζει εντός σου! || 96. Some say thy fault is youth, some wantonness - Κάποιοι ονομάζουν πταίσμα σου και νιότη και δονή || 97. How like a winter hath my absence been - Πόσο έμοιασ’ η απουσία μου με βαρυχειμωνιά || 98. From you have I been absent in the spring - ʼνοιξη έλειψα μακριά σου, τότε που φορούσε || 99. The forward violet thus did I chide - Τη νέα βιολέτα μάλωσα: «Κλέφτρα γλυκιά, από ποιον || 100.Where art thou, Muse, that thou forget’st so long - Πού είσαι Μούσα και ξεχνάς να πεις τόσον καιρό || 101. O truant Muse, what shall be thy amends - Ποιος, ω Μούσα φυγόπονη, θα σε ανταμείψει τότε || 102. My love is strengthened though more weak in seeming - Η αγάπη μου δυνάμωσε κι ας δείχνει αδυναμία || 103. Alack, what poverty my Muse brings forth - Αλίμονο, η Μούσα μου πόση γεννά πενία || 104. To me, fair friend, you never can be old - Για μένα φίλε ωραίε να γεράσεις δεν μπορείς || 105. Let not my love be called idolatry - Ας μην κληθεί η αγάπη μου ποτέ ειδωλολατρία || 106. When in the chronicle of wasted time - Όταν μέσα σε χρονικά καιρών αφανισμένων || 107. Not mine own fears, nor the prophetic soul - Οι φόβοι μου ή η προφητική του κόσμου μας ψυχή || 108. What’s in the brain that ink may character - Τι έχω στον νου που με μελάνι δύναμαι να γράψω || 109. O, never say that I was false of heart - Ω, την καρδιά μου ψεύτικη μην πεις κι ας μοιάζει λίγο || 110. Alas ’tis true, I have gone here and there - Πλανήθηκα εδώ κι εκεί κι όλοι τους, αχ, τρελό || 111. O, for my sake do you with Fortune chide – Γι’ αυτό που είμαι, αχ, την Τύχη να κατηγορήσεις || 112. Your love and pity doth th’ impression fill - Η αγάπη σου κι ο οίκτος σου καλύπτουν την ουλή || 113. Since I left you, mine eye is in my mind - Από την ώρα που έφυγα, το μάτι μου στη σκέψη || 114. Or whether doth my mind, being crowned with you - Μήπως ο νους μου άραγε πού ‘χει κορόνα εσένα || 115. Those lines that I before have writ do lie - Ψεύδονται οι παλιοί στίχοι μου κι εκείνοι όπου είχα γράψει || 116. Let me not to the marriage of true minds - Τον γάμο των πιστών ψυχών αιτία μη μου δώσεις || 117. Accuse me thus, that I have scanted all - Ναι, κατηγόρησέ με ορθώς, αμέλησα όλ’ αυτά || 118. Like as to make our appetites more keen - Αν θέλουμε πιο κοφτερή την όρεξη να κάνουμε || 119. What potions have I drunk of siren tears - Ω, τι πιοτά έχω πιει εγώ, τι δάκρυα από σειρήνες || 120. That you were once unkind befriends me now – Μ’ ανακουφίζει που άλλοτε ήσουν κακός μαζί μου || 121. ’Tis better to be vile than vile esteemed - Πιο καλά νά ‘σαι αισχρός, παρά αισχρό να σε νομίζουν || 122. Thy gift, thy tables, are within my brain - Το δώρο, το τετράδιό σου τό ‘χω μες στον νου μου || 123. No! Time, thou shalt not boast that I do change - Χρόνε όχι! Δεν θα καυχηθείς ότι αλλάζω εγώ || 124. If my dear love were but the child of state || Αν κάποιας εύνοιας παιδί η αγάπη μου ήταν, ίσως || 125. Were ’t aught to me I bore the canopy - Θά ‘ταν καλό βασιλικό κουβούκλιο να σηκώνω || 126.O thou my lovely boy, who in thy power - Ω εσύ, αγόρι μου γλυκό, που εξουσιάζεις τώρα || 127. In the old age black was not counted fair - Παλιά το μαύρο για όμορφο δεν το μετρούσε ο κόσμος || 128. How oft, when thou, my music, music play’st - Συχνά, η μουσική μου εσύ, μα μουσική όταν βγάζεις || 129. Th’ expense of spirit in a waste of shame - Μόνο σπατάλη της σποράς σ’ ένα π-αιδοίο ντροπής || 130. My mistress’ eyes are nothing like the sun - Τα μάτια της αγάπης μου ωχριούν μπροστά στον ήλιο || 131. Thou art as tyrannous, so as thou art - Τέτοια είσαι, κι όμως τύραννος? σαν κάποιες που τις κάνουν || 132. Thine eyes I love, and they, as pitying me - Τα μάτια σου αγαπώ κι αυτά μοιάζουν να με λυπούνται || 133. Beshrew that heart that makes my heart to groan - Μάλωσε αυτή σου την καρδιά που την καρδιά μου θλίβει || 134. So now I have confessed that he is thine - Λοιπόν, να που ομολόγησα πως είναι πια δικός σου || 135. Whoever hath her wish, thou hast thy Will - Η καθεμιά έχει το ποθώ. Εσύ έχεις το Θέλω || 136. If thy soul check thee that I come so near - Αν η ψυχή σε μέμφεται που ήρθα τόσο κοντά σου || 137. Thou blind fool love, what dost thou to mine eyes? - Έρωτα εσύ τυφλέ τρελέ, στα μάτια μου τι κάνεις; || 138. When my love swears that she is made of truth - Η αγάπη μου μου ορκίζεται: «είμαι πλασμένη εγώ || 139. O call not me to justify the wrong - Μη με καλείς να δώσω δίκιο στα δεινά τα τόσα || 140. Be wise as thou art cruel; do not press - Γίνε σοφή όσο και σκληρή: άλλο μη μου πιέσεις || 141. In faith I do not love thee with mine eyes - Τα μάτια μου δεν σ’ αγαπούν, τ’ ορκίζομαι κυρά μου || 142. Love is my sin, and thy dear virtue hate - Αγάπη είν’ η αμαρτία μου κι η αρετή σου μίσος || 143. Lo, as a careful housewife runs to catch - Δες: όπως μια νοικοκυρά γεμάτη έγνοιες τρέχει || 144. Two loves I have, of comfort and despair - Δύο αγάπες έχω: μια χαρά και μιαν απελπισία || 145. Those lips that love’s own hand did make - Τα χείλη αυτά που του Έρωτα το χέρι τά ‘χει φτιάξει || 146. Poor soul, the centre of my sinful earth - Κέντρο του αμαρτωλού πηλού μου εσύ, πτωχή ψυχή || 147. My love is as a fever, longing still || Η αγάπη μου σαν πυρετός είναι που όλο ποθεί || 148. O me! What eyes hath love put in my head - Τι μάτια ο έρωτας θεοί μου ‘βαλε στο κεφάλι || 149. Canst thou, O cruel, say I love thee not - Μπορείς, ω άσπλαχνη, να λες ότι δε σ’ αγαπώ || 150. O, from what power hast thou this powerful might - Ω, ποια ισχύς σου έδωσε τέτοια εξουσία ισχυρή; || 151. Love is too young to know what conscience is - Συνείδηση ο έρωτας δεν ξέρει, είναι μωρό || 152. In loving thee thou know’st I am forsworn - Σε αγαπώ, είμ’ επίορκος. Μα εσένα που μου ωρκίσθης || 153. Cupid laid by his brand and fell asleep - ʼφησε ο Έρως τον πυρσό στο πλάι κι αποκοιμήθη || 154. The little Love-god lying once asleep - Κοιμόταν κάποτε ο μικρός του έρωτα θεός

Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2016

Η αιτία της παγκόσμιας αναταραχής



(ΜΕ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΗΣ 
"MORNING POST" ΤΟΥ ΛΟΝΔΙΝΟΥ)

Με βάση τη σύνδεση που επιχειρεί ανάμεσα στα λεγόμενα "Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών" και στα επαναστατικά κινήματα των πρώτων δεκαετιών του 20ού αιώνα, ιδίως την Οκτωβριανή Επανάσταση, ο συγγραφέας διερευνά την πιθανή σχέση αιτίου και αποτελέσματος μεταξύ τους και εξετάζει το ενδεχόμενο της ύπαρξης ενός σχεδίου κυριαρχίας εκπονημένου από μυστικές οργανώσεις και εταιρείες που τέθηκε σε εφαρμογή και του οποίου οι ρίζες ίσως πρέπει να αναζητηθούν στο παρελθόν, μέχρι και τους χρόνους της Γαλλικής Επανάστασης.

Ένα βιβλίο που προκάλεσε αυξημένο ενδιαφέρον όταν εκδόθηκε σε Αγγλία και Αμερική και του οποίου το υλικό έχει τη δυνατότητα να κρίνει ο σημερινός αναγνώστης.

Τετάρτη, 14 Σεπτεμβρίου 2016

Flow my tears του John Dowland


Το Flow my tears είναι ίσως το πιο γνωστό τραγούδι του Βρετανού συνθέτη της Αναγέννησης John Dowland (1563-1624). Γράφτηκε το 1596,  χαρακτηρίζεται από τη μελαγχολία της εποχής και είναι ακόμη και σήμερα πολύ διαδεδομένο όπως και άλλα κομμάτια του συνθέτη, και συνεχίζει να εμπνέει.

  


thulebooks.gr

Δευτέρα, 12 Σεπτεμβρίου 2016

ΜΙΓΚΕΛ ΣΕΡΡΑΝΟ - Ο ΕΡΜΗΤΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ



Από τον Έσσε στον Γιουνγκ

Η συναρπαστική καταγραφή, σε ημερολογιακή μορφή και με παράθεση σημαντικών επιστολών, των συναντήσεων και της επικοινωνίας του Χιλιανού συγγραφέα, διπλωμάτη και εξερευνητή Μιγκέλ Σερράνο με τον Χέρμαν Έσσε και τον Καρλ Γιουνγκ ―μια καταγραφή που φωτίζει το έργο τους και τις σκέψεις τους για τη ζωή και τον θάνατο, την πνευματικότητα, τη φιλοσοφία, τη θρησκεία, την Ευρώπη και που, επίσης, αποκαλύπτει ότι οι τρεις τους αποτελούσαν κατά έναν μυστηριώδη τρόπο τα μέλη ενός «Ερμητικού Κύκλου».
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι διάλογοι του Σερράνο με τους δύο «Σοφούς της Ευρώπης» λίγον καιρό πριν από τον θάνατό τους και η αλληλογραφία μαζί τους την ίδια περίοδο. Μάλιστα, όπως αναφέρεται, ο συγγραφέας ήταν ένα από τα τελευταία πρόσωπα που συνάντησαν προτού πεθάνουν.
Ακόμη, ξεχωριστή σημασία έχει η τελευταία επιστολή του Γιουνγκ προς τον Σερράνο, η οποία συνιστά την «ιδεολογική διαθήκη» του.


Πρόλογος
(του συγγραφέα για την έκδοση του 2002)

    Πενήντα χρόνια έχουν περάσει ―μισός αιώνας― από τότε που έφτασα στην Ευρώπη για πρώτη φορά. Αναζητούσα τον Έρμαν Έσσε και ήμουν πολύ νέος. Τη συγκίνησή μου από αυτή τη συνάντηση διηγούμαι σ’ αυτό το βιβλίο. Θαύμα, σύμπτωση, συγχρονισμός. Μετενσάρκωση, ίσως…

    Είκοσι χρόνια αργότερα, έζησα στην οικία Καμούτσι (Camuzzi), την ίδια όπου είχε μείνει ο Έσσε, για άλλα τόσα περίπου χρόνια. Το κρεβάτι τού συγγραφέα, τα έπιπλα της βιβλιοθήκης του, η κουζίνα του, το τζάκι, ο καθρέφτης και το παράθυρο του Κλίνγκσορ. Η λίμνη του Λουγκάνο και το βουνό Σαν Σαλβατόρε… Αναμνήσεις, τίποτε άλλο παρά αναμνήσεις, γιατί όλοι είχαν φύγει, είχαν χαθεί. Κι αυτή, ακόμη, η δεσποινίς Καμούτσι, της οποίας το πρόσωπο έχω εδώ μπροστά μου, καθώς γράφω αυτές τις γραμμές.

    Μου λείπει το ότι τότε όλα ήταν δυνατά. Ένας νέος άγνωστος συγγραφέας που είχε έρθει από την άκρη του κόσμου, από μία χώρα με «μοναχικό όνομα»* (Χιλή)  έγινε δεκτός από τον Έρμαν Έσσε και στη συνέχεια από τον Καρλ Γιουνγκ, οι οποίοι τον έκαναν φίλο τους και του εκμυστηρεύθηκαν πράγματα που σε κανέναν άλλο δεν είχαν πει• μάλιστα, ο Έσσε κάποτε δημοσίευσε στη μεγαλύτερη εφημερίδα της Ελβετίας μία επιστολή που του είχα στείλει εγώ, για τον θάνατο του μεγάλου ψυχολόγου. Ενώ ο Γιουνγκ προλόγισε το βιβλίο μου «Οι επισκέψεις της Βασίλισσας του Σαβά» όπου για πρώτη φορά «προτείνει» ότι τα αρχέτυπα δεν είναι προϊόντα του Ασυνειδήτου (Συλλογικού), αλλά προέρχονται από το Υπερσυνειδητό (είναι, δηλαδή, αυτόνομοι θεοί). Αναφερόμενος στο βιβλίο μου, που προλόγισε, γράφει: «σ’ αυτό γνωστές αρχετυπικές μορφές είναι ευδιάκριτες, αλλά αρκετά διαφορετικές από τα αυθόρμητα προϊόντα του ασυνειδήτου στα οποία είμαι συνηθισμένος».

    Λίγο πριν από τον θάνατό του, ο Κ. Γκ. Γιουνγκ μου έστειλε μία χειρόγραφη επιστολή με την ιδεολογική του διαθήκη, η οποία τώρα βρίσκεται στο Ινστιτούτο Γιουνγκ, στη Ζυρίχη. Μου εξομολογήθηκε ότι θα ήταν πολύ κακό αν καταστρεφόταν ο θησαυρός του (η εμπειρία της ζωής του) με τον οποίο «θα μπορούσε ακόμη και να φωτίσει το σκοτάδι του Δημιουργού».

    Τώρα είμαι ο μόνος στον κόσμο που κρατά «αυτούς τους θησαυρούς», προσπαθώντας να φωτίσω το σκοτάδι των ανθρώπων γύρω μας. Και είμαι εδώ, τώρα, «μόνος σαν ένα βουνό, να επαναλαμβάνω τα λόγια αυτά…» 


Μιγκέλ Σερράνο
Σαντιάγκο, Χιλή, 2002

 * ΣτΜ: Στην τοπική διάλεκτο το όνομα της χώρας σημαίνει «εκεί που τελειώνει η γη»


Το οπισθόφυλλο του βιβλίου



Σάββατο, 10 Σεπτεμβρίου 2016

ΘΟΥΛΗ - Εκδόσεις και Βιβλιοπωλείο Επισκεφθείτε το νέο μας ηλεκτρονικό κατάστημα!




thulebooks.gr

Τετάρτη, 7 Σεπτεμβρίου 2016

Ταξίδι στα νησιά Λοφότεν




Υπάρχουν μέρη στη γη που η ομορφιά τους είναι δύσκολο να αποτυπωθεί σε μία φωτογραφία. Τα νησιά Λοφότεν (Lofoten) στη βόρεια Νορβηγία είναι ένα από αυτά.



Βρίσκονται στη βόρεια Νορβηγία, πάνω από τον Αρκτικό Κύκλο, στο ίδιο επίπεδο με τη βόρεια Αλάσκα και τη Γροιλανδία και σχηματίστηκαν από τους παγετώνες πριν από 400 εκατομμύρια χρόνια.



Το  όνομά τους σημαίνει "πόδι του λύγκα" και οφείλεται στη μορφή που σχηματίζουν. Στα Νορβηγικά το Lo σημαίνει "Lynx" (λυγξ) και fótr σημαίνει πόδι.



Παρά το υψηλό γεωγραφικό τους πλάτος παρουσιάζουν ιδιαίτερα ήπιο κλίμα με μέση θερμοκρασία τον Ιανουάριο -1,5 βαθμούς Κελσίου, ενώ τα καλοκαίρια η μέση θερμοκρασία είναι 13 βαθμοί Κελσίου. Το εξαιρετικά ζεστό για την περιοχή κλίμα οφείλεται στο θερμό ρεύμα του Κόλπου (Golf Stream-το ρεύμα που δημιουργείται στο Μεξικό) που επηρεάζει την περιοχή. 



Τον χειμώνα, από τις 4 Δεκεμβρίου έως τις 7 Ιανουαρίου, ο ήλιος δεν ανατέλλει, ενώ από τις 25 Μαΐου έως τις 17 Ιουλίου δεν δύει (ήλιος του μεσονυκτίου). Κατά τη διάρκεια του χειμώνα τα τοπία είναι ιδανικά για όσους αγαπούν τις αρκτικές νύχτες.... 








Κύριο χαρακτηριστικό των νησιών είναι οι μικροί οικισμοί που υπάρχουν στις ακτές των φιόρδ και οι παγετώνες, που από τις απόκρημνες πλαγιές βυθίζονται και χάνονται απότομα στη θάλασσα. 

Η πανίδα των νησιών είναι άφθονη. Θαλασσαετοί, κορμοράνοι και εκατομμύρια άλλα θαλασσοπούλια βρίσκουν τον ιδανικό βιότοπο στους απότομους βράχους. 



Υπάρχουν ενδείξεις ανθρώπινης εγκατάστασης στην περιοχή πριν 11.000 χρόνια. Ο πληθυσμός των νησιών σήμερα είναι περίπου 25.000 άτομα και διπλασιάζεται την περίοδο της αλιείας βακαλάου, που είναι και η κύρια ασχολία των κατοίκων.

Μπορεί διαμείνει κάποιος στα παραδοσιακά rorbuer (παραδοσιακές οικίες ψαράδων), αλλά και σε σύγχρονες ξενοδοχειακές μονάδες. 



Εντυπωσιακό είναι το μουσείο Lofotr Viking το οποίο προσφέρει μια μοναδική διαδραστική εμπειρία σε πραγματικές διαστάσεις.

 


Το  συγκεκριμένο μουσείο φιλοξενεί ένα σπίτι των Βίκινγκ που αποκαλύφθηκε κατά τις ανασκαφές που έγιναν σε ένα χωριό των Βίκινγκ που υπήρχε στην περιοχή περίπου το 500μ.Χ.


Επίσης στο ίδιο μουσείο υπάρχει ένα αντίγραφο πλοίου των Βίκινγκ που εκτελεί μικρά δρομολόγια! Μπορείτε να κάνετε μια βόλτα με αυτό ή να ανεβείτε σε ένα πλοίο που σας πηγαίνει στα ανοιχτά και για 4 ώρες αναζητάτε φάλαινες!  Εάν δεν δείτε φάλαινες η εταιρία σας γυρίζει τα λεφτά σας πίσω ή σας ξαναπηγαίνει δωρεάν ένα ακόμα tour!




Αν βρεθείτε στα νησιά Lofoten θα νομίσετε ότι βρίσκεστε στο τέλος του κόσμου και πολύ κοντά στους παλιούς θεούς των Βίκινγκ! Το τοπίο είναι άγριο και ταυτόχρονα πανέμορφο, προσφέροντας μοναδικές εικόνες και αναμνήσεις στους επισκέπτες. 

πηγές: 

thulebooks.gr

Σάββατο, 6 Αυγούστου 2016

Ενημέρωση





Το βιβλιοπωλείο και ο εκδοτικός οίκος Θούλη θα είναι κλειστά από τις 8 ως τις 29 Αυγούστου. Ηλεκτρονικές παραγγελίες μπορούν να γίνονται καθ’ όλο αυτό το χρονικό διάστημα, αλλά θα εκτελεστούν στις 30 Αυγούστου.

thulebooks.gr

Πέμπτη, 4 Αυγούστου 2016

Ταξίδι στη νήσο του Μαν




Η νήσος του Μαν είναι ένας μαγικός τόπος που σε ταξιδεύει στο παρελθόν, χωρίς να χάνει όμως την μοντέρνα ενέργειά του. Το νησί είναι γεμάτο με καλοδιατηρημένα (ή και μη) αξιοθέατα όπως πέτρινες εκκλησίες, κάστρα, φρούρια και κέλτικους σταυρούς με περίτεχνα σκαλίσματα. 



Το μικρό νησάκι στην Ιρλανδική Θάλασσα, μεταξύ δηλαδή της Βρετανίας και της Ιρλανδίας,  έχει έκταση 572 τετραγωνικά χιλιόμετρα και πληθυσμό 85.000 κατοίκους. 



Πήρε το όνομά του από την κελτική φυλή των Μανξ, οι απόγονοι των οποίων κατοικούν εκεί έως σήμερα. Οι Άγγλοι κατέλαβαν το νησί τον 14ο αιώνα, ενώ αποτελεί Κτήση του Βρετανικού Στέμματος από το 1765. Η τοπική γλώσσα Μανξ (μανξ: Gaelg ή Gailck) είναι μια Γοϊδελική γλώσσα που ομιλείται στη Νήσο του Μαν. Η γλώσσα εξαφανίστηκε το 1974 με τον θάνατο του τελευταίου ομιλητή της Μανξ, του ψαρά Νεντ Μάντρελ, ωστόσο τα τελευταία χρόνια η γλώσσα αναβίωσε. Η γλώσσα Μανξ διαχωρίστηκε από την Ιρλανδική και την Σκωτική Γαελική κατά τον 13ο και 15ο αιώνα αντίστοιχα. Σήμερα, η γλώσσα διδάσκεται σε ένα σχολείο στη Νήσο του Μαν.


Η Μανξ γλώσσα συγγενεύει αρκετά με την Ιρλανδική και την Σκωτική Γαελική. Γενικά, η γλώσσα αυτή συγγενεύει χωρίς να μοιάζει πολύ με τις άλλες δύο, ωστόσο μπορεί να είναι εύκολα κατανοητή με ομιλητές των δύο προαναφερθεισών γλωσσών. Η γλώσσα Μανξ έχει γλωσσικά αντιδάνεια από την Αρχαία σκανδιναβική, την Αγγλική και την Γαλλική γλώσσα. Δεν είχαν τυπωθεί βιβλία στην Μανξ γλώσσα μέχρι τον 18ο αιώνα, ενώ δεν υπήρχαν λεξικά στην Μανξ μέχρι τον 19ο αιώνα. 


Έτσι, ο λαός των Μανξ επικοινωνούσε μόνο με προφορικές παραδόσεις. Αυτό οδήγησε στην παρακμή και στην εξαφάνιση της γλώσσας το 1974, με τον θάνατο του Νεντ Μάντρελ, ενώ αναβίωσε τα τελευταία χρόνια.

Το Ντάγκλας

Το Ντάγκλας (αγγλικά Douglas, Μανξ Doolish), είναι η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη στην Νήσο του Μαν. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 26.218 κάτοικοι.

Το Ντάγκλας το 1890

Βρίσκεται στις εκβολές του ποταμού Ντάγκλας, σε ένα γραφικό κολπίσκο στην ανατολική πλευρά του νησιού. Ο ποταμός Ντάγκλας αποτελεί μέρος του λιμανιού της πόλης και κύριο εμπορικό λιμάνι.


Η σημαία της Νήσου του Μαν είναι το  τρισκέλιον. Σύμβολο ηλιακό.  Ως σύμβολο χρησιμοποιήθηκε και από τους κατοίκους των Μυκηνών και της Λυκίας στην αρχαιότητα. Η σημαία αυτή είναι παρόμοια με τη σημαία της Σικελίας.

Ο σφεδονιστής στα αριστερά, το τρισκέλιον στα δεξιά. Η μία όψη αρχαιοελληνικού ασημένιου νομίσματος από την Άσπενδο της Παμφυλίας.

Η νήσος είναι σήμερα γνωστή, μεταξύ άλλων, για τον πιο επικίνδυνο αγώνα μοτοσυκλετών (Manx TT), τα πρόβατα με τέσσερα κέρατα και τις γάτες χωρίς ουρά. 

Οι γάτες Manx


Η φυλή αυτή έρχεται από το 1700. Ο τόπος καταγωγής της είναι τα νησιά Man. Το χαρακτηριστικό της φυλής αυτής είναι η απώλεια της ουράς. 

Manx Loaghtan 


Είναι μια φυλή των προβάτων (Ovis aries) στην Νήσο του Μαν. Τα πρόβατα έχουν σκούρο καστανό μαλλί και συνήθως τέσσερα ή περιστασιακά έξι κέρατα.



thulebooks.gr

Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2016

White Power



Συγγραφέας: George Lincoln Rockwell
Εκδοτικός οίκος: Edelweiss
Μετάφραση: Μανώλης Στρατάκης
Σημειώσεις: Μανώλης Στρατάκης
Σελίδες: 504
Μέγεθος: 17 x 24 εκ.
ISBN: 978-618-80149-3-0

Το White Power είναι ένα μνημειώδες έργο, το magnum opus του Τζορτζ Λίνκολν Ρόκγουελ (1918-1967), αρχηγού του εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος Αμερικής. Ο τίτλος του, άλλωστε, τον οποίον εμπνεύστηκε ο ίδιος ο συγγραφέας, χρησιμοποιήθηκε, έκτοτε, από τους οπαδούς της υπεροχής της Λευκής Φυλής, ιδίως στις ΗΠΑ, για να χαρακτηρίσει τη σχετική ιδεολογία και το Κίνημα. 

Πρόκειται για ένα έργο ακραίο και σοκαριστικό, συγχρόνως όμως απόλυτα ρεαλιστικό, αποκαλυπτικό και συγκλονιστικό. Ο Ρόκγουελ εκφράζει τη δική του αλήθεια σχετικά με την παρακμή της Αμερικής και τις αιτίες αυτής, τους «αθεάτους υπεύθυνους» γι’ αυτήν, τον Β΄Ππ, τη σκοπιμότητα της διάδοσης και επιβολής της «ανεκτικότητας», του «πολυπολιτισμού», του «αντιρατσισμού». Και βέβαια, αναφέρει τη δική του λύση για τα προβλήματα που αναλύει. Το ύφος του βιβλίου είναι προσωπικό, ζωντανό και γλαφυρό και διατηρεί το ενδιαφέρον τού αναγνώστη αμείωτο μέχρι την τελευταία σελίδα.

Το WHITEPOWER είναι ένα ιστορικό, βαθιά πολιτικό, εξαιρετικά ενδιαφέρον έργο για όποιον ενδιαφέρεται για την ιστορία και την πολιτική.


Ενημέρωση




Το βιβλιοπωλείο και ο εκδοτικός οίκος Θούλη θα είναι κλειστά από τις 8 ως τις 29 Αυγούστου. Ηλεκτρονικές παραγγελίες μπορούν να γίνονται καθ' όλο αυτό το χρονικό διάστημα, αλλά θα εκτελεστούν στις 30 Αυγούστου.   

thulebooks.gr

Τετάρτη, 27 Ιουλίου 2016

ΟΙ ΑΝΤΡΕΙΩΜΕΝΟΙ



Κορκόδειλος Κλάδας
 Το έπος του νεώτερου ελληνισμού μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης, Ιστορικό μυθιστόρημα

Οι Αντρειωμένοι είναι ένα επικό ιστορικό αφήγημα που αναδεικνύει το μεγαλείο του Μεσαιωνικού Ελληνισμού με τη δράση κυρίως των strattioti της Δημοκρατίας του Αγίου Μάρκου. Αυτοί οι Έλληνες μισθοφόροι της Βενετίας, σκληροτράχηλοι πολεμιστές, που ουδέποτε ταυτίστηκαν με τις επιλογές του βενετσιάνου επικυρίαρχου, ήταν ο πολεμικός βραχίονας της Γαληνοτάτης στη σύγκρουσή της με τους Τούρκους κατά τον 15ο και 16ο αιώνα.

Το επικό ιστορικό αφήγημα, καταγράφει «μυθιστορηματικά» το ψυχοράγημα της Βυζαντινής Ανατολής και την αποσπασματική αντίσταση της Δύσης στην τουρκική λαίλαπα. Ο αναγνώστης παρακολουθεί εξελικτικά τα γεγονότα, που προηγήθηκαν της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης και κυρίως όσα ηρωικά ακολούθησαν στον Ελλαδικό χώρο. Γνωρίζει για πρώτη φορά σελίδες του νεώτερου εθνικού βίου, που ερμηνεύουν απόλυτα τη στάση του γένους των γραικών απέναντι στον τούρκο και το βενετσιάνο κατακτητή, ενώ συνειδητοποιεί ότι η Εθνεγερσία και εντέλει η εθνική απελευθέρωση ήταν μία μακρά διαδικασία που κράτησε τετρακόσια χρόνια. Ο ήρωας του μυθιστορήματος, ο Κορκόδειλος Κλαδάς, του οποίου η δράση υπερβαίνει τα ανθρώπινα μέτρα, αντιστάθηκε στη θέληση τόσο των τούρκων, όσο και των βενετσιάνων και πολέμησε καταρχήν στα βουνά της Μάνης για την αυτοδιάθεση της περιοχής.. Στη συνέχεια η δράση του πήρε άλλη μορφή. Ως σύμμαχος του Ρήγα της Νάπολης Φερδινάνδου ύψωσε το φλάμπουρό του στον ιταλικό Υδρούντα, που τον είχαν καταλάβει οι τούρκοι, ενώ οι αγώνες του συνεχίστηκαν στη Β. Ήπειρο, στην Αυλώνα και τη Χιμάρα. Το τέλος του ηρωικό, όπως και η ζωή του ... για να μας υπενθυμίζει ότι τα έθνη επιβιώνουν μοναχά όταν έχουν οράματα.


Παρασκευή, 15 Ιουλίου 2016

“Αν έχεις έναν κήπο και μια βιβλιοθήκη, έχεις όλα όσα σου χρειάζονται” - Κικέρων




thulebooks.gr